Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

CDA: Privatisering monogasbedrijf Haarlemmermeer

Datum nieuwsfeit: 08-12-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
CDA

: Tweede Kamer : Afwikkeling verplichtingen electriciteitsproduktiesector/ Privatisering monogasbedrijf Haarlemmermeer (081299)

Afwikkeling verplichtingen electriciteitsproduktiesector/ Privatisering monogasbedrijf Haarlemmermeer (081299)

Den Haag, 8 december 1999


1. Afwikkeling verplichtingen electriciteitsproduktiesector.

Voorzitter, zoals bekend heeft de CDA-fractie tegen de wijziging van de electriciteitswet gestemd begin april van dit jaar. In de stemverklaring hebben we de redenen duidelijk naar voren gebracht.

De overheid zou voor 100% het landelijk hoogspanningsnet in handen moeten krijgen.

Het gaat niet aan om burgers en bedrijven met 8 miljard aan bakstenen op te zadelen als de KWH-prijs 5 cts bedraagt. Alleen de stadsverwarmingprojecten en de kolenvergassingsinstallatie komen mogelijk als baksteen in aanmerking.

WKK wordt om zeep geholpen.

Inmiddels deelt de minister onze zorg m.b.t. WKK, zoals naar voren kwam tijdens de debatten over het Actieprogramma Energiebesparing, duurzame energie en de EZ-begroting. Ook in haar brief van 25 november onder stuk 26898 nr. 2 m.b.t. het ECN-rapport zegt zij letterlijk de situatie m.b.t. WKK is momenteel zorgwekkend.

Voorzitter, tegelijkertijd zijn we bijzonder verheugd dat de minister terugkomt op haar onzalige idee om burgers en bedrijven op te zadelen met 8 miljard aan extra lasten op de electriciteitsrekening voor onrendabele contracten die de SEP in het verleden heeft afgesloten, de zogenaamde bakstenen.

De Commissie Herkströter zegt precies hetzelfde als de CDA-fractie al in maart van dit jaar heeft verwoord, n.l. dat alleen de stadsverwarmingprojecten en de kolenvergassingsinstallatie Demkolec in aanmerking kunnen komen om te kunnen worden doorberekend aan verbruikers.

Alleen bij die contracten is er mogelijk sprake van overheidsbetrokkenheid. Dat was de opvatting van het CDA in maart en dat is de opvatting van de Commissie Herkströter. De conclusies van de commissie zijn inmiddels door de minister als een goede oplossing gekwalificeerd in het persbericht van EZ van 18 november 1999. Des te cynischer is het dat de minister in maart 8 miljard aan bakstenen nog gloedvol heeft verdedigd, daarin gesteund door de regeringspartijen.

De stadsverwarmingprojecten en Demkolec bedragen slechts 1,3 miljard volgens de Commissie Herkströter. Dus bijna was de Nederlandse samenleving opgezadeld met 7 miljard aan lastenverzwaring. En dit is het Kabinet van de lasten-verlichting.

De minister heeft zich door de sector op sleeptouw laten nemen en de situatie volstrekt verkeerd ingeschat.
De reden waarom de CDA-fractie tegen het doorberekenen van de bakstenen aan de eindverbruikers was namelijk:

Er was geen overheidsbetrokkenheid.

ik herhaal het was puur mismanagement van de zijde van het management van de SEP destijds. (Langlopende contracten, vaste prijzen, zonder openbreekclausules).

het gaat niet aan om burgers en bedrijven daarmee extra te belasten.

en de concurrentiepositie van het Nederlandse bedrijfsleven t.o.v. het buitenland verslechtert.

en de UNA-deal was bekend en dus zeiden wij als zulk een meerwaarde wordt gegeven bij de verkoop van de electriciteitsproduktiebedrijven, verkoop dan de bedrijven met de bakstenen erin. Je krijgt er dan wat minder voor, maar je bent in eenmaal van de bakstenen af.

Voorzitter, daarbij komt nog dat de stadsverwarmingprojecten reeds voor 1,2 miljard gulden zijn betaald door de distributiebedrijven op grond van het protocol, n.l. 3 x 400 miljoen voor de jaren 1997, 1998 en 1999.
Er zijn dus eigenlijk nagenoeg geen bakstenen meer te verrekenen.

Voorzitter, een laatste wens van de CDA-fractie is nog niet in vervulling gegaan en dat is dat mijn fractie vond, vindt en blijft vinden, dat de overheid 100% van het landelijk hoogspanningsnet in handen moet krijgen.
Dus niet 50% + 1, zoals de minister oorspronkelijk wilde, dus niet 0 waar haar voorkeur nu naar uitgaat. Nee, 100%. Dat was en is de wens van de CDA-fractie gesteund door andere oppositiepartijen in maart van dit jaar. Dat is de zo goed als unanieme wil van de Eerste Kamer, dat is de wil van MKB Nederland, inmiddels ook van de sector. Ook de PvdA heeft zich in die richting uitgelaten.

Waarom zei de minister dat de oorspronkelijke 50% + 1 aandeel een extra waarborg voor een betrouwbare electriciteitsvoorziening was en waarom zegt ze dat nu niet meer?

De drang om alles maar te verkopen onder het mom van marktwerking overheerst toch weer.

Voorzitter, we verkopen toch ook niet de Maas? En wat is het wezenlijke verschil tussen een waterweg of een waterleiding en een electriciteitsweg?

De overheid moet 100% in handen krijgen zoals de minister het terecht formuleerde als extra waarborg voor een betrouwbare electriciteitsvoorziening. Zeker in de Wild-West-situatie waarin de sector zich momenteel bevindt.

Voorzitter, afhankelijk van de antwoorden van de minister overweegt mijn fractie de aangehouden motie van ondergetekende en Groen Links en RPF in stemming te brengen.

Nu kan de minister terecht zeggen, ja maar wie gaat dat betalen en betekent dat niet een extra lastenverzwaring?
Voorzitter, het zal geen extra lastenverzwaring betekenen, want wie ook het hoogspanningsnet in handen heeft, de overheid, de sector, een particuliere financieringsmaatschappij of Joe Blow, iedereen zal de kosten van het net zoals afschrijving, rente, onderhoud en een redelijk rendement e.d. moeten doorberekenen aan de eindverbruiker. Dat is logisch. Daar zit dus geen lastenverzwaring in. De eenmalige investering wordt dus automatisch terugbetaald.

De minister moet gaan onderhandelen met de sector en wij willen haar daarmee niet voor de voeten lopen. Wel zeggen wij dat de overheid 100% van het landelijk hoogspanningsnet in handen moet krijgen.

Mijn fractie denkt dat dat geen probleem hoeft op te leveren. De ijkpunten voor de onderhandelingen zijn:

De sector zegt dat het net 2,7 miljard waard is.

In de boeken staat het voor 1,2 miljard.

De Commissie Herkströter zegt dat de bakstenen 1,3 miljard bedragen,

waarvan mijn fractie zegt dat daar reeds 1,2 miljard op is betaald door de distributiebedrijven.

Misschien wel ten onrechte, omdat je zelfs het punt zou kunnen maken of stadsverwarmingprojecten als baksteen überhaupt moeten worden aangemerkt.
Door de toenmalige minister van EZ is, bij de Wetsbehandeling van de electriciteitswet 1989, uitdrukkelijk gesteld dat het overheidsbeleid beperkt was tot rendabele stadsverwarmingprojecten. Dit om te voorkomen dat de electriciteitsverbruikers met ongewenste prijsverhogingen zouden worden geconfronteerd.
Dus voorzitter, genoeg onderhandelingsruimte, een klein beetje onderhandelaar moet hier redelijk snel kunnen uitkomen.


2. Privatisering monogasbedrijf Haarlemmermeer

Voorzitter, mij moet allereerst van het hart dat de minister tijdens het Algemeen Overleg van 10 november jl. over het jaarverslag van de DTE heeft gezegd dat zij een brief op poten had verstuurd naar betrokkenen.
De heer Crone en ik hadden daarover vragen ingediend, maar door een procedurefoutje zijn de vragen later ingediend en toen was de brief van de minister van 12 november jl. inmiddels gearriveerd. Ik zou die vragen toch willen stellen, dus doe ik dat maar hier, voorzitter.

Is het juist dat uw brief niet voor, maar pas na het overleg was verstuurd aan de gemeente Haarlemmermeer?

Tijdens het overleg heeft de minister gezegd dat zij haar mening eerder op niet mis te verstane wijze aan de gemeente Haarlemmermeer heeft kenbaar gemaakt. Hoe dan en aan wie?

Is het niet raar dat potentiële kopers van het gasbedrijf wel over uw opvatting zijn geïnformeerd, maar niet de gemeente Haarlemmermeer?

Waarom heeft de minister niet veel eerder de Tweede Kamer van de mogelijke privatisering van een energiebedrijf op de hoogte gesteld, zoals toch t.a.v. electriciteitsbedrijven door u aan de Kamer toegezegd tijdens het Algemeen Overleg van 30 juni 1999, mede gelet op de duidelijke wens van de Kamer?

Is de minister bereid bij volgende gelegenheden van mogelijke privatisering de Kamer daar zo spoedig mogelijk over te informeren, zeker zolang de Regering en de Kamer het nog niet eens zijn over het te voeren beleid ter zake van privatisering van nutsbedrijven?

Voorzitter, mijn fractie maakt zich in toenemende mate zorgen over de ongebreidelde uitverkoop van bedrijven in overheidshanden. Ik heb dat de minister al vaker gezegd:
marktwerking betekent niet alles op zijn beloop laten. Ik denk dat het goed zou zijn een chaos als in de electriciteitssector te vermijden.

Eerst liberaliseren en dan pas privatiseren. In de gassector dreigt de omgekeerde volgorde, n.l. eerst privatiseren en dan pas liberaliseren.

Wij hebben uit de brief van de minister begrepen, dat een leveringsvergunning met terugwerkende kracht kan worden geweigerd, indien de minister bedenkingen heeft tegen de aandelenvervreemding.

Wij zouden liever een noodwetje zien, dat zegt dat voor privatiseren eerst toestemming van de minister nodig is? En in anticipatie op voortijdige verkoop een wettelijke regeling opnemen, die er toe strekt een eventuele verkoop/privatisering met terugwerkende kracht ongedaan te maken.
Wij hebben begrepen dat de gemeenteraad van de Haarlemmermeer volgende week een besluit neemt. Het is dus letterlijk 5 voor 12. Wij vragen de minister dit voorstel van een noodwet over te nemen en dit voornemen onverwijld ter kennis te brengen aan het College van B en W en de Gemeenteraad van Haarlemmermeer, alsmede aan de kandidaat kopers c.q. verkopers.

Woordvoerder: Hans van den Akker

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie