Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Expositie over chronisch zieken

Datum nieuwsfeit: 04-05-1999
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

PERSBERICHT. 19 april 1999

"Als je diabeet bent of een been breekt, ben je een bofferd." Schokkend? Wel voor mensen die diabetes hebben of een been breken , maar er zijn mensen die deze zin denken, er zelf van schrikken en hem vervolgens voor zich houden. Ze hebben geen beenbreuk en geen diabetes, maar wel bijv. ontregelde suikerspiegels en mobiliteitsproblemen door een ziekte, die niemand kan genezen. Maar het zijn mensen! Mensen in alle leeftijdsklassen, kinderen niet ouder dan 12 soms, die hun hele leven overhoop zien halen door een ernstige, chronische ziekte, maar door niemand begrepen worden.

Je ziet niks aan ze (ze hebben gewoon twee benen maar zitten vaak wel in een rolstoel) en de onbekendheid van hun ziekte laat bij niemand de bel van begrip en medeleven rinkelen. En het zijn er velen: tienduizenden! patienten met ME, met fybromyalgie, hypoglycaemie, golfsyndroom, Bijlmerrampsyndroom, ziekte van Lyme, of andere nog onbekendere auto- immuunziektes. Zij zijn de vreemde eenden in de maatschappelijke bijt; in de steek gelaten door hulpverleners, afgedaan met vage omschrijvingen, evenzo vage glimlachjes, schouderophalen, psychiatrische verwijzingen en wat al niet voor vernederingen meer.

De meesten zitten thuis of werken nog een beetje, de ergsten liggen jaren al in bed, steeds een stukje verder inleverend. Er is niet of nauwelijks opvang, hoewel regionaal nu buddy-projecten van de grond beginnen te komen. Velen van hen zitten al jaren in een niet zelf gekozen, maatschappelijk en sociaal isolement, afhankelijk van familie en van die paar vrienden, die nog zijn overgebleven.

Ondergetekenden hebben een expositie samengesteld uit foto's en gedichten om deze schrijnende situatie aan de kaak te stellen. Een confronterende expositie bestaande uit schitterende foto's en ontroerende gedichten. Deze expositie begint zijn nationale rondreis in Drente, in de bibliotheek van het plaatsje Vledder (Dr.) op 4 mei a.s. Vervolgens gaat hij door de provincie Drente heen en is te bezichtigen in Aalden, Ruinen, Ruinerwold en Meppel, waarna Enschede en Loosdrecht volgen.

Het lijkt een veelbelovende start, maar het is niet genoeg. De grote steden ontbreken en de dekking is verre van landelijk. Juist met dat doel is deze expositie in tweevoud uitgevoerd. Dus zoeken wij nog (gratis) expositie- ruimten om de boodschap uit te kunnen dragen. Wij verzoeken u aandacht aan deze expositie te schenken en een oproep te plaatsen voor gratis expositie ruimte.

Coordinator en aanspreekpunt is: Annemieke van Zanten, tel. 035-5771399. Ook via e-mail kunnen locaties worden aangeboden: (ankebeer@hetnet.nl) of (mistolt@wxs.nl)

Bijgevoegde tekst is het begeleidend schrijven bij de expositie:

Wij danken u hartelijk voor uw medewerking. Met vriendelijke groet,

Michel Stoltenkamp en Anke Beer

BINNENSTE BUITEN, een ontmoeting.


Twee emotionele momenten gingen aan deze expositie vooraf:

5 april 1994: Kim , een vroeg volwassen beeldschone 14-jarige komt doodsbleek thuis na een lange schooldag. Anke Beer, schrijfster en fotografe, maar bovenal moeder, voelt intuitief dat er iets heel ernstigs mis is met haar. Dat gevoel blijkt juist te zijn. Tot op de dag van vandaag is Kim nog steeds niet beter geworden.

Ruim 4 jaar later: Michel Stoltenkamp, fotograaf, bewogen mens en vader van een gezonde dochter van 12 ontmoet Kim. Hij weet dat ze ziek is, maar als hij haar ziet, wordt hij getroffen door de doorschijnende schoonheid, de levens- blijheid en het doorzettingsvermogen van Kim. Vanaf dat moment zoekt hij een manier om wat hij voelt en waarneemt, vast te leggen: de schoonheid van dit inmiddels 19-jarige meisje, haar lieve karakter en de wreedheid van haar ziekte.

De schrijfster en de fotograaf vinden elkaar in hun verontwaardiging, hun vechtlust en in hun ideeele overtuiging: dat dit niet zo maar kan. Dat er een zieke wereld is, ontkend door de maatschappij. Aan hun lot overgelaten, vaak heel jonge mensen, weggemoffeld achter de geraniums met een leven nog voor zich. De wetenschap en de maatschappij weten geen raad met hen.

Deze expositie is een confrontatie: een confrontatie met de werkelijkheid, die niet altijd is, zoals hij eruit ziet. Een stukje bewustwording voor hen die wegkeken, een stukje herkenning voor hen die deel uit maken van die "andere" wereld.

De beelden tonen de buitenkant: de schoonheid van een jonge vrouw, wier lichaam van binnenuit gesloopt wordt door een (onbekende) ziekte. De gedichten onthullen de wanhoop en de onzekerheid, maar ook het respect en de bewondering van een moeder, die machteloos toe moet kijken. Deel onze emoties met ons via de beelden en de tekst en laten wij ons via deze emoties, door elkaar gesteund en met elkaar verbonden voelen.

Michel Stoltenkamp en Anke Beer

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie