Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

UNESCO: Vlaamse belforten op wereldlijst

Datum nieuwsfeit: 01-12-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

PERSMEDEDELING VAN HET KABINET VAN

MINISTER JOHAN SAUWENS

VLAAMS MINISTER VAN BINNENLANDSE AANGELEGENHEDEN,

AMBTENARENZAKEN EN SPORT

1 december 1999

UNESCO : Vlaamse belforten op wereldlijst

Het Comité voor de bescherming van het cutureel en natuurlijk Werelderfgoed van de UNESCO heeft tijdens zijn 23ste zitting van 29 november tot 4 december 1999 te Marrakech (Marokko) 24 Vlaamse belforten op de wereldlijst van het cultureel erfgoed geplaatst.

Sedert 1996 is ons land lid van de UNESCO-Conventie van 1972 voor de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed. Thans zijn 158 landen lid van deze Conventie. De UNESCO (de organisatie voor vorming, wetenschap en cultuur van de Verenigde Naties) moedigt hiermee op wereldvlak de identificatie, de bescherming en de instandhouding van het cultureel en natuurlijk erfgoed aan. De UNESCO-Conventie is een Verdrag, waardoor de lidstaten er zich toe verbinden om financiële en intellectuele bijstand te verlenen voor de bescherming van het cultureel erfgoed. Alle landen hebben een erfgoed waarop ze terecht fier zijn. De sites met een universele uitzonderlijke betekenis kunnen op voorstel van de landen waarin ze gelegen zijn op de lijst van het Werelderfgoed ingeschreven worden. Bekende voorbeelden van sites, ingeschreven op de lijst van het Werelderfgoed zijn: de piramides van Guizeh in Egypte, de archeologische site van Delphi en de Acropolis in Griekenland, de tempel van Borobudur in Indonesië, de Galapagoseilanden van Equador, de Mont-Saint Michel en de Notre Dame in Frankrijk.

In 1998 werden reeds dertien Vlaamse begijnhoven ingeschreven op de wereldlijst. Tijdens zijn 23ste zitting te Marrakech (Marokko), heeft het Comité voor de bescherming van het Werelderfgoed nog eens 24 Vlaamse belforten op de wereldlijst ingeschreven. Deze inschrijving betekent een erkenning van hun universele waarde en een oproep tot internationale solidariteit voor hun bescherming en instandhouding. In de zuidelijke Nederlanden dragen belforten, als wachttoren, vanaf de middeleeuwen de stadsklok en later het horloge en beiaard die het burgerlijke leven regelen; ze symboliseren bovendien tot op heden de diepmenselijke hang tot vrijheid, democratie en medebeheer van de leefomgeving en markeren onze steden met hun specifiek profiel. Hun evoluerende architecturale en stedenbouwkundige kwaliteiten en muzikale inbreng verklanken, binnen de historische ontwikkeling in grensoverschrijdend verband, het merkwaardige doorleven van hun inherente betekenis en de eraan verbonden gehechtheid van het volk.

De term "belfort" of "bergfroot", zou teruggaan op het Frankische "frithu" of vrede, in combinatie met "burg/ berg". Van meet af aan bezit dit bouwtype een fundamentele symbolische waarde die zijn vormelijke en typologische evolutie overstijgt en de continuïteit van zijn historische impact en belevingswaarde verklaart. Oorsprong en geschiedenis van de belforten zijn nauw verbonden met de ontwikkeling van onze middeleeuwse steden: hun belang en concentratie in het hart van het toenmalige Europa vertegenwoordigen op zich een merkwaardig en uniek fenomeen.

In het historische Brabant en aangrenzende gebieden wordt de rol van het burgerlijke belfort vaak overgenomen door de hoofdkerk: de stad is er eigenaar van het volledige gebouw of zijn westwerk en brengt er van oudsher de charters in onder, zoals o.m. in het oorspronkelijke Romaanse westpartij van de Leuvense Sint-Pieterskerk.

Samen met de 24 Vlaamse monumenten werden ook nog 6 Waalse belforten ingeschreven op de lijst van het Werelderfgoed.

Met hun rijke historische en grensoverschrijdende context vertonen de belforten een typologische diversiteit binnen een tijdruimte gaande van de 13de tot de 20ste eeuw. Hun deels door materiaalgebruik streekgebonden architectuur overstijgt het lokale en regionale niveau en bepaalt aanvankelijk mede de algemene ontwikkeling van de openbare stijlarchitectuur. In de stedelijke aan- en uitleg vormen ze een bepalend component met uitgesproken monumentale allure. Deze materiële en wetenschappelijk te verklaren aspecten zijn echter vervlochten met de onmeetbare continuïteit van hun immateriële en symbolische waarden die ze mede tot cultureel werelderfgoed verheffen en vragen om een integrale en geïntegreerde monumentenzorg.

info : Joris Vandenbroucke - tel. (02) 553 23 11 e-mail: (persdienst.sauwens@vlaanderen.be)

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie