Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Greenpeace: ftalaten in zacht kunststof

Datum nieuwsfeit: 04-11-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Ministerie van VWS

Brief greenpeace: ftalaten in zacht kunststof

De Voorzitter van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA Den Haag

GZB/C&O/2010947

2 november 1999

Bij meerdere gelegenheden hebben leden der Kamer zowel aan mij als aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer vragen gesteld over mijn beleid inzake de toepassing van weekmakers (ftalaten) in zacht kunststof speelgoed. Ik heb dat beleid onder meer uiteengezet in mijn antwoorden op vragen van het lid Weekers (Vergaderjaar 1998-1999, nr. 212). Tevens is mijn beleid aan de orde geweest tijdens de behandeling van de eindrapportage Akties uit de Chloorketenstudie.

Onlangs is door het wetenschappelijk comité voor toxicologie, ecotoxicologie en milieu van de Europese Commissie, (het CSTEE) een opinie uitgebracht over deze materie.
Naar aanleiding van deze opinie heeft de stichting Greenpeace mij bij brief van 6 oktober jongstleden verzocht tot een verbod van bedoeld speelgoed te komen. In mijn schrijven van 19 oktober aan Greenpeace wijs ik dit verzoek af en zet ik uiteen waarom ik niet genegen ben naar aanleiding van de opinie van het CSTEE mijn beleid te wijzigen. Hierbij doe ik u deze brieven in afschrift toekomen.
Ter toelichting wil ik nog het volgende vermelden. In zijn opinie stelt het CSTEE dat de onder het voorzitterschap van het RIVM ontwikkelde laboratoriummethode voor het meten van de afgifte van ftalaten (RIVM rapport nr. 613320 002, September 1998 Phtalate release from soft PVC baby toys. Report from the Dutch Consensusgroup) onbruikbaar is. De methode zou te grote variaties in meetresultaten opleveren om betrouwbaar te kunnen zijn. Het CSTEE komt tot deze conclusie na bestudering van het rapport van TNO waarin de resultaten beschreven staan van een validatie van de meetmethode door middel van een zogenaamd ringonderzoek waaraan een vijftal Europese laboratoria hebben deelgenomen waaronder een laboratorium van de Inspectie Gezondheidsbescherming, Waren & Veterinaire Zaken (I W&V) (TNO report V99.598, May 1999 Validation of the method Determination of DINP in saliva simulant). Een door mij voorgestane wettelijke regeling waarin maximale afgiftewaarden zijn op-genomen zou daardoor zinledig zijn. Met de methode zou door de te grote variatie in resultaten niet betrouwbaar zijn vast te stellen of een bepaald speelgoedje inderdaad onder de gestelde afgiftewaarden zou blijven. Deze afgiftewaarden zijn afgeleid van de TDI (Tolerable Daily Intake) voor deze stoffen. De TDI is de internationale grenswaarde waaronder effecten op de gezondheid onwaarschijnlijk zijn, uitgaande van een levenslange blootstelling aan de stof in kwestie.

Anders dan het CSTEE stelt, ben ik van mening dat de meetmethode in kwestie wel degelijk geschikt is om een wettelijke regeling met maximale migratiewaarden voor ftalaten betrouwbaar te kunnen uitvoeren. De door het CSTEE als te groot gekwalificeerde variatie in meetresultaten is namelijk niet meer dan gebruikelijk indien verschillende laboratoria een en dezelfde meetmethode hanteren. Voor wat betreft de voorliggende methode is de variatie absoluut niet verontrustend en zelfs redelijk goed te noemen. In dat verband wijs ik bijvoorbeeld op de Europese wettelijke eisen met betrekking tot zware metalen in speelgoed. In die wetgeving (Richtlijn 88/378/EEG, juncto Europese norm EN 71, deel 3 ) worden maximale afgiftewaarden voor bijvoorbeeld lood en cadmium voorgeschreven alsmede een daarvoor te hanteren meetmethode. Deze in de gehele EU gehanteerde meetmethode geeft een beduidend grotere variatie in meetresultaten dan de Nederlandse meetmethode voor het meten van de ftalatenmigratie.
Handhaving van de afgifte eisen voor zware metalen uit speelgoed door middel van deze meetmethode wordt echter door geen enkele lidstaat binnen de EU als zinledig of problematisch ervaren. Variaties in meetresultaten worden namelijk reeds verdisconteerd in de wettelijk voorgeschreven maximale afgiftewaarde. Deze wordt zo (laag) vastgesteld dat het ondanks de variaties onwaarschijnlijk is dat het spelende kind blootgesteld wordt aan te hoge afgiftewaarden.
Overigens is dit de normale benadering bij het vaststellen van uit het oogpunt van gezondheidsbescherming noodzakelijk geachte maximale afgiftewaarden voor stoffen in producten. Uit dit concrete voorbeeld moge blijken dat de variatie in meetresultaten een handhaafbare Warenwetregeling waarin maximale afgiftewaarden voor ftalaten worden voorgeschreven anders dan het CSTEE stelt niet in de weg staat.

Binnen de EU zijn echter zoals bekend de meningen verdeeld over de aanpak van de migratie van ftalaten uit zacht kunststof babyspeelgoed. Zo zijn een achttal lidstaten (Duitsland, Zweden, Denemarken, Griekenland, Frankrijk, Oostenrijk, Finland en Italië) voor (modaliteiten van ) een verbod van bedoeld speelgoed omdat men geen andere manier ziet kinderen te beschermen tegen een te hoge afgiftewaarde van ftalaten (TDI overschrijdend). Daarbij wordt gewezen op het ontbreken van een deugdelijke meetmethode. Andere lidstaten kiezen voor de (gebruikelijke) methode ter beheersing van gezondheidsrisicos samenhangend met de migratie van stoffen uit producten. Zij richten zich op het vaststellen van maximale afgiftewaarden en een daarbij behorende meetmethode. Daartoe behoren het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Nederland. Ook Ierland, België en Luxemburg staan niet afwijzend tegen dan wel steunen de afgiftewaarden benadering. De overige lidstaten hebben zich nog niet uitgesproken.Binnenkort zal ik vooruitlopend op de te realiseren Warenwetregeling, in de Staatscourant de in die regeling voor te schrijven voorgestane maximale afgiftewaarden voor de ftalaten bekendmaken.

De Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport,

dr. E. Borst-Eilers

Hier kunt u de gehele publicatie binnenhalen. De publicatie is in het PDF-formaat. Hiervoor heeft u de Adobe Acrobat Reader nodig.

Zie het originele bericht voor ophalen van PDF-bestanden

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie