Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Woonbond: huren niet verhogen boven inflatiepercentage

Datum nieuwsfeit: 23-03-1999
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

Amsterdam, 20 maart 1999
Persbericht Nederlandse Woonbond

Inflatiepercentage als maximale huurverhoging: de Woonbond maakt zich hard voor de huursector

De Nederlandse Woonbond wil dat met ingang van het jaar 2000 geen enkele huur met meer dan het inflatiepercentage omhoog gaat. De Verenigingsraad, het hoogste orgaan van de Woonbond, besloot vandaag de 'koppeling van de maximale huurverhoging aan het inflatiepercentage' tot inzet te maken van de onderhandelingen met de overheid. Het kabinet gaat immers nog dit jaar nieuwe kaders voor het toekomstig huurbeleid bepalen. Uit de discussies over het toekomstig huurbeleid binnen de Woonbond, waaraan een recordaantal huurdersvertegenwoordigers uit heel Nederland hebben deelgenomen, blijkt dat de huurders in Nederland schoon genoeg hebben van de enorme huurstijgingen. De afgelopen 10 jaar stegen de huren gemiddeld met 50%, terwijl de inflatie slechts 24% bedroeg. De huren stegen dus explosief, terwijl bijvoorbeeld de uitkeringen en de huursubsidie niet navenant zijn gestegen. Hierdoor zijn veel huurders in problemen gebracht. Daarentegen zijn de lasten in de koopsector niet of nauwelijks omhoog gegaan.

De Woonbond wil dat het inflatiepercentage wettelijk wordt vastgelegd als maximum voor de jaarlijkse huurverhoging per woning. Dat moet dan dus gelden voor alle huurwoningen, zowel in de sociale als in de particuliere huursector, alsmede voor alle huurwoningen die nu al 'geliberaliseerd' zijn. Naar verwachting komt dat neer op een maximale huurverhoging van 1 tot 1,5% in het jaar 2000.

De Woonbond staat voor een brede, sterke en gezonde huursector, waarin het voor iedereen, arm, rijk en alles daartussenin, goed en betaalbaar wonen is. Door de huurstijgingen van de afgelopen jaren zit de huursector echter ernstig in de verdrukking. Huren is te duur geworden. Steeds meer huurders die het zich kunnen permitteren vluchten naar de koopsector, ook door onzekerheid over de huurstijgingen in de komende jaren. Huurders die niet willen of kunnen kopen zijn het kind van de rekening. De huursector dreigt zo een sector voor de armen te worden, met alle problemen als segregatie van dien. Om het gevaar van marginalisering van de huursector te bestrijden moet de jaarlijkse huurverhoging aan banden worden gelegd.

Wetgeving noodzakelijk

Evenals voorgaande jaren mogen verhuurders de huren dit jaar, per 1 juli 1999, met maximaal 6,5 procent verhogen. Omdat niet alle huren met het maximumpercentage worden verhoogd, zullen de huren gemiddeld minder stijgen, maar het hoge maximumpercentage leidt tot een veel te hoge gemiddelde huurstijging. In 1998 stegen de huren met 3,5 procent en ook in 1999 zal het gemiddelde stijgingspercentage weer ver boven het inflatiepercentage liggen. Dat hebben de landelijke belangenorganisaties van verhuurders al aangekondigd en dat wordt ook verwacht door de staatssecretaris van VROM, dhr. Remkes. Omdat verhuurders bewezen hebben niet uit zichzelf over te gaan tot een huurverhoging van maximaal het inflatiepercentage, moet het volgens de Woonbond wettelijk worden geregeld.

Verhuurders mogen graag wijzen op de (lichte) daling van de gemiddelde huurverhoging, waar de laatste jaren sprake van was. Dat is echter grotendeels gezichtsbedrog. De reële huurstijging, dat wil zeggen het verschil tussen de huurverhoging en de inflatie, is nauwelijks gedaald. Bovendien onttrekken de gemiddelde percentages de nadelige effecten van de 'huursombenadering' aan het oog. Bij de huursombenadering kan de verhuurder de huurverhoging van dure huurwoningen beperken. Wat hij daar echter aan huurinkomsten laat liggen haalt hij terug door een extra hoge huurverhoging bij de wat goedkopere woningen. Door dit verschijnsel worden de nog betaalbare huurwoningen snel duurder. Uit de discussies binnen de Woonbond is tevens duidelijk geworden, dat de huurders af willen van de situatie dat verhuurders eenzijdig en willekeurig de huur steeds extra kunnen verhogen. De 'huursombenadering' moet van tafel.

Huurstijging bij huurderswisseling

De Nederlandse Woonbond wil ook een eind maken aan het sterk optrekken van huren bij huurderswisseling, de zogeheten 'harmonisatie-ineens'. Op grond van de huidige huurprijswetgeving kan de huur van veel woningen bij huurderswisseling ineens worden verhoogd tot de 'maximaal redelijke huur' volgens het woningwaarderingsstelsel. In 1998 verhoogden de verhuurders de huur van leegkomende woningen zo met gemiddeld bijna 10 procent. Ook dit verschijnsel is verantwoordelijk voor een snelle afname van de betaalbare en bereikbare woningvoorraad. De Woonbond wil daarom ook 'harmonisatie-ineens' aan wettelijke grenzen binden. De Woonbond wil dat de huur bij huurderswisseling slechts mag worden verhoogd tot het niveau van 65 procent van de maximaal redelijke huur (dat is de huidige gemiddelde huurprijs in Nederland). De huur van woningen die nu al boven 65 procent van maximaal redelijk liggen, mag bij huurderswisseling niet extra worden opgetrokken. Daar geldt de oude huur als maximum. Als dit niet wettelijk wordt geregeld, dan loopt de voorraad goedkope woningen nog verder terug, met onacceptabele gevolgen voor huishoudens met lagere inkomens. Hun keuzemogelijkheden op de woningmarkt worden tot nul gereduceerd; ze zijn steeds meer aangewezen op een krimpende voorraad weliswaar goedkopere, maar ook kwalitatief mindere woningen.

Geen noodzaak meer voor huurverhogingen boven inflatie

De argumenten voor boveninflatoire huurverhogingen zijn volgens de Woonbond achterhaald. De extra huurverhogingen in de jaren '90 zijn doorgevoerd om verhuurders te compenseren voor de financiële tekorten als gevolg van bezuinigingen op de bouwsubsidies en de brutering. De Woonbond stelt vast dat deze tekorten nu al meer dan volledig door de extra huurverhogingen zijn gecompenseerd. De particuliere verhuurders, doorgaans niet of veel minder geconfronteerd met de bezuinigingseffecten, hebben wel meegeprofiteerd van de extra huurstijgingen. Daar zijn derhalve overwinsten geboekt. Er is dan ook geen reden (meer) voor huurverhogingen boven inflatie.

Effecten op de huursubsidie

De overheid betaalt mee aan de huurverhoging in de vorm van extra huursubsidie-uitgaven. Onnodige huurstijgingen leiden tot een onnodig extra beslag op deze broodnodige middelen. Eén procentpunt huurverhoging boven inflatie kost de schatkist naar schatting tussen 50 en 75 miljoen gulden per jaar extra.

Nummer: U99.318
Voor nadere informatie kunt u in het weekend contact opnemen met René van Genugten, tel.: (06) 54204360 of Hans Roseboom, tel (030) 2895035. Tijdens kantooruren zijn zij bereikbaar onder (020) 5517700.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie