Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Eigen Vlaams en Waals arbeids- en loonbeleid nodig

Datum nieuwsfeit: 16-09-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Volksunie

VU-boodschap t.g.v. Fêtes de Wallonie. Nieuwe cijfers m.b.t. pendelarbeid en Waalse studies illustreren nogmaals nood aan eigen Vlaams en Waals arbeids- en loonbeleid (16/09/00)

In antwoord op een vraag van VU-voorzitter en kamerlid Geert Bourgeois verschafte minister van Tewerkstelling Onkelinx cijfermateriaal m.b.t. de pendelarbeid tussen de gewesten. De pendelarbeid vanuit Vlaanderen en Wallonië naar Brussel mag dan wel aanzienlijk zijn (respectievelijk 9 en 10%), de tewerkstellingspendel tussen het Vlaamse en het Waalse gewest blijft zeer laag. Ongeveer 24.000 Vlamingen werken in Wallonië, terwijl slechts 32.600 Walen (nog geen 3% van de Waalse werkende bevolking) in het Vlaamse Gewest werken.
Nochtans is alom geweten dat de vraag naar arbeid in Vlaanderen aanzienlijk hoger ligt dan in Wallonië, terwijl de werkloosheid in Wallonië veel hoger is. Samen met de bevindingen van zowel Vlaamse en Europese (OESO) als Waalse studies, concludeert de VU nogmaals dat Vlaanderen en, vooral, Wallonië nood hebben aan een eigen arbeids- en loonbeleid.

De cijfers van minister Onkelinx bevestigen dat de pendelarbeid tussen Vlaanderen en Wallonië in het laatste decennium niet substantieel geëvolueerd is. De stijging in de periode 1997-1998 met 2.000 eenheden is wellicht volledig te wijten aan de toename van de totale werkgelegenheid. Daarenboven steeg in deze periode de pendel van Vlaamse inwoners naar Wallonië even `snel' als de, eerder verwachte, omgekeerde pendel van Waalse inwoners naar het Vlaamse Gewest.

De Vlaamse en Waalse arbeidsmarkt blijven dus opmerkelijk gesegmenteerd. Het slagboomeffect gevormd door de taalgrens blijft bestaan. Dit doet eens te meer vermoeden dat de `Belgische economische en monetaire unie' enkel in wetteksten bestaat. De VU roept dan ook op tot een ernstige bezinning over dit economisch denkkader dat de `Belgische economie' thans nog schraagt. Het gaat immers niet op steevast te refereren naar een fictieve `economische unie' om de deelgebieden meer economische autonomie te ontzeggen.

Tot vervelens toe blijft de VU zeggen dat Vlaanderen en, vooral, Wallonië nood hebben aan een gedifferentieerd beleid inzake de arbeids- en loonvoorwaarden én inzake fiscaliteit. Eenvoudig gesteld: verschillende problemen vergen verschillende oplossingen. Niet alleen Vlaamse en Europese studies staven deze bevinding, ook Waalse studies onderschrijven deze conclusie.

Volgens een studie van prof. Abraham (KUL, 1997) over de periode 1987-1994, bedraagt het verschil inzake productiekosten tussen Vlaanderen en Wallonië 4%. Concreet wil dit zeggen dat de kosten om eenzelfde goed of dienst te produceren in Wallonië 4 % duurder is dan in Vlaanderen. Wanneer de Waalse situatie wordt gelijkgesteld met 100, dan bedraagt de Vlaamse productiviteit 110, het Vlaams niveau van de loonkosten 104 en de uiteindelijke Vlaamse productiekosten 96. Algemeen bestaat de indruk dat dit verschil ondertussen nog is opgelopen.

Volgens de Waalse wetenschappers Montfort, Thomas en Wunsch vormt de huidige institutionele structuur van België de motor van de divergentie tussen Vlaanderen en Wallonië i.p.v. van de convergentie. Immers, wanneer de lonen en arbeidsvoorwaarden zoals vandaag op federaal niveau worden vastgelegd, dan kampt Wallonië met een serieuze concurrentiehandicap t.a.v. Vlaanderen. Net omdat de productiekosten er veel hoger zijn dan in Vlaanderen. Zo kan er nooit een evenwicht worden bereikt inzake economisch welvaartsniveau tussen Vlaanderen en Wallonië, het verschil wordt integendeel steeds groter. Elke producent verkiest vanzelfsprekend te investeren in díe regio waar de productiekosten het laagst zijn.

Ook een andere onverdachte bron, prof. Etienne De Callataï (gewezen kabinetsadviseur van minister van Financiën Maystadt en premier Dehaene), komt tot gelijkluidende conclusies.

De VU vraagt politiek Wallonië ter gelegenheid van de Fêtes de Wallonie rustig te reflecteren over deze, onverdachte, wetenschappelijke bevindingen. De Waalse economische problemen kunnen enkel worden opgelost door een defederalisering van het arbeids- en loonbeleid. Alleen zo wacht Wallonië een nieuwe economische toekomst.

Auteur:
VU-Nationaal
Geert Bourgeois, Algemeen voorzitter VU

Meer informatie:
Contactpersoon: Ben Weyts, woordvoerder VU
Telefoon: 02/219.49.30
Fax: 02/217.35.10
E-post: (ben.weyts@vu.be)
Url: www.vu.be

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie