Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Promotie: Extremofielen overleven dankzij lipidenpak

Datum nieuwsfeit: 28-06-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Rijks Universiteit Groningen

Promotie

Extremofielen overleven dankzij hun lipidenpak
Datum en tijd maandag 28 juni 1999, 14.15 uur
Promovendus J.L.C.M. van de Vossenberg, tel. (050)363 22 23, fax (050)363 21 54, e-mail (j.van.de.vossenberg@biol.rug.nl) (werk),
Proefschrift Borders of life. Bioenergetics and cation permeability of the cytoplasmic membrane in extremophiles

Promotores prof.dr. W.N. Konings, prof.dr. A.J.M. Driessen
Faculteit wiskunde en natuurwetenschappen
Plaats Aula Academiegebouw, Broerstraat 5, Groningen

Van de Vossenberg (Rosmalen, 1967) studeerde biologie aan de Universiteit van Utrecht. Hij verrichtte zijn promotieonderzoek bij de vakgroep Microbiologie van de RUG. Het onderzoek werd gefinancierd door de EG.

Duivelskunstenaars lijken het, de eencellige organismen die het liefst leven onder zeer extreme omstandigheden. Sommige 'extremofielen' gedijen vooral in kokend water, of in zwavelzure vulkanische bronnen bijna zo zuur als accuzuur, in sodameren bijna zo basisch als ammonia, enzovoort. Wat is hun geheim? Van de Vossenberg onderzocht enkele soorten van de groep Archaeabacteria en zocht het in de structuur van de membraan. De membraan, een vliesje van eiwitten en lipiden rondom het organisme, vormt immers de grens tussen het organisme en de extreme buitenwereld. De membraan is ook een belangrijke schakel in de energievoorziening van de cel: door ionen (H+ of Na+) naar buiten te pompen, ontstaat er een concentratie- en een spanningsgradiënt over de membraan die energie oplevert wanneer de ionen, via speciale eiwitten, weer door het membraan terugvloeien. Onder extreme omstandigheden wordt een normaal membraan echter lek, waardoor een te groot deel van de ionen niet meer via de eiwitten gaan maar via de lipidenlaag. Van de Vossenberg ontdekte bij bepaalde extremofielen met welke aanpassingen zij leven in extreme omstandigheden. Zo passen hoge-temperatuur organismen de lipidensamenstelling van het membraan aan, zodat de H+ -doorlaatbaarheid laag blijft; of ze passen de lipidensamenstelling niet aan, maar stappen over op Na+. Het membraan is sowieso veel minder doorlaat-baar voor Na+, maar het betekent wel dat de hele cel aan het gebruik van dit ion aangepast moet zijn. 'Zure' organismen pasten ook de H+ doorlaatbaarheid aan. 'Zoute' organismen blijken de doorlaatbaarheid niet aan te passen aan het zout, maar ze zorgen wel dat hun membraan niet kapot gaat in deze omstandigheden. 'Basische' organismen lijken de doorlaatbaarheid niet aan te passen.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie