Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

MAOC wint het van uitspraken Koerselman ME/CVS-patienten

Datum nieuwsfeit: 16-11-1999
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

PERSBERICHT

===========

De MAOC wint het van Koerselman
------------------------------- Nieuwsbrief Stichting GAOS

Datum : November 1999

Auteur: Mr. Sjoerd Visser

E-mail: (gaos@xs4all.nl)
Ref: www.stichtinggaos.web.com

Psychiater Frank Koerselman doet uitspraken over ME/CVS-patienten die hard aankomen. ME/CVS is volgens hem geen ziekte, naar een onbewust gekozen oplossing om te ontkomen aan de eisen van de maatschappij. Door ziek te worden hoeven mensen zich er niet meer voor te schamen dat ze maatschappelijk mislukt zijn.

Ongetwijfeld spreekt Koerselman uit wat veel medici denken, maar tot nu toe niet hardop durfden te zeggen. Een wat besmuikte bijvalsbetuiging van zenuwarts Kem- perman spreekt wat dit betreft boekdelen. ook deze arts wordt, evenals Koersel- man, vaak door rechtbanken ingeschakeld om arbeidsongeschikten te beoordelen. Welke gevolgen hebben deze standpunten voor ME-patienten ?

Bij al zijn denkbeelden gaat Koerselman uit van de eis, dat objectief medisch eerst een specifieke ziekte moet worden aangetoond, voor dat er recht ontstaat op een uitkering. Dat is ook uitgangspunt van de polisvoorwaarden van de meeste commerciele arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.

Bij het beoordelen van arbeidsongeschiktheid in de zin van de WAO en andere sociale verzekeringswetten zijn we intussen al een klein stukje een andere weg ingeslagen: n.l. die van de standaard Medisch Arbeidsongeschiktheidscriterium (MAOC) van het Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen (LISV). Volgens die standaard MAOC is er sprake van arbeidsongeschiktheid wanneer er consistentie, dus logische samenhang, is tussen stoornissen, beperkingen en handicaps. Als die een samenhangend geheel vormen is dat voldoende om arbeidsongeschiktheid aan te nemen. Een specifieke diagnose is daarvoor niet langer zonder meer vereist.

De standaard MAOC is betrekkelijk nieuw. Deze werd per 1 maart 1997 als bindend voorschrift ingesteld voor verzekeringsartsen bij de instellingen die de sociale verzekeringswetten uitvoeren. Daarmee is niet gezegd, dat alle verzekeringsartsen hem ook stipt toepassen. De tegenzin tegen deze standaard is nog steeds zeer groot, en in de praktijk doen veel artsen nog steeds alsof hij niet bestaat. Die tegenzin uit zich onder meer in het geven van een afwijkende interpretatie van de standaard: men zegt dan, dat van een stoornis alleen sparke is, als er ernstige psychiatrische problemen of lichamelijke afwijkingen kunnen worden aangetoond. Kan dat niet, dat is er geen stoornis en kan er ook geen logische samenhang worden aangenomen. Daarmee halen deze verzekeringsartsen in feite de 'beoordeling oude stijl' weer terug. Er bestaat onder de verzekeringsartsen een soort richtingenstrijd tussen de aanhangers van de interpretatie 'zonder afwijkingen geen stoornis en dus geen consitentie' en die van de interpretatie 'consitentie van het geheel'. Deze is inmiddels door het LISV beslecht ten gunste van de laatste uitleg.

In het voorstel van een nieuwe standaard 'Onderzoeks-methoden in de verzekerings- geneeskunde' staat er luid en duidelijk: het verzekeringsgeneeskundig gesprek richt zich in de eerste plaats op het functioneren en daarmee op het ziekte- en verzuimgedrag van de client, en niet op het ziektebeeld zelf en de verklaring daarvan. Dit betekent dat de diagnose een andere waarde krijgt. De diagnose is in de nieuwe standaard slechts een van de argumenten in de beoordeling; het gaat vooral om het vaststellen van stoornissen, beperkingen en handicaps. Dat is een heel ander verhaal dan het verhaal van Koerselman. En volgens de normen van de standaard MAOC hebben mensen met 'moeilijk objectiveerbare' ziekte- beelden als ME/CVS, fibromyalgie, psychische, vermoeidheids- of pijnklachten nu aanmerkelijk meer kans op toekenning van een uitkering dan vroeger.

Mocht u een verzekeringsarts tegenkomen, die bij zijn beoordeling van uw arbeids- ongeschiktheid de standaard MAOC aan zijn of haar laars lapt, dan loont het de moeite om daar in bezwaar of beroep een punt van te maken. De eerste uitspraken van rechtbanken, waarin beslissingen worden vernietigd omdat de verzekeringsarts de standaard MAOC noet had toegepast, zijn er inmiddels. En uit een onlangs verschenen brief van het LISV, is op te maken, dat ook de Centrale Raad erover denkt de standaard MAOC te erkennen als bindende regeling voor de medische beoordeling van arbeidsongeschiktheid voor beslissingen die op of na 1 maart 1997 zijn genomen.

het gaat dus goed met de standaard MAOC. Een laatste vraag: Wat blijft er over van de standpunten van Koerselman, als we daarop de standaard MAOC toepassen ? We hebben dat een ME-patient die als gevolg van gezondheidsproblemen wezenlijk beperkt is in zijn of haar functioneren. Of dat nu veroorzaakt is door een door een door Koerselman erkende ziekte dan wel doordat hij of zij niet opgewassen is tegen de eisen van de maatschappij, maakt volgens de standaard MAOC niet zoveel uit. Als er consistentie is tussen stoornissen, beperkingen en handicaps is die patient niettemin arbeidsongeschikt en krijgt hij of zij een uitkering.

Conclusie: Koerselmans idee dat mensen met ziektes als ME/CVS en Whiplash in de meeste gevallen niet in aanmerking komen voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering houdt in het licht van de standaard MAOC geen stand.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie