Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Proefschrift: Bezwaarschriftprocedure traag maar effectief

Datum nieuwsfeit: 14-01-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

Rijks Universiteit Groningen


Bezwaarschriftprocedure traag maar effectief

De sinds 1994 geldende regeling voor bezwaarschriftprocedures functioneert redelijk goed. Dit ondanks terechte klachten over de traagheid waarmee overheidsinstanties bezwaarschriften afhandelen en over het gebrek aan flexibiliteit van de procedure. Het is echter niet nodig de regeling te wijzigen, concludeert mr.drs. K.H. Sanders in zijn proefschrift. Hij promo- veert op 14 januari 1999 aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Sinds de inwerkingtreding van de Algemene wet bestuursrecht in 1994 kent Nederland een verplichte procedure voor bezwaarschriften. Deze regeling bepaalt dat iemand die het niet eens is met een beslissing van een be- stuursorgaan eerst bij dat bestuursorgaan bezwaar moet maken, voordat hij naar de rechter kan gaan. Klaas Sanders onderzocht bij acht overheidsin- stanties hoe bezwaarschriftprocedures functioneren, onder meer bij het ministerie van Defensie, het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, de Sociale Verzekeringsbank, de Gemeente Amsterdam en de Gemeente Hoogeveen.

Trage afhandeling
Uit het onderzoek van Sanders blijkt dat beslissingen over ingediende bezwaren meestal juist zijn, maar dat ze vaak nogal lang op zich laten wachten. Burgers klagen dan ook over de lange duur van de procedure. De beslistermijn (varierend van zes tot dertien weken) wordt in veel gevallen niet gehaald. Aan de wijzigingen in de regelingen die nodig zijn om sneller beslissingen te nemen, kleven echter meerdere bezwaren. Daarom oordeelt Sanders dat de regeling op dit vlak ongewijzigd moet blijven. Mogelijk zou een grotere capaciteit van de overheidsinstanties om de bezwaren af te doen wel een oplossing kunnen betekenen.

Niet versoepelen
Bezwaren tegen het gebrek aan flexibiliteit zijn volgens Sanders evenmin aanleiding om de bezwaarschriftprocedure te wijzigen. Sommige overheidsin- stanties zouden graag een soepeler regeling zien. Zij vinden de verplich- ting om de indiener van het bezwaarschrift te horen te knellend. Het blijkt echter dat de regeling van het horen soepeler is dan veel overheidsinstan- ties denken. Ook concludeert Sanders dat het horen meer voor- dan nadelen kent. Andere overheidsinstanties vinden de verplichting om eerst een bezwaarschrift in te dienen, om dan pas naar de rechter te kunnen, overbo- dig en tijdrovend. Sanders is er echter niet van overtuigd dat het om een reeel en omvangrijk probleem gaat.

Nuttige informatiebron
Sanders concludeert verder dat overheidsinstanties maar weinig leren van de behandeling van bezwaarschriften. Veel instanties hebben nog niet ingezien dat bezwaarschriften een nuttige bron van informatie zijn over de manier waarop ze hun werk doen. De bezwaren worden soms als iets lastigs gezien, niet als iets waar ze wat aan hebben. Toch komen steeds meer instanties er achter dat het verstandig is om iets te doen met de informatie die ze uit de bezwaarschriften kunnen afleiden.

Filterwerking gunstig
Overigens staat vast dat de bezwaarschriftprocedure ervoor zorgt dat veel zaken (vaak meer dan negentig procent) niet bij de rechter terecht komen. Deze zogenaamde filterwerking is gunstig, omdat de rechterlijke macht overbelast is. Een ongunstig effect van de procedure is dat mensen, meer dan voor de invoering van de nieuwe regeling, overheidsbeslissingen met juridische middelen aanvechten. Rechtsbeschermingsprocedures verlopen gemiddeld sneller, omdat veel mensen niet meer naar de rechter stappen nadat ze een bezwaarschriftprocedure hebben doorlopen. De kosten voor overheidsinstanties zijn toegenomen. Het zelf behandelen van bezwaren van burgers brengt de nodige werkzaamheden met zich mee.

Beslissingen beter motiveren
Sanders doet in zijn proefschrift ook enkele aanbevelingen om de bezwaar- schriftprocedures te verbeteren. Zo zouden overheidsinstanties er goed aan doen hun beslissingen uitgebreider te motiveren. Over het algemeen worden beslissingen veel te summier gemotiveerd. Dat kan tot onnodige nieuwe be- zwaarschriften leiden.

Curriculum vitae
Klaas Sanders (Groningen, 1966) studeerde Nederlands recht en bestuurswe- tenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Van 1992-1998 was hij verbonden aan de vakgroep Bestuursrecht en Bestuurskunde. Daarnaast had hij zitting in de Commissie van bezwaar- en beroepschriften van de gemeente Ten Boer. Sanders werkt nu bij de Ziekenfondsraad te Amstelveen. De titel van zijn proefschrift luidt: De heroverweging getoetst. Een onder- zoek naar het functioneren van bezwaarschriftprocedures. Kluwer, Deventer. ISBN 90 268 3370 9. Promotor van Sanders is prof.mr. M. Scheltema.

Nadere informatie: Dienst Interne en Externe Betrekkingen, tel. (050)363 54 46

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie