Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Eerste Nederlandse zuidpoolexpeditie keert veilig terug

Datum nieuwsfeit: 02-02-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
TNT Post Groep

Eerste Nederlandse zuidpoolexpeditie keert veilig terug

2 februari 1999

Het bereiken van de Zuidpool was voor ons een fantastisch moment, maar het is geweldig om na drie maanden afzien en eenzaamheid weer thuis te komen, aldus Ronald Naar bij zijn aankomst op Schiphol. Dinsdag 2 februari 1999, om 17.40 uur zijn Ronald Naar en Coen Hofstede na een verblijf van ruim 85 dagen op Antarctica veilig teruggekeerd in Nederland.
Hun tocht was niet zonder tegenslagen: het uitvallen van expeditielid Ekon Hartog, het stukgaan van het geheime wapen de slee, waardoor het klimmen, lopen en zeilen met 200 kilo zware sledes tijdens de eerste weken loodzwaar was, en té veel windstille dagen. Op 9 november vertrokken Ronald en Coen vanuit de basis Blue One met als oorspronkelijk doel de zuidpool te bereiken en vervolgens heel Antarctica over te steken. Een doel dat, gezien de afstand (bijna 4000 kilometer) en de beschikbare tijd, alleen parasailend te bereiken was. Gebrek aan wind maakte dit onmogelijk door de ongebruikelijk hoge temperatuur voor de tijd van het jaar op dit deel van Antarctica. Het bereiken van de zuidpool op maandag 11 januari rond 1.30 uur Nederlandse tijd, als eerste Nederlandse expeditieteam én volgens een unieke route, betekende een enorme mijlpaal.

We zijn de eerste Nederlanders die zich met huid en haar die zich aan de nukken van de katabische wind hebben overgeleverd. In ons hart waren we het liefst doorgegaan tot McMurdo, maar dat had betekend dat we anderen, in verband met de invallende winter, ongehoorde risico's moesten laten nemen om ons daar weg te krijgen. We zijn dolblij met het resultaat: als eerste Nederlandse expeditie op de zuidpool en dat via een route die langer was dan alle andere voorgaande zuidpool-expedities! We hoefden gelukkig niet geherfourrageerd te worden, hoewel we spijtig genoeg andere sledes hebben moeten laten invliegen.' aldus Ronald Naar.
Grootste tegenvaller voor Ronald en Coen was het stuk gaan van de speciaal ontwikkelde sledes. Door een verkeerde materiaalkeuze begonnen deze al binnen drie weken uit elkaar te vallen.

De nieuwe route vanaf het startpunt Dronning Maud Land naar de zuidpool, die Ronald Naar en Coen Hofstede gevolgd hebben, is ongeveer 2200 kilometer. Na het bereiken van de zuidpool zijn de Nederlanders nog doorgegaan richting McMurdo. Het leek er even op dat ze er daarbij in zouden slagen het Nieuw-Zeelandse/Australische expeditieteam van Peter Hillary (zoon van Sir Edmund Hillary) te ontmoeten. Door de marginale voortgang van dit team en doordat er een pick-up voorzien was voor Ronald en Coen zijn zij 40 kilometer onder de AmundsenScott basis gestopt.

Hoofdsponsor TPG is gelukkig met het bereikte resultaat. Hun ambitie om op innovatieve wijze deze expeditie te ondernemen spreekt ons bedrijf bijzonder aan, met name de wijze waarop Ronald en Coen ondanks tegenslagen telkens zijn doorgegaan, aldus een woordvoerdster.

Coen en Ronald ondernamen eerder samen twee expedities in het noordpoolgebied: in 1996 naar de arctische Oeral in Noord-Siberië en in 1997 - met Ekon Hartog - een 875 kilometer lange oversteek van de Groenlandse ijskap waarover het trio 38 dagen deed. Tijdens deze ski- en zeiltocht werd het plan geboren om naar de zuidpool te skiën. De eersten die de zuidpool bereikten, Amundsen op 14 december 1911 en Scott op 17 januari 1912, begonnen hun tocht bij het Ross ijsplateau. De meeste van de moderne (sinds 1985) expedities namen in plaats daarvan het Ronne ijsplateau als startpunt.
Het team Naar-Hofstede is het derde (na het Belgische team Dixie Dansercoer-Alain Hubert en de Japanner Ohba) dat helemaal vanaf de andere kant (Dronning Maud Land) de zuidpool naderde. Ronald en Coen wilden Antarctica op het breedste stuk oversteken: een tocht van bijna 4.000 km. Die kon alleen slagen als de expeditie onderweg voldoende (katabatische) wind zou krijgen om de verschillende zeilen in te zetten. Om de kans van slagen zo groot mogelijk te maken , hebben Ronald en Coen gebruik gemaakt van diverse (technische) vernieuwingen in de samenstelling van hun uitrusting, zoals de verschillende zeilen, schoenen, tent, skis, sledes, kleding, satelliet-telefoon, brandstof en voedsel.

Ronald Naar (43) heeft als bergbeklimmer en expeditieleider een indrukwekkende staat van dienst. Hij beklom niet alleen de hoogste top van ieder continent (de Seven Summits), maar stond eveneens op de top van de beruchte K2. Voorts leidde hij twaalf Himalaya-expedities. Coen Hofstede (33), van beroep geofysicus, heeft verschillende extreme skitochten gemaakt, onder andere door Zweeds Lapland, IJsland en Kamchatka-Siberië.

Chronologisch overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen tijdens de TNT Post Group Trans-Antarctica Expedition 98/99 29/30 oktober 1998 Ronald Naar, Coen Hofstede en Ekon Hartog vertrekken naar Kaapstad, Zuid-Afrika.
31 oktober 1998 Het wachten begint. Het weer op Antarctica is niet goed genoeg om te kunnen landen. Daarnaast is de gereserveerde Hercules (die hen naar Antarctica zou brengen) elders ingezet. 8 november 1998 Met een Oekraïense Iljoesjin wordt het team naar Camp Blue One gevlogen. Een primeur, nog niet eerder landde er een straalvliegtuig op de Zuidpool.
9 november 1998 De tocht begint. Vanaf Dronning Maud Land gaat het richting zuidpool. De eerste twee weken gaat het hellingopwaarts, dus er wordt vooral geklommen.
10 november 1998 De eerste grote tegenslag. Teamlid Ekon Hartog verwondt zich (door een ongelukkige manoeuvre schiet zijn ski-stok in zijn kuitbeen) en moet opgeven.
Hij wordt door Coen teruggebracht naar Blue 1 waarna de twee overgebleven poolreizigers op 11 november in feite weer opnieuw moeten beginnen.
22 november 1998 De ijskap is bereikt. Er kan voor het eerst gezeild worden.
24 november 1998 Teleurstellend nieuws: de sledes zijn stuk aan het gaan. Het invliegen van andere wordt noodzakelijk. 8 december 1998 s Ochtends om half twee worden er andere sledes gebracht.
23 december 1998 - 4 januari 1999 Het onverwacht grote aantal windstille dagen speelt de poolreizigers parten. Er worden te weinig kilometers gemaakt, omdat er niet gezeild kan worden. De temperatuur ligt een stuk hoger dan normaal in deze tijd van het jaar, er onstaat te weinig wind om te kunnen zeilen.
6 januari 1999 De conclusie wordt onvermijdelijk: doorsteken naar McMurdo zal niet gaan lukken. Eerste doel wordt nu het bereiken van de zuidpool.
11 januari 1999 Door een paar dagen met voldoende wind lukt het Ronald en Coen om, als eerste Nederlandse expeditieteam, op 11 januari s ochtends om 01.30 uur de zuidpool te bereiken.
13 januari 1999 Ronald en Coen gaan weer op pad richting McMurdo. Ze zijn in het Amerikaanse kamp niet welkom. Bovendien is er nog een kans dat ze de expeditie van Peter Hillarey onderweg kunnen ontmoeten. 23 januari 1999 Na een aantal dagen noodgedwongen verblijf in de tent vanwege slecht weer, kunnen Ronald en Coen van het ijs opgepikt worden en naar Patriot Hills vervoerd.

Door omstandigheden buiten hen om, heeft het nog ruim drie weken geduurd voordat de twee poolreizigers vanaf Antarctica naar Punta Arenas in Chili konden worden gevlogen.
2 februari 1999 Het eerste Nederlandse expeditieteam komt veilig aan in Nederland.

Nog wat aanvullende feiten:


* Tot aan de zuidpool hebben Ronald en Coen in 63 dagen 2213 kilometer afgelegd.

* De gemiddelde dagafstand bedroeg 35 kilometer.
* De hoogste dagafstand, behaald op 8 januari 1999, bedroeg 122 kilometer.

* In deze periode hebben de twee Nederlanders 16 windstille dagen gehad.

* In McMurdo werd dit seizoen omschreven als het warmste ooit (alleen al in november en december 1998 werd op 15 dagen het warmterecord gebroken) en op Patriot Hills hadden ze het slechtste seizoen ooit.

TNT Post Group Trans-Antarctica Expedition 98/99: informatie over verschillende expedities

Begin november 1998 begonnen Ronald Naar, Ekon Hartog en Coen Hofstede aan een tocht van ruim 3800 kilometer over Antarctica. Het doel was het continent via een nieuwe route, parasailend en skiënd over te steken.

Het gebruik kunnen maken van de zogenaamde katabatische winden was daarvoor een essentiële voorwaarde. Direct in het begin werd het team getroffen door tegenslag toen Ekon als gevolg van een beenwond niet verder kon en afhaakte. Twee weken later moesten Ronald en Coen noodgedwongen andere sledes laten invliegen. De oorspronkelijke exemplaren waren door delaminatie onbruikbaar geworden. De grote ambitie om het hele antarctische continent over te steken werd vanaf half december onmogelijk gemaakt door een exceptioneel warme antarctische zomer. Met als gevolg dat de gebruikelijke katabatische winden, die ervoor hadden moeten zorgen dat het tweetal kon zeilen, achterwege bleven. Alleen al in december werden negen windstille dagen gemeten. Er waren dagen bij dat de temperatuur niet lager werd dan 14 graden Celsius.

Dit seizoen waren er nog vier andere expedities op Antarctica onderweg (nog los van door gemotoriseerd vervoer ondersteunde wetenschappelijke expedities).


* Van Hercules Inlet aan de Ronne IJsplaat liep de 26-jarige Zweed OLA skiënd en zeilend in 43 dagen naar de zuidpool, een tocht van krap 1.000 km.


* Vanaf de andere kant van de Ronne IJsplaat liepen vijf Franse militairen van de Groupe de Haute Montagne uit Chamonix, allemaal professionele berggidsen, in 50 dagen naar de zuidpool; zij kwamen een dag voor de Nederlanders op de zuidpool aan, nadat ze 1.150 kilometer hadden afgelegd.


* Vanaf McMurdo, het beoogde eindpunt van de Nederlanders, wilden drie Nieuwzeelanders en Australiërs, onder leiding van Peter Hillary, naar de zuidpool skiën. Hun doel was onbevoorraad heen en terug te lopen en te zeilen, een ambitie die ze alsnel moesten laten varen. Er volgden verschillende bevoorradingen (o.a. van een radio en van brandstof), vertragingen door ziekte en sneeuwstormen, en begin januari besloten ze daarom hun tocht op de zuidpool te beëindigen.


* De vierde expeditie was die van de beroemde Japanner Ohba (45) te zijn; Ohba startte - net als Naar en Hofstede - vanaf Kaapstand en op Blue 1 met als doel om via de zuidpool naar West-Antarctica te skiën. Ohba bereikte de zuidpool op Nieuwjaarsdag en na een oponthoud van een week skiede hij door in de richting van Patriot Hills.

Moderne Zuidpoolexpedities

Moderne Antarctica-expedities zijn feitelijk pas mogelijk sinds 1985, toen als gevolg van een initiatief van de Canadese bergbeklimmers Pat Morrow en Martin Williams en de Britse piloot Giles Kershaw, Adventure Network International werd opgericht. Dit, onder Canadese vlag opererende, maar inmiddels in Londen gevestigde bedrijf ondersteunt sindsdien alle privé expedities, dus expedities die niet door de overheid worden ondersteund en een sportief karakter hebben.

Sinds 1987 runt het bedrijf tijdens de Antarctische zomer een airstrip van hard, blauw ijs aan de rand van het Ellesworth gebergte, op 82 graden Zuiderbreedte.
Oorspronkelijk is deze basis, Patriott Hills geheten, bedoeld om klimexpedities te ondersteunen, die ter plekke de 5.140 meter hoge hoge Mount Vinson willen bestijgen, maar al snel ontdekten ook zuidpool-ski-expedities de mogelijkheden van de landingsbaan.

Zuidpoolexpedities tot nu toe

1985 Robert Swan:"In the footsteps of Scott"

1986 Monika Kristensens: "In the footsteps of Amundsen"

1989 Reinhold Messner en Arved Fuchs

1989 Internationale Trans-Antarctica expeditie

1992 Sir Ranulph Fiennes en Michael Stroud: "Sterker dan een husky"

1992-1994 Erlin Kagge: "Solo en Unarmed - Norway for ever"

1996 Børge Ousland

1997 Alain Hubert en Dixie Dansercour "The longest unsupported Trans-Antarctica"

1998 Ronald Naar en Coen Hofstede: "TNT Post Group Trans-Antarctica Expedition 98/99"


reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie