Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Speech voorzitter De Waal op FNV Bondgenotencongres

Datum nieuwsfeit: 26-01-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Persbericht FNV

FNV Bondgenotencongres

Speech door Lodewijk de Waal, voorzitter FNV, op woensdag 26 januari 1999 te Utrecht 26 januari 2000

Beste mensen,

Met dank aan mijn voorgangers vraag ik als laatste uw aandacht.

Omdat ik de laatste ben, èn om u te sparen, zal ik het maar kort houden.

En geheel in de geest van de lijvige nota van FNV Bondgenoten, zal ook ik trachten mijn verhaal middels wat Oosterse wijsheden te verluchtigen.

U kunt dus hier en daar wat spreuken verwachten, maar of het nu haiku's, senryu's of gewoon zelfbedachte versjes zijn - dat laat ik aan uw oordeel over.

"De kersenboom mag vele takken hebben; zij kent maar één stam"

(Zoals Henk Krul zojuist al uit de doeken deed,) is dit voor FNV Bondgenoten een bijzondere bijeenkomst.

Het eerste echte eigen Bondgenotencongres.

Na twee zware en spannende jaren van samenvoegen van vier vakbondsculturen.

Van elke bond bestond wel een beeld bij mensen.

Je had de radicale voedingsbond.

De Vervoersbond werd een vechtbond genoemd.

De Dienstenbond was pragmatisch en een beetje rommelig.

En de Industriebond stond als sterk en een beetje arrogant te boek.

U weet natuurlijk het beste of dat ook uw beeld was.

Ik denk zelf dat dit soort beelden meestal overtrokken zijn en aangedikt, met een kern van waarheid.

Vast staat dat de leden, werknemers en bestuurders van de vier, een andere achtergrond hebben.

Maar we hebben wel allemaal dezelfde wortels in de vakbeweging - in de FNV.

En daar gaat het natuurlijk om, we zijn allemaal vakbondsmensen.

Een fusie onstaat eigenlijk altijd uit het idee: samen staan we sterker.

Samen kunnen we nog meer voor onze leden doen.

Door het bundelen van diensten kun je je producten verbeteren.

Samen staan we ook sterk omdat 14 bonden onder de FNV-vlag varen.

En dat is mooi.

Want dat betekent dat er geen beroep meer is waar geen plaats voor is binnen onze vakorganisatie.

Daarom is het ook van wezenlijk belang dat werknemers in dit land, wat ze ook doen en voor wie ze ook werken, voor alle werk- en inkomengerelateerde zaken meteen aan de FNV denken.

"Hoe zat dat ook weer met zorgverlof? De FNV, die weet dat wel."

"Ik werk als freelancer in de computer-business. Ook voor mij heeft het zin lid te worden van de FNV."

"Straks komt die blauwe envelop weer. Gelukkig kunnen ze me bij de FNV met raad en daad bijstaan."

De FNV als rots in de branding, als vaste steun en toeverlaat.

De FNV als persoonlijke hoeder van uw individuele en collectieve belangen.

De FNV als zaakwaarnemer.

Eén goudvis is als een sprankje zon

Een hele school belooft een nieuwe dag

Natuurlijk moeten we er wel wat voor doen om deze gezamenlijke identiteit te bewerkstelligen en vast te houden.

Niet alleen door het aanpassen van logo's, en het aanpassen en bewaken van de huisstijl, al is dat belangrijk voor onze beeldvorming

Op dat gebied maken we overigens grote vorderingen, die de bereidheid tot samenwerken weerspiegelen.

( Hier plaatje FNV logo's )

Een mooi begin dus, want straks weet echt elk FNV-lid dat zij of hij lid is van de FNV.

Dat klinkt raar, maar u weet niet half hoeveel mensen wel weten dat ze ABVAKABO of AFMP lid zijn, maar niet dat ze ook gewoon FNV-er zijn.

Wie weet heet de AFMP straks simpelweg FNV Militair.

De ABVAKABO heet sinds kort in ieder geval ABVAKABO FNV en dat is een stap vooruit.

En de Bouw en Houtbond FNV wordt FNV Bouw.

De neuzen moeten in alle opzichten dezelfde kant op.

Ook als we de campagne 'FNV, m'n zaakwaarnemer' straks breder gaan uitzetten.

De campagne die iedere bond naar eigen smaak kan invullen, maar die tegelijkertijd herkenbaarheid biedt en onze eenheid versterkt.

Hoe nader de keizer, des te groter de moed van de samoerai

Ook inhoudelijk en organisatorisch moeten de neuzen dezelfde kant op.

En dat bereik je alleen door samen na te denken over je toekomst.

Door gezamenlijk een pad uit te stippelen.

Daarom zal de vakcentrale zich inzetten voor een intensievere samenwerking met de bonden.

Ook intern gaat er wat veranderen.

Zo willen we de bonden meer bij de vakcentrale betrekken door bondsvoorzitters op te nemen in het federatiebestuur.

Als dit voorstel door u positief wordt ontvangen, dan kan ons congres in 2001 een vernieuwd federatiebestuur kiezen.

We denken eraan om bijvoorbeeld per 1 april van dit jaar een veranderde delegatie naar de Sociaal-Economische Raad af te vaardigen.

Een delegatie waarin ook bondsbestuurders vertegenwoordigd zullen zijn.

En tegelijkertijd willen we meer op thema's samenwerken.

Grotere interactie tussen de verschillende beleidsterreinen en specialisaties levert volgens ons een groter gebruik van de bestaande kennis en ervaring op.

Daar moeten we van profiteren.

Want kennis en ervaring, daar hebben we veel van in huis.

En niet alleen bij de grote bonden of de vakcentrale.

We kunnen ook veel leren van de kleinere bonden, die als geen ander weten hoe je de specifieke problemen van werknemers in een sector kunt oplossen.

Ik vind de Kappersbond daar een goed voorbeeld van.

Zij weten precies wat er leeft onder hun - veelal jonge - leden en scoren met een hoge organisatiegraad.

De combinatie van groot en efficient en toch klein en herkenbaar: daar ligt onze toekomst.

"Een halve sinaasappel smaakt net zo lekker als een hele"

Op de FNV-nieuwjaarsbijeenkomst presenteerden we het FNV geluksonderzoek.

Wij wilden namelijk weten wat mensen nou echt gelukkig maakt.

De uitkomst was tamelijk verrassend.

De meeste mensen worden gelukkig van werken.

Maar het salaris was daarbij niet de belangrijkste factor die het nog leuker zou kunnen maken.

'Tijd' is voor de meeste mensen DE factor van belang.

Tijd willen ze hebben, tijd om te kunnen besteden.

Minder aan werken, meer aan dingen als het gezin, sociale contacten, persoonlijke hobby's.

Hoewel het in uren niet eens altijd minder hoeft te zijn, dat werken.

Als het maar anders in te delen is.

Eerder of later beginnen en eindigen met de werkdag bijvoorbeeld, of andere vormen van flexibel indelen.

De FNV onderkent het belang van de balans tussen werk en privé al jaren.

Het is dus prettig te weten dat de Nederlandse bevolking ook naar die balans op zoek is, daar prijs op stelt.

Flexibele werktijden en deeltijdwerken is daar een onderdeel van.

Maar er leiden meer wegen naar Rome.

Verbetering van kinderopvangregelingen is daar een voorbeeld van.

Niet alleen wat betreft openingstijden, maar ook wat betreft plaatsingsmogelijkheden, planologie en infrastructuur moet daar nog een heleboel gebeuren.

Naast werktijd en werktijden gaat de FNV zich komend jaar voor nog een aantal dingen extra inzetten.

Het verbeteren van de werksfeer bijvoorbeeld, verminderen van de werkdruk en goede loopbaanbegeleiding.

Bovendien zet de FNV zich komend jaar extra in voor de solidaire (collectieve) financiering van de 10 dagen betaald zorgverlof en aanvullende CAO-afspraken over verlof, zeggenschap over werktijden en dergelijke
.

En uiteraard komen deze speerpunten ook terug in onze CAO-onderhandelingen.

"Zij, wie door de nachtegaal wordt bezongen,

behoeft geen bloesemkrans"

En we gaan dit jaar opnieuw een gezamenlijke CAO-campagne voeren.

Een campagne van alle FNV bonden om onze speerpunten werkdruk, employability en loopbaanonderbreking hoog op de CAO agenda te krijgen.

En niet alleen hoog op die agenda.

We willen het natuurlijk vooral ook goed regelen in de CAO's.

Ik vind dat we aan het eind van dit CAO seizoen toch een stap verder moeten komen.

We hebben vorig jaar een begin gemaakt met afspraken over werkdruk.

Omdat het een eerste stap was zijn er vooral afspraken over onderzoek naar werkdruk gemaakt.

Loopbaanonderbreking stond nog in de kinderschoenen.

En met employability zijn we er in geslaagd om het scholingsbeleid te verbeteren.

Met meer faciliteiten voor werknemers.

En met mogelijkheden voor scholing die niet aan de functie verbonden is.

Laten we dit seizoen in ieder geval regelen dat:

- in minimaal één grote CAO meer de vierdaagse werkweek staat;

-in minimaal één grote CAO meer het zorgverlof honderd procent wordt doorbetaald;

-in minimaal één grote CAO meer een sabbatical voor werknemers - en niet alleen de hoog opgeleiden - mogelijk is;

-in minimaal één grote CAO meer tien procent van de werkdruk afgaat;

-in minimaal één grote CAO meer je vanaf twintig jaar gewoon loon krijgt; en

-in minimaal één grote CAO meer individuele persoonlijke ontwikkelingsplannen voor werknemers de normaalste zaak van de wereld is.

Het lijken mij lovenswaardige streefpunten, die weliswaar grote gezamenlijke inzet en doorzettingsvermogen vereisen.

Laten we deze handschoen oppakken en ze waarmaken.

"De glimlach van de geisha verraadt haar tranen niet

Zij is en blijft een dame"

Tot slot nog even iets over de SUWI, de inrichting van de sociale zekerheid.

(De heer de Vries heeft er zojuist ook al aan gerefereerd).

De kranten hebben er vol van gestaan.

Maar ik geloof niet dat heel Nederland er van op zijn kop heeft gestaan.

De meeste mensen is het zelfs ontgaan dat we er zo druk mee zijn geweest, heb ik begrepen.

Maar ik wil toch even kwijt waarom de FNV nou zo ontzettend kwaad was op minister de Vries.

Dat was geen spelletje, geen gevecht voor de bühne.

Nee, het ging het ergens over.

Het kabinet was van plan om het aan het werk helpen van werklozen en arbeidsongeschikten helemaal aan het bedrijfsleven, aan de markt over te laten.

Wij zagen al `Jacobse en van Es' -achtige toestanden voor ons, waarbij sommige bedrijven het reïntegreren van werknemers op een koopje konden doen.

Het opkomen voor mensen die weer aan het werk willen vinden we gewoon een taak van de FNV.

Want als wij dat niet doen, wie doet dat dan wel?

Gelukkig heeft onze vrije harde toon de minister en staatssecretaris op andere gedachten gebracht.

En gelukkig hebben we dus belangrijke zaken kunnen afspreken met het kabinet.

Vakbonden, werkgevers en gemeenten krijgen het voor het zeggen als het om het aan werk helpen van mensen gaat.

En daar was het ons om te doen.

En tot slot dit.

Een echt Nederlands gezegde:

`Wee de polder waar alleen makke schapen grazen'

Dames en heren, dank u voor uw aandacht.

EINDE

Voor meer informatie:

FNV Voorlichting, 020 5816 550

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie