Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Uitspraken minister Herfkens in het programma Buitenhof

Datum nieuwsfeit: 20-06-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Ministerie van Buitenlandse Zaken

Ontwikkelingssamenwerking

Onderwerp: Uitspraken Minister Herfkens

Datum: 20 juni 1999

Nummer: 017/99

Minister Herfkens in het programma Buitenhof

We beginnen met de minister van Ontwikkelingssamenwerking, mevrouw Eveline Herfkens. Ze mag ruim 6 duizend miljoen gulden van de belastingbetaler gebruiken om te geven aan arme landen. Dat is heb ik me laten vertellen, 8 cent van ieder tientje dat wij verdienen. Hoe doe je dat nou op een eerlijke manier? Anders dan minister Pronk, haar voorganger, die had zo'n 79 landen op een lijstje waar dat geld heen ging. En mevrouw Herfkens koos er 19 + een aantal projecten waarover wij straks komen te spreken. Komt al dat geld nou op een goeie manier terecht bij de mensen die het het meest nodig hebben? Daarover gaat dit gesprek en we beginnen toch met het arme Kosovo, want dat moet opnieuw worden opgebouwd, en dat gaat ongelovelijk veel geld kosten, nog meer dan al die bombardementen al hebben gekost, miljarden en miljarden. Nederland gaat er aan bijdragen en ik heb gelezen dat gaat en koste van uw begroting?

R: Nou ten koste, ik heb bij de voorjaarsnota heeft het kabinet al besloten om mij 50 miljoen extra te geven bovenop wat ik al had teneinde wederopbouw in Kosovo te kunnen plegen. Alle opvang van vluchtelingen enzo. Ik heb goede hoop dat we in de discussie met de miljoenenota het erover eens zullen zijn dat er inderdaad wat dat betreft weer een tandje meer bij moet want ik denk dat vriend en vijand het erover eens zijn dat het niet kan dat we dat gaan betalen ten koste van armen in Afrika

V: Dus dat betekent dat u zegt: prima dat dat uit mijn begroting gaat maar wat het kost moet ik er dan wel bijkrijgen?

R: Ja daar zijn allerlei methoden voor.

V: Ik ben niet geinteresseerd in methoden maar wel om het bedrag. U zegt het gaat niet ten koste van andere projecten?

R: Niet ten koste van de lopende programma's die ik nu elders in de wereld heb.

V: Goed, laten we eens kijken naar die projecten elders in de wereld. Als eenvoudige tv-kijker zie ik de gebeurtenissen in Suriname aan mij voorbij trekken, demonstraties, pakketten voedsel die liggen op Schiphol die komen daar niet eens meer. Mensen hebben honger. Is Suriname zo'n land dat op uw lijst staat?

R: Nee bepaald niet. Suriname is zo'n typisch land waar helaas het bestuur en beleid erg slecht zijn.

V: Maar ze hebben wel honger?

R: Ja, maar je kunt niet via een regering arme helpen als de regering zelf niet bezig is iets aan armoedebestrijding te doen.

V: Nou daar kom ik straks op terug op Suriname en hoe ze daar zijn. Sierra Leone, zie ik ook wel eens, niets dan narigheid daar.

R: Ook een land in burgeroorlog daar kun je humanitaire hulp aan geven. Je kunt proberen als internationale gemeenschap om vrede te helpen bevorderen om daar troepen heen te sturen die het daar een beetje in de gaten houden. Als er een vrederegeling is.

V: Maar arme mensen, daar zijn we het over eens?

R: Ja, ontzettend arme mensen, maar het heeft geen zin om regeringen hulp te geven, aan regeringen die zelf niet wat aan armoedebestrijding doen. Maar alleen maar bezig zijn met oorlog maken of de centen in eigen zak steken.

V: Liberia?

R: Ook zo'n geval.

V: Dat is toch treurig?

R: U noemt een aantal landen waar het niet goed gaat, ik kan u zo 50 landen noemen waar het wel goed gaat.

V: Maar het gaat er mij even om dat vroeg ik net, komt het geld terecht bij de armste mensen van de wereld, en ik noem nu landen waar een heleboel arme mensen wonen die geen dak boven hun hoofd hebben, niet te eten en daar gaat het geld, 8 cent per tientje, niet naar toe.

R: Nou daar gaat niet structurele hulp via de regering naartoe. We geven ontzettend veel uit onze begroting ook aan noodhulp, aan vluchtelingenopvang..

V: Maar dat is incidenteel?

R: We hopen dat dat incidenteel is. En sommige delen van de wereld loopt het al een tijd.

V: Goed, u zegt we geven dat geld niet aan die landen omdat ze niet zelf iets aan armoedebestrijding doen, en geen, dat staat ook in uw plannen, goed bestuur hebben. Good governance, wat is dat goed bestuur?

R: Nou dat betekent bijvoorbeeld dat je een functionerende rekenkamer hebt, dat er een behoorlijke begroting is die goed in elkaar zit, waar een parlement naar kan kijken, waar prioriteit wordt gegeven aan zaken die voor ontwikkeling essentieel zijn, zoals lageronderwijs en basis gezondheidszorg. Dat is goed beleid en goed bestuur.

V: Dat lijkt me ook. Maar dat zijn nou, denk ik, dan net de landen die die steun niet zonodig hebben want die zijn al druk bezig op de goede weg?

R: Nou, goed bestuur/goed beleid bestaat nergens, ook niet in Nederland. Perfect is het nergens. Overal kan het beter maar we zoeken dus naar die landen waar de politieke wil duidelijk bestaat en waar we ook kunnen aantonen dat die landen op de goede weg zijn. En als dat hele arme landen zijn dan hebben ze daar nog wel enige jaren steun bij nodig.

V: Goed, maar dat betekent dus dat de mensen in de arme landen waar ik het net over had, die niet dat goede bestuur hebben waar wel de mensenrechten worden geschonden dat die nog eens een extra straf krijgen van mevrouw Herfkens, namelijk ook geen ontwikkelingshulp.

R: Nee, dat is niet waar. Ik geef de armsten in die landen niet op, ik geef de illusie op dat je via hun regeringen de armsten kunt bereiken. Maar we hebben natuurlijk een hoop andere hulpkanalen. Ik geeft heel veel geld aan Unicef bijvoorbeeld, en aan Nederlandse organisaties zoals Novib, en die kunnen daar wel goed werk doen. Dus kortom we hebben het bij het terugbrengen van het aantal landen eigenlijk alleen over de lijst van landen waar we als regering hulp aan de regering geven.

V: Maar u kunt toch ook tegen die regeringen zeggen, ja goed beleid/goed bestuur dat kunnen we van jullie niet zeggen maar ik heb 6 duizend miljoen gulden te verdelen daar kunnen je een gedeelte van krijgen als je de zaken hier wat beter op poten gaat zetten?

R: Wat gebleken is in 30/40 jaar ontwikkelingssamenwerking dat als landen iets niet willen dat je hoog en laag kunt springen als donor maar je kunt geen goed beleid kopen als ze dat niet willen, heeft voorwaarden stellen als donor gewoon geen zin.

V: Dat zegt u maar uw voorganger, ik weet dat u daar niet van houdt om vergeleken te worden met uw voorganger, maarja waarom zou je het beleid van toen niet mogen vergelijken met nu. Die zei juist het omgekeerde, die zei ik wil zo veel mogelijk landen ook daar waar corruptie is wil ik steunen omdat ik dan een voet tussen de deur krijg, dat is toch ook belangrijk?

R: Nou, ook hij steunde in landen waar het niet goed ging voornamelijk via multilaterale organisaties en via niet-gouvernementele organisaties. Dus het verschil is minder groot als dat het nu lijkt. Maar ik denk dat ik wat straffer ben in de zin dat 30 jaar ontwikkelingssamenwerking evaluaties daarvan, onze eigen inspectie rapporten, heeft aangetoond dat je goed beleid niet kunt kopen als mensen dat zelf niet willen dan lukt het gewoon niet. Ik ben wat strakker wat dat betreft.

V: Heel lang hebben we geld dus weggegooid?

R: Dat zeg ik niet.

V: Nee, dat zeg ik want u zegt uit al die rapporten blijkt dat het niet daar terecht is gekomen waar het terecht had moeten komen.

R: Wat je kunt doen is het beter doen, inderdaad veel sterker, alleen maar richten op landen met een goed bestuur en een goed beleid. Daar ben ik mee bezig.

V: Nou laten we nou weer even teruggaan naar Suriname. U heeft gezegd, ik geloof tegen het Algemeen Dagblad, een corrupt land. Een corrupt land, er is een parlement, er is een president, hoewel ik dat niet zeker meer weet, en er is een grondwet, er is een rekenkamer. Al die dingen die u niet noemde?

R: Ja, behalve dat die rekenkamer er wel is maar dat de huidige regering, de regering van de afgelopen jaren, moet ik misschien zeggen, er alles aan gedaan heeft om te zorgen dat dat niet meer goed zou functioneren.

V: Maar wat is dan niet goed aan het bestuur van Suriname, zijn dat de mensen die daar zitten?

R: Het bestuur, de regering daar heeft een beleid gevoerd, geld investeren in volstrekt onrendabele dingen, conferentie oorden, bruggen op verkeerde plaatsen. Heeft de onafhankelijkheid van de organisatie zoals de rekenkamer ondergraven en het gerechtshof. Op een gegeven moment was het geld op, en heeft men de drukpers maar laten draaien waardoor de Surinaamse gulden gigantisch naar beneden is gevallen.

V: Maar het zijn wel mensen die in het parlement zitten die gewoon via de democratische weg gekozen zijn. En ik denk dat er op die lijst die u wel wil steunen, 19, wel landen staan met minder democratische voorwaarden.

R: Het gaat mij om de kwaliteit van het bestuur, en het beleid en dan zeg ik dat Suriname inderdaad oneindig veel erger is dan een groot aantal andere ontwikkelingslanden, in ieder geval op dit moment en de afgelopen jaren. Er is geen ontwikkelingsland wat ik zo zou kunnen bedenken waar de inflatie bijvoorbeeld zo gigantisch hoog is. Waar zo gewoon de drukpers het geld daaruit spuugde dat is gewoon slecht beleid.

V: Dus wanneer dat straks beter wordt. Nadat Wijdenbosch misschien vervangen is door een nieuwe president dan komt u weer over de brug, letterlijk en figuurlijk?

R: Ik zou ongelofelijk blij zijn als het mogelijk zou zijn om met een Surinaamse regering in de toekomst samen te werken omdat men daar wel weer probeert een goed beleid te voeren.

V: Want u heeft nog 600 miljoen in de kluis, geloof ik, voor Suriname? En dan denk ik ja wie bent u om te beoordelen, want dat heeft iets partanalistisch, iedereen weet dat het in Suriname niet pluis is hoor daar gaat het niet om maar om 600 miljoen in de kluis te houden, omdat u vindt dat het daar anders gaat dan dat het moet.

R: Het is niet alleen ik. Er is internationaal enorme overeenstemming over wanneer hulp helpt en wanneer niet. Uitgangspunt van goed beleid heb ik niet zelf bedacht, er is bijvoorbeeld een top in Kopenhagen geweest, een sociale top een aantal jaren geleden waar alle regeringen van de wereld het eens zijn geworden over wat een goed beleid is en wat een goed bestuur is....

V: Natuurlijk, maar met Suriname geldt, als ik u mag onderbreken, dat we nog een extra verdrag hebben lopen vanwege onze traditionele banden. En dan dat soort eisen heeft een beetje neo-koloniaal toontje.

R: Nee, in '92 is er een raamverdrag met Suriname afgesproken. Waarin een aantal zaken nader werd gespecificeerd. En in dat raamverdrag staat ook duidelijk goed beleid/goed bestuur een voorwaarde is voor goede besteding van de verdrags....

V: Maar goed.....goed beleid/goed bestuur, het zijn mooie woorden maar ze zijn voor meerdere interpretaties vatbaar. En die interpretatie mag u geven.

R: Nee, daar zijn internationale stukken over. Bijvoorbeeld de top van Kopenhagen is uitgekomen met een document waar iedereen in de wereld, ook Suriname zijn handtekening heeft gezet. En er is bijvoorbeeld een goed macro-economisch beleid en een goed sociaal beleid investering in gezondheidszorg zijn daar onderdeel van. Dus kortom het is niet iets wat ik bedacht heb, er is internationale consensus over het beleid wat ontwikkelingslanden moeten voeren.

V: Dus de term 'corrupt land' voor Suriname die trekt u niet terug?

R: Nou, het was niet erg diplomatiek uitgedrukt, het was op de laatste zinsnede van een heel langer verhaal, maar interessant vind ik ook dat niemand mij heeft tegengesproken op dit punt. Ook politicie in Suriname niet.

V: Die vinden dus hun eigen land net zo corrupt als u?

R: Nou, ik ben ontzettend blij dat de bevolking daar dus in opstand is gekomen tegen dat gevoerde beleid. En dat is natuurlijk ongelofelijk goed nieuws. Het is veel relevanter dat de bevolking in Suriname zich een oordeel vormt over wat er gaande is dan ik dat doe.

V: Nieuwe president, beetje beter bestuur en dan komt u wel weer?

R: Graag, graag. Want het is ongelofelijk tragisch wat er in Suriname ....

V: En dat geld heeft u nog voor zo'n beschikking?

R: Natuurlijk, dat blijft daar staan op die lat. Maar ik denk dat ik Suriname alleen maar help om te voorkomen dat dat geld nu in de bodemloze put wordt gegooid.

V: Nu even terug naar die 8 cent die wij per tientje betalen aan die landen. Ik zie al uw voorganger, dhr. Pronk, die had 79 landen op de lijst, dat vond de Tweede Kamer prima, nu maakt u er 19 landen van, dat vindt de Tweede Kamer weer prima. Hoewel u moet er over twee weken nog over vergaderen maar de voortekenen zijn gunstig. Ik begrijp er niets van. Hebben die parlementariers, zijn die zo wilspelturig dat ze van het een been om het andere makkelijk gezet kunnen worden. Hebben ze er geen verstand van?

R: Dat moet u mij niet vragen, ik ben al lang geen parlementarier meer, en de periode dat mijn voorganger er was was ik zelfs in het buitenland. Dus ik heb de debatten niet eens gevolgd.

V: Maar het verbaast u ook neem ik aan? Dat zo'n beleidsomslag zo makkelijk wordt gesteund.

R: Ik weet het niet. Er zijn partijen die zeggen dat ze het altijd al gezegd hebben dat ze vonden dat het wel meer geconcentreerd moest worden.

V: Dat was de VVD?

R: Ik weet het niet, ik het tot dusver heb ik geen problemen met discussies met het parlement. En daar gaat hem mij om.

V: Maar ik ga weer terug op die 8 cent op dat tientje, want we hebben een rekenkamer, wij ook, goed bestuur, en die heeft uitgerekend dat over de jaren dat u in het buitenland was, dus misschien een kosaal verband, hebben we meer dan de helft gegeven aan ontwikkelingshulp dat niet recht van buiten recht moest komen. Meer dan de helft.

R: Nee, ik weet op wel rapport u doelt.

V: Namelijk van de rekenkamer.

R: Ja, over een deel van het budget, alleen over programmahulp. Daar moet ik toch een paar kanttekeningen bij plaatsen. Wat de rekenkamer vaststelt is dat dat geld niet besteed is zoals het beleid in '94 neergelegd. Wat er in feite gebeurd is, is dat het beleid zich sindsdien ontwikkeld heeft zoals ieder beleid zich behoort te ontwikkelen. Maar dat is nagelaten om daarvan opnieuw een nota over de wijzigingen naar de Kamer te sturen. Maar op zich is dat niet, wil dat niet zeggen dat het geld verkeerd besteed is. Wat de rekenkamer zegt is er is een aantal jaren geld besteed op een manier die niet voldoet aan de criteria die de minister in '94 gesteld heeft.

V: Maar daar wordt in de regel wordt daar een minister aan gehouden, door een parlement. Dat is niet gebeurd.

R: Wat er dus fout is gegaan, is dat mijn voorganger niet tijdig tegen de Kamer heeft gezegd, zeg ik heb dat een beetje veranderd want de nieuwste ontwikkelingen zijn zo dat het beter zus of zo kunnen doen. Wat voor les ik daaruit trek is dat het ontzettend belangrijk is om de Kamer iedere keer te informeren als je dingen anders wilt doen.

V: Denkt u dat uw ministerie een parlementaire enquete over dat beleid over die jaren zou overleven?

R: Ik denk het wel eerlijk gezegd. Ontwikkelingssamenwerking is het meest geinspecteerde, geevalueerde terrein van het Nederlandse overheidsbeleid. En wij zijn de enige die een onafhankelijke inspectie uberhaupt hebben. Er zijn waanzinnig veel evaluaties, er is ongelofelijk veel media aandacht naar iedere cent die verkeerd wordt besteed. Dus kortom ik denk, ik zou daar niet bang voor zijn. Gaat uw gang zou ik zeggen.

V: Dat zou kunnen. Maar u zei....

R: Dat wil niet zeggen dat alles goed gaat.

V: Nee, want toen u aantrad zei u, er is hier een heel nieuw soort beheersing, ik neemaan van de uitgaven nodig. Dus u had zelf ook de nodige sceptis over wat daar gebeurt was.

R: Een van de problemen die ik vond, die ik aantrof is dat inderdaad het programma wereldwijd uitgewaaierd was zowel over landen als thema's en wat niet in verhouding stond met de beheer structuur die we daar thuis zelf voor hebben. Daar kwam nog bij een efficiency operatie, die voor heel Paars II geldt. Dus kortom wil je zorgen dat het geld behoorlijk besteed wordt moet je zorgen we gaan concentreren op een beperkter aantal landen, beperkter aantal thema's. Dan kunnen we de deskundigheid voldoende in huis hebben om dat professioneel te doen.

V: Dat heeft u gedaan. U heeft een lijstje met minder landen. Maar zoals u terecht al opmerkte er zijn nog een heleboel andere manieren om geld te geven aan landen die niet op dat lijstje staan. Dat zijn projecten voor vrouwen, voor onderwijs, voor milieu, voor irrigatie, voor CO2 uitstoot, voor kennisvermeerdering, voor handelsbevordering. Over beheersing gesproken. Dat zijn er toch veel te veel?

R: Ik vind dat het ook nog wel een stap verder mag. Dat is gewoon een eerste stap.

V: Waarom doet u dat dan nog niet?

R: Omdat je bij ontwikkelingssamenwerking niet van de ene dag op de andere zeggen we lopen hier weg, jongens ajuus. Fatsoenlijk bestuur dat moeten we ook ons zelf aantrekken en dat betekent dat je ook een beetje een afbouwperiode moet creeren als je plotseling uit een land weggaat.

V: Dus dat zit er ook aan te komen?

R: En voor een deel zijn die andere lijstjes van landen bedoeld dat als je een land niet meer past in het structurele bilaterale beleid, dat kan het nog een aantal jaren figureren op een van die andere lijsten teneinde die afbouwprogramma's goed te organiseren.

V: Dus die afbouw zit er dik in?

R: Ja, zeker. Er zijn overigens een paar thema's waar ik niet ga afbouwen....

V: De vrouwen neem ik aan?

R: Maar vrouwen moeten overal bij iedere vorm van ontwikkelingsbeleid moeten we kijken naar de positie van de vrouw. Het is aangetoond ook met economisch keiharde cijfers het gaat niet alleen om een kwestie van het is rechtvaardigheid dat vrouwen hetzelfde worden behandeld als mannen. Maar economieen hebben er baat bij als vrouwen kunnen participeren. En bijvoorbeeld Afrika is relatief achtergebleven in ontwikkeling onder andere, dat is economisch hard vastgesteld, omdat vrouwen daar minder de kans kregen om te participeren. Dus zo'n thema vrouwen zal altijd blijven. En terecht heeft het Nederlandse parlement ook gezegd milieu is zo'n belangrijk thema daar moet van die 0,8 moet 0,1 naar milieu. ...

V: Komt het dan terecht bij de armste mensen?

R: Dat is dus voor een deel bedoeld behoud van tropisch regenwoud.

V: En komt het geld dan terecht bij de armste mensen?

R: Ja, want we doen dat ook....

V: U betaalt ook een heleboel dingen waarvan u denkt dat moet wel een hele omweg verzinnen om nog te bedenken dat dat bij de armste mensen terecht komt.

R: Ja, die 0,1 van milieu daarbij is inderdaad niet uitsluitend de doelstelling armoedebestrijding...

V: Waarom wordt dat niet door VROM betaald?

R: Vind ik een hele goede vraag.

V: Waarom stelt u die niet in de ministerraad?

R: Komende formaties zoiets aan de orde komt.

V: Ja dat zegt u wel maar u was niet even weg, ik geloof in China of wat dan ook, of u bent 130 miljoen voor de voorjaarsnota van u begroting gehaald.

R: Nee, dat is echt een vergissing. En ik geloof dat we dat ook duidelijk aan het parlement hebben uitgelegd. De voorjaarsnota heb ik niet ingeleverd. Integendeel ik heb daar die 50 miljoen extra voor Kosovo bijgekregen.

V: En die 130 miljoen dan, die...

R: Dat zult u allemaal zien als de miljoenennota uitkomt. Dan zult u zien hoe het plaatje eruit ziet.

V: Het is dus niet zo dat u even weg was en dat er gegraaid is in u ...

R: Zo zijn absoluut de verhoudingen niet in dit kabinet.

V: Nou de verhoudingen niet maar u heeft zoveel geld, dat is het punt. En de twijfel of het wel goed terecht komt kan natuurlijk ook een stuk lang zijn om het geld voor iets anders te gebruiken?

R: Kijk er wordt nu opeens erg veel nieuws gemaakt deze week over het feit dat de PvdA, althans een aantal mensen erin, zeggen er moet nu niet meer bezuinigd worden op Defensie, zonder dat iemand er ooit om gegeven heeft wijs ik er toch op dat het laatste 10 maanden geef VVD'er meer bepleit heeft om te bezuinigen op
ontwikkelingssamenwerking. Dus dat is vreselijk goed nieuws en ik kan u zeggen ook in de Trevezaal is daar breed draagvlak voor het behoud van mijn begroting.

V: Gaat niet gebeuren? Nog even terug naar uw projecten. Stel een land vraagt zo'n projectsubsidie voor een operagebouw. Dan zegt Nederland dat is helemaal niet nodig,dan komt hetzelfde land en zegt Nee we willen het gebruiken voor een school of een ziekenhuis, nou dat vindt Nederland een goed doel. Wat doet dat land, die zet met dat eigen geld wat ze anders voor die school gebruikt zouden hebben zetten ze toch die opera neer. U subsidieert een opera. Hoe kun je dat nou vermijden?

R: Door met landen af te spreken en daar heb internationale organisaties zoals het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank voor, dat landen die inderdaad steun krijgen op grote schaal met die internationale organisaties onderhandelen over het totaalplaatje van hun begroting. Zodat de internationale gemeenschap inzicht heeft over hoe de prioriteitstelling over de hele begroting is.

V: Is dat soort landen makkelijk te checken?

R: Zeker, de IMF en de Wereldbank doen dat al jaren. Die kunnen donoren zoals Nederland de informatie geven om te voorkomen dat dit gebeurt.

V: Waarom geven we dan niet al het geld van ontwikkelingshulp aan de Wereldbank, zodat die er voor zorgen dat het goed terecht komt?

R: Idealiter zou je eigenlijk geen bilaterale hulp meer nodig moeten hebben, zou eigenlijk alles via internationale organisaties moeten. Probleem is....

V: Dat gaat u zelf opheffen, net als D66 liet?

R: Nou als die internationale organisaties allemaal perfect werkte dan denk ik dat er ook weinig reden is om bilateraal nog wat te doen. En ik ben er ook in beginsel voor om die kant uit te gaan. Opheffing van ontwikkelingssamenwerking dat is natuurlijk het doel. Ik hoop dat er over 20, 30, 40 jaar geen ontwikkelingssamenwerking meer nodig is.

V: Maar tot die tijd wou u wel blijven zitten?

R: Nee zeg, ik moet er niet aan denken.

V: Geeft u eigenlijk steun aan Vietnam?

R: Ja

V: Hoeveel?

R: Dat zou ik uit mijn hoofd niet weten, maar zeker iets van 100 miljoen, maar ik heb die cijfers niet in mijn hoofd.

V: Een verbeterd bestuur in dat land?

R: Verbeterend, dat is het punt, een goed bestuur is er nergens. Vietnam komt van een uiterst communistische achtergrond, daar is nog sterk de neiging de samenleving en de overheid onder controle te houden. Dat is een probleem, een vrije vakbeweging bestaat er niet, het is moeilijk voor mensen om zich oppositioneel te uiten. Maar je ziet over de laatste jaren dat het daar dus verbeterd en wat je dus moet doen als buitenlandsehulpgever is daar waar goede ontwikkelingen zijn, een extra duwtje geven.

V: Een slot vraag van meer persoonlijke uiting. U vond het heel erg leuk om minister te worden, daar kwam u ook eerlijk voor uit. Wat moet u geschrokken zijn van die nacht van Wiegel? Want daar ging uw baantje bijna? Bent u opgebleven de hele nacht?

R: Nee, want ik was op reis. Ik was a) op reis, b) ik heb me dat eigenlijk nooit zo aangetrokken. Want mijn begroting was zonder problemen in december door de Kamer gegaan, dus ik kon nog maanden voorruit met implementatie van nieuw beleid.....

Voordat er verkiezingen zijn, en voordat er weer een formatie is zit je er nog zeker tot januari, dacht ik. En ik was eigenlijk vond ik het alleen maar leuk, want ik had er pal na een internationale vergadering waar collega's, Europese collega's van mij, zich zo lief geschrokken betoonden. De warmte die daar vanuit ging. Dus het was eigenlijk best leuk. En tegen die tijd had ik alweer door dat het alweer in orde kwam. Dus ik zit goed voorlopig.

V: Laten we het zo houden. Dank u wel.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie