Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Antwoord kamervragen controle papieren in probleemlanden

Datum nieuwsfeit: 10-02-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Tweede Kamer der Staten Generaal

aanh9900.606 controle van papieren in proobleemlanden
Gemaakt: 14-2-2000 tijd: 14:9


4

Aan de Voorzitter van de

Tweede Kamer der Staten-Generaal

's-Gravenhage, 10 februari 2000

Betreft

Beantwoording vragen van het lid De Wit over controle van papieren in probleemlanden

Zeer geachte Voorzitter,

Onder verwijzing naar de brief van de griffier uwer Kamer d.d. 14 januari 2000, kenmerk 2990005150, waarbij waren gevoegd de door het lid De Wit overeenkomstig artikel 134 van het Reglement van Orde van de Tweede Kamer bij U ingediende vragen, heb ik de eer U mede namens de staatssecretaris van Justitie als bijlage dezes mijn antwoord, op de gestelde vragen te doen toekomen.

De Minister van Buitenlandse Zaken

Antwoord van de heer Van Aartsen, minister van Buitenlandse Zaken, mede namens de heer Cohen, staatssecretaris van Justitie, op vragen van het lid De Wit (SP) over controle van papieren in probleemlanden.

(Ingezonden 13 januari 2000)

Vraag 1

Heeft u kennis genomen van het artikel "controle van papieren in probleemlanden werkt niet"?

Antwoord

Ja.

Vraag 2

Worden die problemen met legalisatie niet primair veroorzaakt door het feit dat bepaalde landen een gebrekkig functionerende bevolkingsadministratie hebben c.q. in het verleden geen bevolkingsadministratie kenden tengevolge waarvan de gevraagde documenten niet te verkrijgen zijn?

Antwoord

De documenten waarom het gaat zijn afkomstig uit de registers van de burgerlijke stand. Volledigheidshalve zij vermeld dat de bevolkingsadministratie -zijnde de administratie houdende gegevens over de inwoners van een gemeente- hierin geen rol speelt. Zij bestaat ook niet in de aangewezen probleemlanden Ghana, Nigeria, India, Pakistan en de Dominicaanse Republiek. Het systeem van de burgerlijke stand is in de voormelde landen betrekkelijk kort geleden ingevoerd. Dat betekent dat het systeem niet volledig is en gebrekkig functioneert in vergelijking tot het systeem van de burgerlijke stand in Nederland. Overigens is het wel mogelijk om akten van de burgerlijke stand te verkrijgen, zoals bijvoorbeeld een (vervangend) geboortebewijs.

Er zijn twee hoofdredenen voor een feitenonderzoek door de Nederlandse overheid. De eerste reden vormt het rechtssysteem in vier van de vijf landen (Ghana, Nigeria, Pakistan en India) dat is gebaseerd op het Angelsaksisch recht. Dit betekent dat alles wordt geregistreerd aan de hand van eigen verklaringen. Er wordt uitgegaan van de juistheid van de eigen verklaring totdat de onjuistheid is aangetoond.

Voorts bestaat de mogelijkheid tot het doen van tardieve aangifte. In de vijf probleemlanden bestaat in het dagelijks leven niet steeds de noodzaak om over bepaalde akten, zoals een geboorteakte te beschikken. Daarom worden de meeste aangiften niet gedaan binnen de daarvoor (naar lokaal recht) gestelde termijnen, omdat daarvoor de noodzaak niet bestaat (tardieve aangifte). Pas wanneer betrokkene een document nodig heeft, zal een rechtsfeit worden aangegeven. De mogelijkheid tot het doen van tardieve aangifte maakt het in de praktijk ook mogelijk dat meerdere malen aangifte wordt gedaan van eenzelfde rechtsfeit. Door het ontbreken van een goed zoeksysteem is controle ter voorkoming van dubbele registraties praktisch niet mogelijk.

Vraag 3

Acht u de eisen die de Nederlandse overheid stelt met betrekking tot de echtheid van documenten uit bepaalde probleemlanden gezien het bovenstaande niet ireëel?

Antwoord

Nee. De maatregel tot inhoudelijke verificatie van documenten uit probleemlanden is genomen toen duidelijk werd dat een groot deel van deze documenten vals, vervalst of inhoudelijk onjuist was, hetgeen een serieus probleem is voor de waarborg dat slechts juiste gegevens in de registers van de burgerlijke stand, de gemeentelijke basisadministratie en in de bestanden van de vreemdelingendiensten in Nederland worden opgenomen. Op basis van onjuiste gegevens kunnen immers bijvoorbeeld ten onrechte huwelijken worden voltrokken, kan ten onrechte de Nederlandse nationaliteit of kinderbijslag worden verkregen of kan ten onrechte gezinshereniging plaatsvinden. Thans zijn het niet zozeer valse of vervalste documenten die voor legalisatie worden geweigerd, maar documenten waarbij gerede twijfel bestaat omtrent de juistheid van de inhoud.

Het adviesbureau Andersson Elffers Felix (AEF) heeft in 1998 de aanwijzing van de vijf probleemlanden geëvalueerd.

Bij brief van 18 december 1998 is het rapport door mij naar de Voorzitter van de Vaste Commissie voor Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer gezonden. AEF onderschrijft de keuze voor de vijf landen die als probleemland zijn aangewezen op het gebied van het schriftelijk bewijs. Op basis van cijfermateriaal constateert AEF dat de maatregel effectief is gebleken. Bovendien wordt nog eens benadrukt dat het ontbreken van een goed zoeksysteem en de onvolledigheid van de burgerlijke stand in de probleemlanden een objectieve beoordeling van de inhoud van een document soms belemmeren. Beoordeling door onderzoek ter plaatse is daarom noodzakelijk. Voldoende kennis van de gewoonten en gebruiken in het betreffende land is een essentiële voorwaarde voor een goede beoordeling van de inhoud van het document.

Vraag 4

Kunt u de werkmethodes van ambassades in probleemlanden toelichten? Wat is uw visie op de thans bestaande praktijk waarbij gebruik wordt gemaakt van "veldonderzoekers" hetgeen blijkbaar leidt tot willekeur en corruptie?

Antwoord

Voor het verrichten van het verificatieonderzoek in de probleemlanden worden veelal lokale vertrouwenspersonen ingeschakeld. Zij hebben veldwerkers in dienst. Er worden zware eisen gesteld aan de selectie van vertrouwenspersonen. De betrouwbaarheid, integriteit, objectiviteit en deskundigheid van dergelijke personen moeten zijn gewaarborgd. Op gezette tijden wordt het werk van een vertrouwenspersoon door een andere vertrouwenspersoon gecontroleerd op zorgvuldigheid en juistheid. De vertrouwenspersoon dient de Nederlandse vertegenwoordiging in zijn verificatierapport inzicht te geven in zijn methoden van onderzoek en de onderzochte bronnen. Op basis van het verificatierapport maakt de ambassade een afweging waarbij de positieve en negatieve bevindingen, alsmede de waarde en het gewicht van het onderzoeksmateriaal worden meegenomen. Eerst daarna wordt een beslissing op de legalisatieaanvraag genomen. In verband met de bescherming van bronnen, methoden en technieken wordt het verificatierapport niet aan de aanvrager verstrekt.

Bij een eventuele beroepsprocedure kan de bestuursrechter inzage krijgen in het rapport en beoordelen of het onderzoek zorgvuldig is uitgevoerd en of de beslissing op juiste gronden werd genomen.

Hierbij merk ik op dat de door de ambassades gevolgde procedures voor het verifiëren van documenten en het beoordelen van een legalisatieaanvraag door voortschrijdend inzicht en op grond van de aanbevelingen die door AEF zijn gedaan, in de loop der jaren zijn verbeterd.

Ondanks de zorgvuldige selectie van de vertrouwenspersonen, zoals hierboven uiteengezet, bereiken mij zo soms enkele klachten over corruptie. Deze klachten worden uiterst serieus genomen en, zo dat enigszins mogelijk is, zorgvuldg onderzocht. In de afgelopen jaren zijn reeds de nodige maatregelen genomen ter verbetering van de controle-mogelijkheden van de vertrouwenspersonen. Zo werden bijvoorbeeld arbeidsrelaties omgezet naar een meer flexibel systeem, zoals het laten werken op consultancy-basis.

Vraag 5

Kunt u aangeven hoeveel legalisatieverzoeken thans in behandeling zijn? Op welke landen hebben deze verzoeken betrekking? Wat is de gemiddelde looptijd per dossier?

Antwoord

Het aantal legalisatieverzoeken dat in 1999 op de posten in de probleemlanden werd ingediend, ligt op ongeveer 5000. De beslistermijn op een legalisatieaanvraag in de probleemlanden verschilt per land. Zowel geografische, logistieke als culturele factoren zijn hierop van invloed. In Ghana, Nigeria en Pakistan ligt de gemiddelde doorlooptijd sinds kort op 8 weken. In India op 2 à 3 maanden en in de Dominicaanse Republiek op een maand.

Indien betrokkene bezwaar aantekent tegen de beslissing tot weigering van legalisatie van zijn document (en), duurt de gehele procedure uiteraard langer. Afgelopen jaar was sprake van 1300 bezwaar-

schriften. Inmiddels zijn de nodige maatregelen op met name het personeelsgebied getroffen om de duur van de behandeling van de bezwaarschriften te verkorten en de achterstanden in de afhandeling van bezwaar weg te werken. Gedurende 1999 is getracht de instroom van bezwaarschriften zoveel mogelijk bij te houden. Voorts zijn eind 1999 acht juristen ingezet om de achterstanden van vóór 1999 weg te werken. Daarbij is gekozen voor het systeem dat de meest recent ingediende bezwaarschriften het eerst worden behandeld.

Vraag 6

Acht u de bestaande situatie niet ongewenst gezien het belang van betrokkenen, die naar een verblijf bij een partner verlangen en zich in veel gevallen jarenlang hierin belemmerd zien?

Vraag 7

Wat voor maatregelen stelt u voor om dit probleem op te lossen?

Antwoord vraag 6 en 7

De maatregel tot verplichte verificatie in de probleemlanden is genomen ter bestrijding van documentfraude. De in beginsel aanwezige twijfel ten aanzien van de inhoudelijke juistheid van het document, die de aanleiding heeft gevormd tot de maatregel waarbij de vijf landen in kwestie als probleemland zijn aangewezen, dient door de aanvrager te worden weggenomen. Het is aan hem om zoveel mogelijk informatie te verstrekken ter bevestiging van de gegevens in de voor legalisatie ingediende documenten. Voorbeelden van ondersteunende documenten staan in het aanvraagformulier dat door de Nederlandse vertegenwoordiging wordt verstrekt.Als de aanvrager alle relevante gegevens heeft verstrekt, zal het verificatieonderzoek in de regel snel kunnen worden voltooid en als daaruit blijkt dat de gegegvens juist zijn, vindt de legalisatie uiteraard plaats en dat is zeker geen uitzondering. Indien de inhoud van de documenten onjuist is, wordt de legalisatie geweigerd. De aanvrager kan dan gebruik maken van de bezwaar- en beroepsmogelijkheden die de Nederlandse wet hem biedt. Met name de beroepsprocedures kunnen geruime tijd in beslag nemen. Voorts merk ik op dat tijdens het Algemeen overleg van de Vaste Kamercommissies van Buitenlandse Zaken en Justitie d.d. 21 april 1999 het gevoerde beleid op hoofdpunten door bijna alle fracties in de Kamer werd ondersteund, waarbij zelfs een aantal fracties aandrong op uitbreiding van het aantal probleemlanden. (Kamerstukken 19637, 26106 en 26276, vergaderjaar, 1998-1999).

Copyright Tweede Kamer der Staten Generaal

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie