Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Gemeente Amsterdam: baggerschap is meesterschap

Datum nieuwsfeit: 14-12-1999
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
X
X
X Gemeente Amsterdam

Baggerschap is meesterschap

baggerschuiten op de amstel

Het vereist absoluut vakmanschap om ruim 200 ton bagger in bakken door de grachten te slepen, zonder de Magere Brug te rammen. Dat vak wordt in Amsterdam nog beheerst. Als enige ter wereld vervoeren de schippers en schuitenvoerders van de Dienst Waterbeheer en Riolering (DWR) hier nog bagger door de bochtige en smalle grachten. Het werk gaat 365 dagen per jaar door.

Om de vaarwegen open te houden en woonschepen de ruimte te geven moet er nogal wat gebeuren. Jaarlijks verdwijnen er alleen al zo'n 20.000 fietsen, ontelbaar veel autowrakken en winkelwagentjes in de grachten. Om over chemische vervuiling uit een ver verleden nog maar te zwijgen. De Amsterdamse blekerijen en barometer- en spiegelfabriekjes hebben hun sporen achtergelaten. Baggeren is dus noodzakelijk. Was het echter vroeger toereikend om een schep in de grond te steken en de inhoud op de kant te storten. Sinds de verscherpte milieuwetgeving in 1990, is baggeren een ingewikkeld proces geworden waarvoor een vergunning nodig is. Voordat er "een schep" in de grond wordt gezet, gaat er soms een half jaar overheen. DWR stelt jaarlijks een onderhoudsplan vast om de vaarwegen open te houden; alle grachten in Amsterdam, alle zijkanalen van het Noordzeekanaal en de Amstel. De zeehavens zijn in beheer van het Gemeentelijk Havenbedrijf.

^

Bagger moet aan strenge eisen voldoen

Marc Havekes, hoofd baggerwerken en drijfvuil bij DWR, legt uit dat uitgebreid onderzoek naar de samenstelling van de bagger plaatsvindt voordat er een vergunning wordt afgegeven. "Het moet duidelijk zijn om welke klasse baggerspecie het gaat." Klasse één en twee zijn schoon en mogen naar de stortplaats in de Sumatrahaven. Klasse drie wordt in diepe putten in de Amerikahaven gestort en klasse vier wordt eerst verwerkt in de slibverwerkingsinstallatie van DWR in de Jan van Riebeekhaven, voordat het naar een droge stortplaats wordt gebracht. "Storten is niet de mooiste oplossing, maar de hergebruikmogelijkheden zijn nu eenmaal beperkt", zegt Havekes. DWR heeft met vier vergunningverleners te maken: Rijkswaterstaat directie Noord-Holland en Utrecht, het Hoogheemraadschap van Amstel, Gooi & Vecht en van Rijnland en de provincie Noord-Holland. Havekes: "Zij stellen eisen aan de wijze van baggeren, transport en verwerking." ^

Een dagje op het baggerpad

Ook onder de woonboten wordt gebaggerd, gemiddeld eens in de tien tot vijftien jaar. Woonbootbewoners zijn verplicht mee te werken, maar doen dat niet altijd. Als DWR dan terug moet komen omdat het badwater niet meer wegloopt zijn de kosten voor de bewoner. Zo'n klacht kan bovendien zelden snel worden opgelost vanwege de aanvraag van een vergunning en de lange procedures.

Zeer recent was het de beurt aan de Da Costagracht. Het is half acht als de mannen komen aanvaren. "Bij de woonboten gaan we omzichtig te werk want je gaat tenslotte aan de haal met iemands huis", zegt Arie de Beer die jarenlang zelf op een baggerschip heeft gevaren en nu opzichter is. "We huren een bedrijf (Kadeko) in dat de woonarken vakkundig loskoppelt van de kant." De bewoner moet wel een dagje weg, want de ark wordt zonder gas-, licht- of wateraansluiting naar een tijdelijk stekje gebracht. Dan kan het baggeren beginnen. Een vak apart dat veel precisie vereist. De Beer legt uit dat veel afhankelijk is van het vooroverleg. "Het voorbereidende werk is het halve werk. Zorgen dat de baggerschuiten klaar liggen, met de bewoners praten en alle mogelijkheden en opties van te voren bekijken." Het is nu ongeveer negen uur en de kraanboot is inmiddels in gereedheid gebracht. Daarmee worden grote scheppen bagger uit de gracht gehaald. Drie volle schuiten zullen er onder de woonboot vandaan komen, gemiddeld één per uur. "En de bagger uit dit stuk gracht gaat straks naar de Amerikahaven."
^

Bankstellen en wasmachines

Bankstellen en wasmachines Richard en Marco varen sinds een half jaar samen op hetzelfde schip. Zij zijn goed op elkaar ingespeeld. Eerder die week hebben ze grofvuil gebaggerd onder de dichtstbijzijnde brug en gisteren is de voorkant van de woonboot onder handen genomen. Richard: "Wielklemmen, wasmachines, bankstellen, van alles vis je dan op, wat in geen geval vermengd mag worden met de bagger. Dat we dat al gedaan hebben, scheelt vandaag een hoop werk." Er staat een ijzige wind die de mannen niet lijkt te deren. "We hebben warme kleding", is het nuchtere commentaar. Ze hebben overigens nog nooit meegemaakt dat er iets misging. Volgens Marco is het van belang dat je precies te werk gaat en niets vergeet. "Doen wat je moet doen, elk touw vast dat vast moet en op tijd weer los. En goed op elkaar letten." Als ze straks klaar zijn, zorgt Kadeko ervoor dat de woonboot weer wordt vastgelegd aan de wal, compleet met alle aansluitingen.

Met vijf volle bakken vaart een sleepboot aan het einde van de dag via de Singelgracht en de Kostverlorenvaart, het IJ over, naar Noord. De dag zit er weer op.
^

Serviesgoed inpakken

Serviesgoed inpakken Havekes vermoedt dat de milieu- en arbotechnische eisen de komende jaren alleen nog maar strenger zullen worden. Een baggerland als Nederland zit volgens hem wel met een probleem. "Namelijk dat het steeds moeilijker wordt om, met name verontreinigde bagger, af te zetten." Wat dat betreft kan Amsterdam in de handen knijpen omdat er geen achterstand is. "Maar de afzet wordt ook voor ons een probleem. In Amsterdam kost het bergen van een kubieke meter bagger in de klasse twee tot vier, honderd tot twee honderd gulden." Havekes heeft de indruk dat de gevolgen van de strengere eisen voor de klanten van DWR, zoals woonbootbewoners en de beroepsvaart, tot nu toe redelijk beperkt blijven. Wat mensen op en rondom het water zullen merken is, dat baggeren langer duurt vanwege alle regels ten aanzien van milieu maar ook vanwege Arbovoorschriften. "We proberen de overlast zoveel mogelijk te beperken en we baggeren onder de woonboten dusdanig dat we de eerste tien tot vijftien jaar niet meer terug hoeven te komen. Neemt niet weg dat men vaak een dag lang zonder stroom en water zit. Afgezien van het feit dat al het serviesgoed moet worden ingepakt en er stank- of waaioverlast kan zijn."

© gemeente Amsterdam - 14/12/1999

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie