Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Monument Joods werkkamp De Molengoot in Collendoorn

Datum nieuwsfeit: 13-09-2000
Bron: Gemeente Hardenberg
Zoek soortgelijke berichten
Gemeente Hardenberg

Rotterdammers werken aan monument
joods werkkamp De Molengoot in Collendoorn

Levenswegen kunnen soms wonderbaarlijk kronkelen. Dick Slier (60) kan er een boekje over opendoen: dramatisch verlopen kinderjaren, een ernstige inzinking van een half jaar en vervolgens de wederopstanding met als slot de vervulling van zijn levensdroom: de onthulling van een monument in Collendoorn. Met de verwezenlijking van dit monument in de gemeente Hardenberg krijgt een stukje joodse historie een blijvende plek. De onthulling van het monument is op 3 oktober.

Kort na het bombardement van Rotterdam, op 14 mei 1940, werd Dick Slier geboren in het Oude Westen van de Maasstad. Moeder was van christelijke afkomst, vader een jood. Dick was dus een kind uit een gemengd huwelijk, zoals aanhangers van het nazisme het omschreven. Vader Slier, violist, moest de davidster op zijn jas dragen. Ook andere sancties waren op hem van toepassing.

HARTVERSCHEUREND
Dick en zijn drie jaar oudere broer Salomon groeiden op in de oorlogssfeer van Rotterdam. Er was nauwelijks voedsel en veel ellende. Voordat de hongerwinter van 1944 uitbrak werden Dick en Salomon door hun moeder op een handkar naar Utrecht gereden, naar een verzamelpost van het Rode Kruis. In het Rotterdams Dagblad vertelt Dick dat zij daar te horen kregen dat zij naar pleeggezinnen in Overijssel zouden reizen, naar wie en waar precies wist niemand. Het afscheid van hun moeder was hartverscheurend! De eerste kronkel op het levenspad van de gebroeders Slier was een feit.

RADEWIJK
Hun bestemming werd Hardenberg. Hier kozen mensen hun pleegkinderen. Dick werd gescheiden van Salomon. Beide jongens werden liefdevol opgenomen in pleeggezinnen. Dick kwam terecht in Radewijk bij boer Snoeyink, in een gezin met tien kinderen. Deze goede mensen hadden nog wel een plekje vrij aan tafel. Dick verbleef ruim een jaar in Radewijk en werd toen opgehaald door zijn moeder. Hij was inmiddels vertrouwd geraakt met de ruimte en de rust en wilde niet terug naar Rotterdam. Dat kleine huis aan de Gouvernestraat, met al die buren, hoefde niet voor hem. Maar hij moest natuurlijk mee met zijn moeder. Dick zou later nog vaak terugkeren op de hem zo vertrouwde boerenhoeve. Met de kinderen Snoeyink onderhoudt hij nog altijd contact.

Dick doorliep in Rotterdam de lagere school en de driejarige handelsulo. Met het diploma op zak trad hij als joch van vijftien in dienst van een accountantskantoor. Daarna was hij werkzaam in het bankwezen tot aan het moment van vervroegd uittreden. Jarenlang liep Dick, die twintig jaar voorzitter was van voetbalclub R.F.C., als vader van drie dochters in de pas. Hij zat redelijk goed in zijn vel. De ommekeer in zijn leven kwam in 1986, na een reünie van de ulo. "Dertig jaar hadden we elkaar niet gezien. Net als toen was ik het buitenbeentje. Iedereen praatte met iedereen. Er werden vele herinneringen opgehaald. Ik stond daar helemaal alleen. Door alle ervaringen in mijn kinderjaren was ik erg in mezelf gekeerd. Ik durfde me gewoon niet met anderen te bemoeien. Waarschijnlijk zagen ze me daarom ook niet staan."

OMMEKEER
's Avonds thuis knapte er iets bij Dick. Hij huilde als een klein kind. Zakte vervolgens geestelijk in een diepe put en wist niet meer wat hij met het leven moest. Werken lukte niet meer, een half jaar lang. Hij vulde zijn dagen met eindeloos piekeren over de ellende die was gekomen over het joodse volk. Dick bad dat het zou ophouden, dat hij ooit weer rust zou vinden, dat hij ooit nog iets zou mogen betekenen voor andere mensen. Toen ontstond de wil om ervoor te zorgen dat het ondraaglijke leed van de joden niet zou worden vergeten. Dick Slier werkte zich uit het diepe dal en het lukte hem de draad van het leven weer op te pakken.

HARDENBERG
Als uit het niets kwam twee jaar terug de ommekeer. Buurman en vriend Harry wees Dick op een artikel in Vrij Nederland. Het ging over de vele brieven die de Amsterdamse jongen Flip Slier vanuit het werkkamp De Molengoot in Collendoorn had geschreven aan zijn ouders, in de Vrolikstraat te Amsterdam. Het werk, graven en spitten, voor een beetje voedsel was zwaar. Flip schreef zijn ouders elke dag over zijn ervaringen en gedachten. Hij beëindigde zijn brieven vaak heel optimistisch met de woorden "Houdt moed, tot ziens in Mokum!". De brieven van zijn naamgenoot (die geen familie van hem was) maakten indruk op Dick. Ze bezorgden hem de volgende kronkel in zijn leven. Juist in die periode verscheen er een fotoboek in Radewijk en de interesse voor alles wat er zich tijdens de oorlog heeft afgespeeld nam weer toe. Dick en Salomon ontdekten dat er in Nederland zo'n veertig werkkampen zijn geweest. In elk kamp werden ongeveer 150 joodse jongens en mannen ondergebracht.

Op 2 en 3 oktober 1942 werden alle kampen leeggehaald. De mensen werden naar Westerbork afgevoerd. Vandaar ging het naar de vernietigingskampen in Auschwitz en Sobibor. Van de 153 mannen die in Collendoorn verbleven is er niet één teruggekeerd!

OH, DIE ZIJN VERGAST
Dick Slier vindt dat er te weinig gepraat wordt over de vernietiging van zes miljoen joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. "Als je met jongeren praat over die tijd, weten ze weinig meer te zeggen dan: oh ja, die zijn vergast.. Dat doet me pijn en het doet de geschiedenis van het joodse volk geen recht," zegt Dick Slier. Bij Dick en Salomon ontstond hierdoor de gedachte dat er ter nagedachtenis aan kamp De Molengoot een monument moest komen. Dat idee viel goed in Hardenberg en in het gemeentebestuur vonden de Rotterdammers een goede gesprekspartner. Dick Slier is inmiddels voorzitter van Stichting Monument Werkkamp De Molengoot, zijn broer Salomon fungeert als penningmeester. In de stichting hebben ook enkele inwoners van Hardenberg en Kloosterhaar zitting, terwijl de gemeente een adviserende en ondersteunende rol heeft. Het monument zal bestaan uit een plateau in de vorm van een davidster met daarop een zwerfkei. De zwerfkei staat symbool voor het zwervend bestaan van het joodse volk. Rond de zwerfkei wordt een bronzen reliëf aangebracht die een dreigende en wanhopige toestand uitbeeldt.

GELD HARD NODIG
De kosten voor het monument worden geraamd op 40.000 gulden. Dit bedrag moet door giften vanuit de bevolking en het bedrijfsleven worden opgebracht. Dick Slier heeft goede hoop dat het geld er komt, maar is ook wel bezorgd. "De tijd gaat snel. Het is immers zo maar oktober! Maar als het lukt dan wordt mijn gebed verhoord. Dan hebben we een blijvende herinnering aan de historie van het joodse volk toegevoegd."

Elk bedrag, heel klein of groot, is welkom op rekeningnummer 38.49.04.041 (Rabobank) van Stichting Joods Werkkamp De Molengoot Hardenberg. U kunt Dick Slier ook schrijven of bellen. Zijn adres is: Slotermeer 56, 2993 RH Barendrecht, tel. 0180-628933; e-mail: (dslier13@freeler.nl)

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie