Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Regering laat Iraanse journalist vijf jaar bungelen

Datum nieuwsfeit: 04-05-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Nederlandse Vereniging van journalisten

Aanslagen op de persvrijheid

Nederlandse regering laat
Iraanse journalist vijf jaar bungelen

Tijdens de jaarlijkse Dodenherdenking op 4 mei in het Haagse Nieuwspoort hield deze keer NVJ-voorzitter Ron Abram een strenge inleiding. Hierbij de weergave van zijn woorden.

"Gisteren was het World Press Freedom Day. Deze internationale Dag van de Persvrijheid leeft vooral in de Angelsaksische landen, al groeit gelukkig ook elders de belangstelling voor een moment van reflectie waarbij we kunnen en moeten stilstaan bij al die journalisten die elk jaar weer worden gedood, vermoord of gevangen gezet.

In Nederland herdenken wij jaarlijks op 4 mei, hier in Nieuwspoort, hen die in de Tweede Wereldoorlog het leven lieten voor de vrijheid van meningsuiting. De Nederlandse Vereniging van Journalisten poogt steeds vaker een link te leggen tussen 3 en 4 mei. Met respect en verdriet blikken wij terug 1940-1945. "Dit nooit meer", bezwoeren wij na de oorlog. Maar steeds weer wijzen wij er op, dat martelen en moorden, censuur en publicatieverboden ook tegenwoordig schering en inslag zijn. In vele, vele landen, het gebeurt elke dag, elke week, elke maand.

De jaarlijkse herdenking in Den Haag wordt georganiseerd door de besturen van het Internationaal Perscentrum Nieuwspoort, van de Buitenlandse Pers Vereniging in Nederland en van de NVJ. Een goede zaak, mede omdat wij kunnen stilstaan bij de hedendaagse gruwelijkheden.
In 1999 zaten ruim 80 collega's gevangen en kwamen 87 journalisten en mediamedewerkers om het leven. De meeste slachtoffers waren afkomstig uit Servië, Kosovo, Sierra Leone (waar een vergeten oorlog woedt), Colombia, Nigeria en Tsjetsjenië.
Twee collega's stierven op Oost-Timor. Op 22 september was dat toen nog Indonesische eiland opeens heel dichtbij door de moord op de Nederlandse journalist Sander Thoenes; drie dagen later onderging zijn Indonesische collega Agus Muliawan hetzelfde lot. De dodenlijst van 2000 bevat al weer 23 namen .* Kritische journalisten hebben het zwaar te verduren in landen waar de leugen regeert, waar de boodschappers die de waarheid verkondigen hun leven niet zeker zijn. Dat is in tweederde van de wereld het geval. Ik noem nog enkele voorbeelden: Iran en China kennen geen persvrijheid, Rusland en Turkije beleiden die alleen met de mond.
In Nederland is de vrijheid van meningsuiting een vanzelfsprekende zaak. Toch moeten de NVJ en het Genootschap van Hoofdredacteuren te vaak in actie komen, zoals tegen inbeslagneming van journalistiek materiaal. Vooral beeldcollega's, televisiemakers en fotojournalisten zijn het slachtoffer, soms na bedenkelijke intimidaties. De verhouding justitie-politie-pers blijft moeizaam. De verantwoordelijke ministers doen niets, de rechterlijke macht sanctioneert meestal het optreden van justitie.

Nieuwste bedenkelijke variant: internationale en nationale voetbalbonzen lijken de wet voor te schrijven tijdens het Europese kampioenschap voetbal, dat in juni en juli wordt gehouden in Nederland en België. Zij ontzeggen een kritisch weekblad de toegang tot de stadions. Zij willen - in samenspraak met het ministerie van Binnenlandse Zaken - bepalen hoeveel en welke journalisten zich mogen ophouden rondom de arena's. Als troost stellen zij de pers mediacafé's in het vooruitzicht. Het EK moet een feest worden, voor "fans only", waarbij er geen plaats is voor kritische verslaggevers die over één kam worden geschoren met hooligans.
Dit alles valt natuurlijk in het niet vergeleken met pesterijen, terreur en moordaanslagen in vele buitenlanden. Vaderlandse zelfgenoegzaamheid is echter misplaatst.

Drie jaar geleden mocht ik op deze plaats ook de inleiding verzorgen. Ik stond even stil bij de dreigende uitzetting van de kritische Iraanse journalist Soheil Moosavian, beter bekend als Reza Sam. "Iran is een veilig land", vonden Nederlandse ambtenaren toen. Zij wisten het, al twee jaar lang, beter dan de internationale journalistieke gemeenschap die stelde dat hem bij terugkeer executie wachtte. Drie jaar geleden verdrongen Kamerleden zich om vragen te stellen. Sussend gaf het ministerie van Justitie te kennen dat het allemaal niet zo'n vaart zou lopen. De uitwijzing werd, tijdelijk, opgeschort. Reza Sam leeft nu vijf jaar tussen hoop en vrees. De laatste fase in de tweede beroepsprocedure nadert. Staatssecretaris Cohen verdedigt nog steeds het besluit om hem geen asiel te verlenen, omdat - ik citeer - "...zo een uitzonderingspositie zou worden gecreëerd". Iran is een veilig land. Deze week werden drie Iraanse journalisten aangeklaagd, omdat ze in Berlijn hadden deelgenomen aan een conferentie over hervormingen.
Iran is een veilig land. Vorige week werden dertien hervormingsgezinde kranten en tijdschriften verboden. Eerder in april werden een uitgever en twee journalisten in de gevangenis gezet.
Iran is een veilig land. In maart werd een moordaanslag gepleegd op een progressieve uitgever; hij ligt nog steeds in coma. Iran is een veilig land. Reza Sam zal er ongetwijfeld met open armen worden ontvangen."


* Drie dagen later, op 7 mei jl. moest de lijst weer al worden aangevuld met de gruwelijke moord door waarschijnlijk de ETA op de Spaanse journalist Jose Luis Lopez de Calle van het dagblad El Mundo journalist.

Kabinetsleden geschoffeerd?
De meeste aanwezigen in Nieuwspoort reageerden positief op de rede van Abram. Een enkeling vond echter dat "de aanwezige kabinetsleden in het openbaar waren geschoffeerd". Staatssecretaris Cohen heeft in de zaak Reza Sam nog niet gereageerd. De NVJ wacht nog steeds op antwoord op de brief van 19 januari 2000, waarin om een onderhoud over Reza Sam wordt gevraagd. Deze Iraanse collega heeft een reden om na vijf jaar bungelen tussen hoop en vrees, zich geschoffeerd te voelen door de Nederlandse regering. Deze man heeft en journalistieke reputatie en de NVJ en anderen die voor hem ijveren. Hoe gaat het bij al die duizenden naamloze politieke vluchtelingen?

Diezelfde middag werd het duidelijk dat de organisatie van Euro2000 inzake de voorgenomen boycot van Panorama (het ging om dat weekblad) zou worden teruggefloten. Voorts zocht Peter van Zunderd, gedurende het EK voetbal directeur-generaal bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, contact met de NVJ over de omstreden plannen om de pers rondom de stadions te weren. Die zaak loopt nog.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie