Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Brief Herfkens (OS) met verslag informele ontwikkelingsraad

Datum nieuwsfeit: 03-03-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Tweede Kamer der Staten Generaal


21501004.066 brief min os inzake informele ontwikkelingsraad 28-29 jan
2000

Gemaakt: 8-3-2000 tijd: 13:44


21501-04 Ontwikkelingsraad

nr. 66 Brief van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal

's-Gravenhage, 3 maart 2000 2000

Ik heb de eer U onderstaand een verslag aan te bieden van de informele Ontwikkelingsraad die op 28 en 29 januari jl. onder leiding van de Portugese Staatssecretaris voor ontwikkelingssamenwerking Luis Amado in Lissabon bijeenkwam. Onderwerp van de bespreking was 'Veiligheid, Democratie en Ontwikkeling in Afrika: de rol van de Europese Unie'.

De discussie vond plaats in drie sessies over respectievelijk de rol van de EU in conflictpreventie en -management (ingeleid door de Franse Staatssecretaris van ontwikkelingssamenwerking Josselin), de rol van de EU op het gebied van bevordering van rechtstaat en democratie (ingeleid door de Zweedse Staatssecretaris van
ontwikkelingssamenwerking mw Klingvall) en tenslotte het door mijzelf ingeleide onderwerp 'political conditions for development in Africa'.

1. Conflictpreventie en conflictmanagement

Staatssecretaris Josselin gaf een uitvoerig overzicht van door Frankrijk geinitieerde of gesteunde vredesactiviteiten. De EU kon naar het oordeel van de heer Josselin een veel actievere preventieve rol spelen via steun aan 'good governance' activiteiten, steun aan sociale structuren en steun aan vredeshandhaving. De EU zou volgens de heer Josselin niet te lang aan de kant moeten blijven staan zoals bijvoorbeeld in Burundi, Congo Brazzaville en Togo het geval leek te zijn geweest.

De Europese Commissie (bij monde van Commissaris Nielson) meende dat de EU te weinig in de diepere achtergronden en oorzaken van conflicten duikt. Hij vond daarnaast dat vooral de "regional fabric" meer gesteund moet worden als stabiliserende factor.

Ik ben op twee punten ingegaan: Allereerst op de obstakels om regionale vredeshandhaving (anders dan van de Verenigde Naties) te financieren. In een coherente benadering zou binnen de 'publieke uitgaven' van Afrikaanse landen ruimte geschapen moeten worden om ook vredesaktiviteiten door Afrikaanse landen mogelijk te maken, in samenhang met diepere schuldverlichting. Dit vraagt een nauwere afstemming tussen wat in het IMF en wat in de Club van Parijs wordt afgesproken.

Daarnaast wees ik op de omstandigheid dat vredeshandhaving vooral een zaak is van lokale actoren. De buitenwereld kan helpen bij het proces, maar kan geen resultaten afdwingen. Als de politieke wil bij de lokale leiders fundamenteel ontbreekt, valt er voor de Europese Unie weinig te bereiken.

De Italiaanse Staatssecretaris van ontwikkelingssamenwerking Serri wees op het gevaar van spreiding van conflicten. Het vermijden van conflicten is een direct Europees eigenbelang.

Staatssecretaris Boutmans (Belgie) waarschuwde ervoor Afrikaanse overheden niet nodeloos te laten verzwakken. Zij vervullen een essentiële, voorwaardenscheppende, rol. De juiste balans moet worden gevonden tussen de bijdrage van de overheid en de bijdrage van de particuliere sector.


2. Rechtsstaat en democratisering

De Zweedse Staatssecretaris ging in haar inleiding in op relevante dimensies binnen een rechtsstaat zoals armoedevermindering, verdeling van macht, gender-balans en het belang van 'civil society'. Democratie omvat beduidend meer dan alleen verkiezingen. Zij constateerde dat het in teveel Afrikaanse landen maatschappelijke organisaties en media niet lukt om echt tegenwicht te bieden aan de vaak dominante uitvoerende macht.

In de discussie werd de noodzaak van een solide 'civil society' onderkend, maar met name de Europese Commissie en Italië stelden dat in Afrika niet alles wat zich 'civil society' noemt ook daadwerkelijk de maatschappij vertegenwoordigt. Als terreinen waar de EU actiever steun moet bieden werden anti-corruptie, mensenrechten, decentralisatie, capaciteits-opbouw en culturele ontwikkeling genoemd.


3. Condities voor ontwikkeling

In mijn inleiding heb ik het belang om goede 'performers' te steunen voorop gesteld. Het is in dat licht teleurstellend dat landen als bijvoorbeeld Mozambique en Mali te leiden hebben onder teruglopende ontwikkelingsfinanciering en dus hun goede beleid eigenlijk niet kunnen uitvoeren.

Daarnaast heb ik een aantal voorwaarden voor succes van steunverlening genoemd:

a) ownership van het land zelf (zowel overheid als maatsschappelijke organisaties)

b) de kwaliteit van de governance, waarbij niet intenties maar resultaten tellen. Dat betreft geen conditionaliteit: het gaat immers vooral om de mate waarin een land de bij de grote VN-conferenties (Rio, Cairo, Beijing, Kopenhagen) getekende afspraken nakomt.

c) coördinatie door het land zelf, zowel van de hulp als van de eigen publieke uitgaven. Het nieuwe Poverty Reduction Strategy Paper moet daarvoor de basis vormen. Harmonisatie van donorprocedures en ontbinding van hulp zijn hierbij essentieel.

d) coherentie van het beleid van de partners, waaronder bijvoorbeeld het beleid op het gebied van markttoegang voor ontwikkelingslanden, wapenhandel etc.

Enkele andere reacties van mijn kant, aan de hand van de door Portugal voorgestelde gesprekspunten:


* de noodzaak politieke en economische stabiliteit in Afrika te bevorderen terwille van het aantrekken van investeringen.

* de wenselijkheid dat de UNCTAD-bijeenkomst in Thailand positieve resultaten oplevert op het gebied van markttoegang voor ontwikkelingslanden.


* economische groei en armoedebestrijding moeten in Afrika samen gaan: centraal zal daarin vooral betere inkomensverdeling moeten staan.

* technische assistentie moet veel meer vraaggestuurd worden.

* de door Portugal gesuggereerde coördinatie tussen EU-partners bij de internationale financiële instellingen in Washington heb ik afgewezen, al was het maar vanwege de niet met de EU corresponderende 'constituencies'. Consistente coördinatie in de hoofdsteden is wel essentieel.

De meeste partners sloten zich bij deze inleiding aan.

Staatssecretaris Boutmans (België) wees op de moeilijkheid om in Afrika helder onderscheid te maken tussen goede en minder goede performers. Dat is een nogal grijs gebied, met alleen een aantal duidelijke negatieve uitschieters onder de 'countries at war'. Gebrek aan ontwikkeling is volgens Boutmans bijna per definitie een probleem van zwakke governance.

In de 'informal conclusions' van de Raad wordt aangegeven dat de EU zal bouwen aan een sterker 'strategisch partnerschap' met Afrika en een geïntegreerde benadering zal volgen waarin politieke, veiligheids-, economische en ontwikkelingsdimensies aan bod komen, rekening houdend met de diversiteit van Afrikaanse landen.

Als andere noodzakelijke elementen worden genoemd:


- het versterken van politieke dialoog


- het bevorderen van regionale en subregionale samenwerking en integratie


- ownership


- capaciteitsopbouw op het gebied van conflictpreventie en -beheer

- het versterken van coordinatie


- het versterken van coherentie


- steun aan democratisering


- steun aan decentralisatie


- het versterken van het functioneren van zowel overheid als maatschappelijke organisaties


- armoedebestrijding teneinde de grondoorzaken van instabiliteit en conflict effectiever aan te pakken


- beter inzicht bereiken in die grondoorzaken.
De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking

E.L. Herfkens

Copyright Tweede Kamer der Staten Generaal

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie