Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Laureaten Oeuvreprijzen en Benno Premselaprijs Fonds BKVB

Datum nieuwsfeit: 02-05-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Afzender: (mbeerman@fondsbkvb.nl)
Contactpersoon: M. Beerman

Laureaten Oeuvreprijzen en Benno Premselaprijs Fonds BKVB

Datum: 2 mei 2000

De oeuvreprijzen van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst (BKVB) worden in 2000 toegekend aan de beeldend kunstenaars Nicolaas Wijnberg, Stanley Brouwn en Moniek Toebosch, de sieraadontwerper Chris Steenbergen, de tuin- en landschapsarchitect/beeldend kunstenaar Louis le Roy en kleuradviseur Wim van Hooff.
De Benno Premselaprijs, een nieuwe prijs die met ingang van 2000 door het Fonds BKVB is ingesteld, gaat naar galeriehouder Albert Waalkens.
OEUVREPRIJZEN 2000

Met de oeuvreprijzen geeft het Fonds BKVB blijk van waardering aan kunstenaars met een bijzondere staat van dienst en een belangrijk oeuvre. Tweejaarlijks worden maximaal zes prijzen van elk fl 50.000,- uitgereikt aan kunstenaars die door de Commissie Oeuvreprijzen zijn voorgedragen. Voor de Oeuvreprijzen kunnen door iedereen kandidaten worden genomineerd. De Commissie Oeuvreprijzen maakt de uiteindelijke selectie, mede uit eigen voordrachten. Met de toekenning van een Oeuvreprijs wil het Fonds een extra impuls geven aan de belangstelling voor het werk van de laureaten die allen een belangrijk oeuvre hebben opgebouwd. Verder zal het Fonds BKVB een kleine tentoonstelling met werk van de laureaten organiseren. Opmerkelijk is dat het merendeel van de prijswinnaars op het grensgebied van meerdere disciplines werkzaam is.

BENNO PREMSELAPRIJS

Daarnaast heeft het Fonds BKVB onlangs besloten tot de instelling van de Benno Premselaprijs voor een persoon die een inspirerende en stimulerende rol heeft gespeeld voor (meerdere) generaties kunstenaars. De prijs is vernoemd naar de vormgever en initiator Benno Premsela (1920-1997) die niet alleen toonaangevend in zijn vakgebied was, maar ook in vele functies een belangrijke rol heeft gespeeld in het maatschappelijke en culturele leven in Nederland. Bovendien was Benno Premsela nauw betrokken bij de oprichting en ontwikkeling van het Fonds BKVB.

De Commissie Oeuvreprijzen heeft unaniem besloten Albert Waalkens voor te dragen voor de Benno Premselaprijs. Waalkens - ook bekend als ‘boer Waalkens' – is galeriehouder in Finsterwolde. Begin jaren zestig begon hij als herenboer een galerie in zijn stal en bood kunstenaars en hun gezinnen onderdak op zijn landgoed. Finsterwolde werd een trekpleister voor de jonge avantgarde en zijn tentoonstellingen trokken ook de belangstelling van jonge kunstenaars uit de randstad. Later realiseerden ook internationale kunstenaars als Dennis Oppenheim projecten op deze locatie. Tegenwoordig is de bijzondere nieuwbouw die Gunnar Daan in opdracht van Waalkens na het afbranden van de boerderij/galerie ontwierp is een belangrijke ontmoetingsplek. De commissie wil deze oorspronkelijke en stimulerende figuur graag voordragen voor de Benno Premselaprijs.

Aan deze prijs is een bedrag van fl 50.000,- verbonden. Een gedeelte van dit bedrag zal besteed moeten worden aan een cultureel project.

De Commissie Oeuvreprijzen bestaat in 2000 uit René Coelho, Ritsaert ten Cate, Mariet Numan, Gert Staal, Marjan Unger, Hilde de Haan, Dirk Sijmons, Janneke Wesseling en Stijn Huijts, onder voorzitterschap van Jos Houweling. De Oeuvreprijzen 2000 en de Benno Premselaprijs zullen in december van dit jaar worden uitgereikt.
Het Fonds BKVB is de landelijke instelling voor de subsidiëring van individuele beeldend kunstenaars, vormgevers en architecten.
LAUREATEN OEUVREPRIJS 2000:
Nicolaas Wijnberg (1918, Amsterdam) heeft een zeer omvangrijk en heel eigen oeuvre opgebouwd op meerdere gebieden, variërend van teken- en schilderkunst, grafiek, affiches en wandschilderingen tot theaterdecors. Wijnberg, die als schilder autodidact is, was medeoprichter van de kunstenaarsgroep ‘De Realisten'. Hij is het realisme tot op de dag van vandaag trouw gebleven, afwisselend in een expressionistische of surrealistische stijl. Hij streeft in zijn werk naar een betrokken en herkenbare verbeelding van het leven. Naast zijn vrije werk maakte hij in de jaren zestig en zeventig een groot aantal theaterdecors en affiches in opdracht van verschillende gezelschappen. Daarnaast verwierf hij in die tijd talloze opdrachten voor monumentale wandschilderingen, mozaïeken en glas-in-lood ramen.
De Commissie Oeuvreprijzen, die Wijnberg met name heeft voorgedragen om zijn grafiek, tekeningen, illustraties en schilderijen, roemt hem om zijn rijke fantasie en de vitaliteit van zijn oeuvre. Hij maakt figuratief werk met een eigen gezicht, dat het best omschreven kan worden als afwisselend poëtisch of uitbundig.

Stanley Brouwn (1935, Paramaribo) speelde vanaf de jaren zestig een belangrijke rol in de ontwikkeling van de conceptuele kunst in Nederland. Het centrale thema in zijn werk is het overbruggen en opmeten van afstanden. De happenings die hij organiseerde onderzochten op uiterst consequente wijze de wisselwerking tussen ruimte en tijd, afstand en maat. Zijn sleutelwerk is ‘This way brouwn', de acties waarin Brouwn toevallige voorbijgangers vroeg hem op papier uit te leggen hoe hij van punt a naar b moest lopen. In al zijn projecten koos Brouwn tot op heden zelf voor de anonimiteit.
De Commissie Oeuvreprijzen erkent het belang van Brouwn's werk voor de ontwikkeling van de beeldende kunst in Nederland. Door de aard van zijn werk heeft slechts een beperkt publiek met zijn werk kennis kunnen maken. Hoewel Brouwn altijd bewust anoniem wilde blijven, wil de commissie middels een oeuvreprijze graag waardering voor zijn werk uitspreken.
Moniek Toebosch (1948, Breda) is beeldend kunstenaar, performer, regisseur en geluidskunstenaar. Vanaf het eind van de jaren zestig initieerde zij talloze projecten op vele terreinen, waarbij vaak anderen betrokken werden. Toebosch realiseert voornamelijk interdisciplinaire, tijdelijke projecten in de openbare ruimte, musea, theaters en via de Nederlandse televisie. Bekendheid bij een groter publiek verwierf zij vooral met het meerjarige project ‘Engelen' (1994), een radiozender die de automobilisten op de dijk Enkhuizen-Lelystad trakteerde op Engelenzang.
De Commissie Oeuvreprijzen prijst de hoge kwaliteit van Toebosch' uiteenlopende projecten. Ook haar stimulerende persoonlijkheid en het feit dat zij vele (jonge) kunstenaars bij haar projecten betrekt roept waardering op. Haar werk raakt bovendien alle disciplines die binnen de commissie vertegenwoordigd zijn.

Louis le Roy (1924, Oranjewoud) verwierf in de jaren zeventig (inter)nationale bekendheid met zijn wilde tuinen. Deze tuinen, waarvan die in Heerenveen de bekendste is, waren gebaseerd op de theorie dat men de natuur het beste ongestructureerd zijn gang kon laten gaan. Ook het verschijnen van zijn publicatie ‘Natuur uitschakelen – Natuur inschakelen' (1973) zorgde voor veel aandacht voor zijn pleidooi de scheiding tussen natuur en cultuur op te heffen. De laatste dertig jaar werkt Le Roy in het Friese Mildam gestaag door aan de bouw van zijn Eco Kathedraal, een oneindig groeiend bouwsel van zorgvuldig gestapeld afval. De Commissie Oeuvreprijzen bewondert het gegeven dat Le Roy door het benadrukken van de relatie mens-natuur-landschap ontsnapte aan het pessimisme van de jaren zeventig. Zijn ideeën leidden ook tot een bevrijdende herovering van de openbare ruimte door het publiek. De commissie stelt vast dat zijn werk, ondanks de chaotische aanblik, ook beeldende kwaliteiten heeft. Zo heeft Le Roy allerlei trucs, bijvoorbeeld in de sfeer van enscenering, uit het vakgebied van de landschapsarchitectuur toegepast.

Wim van Hooff (1918, Vught) maakte deel uit van de Bossche school, een architectuurstroming die zich baseerde op het theoretische werk en de maatstelsels van Dom H. van der Laan. Deze monnik/architect was van mening dat Van Hooff een belangrijke rol speelde bij de ontwikkeling van zijn proportietheoriën. Van Hooff onderzocht hoe met kleurontwerpen de ruimte te begeleiden en ontwikkelde een eigen kleurtheorie. Als kleuradviseur heeft hij een groot aandeel gehad bij het ontwerp of de restauratie van zowel woonhuizen en openbare gebouwen als bij de kleurstelling van het centrumplan van bijvoorbeeld de gemeentes Deurne en Ravenstein. De Commissie Oeuvreprijzen roemt Van Hooff om zijn grote kennis van kleur, materiaal en lichtinval. Zijn vak wordt niet gezien als een vak en zijn kunst niet als kunst. Zijn theorie was er op gericht om ruimtes en de ervaring van ruimte te versterken en inzichtelijk te maken door het aanbrengen van verschillende tinten en het zorgvuldig op elkaar afstemmen van kleuren.

Chris Steenbergen (1920, Amsterdam) vestigde zich na de voltooiing van zijn opleiding edelsmeedkunst aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs als edelsmid in Amsterdam. Naast het maken van objecten, legde hij zich vooral toe op het vormgeven van sieraden. Steenbergen's sieraden en objecten kenmerken zich door hun eenvoud, gebaseerd op een combinatie van geometrische vlakken en edele metalen. De sieraden, die Steenbergen vaak in opdracht vervaardigde, zijn tot in de kleinste details zorgvuldig afgewerkt. Steenbergen wordt door de Commissie Oeuvreprijzen geroemd om zijn ijzersterk oeuvre, dat ten onrechte slechts in kleine kringen bekend is geraakt. Hij maakt overtuigend werk van een constante kwaliteit en heeft daarbij ook altijd gekeken naar de ontwikkelingen in de beeldende kunst.

Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst

Postbus 773

1000 AT

Amsterdam

Telefoon: 020-5231590



reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie