Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Van Rij (CDA): Overvloed en onbehagen

Datum nieuwsfeit: 20-08-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
CDA

: Nieuws : Van Rij: Overvloed en onbehagen

Van Rij: Overvloed en onbehagen

Overvloed en onbehagen
Het gaat economisch gezien beter dan ooit in Nederland. De werkloosheid neemt af. De inflatie is onder controle. Het financieringstekort daalt gestaag. Dat het goed gaat met veel Nederlanders is ook te merken aan de consumptie. Nog nooit werden er zoveel dure consumptiegoederen gekocht. Nederlanders genieten van hun private welvaart. Maar toch? Tegelijkertijd is er een gevoel van onbehagen. Want in diezelfde economie tekenen zich een aantal knellende paradoxen af.


- Er is economische groei. Maar economische groei kent zijn keerzijde. Wij belasten het milieu op een onverantwoorde wijze. Die prijs krijgen de generaties na ons. Kortom een beheerste duurzaam verantwoorde economische groei zou moeten worden nagestreefd. Dat betekent ten dele een cultuurverandering. Niet direct alle wensen gehonoreerd zien. Soms afwachten en terughoudend zijn bij het vervullen van materiële wensen. Dat bewustzijn al vroeg bijbrengen. In gezin, op school en door middel van de media. De tijd lijkt rijp voor een verandering.


- De genoemde economische groei komt in steeds grotere mate bij een steeds kleinere groep. Wereldwijd gezien neemt de armoede geweldig toe. Dat komt door een aantal factoren. De enorme bevolkingsexplosie, maar ook door een ongelijke verdeling van de schaarse productiefactoren. Terwijl de Derde Wereld de afgelopen twintig jaar nog nooit zoveel heeft afbetaald op schulden, is de economische positie niet verbeterd. In het Westen groeit het aantal miljardairs en in de rest van de wereld verkeren miljarden op of onder de armoedegrens.


- Economische groei betekent ook dat er meer vraag naar zorg en publieke diensten ontstaat. Echter daar hebben wij op bezuinigd, mede om dat economisch herstel mogelijk te maken. Tegelijkertijd is de maatschappelijke waardering voor dienende beroepen bij overheid, gezondheidszorg, onderwijs, rechterlijke macht en politie afgenomen. Welke jongere wil niet in de IT-sector werken met het lonkend perspectief van een hoog salaris en een leaseauto etc. Maar is dat maatschappelijk een wenselijke ontwikkeling?


- Hele generaties zijn opgevoed met het idee dat je door hard werken iets kon bereiken. De kansen die je vader en moeder niet kregen, pakte jij met beide handen aan. Inzet, discipline, hard werken werden beloond. De meritocratie. Nu echter wordt geld met geld gemaakt. Hoezo werken, speculeren, beleggen,24 uur per etmaal. En straks betaal je als de plannen van Zalm en Vermeend doorgaan slechts een schijntje aan belasting over je vermogensinkomsten. Op basis van een fictie word je belast. Je geeft 4% aan en betaalt daar 30% over. Terwijl je over arbeid progressief in de belastingheffing wordt betrokken. Een volstrekt verkeerd signaal. Het wordt juist tijd om een "capital gains tax"in te voeren, zoals die zelfs in de Angelsaksische landen bestaat. Gerealiseerde vermogenswinsten dienen belast te worden.

Het CDA durfde de analyse in 1998 al aan in het verkiezingsprogramma Samenleven doe je niet alleen. Geen algehele lastenverlichting, maar gericht. Een sterke overheid is er in het belang van een ieder. Daar is geld voor nodig. Natuurlijk moet de publieke sector altijd kritisch bekeken worden op efficiency. Uiteindelijk moet je de sterken in de samenleving nooit het argument in handen geven dat zij niet meer hoeven bij te dragen voor de zwakkeren. Daarom moeten zwakkeren ook naar draagkracht hun eigen bijdrage betalen. De eigen verantwoordelijkheid benadrukkend. Dat betekent bijvoorbeeld een eigen bijdrage in de kosten van de gezondheidszorg. Maar wij moeten de zaken ook niet omdraaien door de sterken een argument in handen te geven niet meer aan de zwakkeren te denken. Zo is het niet goed om inkomsten uit vermogen tegen een proportioneel tarief in de heffing te betrekken terwijl inkomsten uit arbeid tegen progressief tarief belast worden. Dat zou immers betekenen dat iemand die inkomsten uit arbeid verricht en geen vermogen heeft relatief gezien meer belasting betaalt dan iemand die geen arbeid verricht maar uitsluitend leeft van vermogen. In dat opzicht is er een wereld te winnen voor de christen-democratie door een herijking van de solidariteit door middel van herstel van het draagkrachtbeginsel. Het CDA zal daarbij een appèl doen op de mensen in de samenleving.

Marnix van Rij
CDA-voorzitter

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie