Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Speech minister Van Aartsen tijdens ambassadeursconferentie

Datum nieuwsfeit: 13-01-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

Ministerie van Buitenlandse Zaken


Ministerie van Buitenlandse Zaken

Onderwerp: uitspraken M

Datum: 11 januari 1999

Nummer :032/98

SPEECH MINISTER VAN AARTSEN TIJDENS AMBASSADEURSCONFERENTIE

UITGESPROKEN TEKST

Toespraak Minister van Buitenlandse Zaken

Ter gelegenheid van de ambassadeursconferentie,


11 januari 1999

"Het buitenlands beleid maken wij samen"

I. Inleiding

Dames en heren,

Ik wens u allen, mede namens Eveline Herfkens en Dick Benschop, een heel gelukkig nieuwjaar. Ik ben blij u allen zo snel na de laatste conferentie in augustus hier weer te mogen begroeten. In het bijzonder heet ik uw partners welkom. Uw gezamenlijke inzet, zo weet ik uit eigen waarneming, bepaalt het gezicht van Buitenlandse Zaken.

Zoals onze Britse vrienden zeggen: "You should never trust experts. If you believe doctors, nothing is wholesome; if you believe theologians, nothing is innocent; if you believe soldiers, nothing is safe and if you believe diplomats anything is possible."

Dit soort antwoorden willen wij niet horen. Wij snakken juist naar creatieve oplossingen, gerichte antwoorden, nieuwe wegen en oorspronkelijke zienswijzen om de snelle ontwikkelingen om ons heen zoveel mogelijk naar onze hand te zetten.

Daarom wil ik nu met u spreken over:

de wijze waarop Nederland in de wereld wil staan;

het nationaal belang;

onze prioriteiten; en

de weg waarlangs het nationaal belang behartigd moet worden.

II. Nederland mag en moet er zijn

Al in de regeringsverklaring heeft dit kabinet duidelijk uitgesproken dat Nederland zich niet te klein moet denken. De rol die wij in de multilaterale instellingen spelen, de solidariteit die wij met ons omvangrijke OS-programma demonstreren, onze actieve inzet ter ondersteuning en versterking van de internationale rechtsorde, onze bijdragen aan de VN en de internationale financiële instellingen, onze betrokkenheid bij vredesoperaties over de gehele wereld en de betekenis van onze mondiale economische inspanningen maken het duidelijk: wij hebben ambities.

Wij maken deel uit van een wereld waarin verandering het met ruime voorsprong wint van continuïteit. Wie vindt dat Nederland, klein als het is, zich daarin bescheiden moet opstellen, laat anderen beslissen wat die veranderingen voor Nederland zullen betekenen. Wij vervallen dan in Van Vollenhovens beeld van de "geeuwende natie".

Ons aandeel in de wereld is simpelweg te omvangrijk en te belangrijk om achterover te leunen en toe te kijken hoe de geschiedenis zich voor onze ogen ontvouwt.

Nederland hoeft zich niet te verontschuldigen voor zijn omvang, noch voor zijn ideeën en idealen. Omvang is niet alleen kwantiteit, maar ook kwaliteit. Daarom is mijn stelling dat Nederland een aantrekkelijk, assertief en actief buitenlands beleid verdient.

Om mee te kunnen praten moeten we onze zaken op orde hebben. We moeten ons nationaal belang in de verschillende dossiers uitwerken en duidelijke standpunten innemen. En we moeten bereid zijn om het spel hard te spelen wanneer dat nodig is. Niet met het opgeheven vingertje, maar _ als het moet _ met een vuist als essentiële belangen in het geding zijn.

Buitenlands beleid is nog nooit zo in beweging geweest. Op veel vragen moeten in de komende jaren antwoorden komen. Niet alleen in Nederland, maar ook in de Frankrijken en Duitslanden van deze wereld. Er is nu zúveel ruimte om met creatieve ideeën aan de weg te timmeren, dat wij hier onze kans moeten grijpen. Dit betekent dat Nederland zijn nek moet durven uitsteken. Zo verhoog je de kans op succes. En een succesvol buitenlands beleid is niet bang voor tegenslag. Dat dwingt respect af. Dat versterkt de boodschap dat men niet om Nederland heen kan. Wij hebben namelijk niet alleen het recht, maar de plicht jegens onze samenleving om onze stem luid en duidelijk te laten horen.

III. Resultaten van een duidelijk beleid

Een actief en assertief buitenlands beleid heeft zijn eerste vruchten al afgeworpen.

Wij hebben een zetel in de Veiligheidsraad weten te bemachtigen door de geoliede lobby in New York, èn door onomwonden duidelijk te maken wat Nederland betekent en waar Nederland voor staat. Hier en daar hield men zijn hart vast.

In de tweede plaats hebben we, tegen het advies van sommigen in, onze Europese partners duidelijk gemaakt hoe wij denken over de financiële inkomsten en uitgaven van de EU. Dit onderwerp staat nu onherroepelijk op de agenda en vindt bovendien steeds meer bijval van andere lidstaten. Het is niet langer een probleem van ons alleen. Het probleem van Nederland is nu het probleem van de Unie.

Heel ander voorbeeld. Wij hebben de daad bij het woord gevoegd inzake de vijf Nederlandse gedetineerden in Rabat. De gedetineerden waren in hongerstaking gegaan om medische verzorging en een betere voedselvoorziening te krijgen en uiteindelijk met de hoop hun straf in Nederland uit te zitten.

De ambassade reageerde alert. Besloten werd tot het doen van een extra stap door een hoge ambtenaar direct naar Marokko te sturen. Afspraken werden gemaakt met de Marokkaanse autoriteiten. De medische voorziening evenals de voedselvoorziening werden verbeterd. De mogelijkheid tot het uitzitten van de straf in Nederland moet in overleg met mijn collega Benk Korthals van Justitie nader worden bekeken. In elk geval hebben de hongerstakers hun actie gestaakt. Een voorbeeld van hoe BZ dergelijke zaken wil aanpakken.

IV. De achterban

Maar we zijn er nog niet. Diplomatie en internationale politiek zijn niet langer het exclusieve domein van ingewijden. De Nederlandse samenleving wint door een goed buitenlands beleid. En een goed buitenlands beleid moet geschraagd worden door de instemming van de Nederlandse samenleving. Wij zullen dus beter dan voorheen naar de geluiden uit de Nederlandse samenleving moeten luisteren. Wij zullen ons werk uit de beslotenheid van de diplomatieke vergaderzalen moeten halen en waar mogelijk in de openheid van het publieke debat moeten brengen.

Daarom moeten wij:

meer anticiperen op politieke ontwikkelingen; in het buitenland en in het binnenland;

creatieve, originele ideeën een kans geven;

gecalculeerde risico's nemen; en

durven doorzetten als dat het belang dient.

Kritiek, analyse en scepsis zijn belangrijke factoren in de diplomatie. Maar beleid mag niet stranden op de zandbank van voorzichtigheid. Het signaleren van ondiepten is noodzakelijk, maar niet voldoende. We moeten een koers uitzetten en daaraan vast houden. Het buitenlands beleid moet niet verworden tot de som van onze angsten.

V. De driehoek

Waar gaat het nu om? Het buitenlands beleid van Nederland is van oudsher in wezen gebaseerd op de driehoek:

zekerstellen van veiligheid,

zekerstellen van de internationale rechtsorde en

zekerstellen van Nederlandse belangen.

Het nationale belang is niet anders dan het nastreven van deze drie doelstellingen. Veiligheid, internationale rechtsorde en Nederlands belangen sluiten elkaar niet uit, zij versterken elkaar en werken op elkaar in. Het nationaal belang is meer dan de som van afzonderlijke prioriteiten en doelstellingen.

Ik wil kort op alle drie kanten van de "driehoek" ingaan.

A. Nederland en veiligheid

Veiligheid gaat al lang niet meer alleen over het gevaar van gebruik van militaire middelen tegen Nederland. Het is een veel ruimer begrip geworden. Veiligheid is de toestand waarin Nederland en Nederlanders overal hun rechten kunnen uitoefenen en waarin Nederland gevrijwaard blijft van gevolgen van conflicten elders. Het gaat om de fysieke veiligheid, de sociale veiligheid, de economische veiligheid en de ecologische veiligheid van Nederland en de mensen die hier wonen.

Onze veiligheidssituatie wordt vooral, maar niet uitsluitend, bepaald door de situatie in Europa. De afgelopen jaren hebben ons weer geleerd dat ook conflicten in andere werelddelen, zoals het Nabije Oosten en Afrika, gevolgen kunnen hebben voor Nederland.

Het veiligheidsvraagstuk is nog verre van geregeld. Europa en de verder weg liggende wereld zijn nog steeds het toneel van ernstige inter- en intrastatelijke conflicten met alle humanitaire gevolgen van dien. Bovendien, wellicht nog schrijnender, is het nog dunnetjes gesteld met ons vermogen om in Europees verband of in ander multilateraal verband snel en adequaat met preventieve of conflictbeheersende middelen op te treden.

B. Nederland en de internationale rechtsorde

Bevordering van de internationale rechtsorde is meer dan louter toezien op het stelsel van internationale verdragen en afspraken op dit gebied. Hier mogen wij, moeten wij zelfs, ons ambitieus opstellen. Ons beleid wordt hier immers geïnspireerd door de waarden die wij "thuis" hoog achten, zoals respect voor rechtsregels (rule of law), het uitbannen van discriminatie, gelijke kansen, vrijheid van meningsuiting en persvrijheid, en de plicht van regeringen om zich te verantwoorden voor een in vrije democratische verkiezingen verkozen parlement.

Onlangs herdachten wij dat vijftig jaar geleden de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd aangenomen. Maar wat toen werd beloofd is nog lang niet bereikt. Ondanks een veelheid aan instrumenten en goede bedoelingen, worden in onze wereld nog steeds mensenrechten geschonden. Alarmerend vaak en op grote schaal. De mensenrechten staan hoog op onze agenda. Ons beleid moet resultaatgericht zijn.

C. De Nederlandse belangen

Het Nederlands buitenlands beleid staat ook in dienst van onze commerciële belangen. In veel landen is een goed overheid-tot-overheid contact van doorslaggevende betekenis voor het succes op die markt. Nederlandse bedrijven moeten kunnen rekenen op de dienstverlening van BZ in binnen- en buitenland.

Een ander Nederlands belang vormt de dienstverlening aan de Nederlandse burger. Of het nu gaat om een verloren paspoort of om een gedetineerde: Nederlanders die in het buitenland in moeilijkheden zijn geraakt moeten ervan op aan kunnen hulp te krijgen van ambassades en consulaten.

VI. Prioriteiten van het buitenlands beleid

Nu ik de contouren van de driehoek: veiligheid, internationale rechtsorde en Nederlandse belangen heb geschetst, wil ik een vijftal onderwerpen met u doorlopen:

A. Mensenrechten

Ik begin over de mensenrechten. Wij worstelen altijd met de vraag of mensenrechten onderwerp zijn van confrontatie of van dialoog. Onze houding is dat het beter is de agenda zo breed mogelijk te maken dan juist te versmallen tot het thema mensenrechten. Relaties met landen hebben meerdere invalshoeken (multi-faceted). Soms is het zelfs contra-productief een relatie door één thema te laten gijzelen. Het mensenrechtenbeleid gaat over de mensen daar, niet om de goede sier hier.

Vrijheid van godsdienst neemt een bijzondere plaats in het thema mensenrechten. Binnende OVSE geeft Nederland aan dit punt hoog op de agenda te willen zien. Ik ben blij dat Noorwegen, voorzitter van de OVSE, aan dit onderwerp bijzondere aandacht wil geven. Vrijheid van godsdienst en verbetering van het lot van vervolgingsslachtoffers zal ik waar nodig en nuttig in bilaterale contacten aan de orde stellen. Gewoon doen en desnoods dan maar moeten constateren dat een verkoeling van de relatie optreedt omdat men niet verder komt. Wij maken nu eenmaal deel uit van een waardengemeenschap die wij niet moeten loochenen.

Daarin vinden de Verenigde Staten en wij elkaar ook: Buitenlandse politiek moet een 'Wilsonian' trek hebben.

B. Defensie en de relatie met de VS

Vanwege mensenrechten, maar ook om veel andere redenen moeten wij onze relatie met de VS opnieuw doordenken.

Onze relatie met de VS is bijzonder. Ons denken over het functioneren van een samenleving heeft dezelfde oorsprong. Zoals minister-president Wim Kok vorig jaar tijdens de Marshall-herdenking aan president Clinton toevertrouwde: "Americans are our relatives by history, and our friends by choice".

Wij komen langzaam maar zeker uit de verdoving van de dreun die de gebeurtenissen van ca. 10 jaar geleden hebben uitgedeeld. De tegenstelling tussen de zogenaamde "Atlantici" en de "Continentalen" is door de geschiedenis achterhaald. Wij moeten ervoor oppassen dat wij in Europa de verhouding met de VS niet vormgeven op basis van de uitgangspunten van een bipolaire wereld. Die ligt achter ons. Laten wij nu onbevangen opnieuw scherpte en diepte van de relatie met de VS definiëren.

Kijk ook eens door de Amerikaanse bril naar Europa. Ik heb de indruk gekregen dat Washington Europa als één grote menukaart ziet. De veelheid van organisaties en verbanden in Europa veroorzaakt in de VS een gevoel van "we zien wel met wie we zaken doen". Dat brengt ook onzekerheid met zich mee. Ik denk dat hier kansen liggen voor de Unie en daarbinnen voor Nederland. Die kansen moeten we pakken. De komst van "een gezicht" voor het GBVB is belangrijk en moet worden benut bij het uitbaten van die kansen.

Laat er geen misverstand over bestaan: onze veiligheid blijft nauw verbonden met de betrokkenheid van de VS met Europa. Maar Europa moet bereid zijn om eigen verantwoordelijkheid te dragen voor vrede en stabiliteit in onze regio. Ik vermoed dat de publieke opinie op dit punt veel verder is dan de beraadslagingen in de Algemene Raad doen vermoeden. Er zal opnieuw moeten worden gekeken naar de huidige constellatie van EU, NAVO en de WEU. Het Verdrag van Amsterdam en het opstellen van een nieuw Strategisch Concept van de NAVO bieden aanknopingspunten.

U kent de discussie die door premier Blair is aangezwengeld. Het is nog een onuitgewerkt idee, maar zoals ik het uitleg is het de bedoeling dat de politieke dimensie van de WEU naar de EU zal gaan en de militaire dimensie in de NAVO wordt ingebed. Ik realiseer me dat dit mogelijk het einde van de WEU betekent. De winst is de onomkeerbare stap op weg naar een Europese Veiligheids en Defensie Identiteit (EVDI).

Zo kan Europa een politiek-militaire vuist maken. Dit is nodig indien we ernst maken met ons voornemen om het voorkomen van conflicten niet alleen met de mond te belijden. Er zitten natuurlijk nog vele haken en ogen aan de ideeën van Blair, maar het is positief en voor ons belangrijk dat juist de Britten op dit gebied met constructieve ideeën komen. De lessen van Bosnië en Kosovo zijn duidelijk: Europa moet als het nodig is zelf kunnen handelen.

C. Europese integratie

Vrede, stabiliteit en welvaart in Europa worden tegenwoordig door velen vanzelfsprekend gevonden. Een vergissing! Nog dagelijks moeten wij ons hiervoor blijven inspannen. Van een evenwichtige ontwikkeling en verdeling van welvaart op ons continent is nog geen sprake. Daarom staat de uitbreiding van de EU bovenaan mijn lijst. Wij zijn voor een snelle toelating van de landen waarmee wij nu aan het onderhandelen zijn.

Het lijkt dezer dagen bon ton om eerder zorgelijk te doen over de mogelijkheden voor Europese samenwerking dan optimistisch te zijn. Bekijk het eens van de andere kant. Door de komst van de euro zal een geweldige push worden gegeven aan de samenwerking in Europa. Wie de wordingsgeschiedenis van de EU kent, weet dat resultaten op het gebied van de economische samenwerking altijd een versnelling teweeg hebben gebracht op andere, meer politieke, terreinen.

Er liggen werkelijk grote uitdagingen te wachten, waar u als professional op het terrein van de internationale betrekkingen van watertandt. Reken maar dat nadat de eerste hindernissen in het Agenda
2000-dossier genomen zijn, het initiatieven zal regenen over het bestuur van een grotere Europese Unie. In dit debat zullen wij ons laten horen. Onze insteek is duidelijk: wij willen een oplossing die voorkomt dat Europa bestuurlijk vastdraait. Maar niet ten koste van alles. Wij willen niet dat de positie van Nederland in vergelijking tot de huidige situatie achteruit gaat.

De vraag is natuurlijk: hoe? En deze vraag ligt al op ons bord. Het is zaak om originele concepten te ontwikkelen door intensief bilateraal overleg en door eigen denkkracht. Nog voor de zomer moet onze positie klip en klaar zijn. Ik nodig u nadrukkelijk uit mee te denken.

D. Midden Oosten

In Europa voel ik een zekere mate van frustratie over de rol van de VS in het Midden-Oosten. Moeten wij ons daar nu niet eens van losmaken? Feit is dat met Oslo en Wye erg belangrijk werk is verricht. Het biedt ons Europeanen in feite een raamwerk waarbinnen initiatieven mogelijk zijn. Europa kan voor zichzelf meer kansen creëren in het Midden-Oosten. Maar dan moeten de ingesleten rolpatronen en reflexen binnen de EU echt opgeruimd worden. Het is een voorbeeld van wat ik net bedoelde met het opnieuw de scherpte en diepte van de relatie met de VS definiëren.

Nederland kan op grond van zijn vriendschapsbanden met Israël, de Palestijnse Autoriteit, Jordanië en de VS een eigen rol formuleren. Wij kunnen een toegevoegde waarde leveren aan de opbouw van de vrede in dat deel van de regio. Ik wil toe naar een beleid dat zicht richt op de niet te ontkennen onderlinge verbondenheid van Israël, Jordanië en Palestijnse Autoriteit. Naast de traditionele instrumenten van de diplomatie moeten wij ons ook richten op economische invalshoeken. Ik neem mij voor om dit jaar de regio te bezoeken.

E. Afrika

Afrika is het continent van de conflicten geworden. Sudan, Eritrea, de Grote Meren regio, Angola, Sierra Leone en Algerije hebben bezit genomen van de voorpagina's. Vele slachtoffers, vernietiging van oogsten en stromen vluchtelingen hebben een einde gemaakt aan het glorend optimisme van een paar jaar geleden; toen oude machthebbers terzijde werden geschoven, democratische aspiraties zich hier en daar breed maakten.

Om dit tij te keren is er meer nodig dan alleen een OS-inspanning. De tijd dat wij Afrika alleen als ontwikkelingscontinent bekeken is voorbij. Afrika biedt bij uitstek de kans om een integraal en samenhangend buitenlandse beleid te formuleren. Ontwikkelingsvraagstukken, humanitaire nood, conflicten, economische belangen, multilaterale samenwerking, alles komt op dit continent bij elkaar.

De kansen liggen in Afrika zelf en daar moeten wij op inspelen. Daar waar men ook werkelijk de vruchten van democratie en het marktdenken kan plukken, daar krijgen mensenrechten ook de kans om tot hun volle wasdom te komen. Het nieuwe Zuid-Afrika spreekt dan tot de verbeelding.

Ons beleid moet inspelen op die landen en organisaties waar de kiel voor stabiliteit en rust in Afrika wordt gelegd. Uiteindelijk zijn regionale oplossingen voor regionale kwesties het best. Zo kunnen wij meer als katalysator van regionale en lokale processen fungeren. Het hele spectrum van buitenlands beleid staat tot onze beschikking. Ons ontschotte departement kan hier goed op inspelen.

Afrika is ook één van de prioriteiten op onze agenda in verband met onze positie in de Veiligheidsraad de komende twee jaar. Immers, 40 procent van de resoluties die in deVeiligheidsraad wordt ingediend betreft Afrika.

VII. Middelen van buitenlands beleid

De contouren van het nationaal belang zijn helder, de prioriteiten zijn gesteld. Maar met een kaart en kompas zijn we er nog niet. Madeleine Albright merkte snedig op: "You can't use a cookie-cutter to make foreign policy". Er is niet één mal, of één sjabloon. Ieder land, ieder thema vergt een eigen, inventieve aanpak.

A. Multilateralisme

Het behartigen van onze handelsbelangen, het garanderen van onze veiligheid, het tegengaan van armoede en het bevorderen van het naleven van de mensenrechten: dit zijn allemaal belangrijke zaken die geen enkel land, ook de VS niet, op eigen houtje kan bewerkstelligen.

Economische en politieke turbulentie wordt niet meer door grenzen tegengehouden. Om het ondiplomatiek uit te drukken: een probleem in Irak wordt ook in Vught gevoeld. Het is daarom voor Nederland van levensbelang invloed te verkrijgen, te behouden en te versterken in die gremia waar de harde beslissingen worden genomen. Om aan dezelfde tafel aan te schuiven waar ook de landen zitten waarmee wij ons lot hebben verbonden. Zo voorkomen we dat beslissingen die ons rechtstreeks treffen, buiten ons om kunnen worden genomen.

Dit betekent in de eerste plaats een toegenomen belang van multilaterale diplomatie. Want alleen in samenwerking met andere staten kunnen we de uitdagingen van een nieuwe internationale omgeving aan. In de multilaterale diplomatie krijgen wij te maken met steeds meer spelers. Afhankelijk van het onderwerp zullen wij steeds andere coalities aangaan. Verschillende dossiers kunnen zo aan elkaar worden gekoppeld. Zo worden wisselende coalities, winnende coalities.

B. Bilateralisme

Uit het toegenomen multilateralisme concludeert men wel eens dat het bilaterale beleid maar moet worden afgebroken. Fout! Meer multilateralisme onderstreept juist dat de wereld nog steeds wordt geregeerd door staten. Onze bilaterale presentie blijft alleen daarom al van belang.

Ook de stormachtige ontwikkelingen van de communicatietechnologie worden wel eens aangevoerd om "de diplomaat" als achterhaald te betitelen. Weer fout!

De moderne communicatietechnologie heeft een bijna onbeheersbare stroom van "klaar terwijl u wacht informatie" teweeggebracht. Maar de snelheid van berichten is vaakomgekeerd evenredig met de kwaliteit en diepgang ervan. Nu, meer dan ooit, hebben we mensen nodig die uit de lawine van feiten de kern van het probleem kunnen raken en het Nederlandse belang kunnen ontwaren. Internet en CNN kunnen bovendien nooit een substituut zijn voor een ferme handdruk en een gesprek van mens tot mens. Daarom neemt het belang van de bilaterale diplomatie in het informatietijdperk juist toe. Want tenslotte is niets menselijker dan de diplomatie.

VIII. BZ: een Haags ministerie

Al eerder zei ik dat BZ beter naar de Nederlandse samenleving moet leren luisteren. Nu stel ik ook dat BZ een Haags ministerie is. Buitenlands beleid is per definitie binnenlands beleid.

Nog meer dan voorheen is coòrdinatie van beleid een noodzaak. "De coòrdinerende minister is een zielige figuur" zei ik Jan de Koning na. Daarmee bedoelde ik "zielig" wanneer hij voortdurend naar zijn competenties moet wijzen. Competenties krijg je niet, die moet je verdienen, keer op keer.

BZ kan die competenties verdienen door als kennisknooppunt in Den Haag te opereren. We hebben veel troeven in handen: omvangrijk postennet, ervaring, kennis en talent.

IX. Organisatie

We moeten met stevige pas doorgaan op de ingeslagen weg van drie jaar geleden. Een hoop werk is al door u verzet. Tijdens de verbouwing is de verkoop doorgegaan. U heeft veel energie gestoken in het opnieuw optuigen van BZ.

Het nieuwe personeelsbeleid is hiervan een voorbeeld. Er is lang over nagedacht en grondig over gediscussieerd. "Niet morrelen maar durven" was het devies dat de ondernemingsraad mij voorhield. En daar kan ik volledig mee instemmen. Nu de uitwerking- en implementatiefase begonnen is, kan ik alleen maar zeggen: Hou de vaart erin!

Ook op het gebied van het financieel beheer is het eindresultaat nog niet bereikt, maar wij zijn wel op weg en onze inspanningen zullen niet voor niets zijn.

X. Tot slot

Dames en Heren.

Europa verkeert in een stroomversnelling. Zowel de NAVO als de EU bevinden zich in belangrijke veranderingsprocessen. Over de gehele linie is dit het moment waarop wij significante invloed kunnen uitoefenen op onze toekomst. Wij mogen de boot niet missen.We mogen niet achter de feiten aanhollen. Inventiviteit en creativiteit zijn dus broodnodig om een relevante bijdrage aan het debat te leveren.

Er is dus alle reden om de capaciteiten van de ambassades in te zetten bij fundamentele, strategische beleidsdiscussies in Den Haag. Politieke rapportage is daarom in mijn ogen pas compleet, als ook de gevolgen van het gerapporteerde voor het Nederlands buitenlands beleid worden meegenomen. Maak gebruik van een omvangrijk postennet. Maak gebruik van de enorme kennis, ervaring en talent. Den Haag luistert, en antwoordt ook!

We hebben de ambitie, de instrumenten en de wil om een aantrekkelijk, assertief en actief buitenlands beleid formuleren en uit te voeren. Het is een spannende tijd om bij BZ te werken. De komende tien, twintig jaren zullen er veel dingen gebeuren. Er is veel te winnen!

Ik vraag daarom om uw constructieve bijdrage. Ik vraag u uw kritisch vermogen en uw energie te gebruiken om vaart te maken. We hebben een boeiend bedrijf met uitstekende mensen.

Het buitenlands beleid maken wij samen.

Dank u wel.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie