Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Utrechtse natuurkundigen Nobelprijswinnaars

Datum nieuwsfeit: 20-10-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Universiteit van Utrecht

Universiteit Utrecht

Utrechtse natuurkundigen Nobelprijswinnaars!

Op 12 oktober heeft het Nobel comité bekendgemaakt dat de Nobelprijs voor Natuurkunde dit jaar gaat naar de Nederlandse natuurkundigen prof. dr. Gerard 't Hooft en emeritus prof. dr. Martinus J.G. Veltman.

't Hooft is werkzaam bij de Faculteit Natuur- en Sterrenkunde, het Spinoza Instituut, van de Universiteit Utrecht. Hij ontving reeds eerder tal van vooraanstaande prijzen voor zijn werk op het terrein van de theoretische fysica.
Veltman is alumnus van de Universiteit Utrecht en was er hoogleraar van 1966 tot 1981. Daarna was hij tot aan zijn emeritaat verbonden aan de University of Michigan als hoogleraar. Ook hij heeft verschillende vooraanstaande prijzen ontvangen voor zijn wetenschappelijk werk.

Beide prijswinnaars gehuldigd (foto)

Homepage Nobelprijs voor Natuurkunde

Homepage Gerard 't Hooft

Overzicht eerdere Nederlandse Nobelprijswinnaars (in het Engels)

Gerard 't Hooft - zijn werk

Portret Prof. 't Hooft Prof. 't Hooft behoort tot 's werelds meest vooraanstaande fysici op het gebied van de theoretische hoge-energiefysica en quantum-veldentheorie. Zijn werk aan de renormalisatie van ijktheorieën kan met recht baanbrekend genoemd worden. De theoretische onderbouwing van het zogenaamde 'standaard model' van de sterke en electrozwakke krachten in de natuur, dat momenteel met zeer grote precisie wordt geverifieerd aan internationale centra voor deeltjesversnellers, berust grotendeels op de door hem in de zeventiger jaren behaalde resultaten. Zijn meer recente werk heeft betrekking op de quantummechanische theorie van de zwaartekracht. Dit belangrijke en intrigerende onderwerp staat momenteel sterk in de belangstelling van de internationale fysische gemeenschap. Het is duidelijk dat de theorie van de quantumgravitatie meer vereist dan een generalisatie van bekende principes en methoden. Geheel nieuwe concepten en ideeën zullen hier van cruciaal belang zijn. Het werk van 't Hooft wordt alom gezien als een belangrijke bijdrage tot de oplossing van deze vraagstelling.

Als fysicus geniet hij ook onder vakgenoten buiten zijn eigen vakgebied grote bekendheid voor zijn baanbrekend werk. Verder is hij, zeker in Nederland, onder het grote publiek zeer bekend en gerespecteerd, niet alleen als beroemd fysicus, maar ook vanwege het enthousiasme waarmee hij de wetenschap uitdraagt. Hij heeft een aantal zeer belangrijke internationale prijzen ontvangen, zoals de Dannie Heineman prijs van de 'American Physical Society', de Wolf prijs van de Staat Israël en de Lorentz medaille van de KNAW (zie ook CV). De intellectuele uitstraling van Prof. 't Hooft op jonge onderzoekers is zeer opmerkelijk. Het feit dat hij zijn grote oorspronkelijkheid gemakkelijk toegankelijk weet te maken, trekt veel zeer getalenteerde jongeren aan.

In zijn omgeving is dan ook een nieuwe generatie opgegroeid, die na gedurende enige jaren een grote reputatie in het buitenland (met name Princeton en CERN) te hebben gevestigd, thans in Nederland een nieuwe impuls aan het toponderzoek begint te geven. Genoemd kunnen worden Dr. Erik Verlinde (Princeton), Dr. Herman Verlinde (Princeton), Prof. Dr. Robbert Dijkgraaf (Wiskunde, UvA), Prof. Dr. Pierre van Baal (RUL, eerder KNAW-fellow (UU)). Betrokkene werkt op het zeer uitdagende terrein van zijn huidige onderzoek, de quantumgravitatie, samen met eveneens zeer gevestigde onderzoekers, zoals Prof. S. Hawking en Prof G. Gibbons (Cambridge University) en Prof L. Susskind (Stanford University), Prof. R. Jackiw (MIT) en Prof. S. Deser (Brandeis University). Voorts werken regelmatig onderzoekers als postdoc of senior gastonderzoeker onder zijn inspirerende leiding. Professor 't Hooft heeft al sinds het begin van zijn carrière op topniveau geopereerd. Het is volgens vele kenners terecht dat hij vele belangrijke onderscheidingen heeft ontvangen, en dat de toekenning van de Nobelprijs daarvan een bekroning vormt. Het mag des te bewonderenswaardiger heten, dat de drieenenvijftigjarige 't Hooft opnieuw beschouwd kan worden als één uit een selecte groep geleerden die bij voorbaat een kans lijkt te maken om een doorbraak te bewerkstelligen op het gebied van de quantumgravitatie. Als Nederland iemand heeft die door zeer origineel eigen werk én door inspirerende uitstraling op bijvoorbeeld (bovengenoemde) jongeren uit zijn eigen 'school', belooft te kunnen bijdragen aan het verleggen van grenzen in een van de moeilijkste gebieden van de fundamentele natuurkunde, is dit wel Gerard 't Hooft.

In 1995 ontving 't Hoofd de eerste NWO-SPINOZA-premie (f2.000.000,-) voor zijn onderzoek, de grootste Nederlandse prijs die in de wetenschap is te behalen.

Laatst gewijzigd: 20 oktober 1999

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie