Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

College Oosterhout wil kosten gehandicaptenwet terugdringen

Datum nieuwsfeit: 27-08-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Gemeente Oosterhout

"Maar wél behoorlijk zorgniveau handhaven"

College wil kosten WVG beheersen

Het aantal Oosterhouters dat een beroep doet op de Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) stijgt zo snel, dat het nodig is de kosten van de uitvoering van deze wet te beheersen. Zou de gemeente dat nalaten, dan wordt de WVG op den duur onbetaalbaar; basisvoorzieningen voor mensen met een handicap, onder wie veel ouderen, komen dan in gevaar.

Dat blijkt uit een notitie over de beheersing van de WVG-uitgaven. De notitie bevat concrete voorstellen van het college aan de gemeenteraad.

Volgens wethouder Kouwelaar, belast met gehandicaptenbeleid, leiden de voorstellen er niet toe dat Oosterhout straks nog slechts op minimumniveau WVG-zorg biedt. "Er zal ook straks sprake zijn van een WVG-voorzieningenniveau dat de toets der kritiek zeer wel kan doorstaan", aldus de wethouder.

Het college stelt onder andere voor de forfaitaire reiskostenvergoeding af te schaffen. WVG-gerechtigden ontvangen nu een bedrag van maximaal ƒ 1250 per jaar voor reiskosten voor het bovenregionaal vervoer. Daarnaast kunnen WVG'ers tegen gereduceerd tarief gebruik maken van de, met WVG-gelden gesubidieerde, deeltaxi.

Met de komst per 1 juli van dit jaar van Traxx, de reisservice voor gehandicapten, is er nu een systeem waarbij gehandicapten in de gelegenheid worden gesteld buiten de regio met het openbaar vervoer te reizen, aangevuld met deur-tot-deur-vervoer. En dus, vindt het college, is een forfaitair bedrag voor bovenregionaal vervoer in de regel niet meer nodig. Ook alle andere aan het deeltaxisysteem deelnemende gemeenten in de regio hebben al besloten de vaste vergoeding te schrappen.

B. en w. willen overigens niet in één klap tot afschaffing van de forfaitaire vergoeding overgaan. Gedurende 2000 wordt de regeling in drie termijnen afgebouwd. Gehandicapten die uit medisch oogpunt geen gebruik kunnen maken van de deeltaxi, behouden overigens hun uitkering.

Woonvoorzieningen

Ook voor de woonvoorzieningen - met name verhuiskosten - groeien de uitgaven gestaag door. Het college constateert hier dat de verhuiskostenvergoeding haar oorspronkelijke doel voorbijschiet. Ze was in eerste aanleg bedoeld als tegemoetkoming voor mensen die vanwege ergonomische gebreken of belemmeringen gedwongen zijn te verhuizen, maar in de praktijk wordt ze vooral uitgekeerd aan ouderen die toch al van plan waren een andere woning te zoeken. Er is dan dus geen sprake van gedwongen verhuizing.

Daarom willen b. en w. de medisch adviseurs er nadrukkelijk op gaan wijzen dat bij het toekennen van een WVG-verhuiskostenvergoeding er sprake moet zijn van ergonomische belemmeringen. De verhuiskostenvergoeding gaat in principe weer omlaag naar het oude niveau van ƒ 2500; als er volgens het college sprake was van een niet te voorziene gedwongen verhuizing kan de vergoeding op ƒ 5.000 komen.

Woningaanpassing en verstrekkingen in natura

Woningaanpassing in woningen die specifiek gebouwd zijn voor mensen met een handicap en ouderen, moeten al bij de oplevering voorzien zijn van een aantal standaardvoorzieningen, aldus b. en w. Het college is daarom voornemens het achteraf aanbrengen van standaardvoorzieningen (brede deuren, verhoogde toiletpot) in deze woningen niet langer te vergoeden.

Bij verstrekkingen "in natura" (scootormobielen, duofietsen, tilliften) wil het college beter gaan toezien op het daadwerkelijk gebruik. Het komt nu namelijk voor dat geleverde voorzieningen zelden of niet worden gebruikt. Door middel van een enquête willen b. en w. dat feitelijke gebruik nu gaan vaststellen. Bij geen of minimaal gebruik zal de gemeente de voorziening terughalen of vervangen door een voorziening die beter bij de cliënt past.

Maatregelen op langere termijn

Naast al die maatregelen die op redelijke korte termijn effect moeten hebben, willen b. en w. ook op de langere termijn de kostenbeheersing gaan aanscherpen. Zo moet verdere scholing van WVG-consulenten ertoe leiden dat minder snel gebruik hoeft te worden gemaakt van extern deskundigen-advies.

Het college wil verder het hergebruik van voorzieningen stimuleren door alle aangepaste en eenvoudig aan te passen woningen te registreren. Verhuurders moeten vrijkomende woningen in deze twee categorieën melden, zodat gekeken kan worden of die woningen opnieuw aan gehandicapten of ouderen met een handicap kan worden toegewezen.

Verdere kostenbesparing valt te halen door het in regionaal verband Europees aanbesteden van het collectief aanvullend vervoer (deeltaxi), de hulpmiddelen in natura en deskundigen-advies.

Financiële consequenties

Het afschaffen van de forfaitaire reiskostenvergoeding levert naar schatting een besparing op van ƒ 900.000 in 2000, oplopend tot ƒ 1,5 miljoen structureel in de jaren daarna. Door het kritischer omgaan met het toewijzen van verhuiskostenvergoeding kan daarop voor ƒ 200.000 worden bespaard. De effecten van de overige maatregelen zijn (nog) niet in geld uit te drukken.

De door het college voorgestelde aanpassingen van de Oosterhoutse WVG-regelingen betekenen dat ook de WVG-verordening aan herziening toe is. Het is de bedoeling dat de gemeenteraad die nieuwe verordening in juni 2000 vaststelt. Over de kostenbeheersingsmaatregelen wordt de gemeenteraad geacht in zijn vergadering van 2 november een voorstel aan te nemen.

Oosterhout, 26 augustus 1999

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie