Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

NAV: Boeren sterker in WTO

Datum nieuwsfeit: 25-01-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten

Nederlandse Akkerbouw Vakbond

NAV: BOEREN STERKER IN WTO

LTO-medewerkers Letschert en Pastoor reageren in het Agrarisch Dagblad van 28 december 1999 op een door columniste Marianne Blom geconstateerd verschil tussen LTO en NAV. Dat is mooi, want dat is precies wat de NAV voor ogen had met de organisatie van een serie bijeenkomsten over de WTO-onderhandelingen: een serieuze discussie over de boereninbreng bij die onderhandelingen. Een serieuze discussie is alleen mogelijk als de verschillende standpunten serieus behandeld worden. Letschert en Pastoor doen dat niet als ze schrijven dat "de NAV terug wil naar een systeem van zelfvoorziening. NAV-voorzitter Joop de Koeijer probeert daarom het NAV-standpunt te verduidelijken.

Op de NAV-bijeenkomsten over de WTO hebben LTO-medewerkers het LTO-standpunt verduidelijkt: op de korte termijn het Europese landbouwbeleid verdedigen en voor de lange termijn moeten er beloningsvormen voor multifunctionaliteit en inkomensverzekeringen komen. Dat is winst. Want daarmee erkent LTO, dat de exportsubsidies en inkomenstoeslagen uiteindelijk onverdedigbaar zijn. Exportsubsidies kosten de schatkist geld en verstoren de wereldhandel. Daarom zijn in de vorige GATT-ronde afspraken gemaakt over het stapsgewijs verminderen van die dumpingpraktijken. De EU heeft dat, net als trouwens de VS, weten te omzeilen door met "MacSharry" de interne prijzen te verlagen en daarvoor in de plaats boeren directe toeslagen te geven. Zo kon, omdat er per kilo minder exportsubsidie nodig is, het volume van de export naar de wereldmarkt op peil blijven. Agenda 2000 gaat nog een stap verder in die richting.

Een dergelijk beleid is natuurlijk in het belang van de op de wereldmarkt gerichte agribusiness. Maar het betekent nog steeds dat er systematisch onder de kostprijs verkocht wordt en is dus te typeren als een vorm van verkapte dumping. Het heeft bovendien het beeld van boeren als subsidievreters versterkt. Als straks Midden- en Oost-Europese landen toetreden zullen boeren daar geen toeslagen van de EU krijgen. "Die hoeven niet gecompenseerd te worden voor een prijsverlaging die ze niet gehad hebben", redeneert de Europese Commissie. De situatie is dan dat boeren in het rijke West-Europa miljarden inkomenssteun krijgen en die in het Oosten niets. Het zal dan met het politieke draagvlak in Europa voor die toeslagen rap gedaan zijn.

Toch verdedigt de Europese Commissie, en in haar voetspoor ook COPA, LTO en gelijksoortige landbouworganisaties, dit exportsubsidie- en toeslagenbeleid bij de komende WTO-onderhandelingen. Omdat dat recht zou doen aan "het Europese landbouwmodel": relatief kleinschalig met meer aandacht voor natuur, landschap, dierenwelzijn en dergelijke. Maar de werkelijkheid is: hoe productiever de regio hoe hoger de toeslag per hectare en, straks, hoe productiever de koe, hoe hoger de toeslag. Met natuur, landschap en dergelijke heeft dat niks van doen. Of, zoals José Bovee, de boerenactivist van de Confédération Paysanne uit Frankrijk zegt: "Europees landbouwmodel? De dikste akkerbouwer en straks de melkveehouder met het vetste quotum beuren het meest. Nee, merci."

Dus zowel gelet op het streven naar minder verstoring van de wereldhandel als op de kansen op draagvlak voor landbouwbeleid in Europa is het verdedigen van het huidige EU-landbouwbeleid een achterhoedegevecht. Ziedaar de stand van de discussie: LTO en NAV verwijten elkaar achterhoedegevechten te voeren.

Wat de NAV wil is simpel: kostendekkende prijzen en toeslagen alleen voor natuurlijke handicaps of extra prestaties, productiebeheersing daar waar nodig, geen exportsubsidies maar WTO-afspraken over het volume van de wereldhandel. Bijvoorbeeld: het afschaffen van de exportsubsidie op tarwe betekent 25 miljoen ton minder EU-tarweexport. In ruil daarvoor vermindert de invoer van graanvervangers en olie- en eiwithoudende zaden met een gelijk volume. Er blijft dan nog zo'n 30 miljoen ton invoer over. Het LEI heeft uitgerekend, dat een beleid met productiebeheersing en kostendekkende prijzen dan zeer wel uitvoerbaar is. Dat is dus geen rigide streven naar zelfvoorziening maar naar een evenwichtigere landbouwproductie in de EU zelf. Het graanareaal in de EU is namelijk na "MacSharry" gestegen ten koste van het areaal olie- en eiwithoudende zaden, grasland en voedergewassen. Het door de NAV bepleite beleid leidt niet meer tot verstoring van de wereldhandel. Het sluit daarmee aan bij het pleidooi van ruim 1300 organisaties uit 85 landen voor het respecteren van de voedselsoevereiniteit in de WTO. Tot die organisaties behoren milieu en derde wereldclubs maar ook boerenorganisaties zoals de Confédération Paysanne. Tot het "gezicht" van die tegenbeweging is uitgegroeid de franse boer José Bovee. Tijdens Seattle was hij dagelijks op het franse journaal en ook de internationale media kennen hem. Die snappen nu wat bedoeld wordt met verkapte dumping, het effect daarvan op de landbouw in de Derde Wereld, dat de Europese belastingbetaler het dumpen door de agribusiness betaalt enzovoorts. In de publieke opinie heeft het verhaal over het Europese landbouwmodel van de franse LTO, het COPA en het IFAP zijn geloofwaardigheid verloren. Het is opmerkelijk, dat Letschert en Pastoor met geen woord reppen over deze tegenbeweging. Logisch dat ze dan uitkomen bij de conclusie dat er geen andere optie is dan je aan te passen bij de trend naar verdere liberalisering. Maar als je uitgaat van wat voor boeren en voor de voedselvoorziening op termijn wenselijk is kom je uit op een andere ordening van de wereldhandel dan die van het liberalisme. Het is een historisch feit, dat landbouwontwikkeling alleen mogelijk is bij stabiele en redelijke prijzen. En dat kan door WTO-afspraken over volumes en prijzen.

Vergeleken met de vorige GATT-ronde staan boeren er nu veel sterker voor. Toen wisten we van niks. Pas toen de pap ongeveer gestort was werden boeren wakker. Nu is bij de start van de onderhandelingen het belang van boeren, voedselkwaliteit en dergelijke al volop in beeld. Niet dankzij landbouworganisaties als de FNSEA, de LTO, het COPA of de IFAP maar door echte boerenorganisaties als de Confédération Paysanne. De discussie is wat ons betreft nog niet gesloten.

Joop de Koeijer

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie