Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

RVU radio: verslag cruise in Alaska

Datum nieuwsfeit: 26-07-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
RVU radio


Kom cruisen in Alaska

De cruise op het zwarte water

Op zoek naar de laatste onbedorven gebieden op aarde, dringen steeds meer cruiseschepen door tot zuidoost Alaska, waar de oerkracht van de bergen en gletsjers nog voelbaar is. Voor de staat Alaska zijn de drijvende hotels een welkome bron van inkomsten. De Tlingit-indianen die de kust bewonen, worden vooral geconfronteerd met het scheepsafval.

Toerisme, Ingrid Plante

Het regent hard en er staat een flinke wind. Toch besluit Raymond Sensmeier naar een van de vele eilandjes in de Yakutat-baai te varen om clams te zoeken, schelpdieren die door de Tlingit worden gegeten. Even later staat hij in de blubberige waterkant te scheppen. De clams blijken in nesten bij elkaar te liggen en na een goed uur stevig doorwerken kan met een emmer vol clams de terugtocht ondernomen worden.

Na twee dagen, waarin de clams grondig worden gespoeld met zeewater, bakken de indianen ze in zeehondenolie krokant bruin. ,,Een van onze speciale gerechten'', vertelt Sensmeier, een geboren en getogen Tlingit uit Yakutat, een plaats met zevenhonderd inwoners. Behalve schelpdieren eten de Tlingit ongeveer alles wat de oceaan hen in de verschillende seizoenen breng: haringeitjes, zeewier, garnalen, krab en natuurlijk de heilbot en zalm, in alle soorten en maten. Als lekkernij tussendoor zijn de eieren van zeemeeuwen favoriet die de Tlingit vinden op Egg-eiland, nabij de Hubbard-gletsjer in de Disenchantment-baai.

De Hubbard is een beroemd trekpleister voor cruiseschepen en ligt op de populaire Inner Passage-route, een doorgang tussen de vele eilandjes en de traditionele kustgemeenschappen door. De cruiseschepen die tot vlakbij de gletsjer varen, maken de Tlingit ongerust. Ze geloven dat de Hubbard een levende gletsjer is en dat zij en haar bewoners met respect benaderd dienen te worden, vooral in de periode van half mei tot half juni. Dan baren de zeehonden hun jongen op de ronddrijvende ijsschotsen. Volgens Sensmeier was het in vroegere tijden zelfs niet geoorloofd om met een kano de baai in te gaan gedurende de zoogtijd van de dieren: ,,Degene die dat wél deed, werd gestraft door het breken van zijn pijl, boog en kano.''

De Alaska Native Brother- en Sisterhood (ANB en ANS), waarin de Tlingit langs de zuidoostkust verenigd zijn, hebben daarom een resolutie opgesteld die cruiseschepen verzoekt gedurende één maand niet nabij de Hubbard gletsjer te komen. Maar de cruisemaatschappijen trekken zich hier weinig van aan. Janice Piccard, Tlingit en cultureel gids op de cruiseschepen heeft de gevolgen daarvan gezien: ,,Ik zag het bloed nog op de ijsschots liggen, het jong was net geboren. Ons schip voer recht door het ijs heen op de moederzeehond af die er in paniek van afsprong. Scheiding van de moeders betekent de dood van de kleintjes.''

Piccard zit in een vreemde situatie. Enerzijds moet ze toeristen vertellen over de afhankelijkheid van de Tlingit van zeehonden, terwijl ze anderzijds op hetzelfde moment getuige is van de bedreiging van de dieren door de schepen. Piccard: ,,Soms zijn er drie schepen tegelijk in de baai, hun schroeven draaien, en ze blazen zwarte rook uit. Ik vraag me af wat er onder water gebeurt en wat ze doen met al hun afval.''

De cruisemaatschappijen Holland American Lines (HAL) en de Royal Caribbean Cruises zijn onlangs veroordeeld tot het betalen van miljoenen dollars aan de staat Alaska. Zij zouden zich schuldig hebben gemaakt aan het illegaal dumpen van olie en (foto)chemicaliën. De kustwacht ontdekte bij de Royal Caribbean Cruises een parallel geïnstalleerd buizensysteem waardoor men de verplichte oliefilters ontweek. Volgens Steven Torok van de EPA (Environmental Protection Agency) in de hoofdstad Juneau, heeft deze bekendmaking kwaad bloed gezet bij de kustbevolking. Voor haar is het onbegrijpelijk dat een industrie die miljoenen dollars verdient aan het natuurschoon van Alaska, moedwillig de boel vervuilt. Olie, chemicaliën en gevaarlijke stoffen moeten worden gescheiden en afgezet in de haven, maar de scheidingsprocedures blijken tijd- en geldverslindend. Aan de kosten van oliefilterende membranen en het afzetten van het restproduct, is een schip gemiddeld acht ton per jaar kwijt. ,,De cruise-industrie is een concurrerende business. Dit maakt het erg verleidelijk om dollars te besparen door de boel ongezuiverd te lozen'', zegt Torok. Daarnaast leverden geldbesparende maatregelen officieren bij de Royal Caribbean Cruises een extra bonus op. Behalve de illegale dumpingen zijn er de legale lozingen van het afvalwater. Een passagier produceert ongeveer 275 liter afvalwater per dag. Een gemiddeld schip heeft dus dagelijks 550 000 liter afvalwater. Schepen mogen het 'grijze water', uit douches, gootstenen en (af)wasmachines, overal lozen - zelfs in de haven. Het 'zwarte water', met toiletwater, schoonmaakmiddelen en licht chemisch afval, mag vanaf vijf kilometer uit de kust worden gedumpt. De zogenoemde 'donut-gaten' zijn de favoriete dumpplaatsen. Deze locaties liggen verspreid in de Inner Passage, met aan weerskanten vijf kilometer tot de kustlijn. De donutgaten zijn in feite gaten in de wetgeving; schepen kunnen hier zelfs hun ongezuiverde afvalwater dumpen.

Hoewel cruisemaatschappijen beweren dit niet te doen, hebben verschillende kapiteins van de kustwacht verklaard vaak de opdracht te krijgen de schepen hierheen te varen. Feit is dat elk schip zeker twee keer haar afvalwater moet lozen op de vijfdaagse trip door de passage, aangezien een schip gemiddeld maar twee dagen het afvalwater kan vasthouden. ,,We weten niet wat ze dumpen, waar ze het dumpen, hoe vaak en hoeveel'', zegt Torok. ,,Schepen hoeven niets te rapporteren, de cruise-industrie is praktisch ongereguleerd. De wetgeving loopt hopeloos achter.'' De Tlingit maken zich zorgen over de gevolgen van de lozingen. Sensmeier: ,,De passage is een afgesloten stuk water, waar geen continue doorstroming plaatsvindt, zoals in de oceaan. Het is een beschermde voedingsbodem voor walvissen, zalm, haring en andere vissoorten.''

HAL-officier Philip Hilgerson van het schip Veendam vindt de reacties op de vervuiling overtrokken. ,,De HAL vaart hier al twintig jaar en heeft een goede naam hoog te houden. Wij lopen met onze zero overboard policy wat betreft milieumaatregelen op de internationale wetgeving ver vooruit.'' Een ongeluk kan voorkomen, maar de HAL heeft inmiddels genoeg veiligheidsmiddelen ingebouwd om incidenten, zoals die in het verleden gebeurd zijn, te vermijden, zegt Hilgerson. ,,Bovendien is men in Alaska erg alert; bij het overboord vallen van een verfkwast heb je al een probleem''. Cruises zijn erg in trek de laatste jaren, vooral bij Amerikanen. Nog slechts vijf procent van de Amerikanen heeft ooit gecruisd, een grote markt ligt dus open. Vanaf zevenhondervijftig dollar kan men al een week met de HAL langs de kust van Alaska, een in populariteit sterk groeiende bestemming. Voor de staat van Alaska komt de industrie als geroepen, aangezien de olie- en houtkapindustrie steeds minder opleveren. Volgens een studie van de cruise-industrie in samenwerking met de kustgemeenschappen besteden de cruisegangers gemiddeld 160 miljoen dollar per jaar in Alaska.

Veel kleine kustgemeenschappen met enkele honderden inwoners zijn de laatste jaren toeristisch ontwikkeld en afhankelijk geworden van de inkomsten. Juneau, de grootste stad met 30 000 inwoners, is uitgegroeid tot een toeristenbestemming van allure. Op topdagen komen drie tot vier cruiseschepen in de haven, goed voor zo'n tienduizend toeristen die de winkelstraten bevolken. De bewoners hebben zich onlangs uitgesproken voor een extra toeristenbelasting van vijftig dollar per passagier, om voorzieningen te financieren tegen de (milieu-)overlast. De cruisemaatschappijen reageerden geïrriteerd. Princess Cruiselines kondigde aan het verblijf in Juneau te bekorten en de HAL overwoog te bezuinigen op haar giften aan goede doelen.

Volgens Albert Kookesh, democraat en afgevaardigde van de kustgemeenschappen in zuidoost Alaska, zijn er recent twee wetsontwerpen ingediend om de cruise-industrie aan banden te leggen. ,,Het ene bestaat uit een rapportagevoorstel waarbij cruiseschepen moeten aangeven waar ze wat dumpen. Het andere betreft de introductie van de extra toeristenbelasting''. Beide wetsontwerpen zijn er niet doorheen gekomen. Kookesh beweert dat de sterke lobby van de cruise-industrie in Juneau er een stokje voor heeft gestoken.

Ook in Washington worden de delegaties uit Alaska en Florida, de twee voornaamste cruisebestemmingen, financieel gesteund door de cruise-maatschappijen. Strengere milieumaatregelen zijn tot nu toe tegengehouden door de republikeinse meerderheid in Alaska. Het argument is dat wetswijzingen op internationaal niveau noodzakelijk zijn, zodat de milieu-eisen overal gelijk zijn. Teveel reguleringen in Alaska zouden het vrije markt-principe in gevaar brengen en de economie benadelen. Wel zijn deze maand op vrijwillige basis afspraken gemaakt met de vereniging van cruisemaatschappijen. Er zal niet meer gedumpt worden in havens, en ook de kustgemeenschappen zullen worden ontzien. Ook zullen cruisemaatschappijen de technische mogelijkheden onderzoeken die de schepen geheel 'recyclebaar' kunnen maken. Dan hoeft het afval niet langer gedumpt teworden, maar wordt het water bijvoorbeeld aan boord gezuiverd. Maar voor de Tlingit is de vraag of die ontwikkeling op tijd komt.


Dit artikel is mede tot stand gekomen door een bijdrage van het Fonds Journalistieke Projecten. Foto's: Ingrid Plante en Raymond Sensmeier. Radio 5 documentaire uitgezonden op woensdag 26 juli 2000. Reacties op dit programma naar: (ieb@rvu.nl).

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie