Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Donald Wieringa verlaat Werkgroep Migranten en Media

Datum nieuwsfeit: 15-10-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Nederlandse Vereniging van journalisten

'Er bestaat geen gouden formule, de enige formule is tijd." Donald Wieringa verlaat Werkgroep Migranten en Media

Donald Wieringa heeft per 15 oktober officieel afscheid genomen van de NVJ. Zes jaar was hij coördinator van de Werkgroep Migranten en Media. Gedurende die periode werd hem dikwijls gevraagd of de werkgroep over tien jaar nog nodig is. De ontwikkelingen in het binnen- en buitenland rechtvaardigen het bestaansrecht van de werkgroep, vindt hij. De beeldvorming van minderheden in de media kan immers nog sterk worden verbeterd. Daar is geduld voor nodig. "Je kunt door een middag trainen op de hei, ook geen Olympische titel 100 meter halen."

In zijn nieuwe functie bevindt Donald Wieringa zich op nog te ontginnen terrein. De prille stichting, met als werktitel Phoenix Foundation, beoogt het bevorderen van de culturele diversiteit in het kunstaanbod. En hoewel hij van voorafaan begint, is er wel geld beschikbaar. Dat was zes jaar geleden anders, toen hij aantrad als coördinator van de Werkgroep Migranten en Media. Hij werd direct geconfronteerd met de bezuinigingsplannen van toenmalig staatssecretaris Terpstra. Intensief lobbyen van ondermeer de nieuwe coördinator en Hans Verploeg en een motie van de drie coalitiepartijen, ondersteund door Groenlinks, voorkwamen dat de subsidie werd geschrapt.
De Werkgroep Migranten en Media werd in 1984 opgericht, nadat steeds vaker interviews met Janmaat van de extreemrechtse Centrumpartij vrij klakkeloos werden gepubliceerd. Boze journalisten wilden die media-aandacht ter discussie stellen. De Werkgroep Migranten en Media werd een club ván journalisten - ruim 50 op vrijwillige basis - vóor journalisten met als pijlers: het stimuleren van de discussie over berichtgeving en beeldvorming rond minderheden; streven naar instroom allochtonen in de media; en stimuleren van een eerlijke afspiegeling van de multiculturele samenleving binnen de media.

Middle of the road
Toen Donald Wieringa als coordinator van de Werkgroep Migranten en Media werd benoemd, leverde de gemeenteraadsverkiezingen in dat jaar de Centrum Democraten 52 zetels op. Even leek het dat extreemrechts vaste grond onder de voeten kreeg. "Nederlanders zijn echter een 'middle of the road'-volk, alhoewel ik het niet helemaal kan inschatten als Filip de Winter een Nederlander was geweest." Inmiddels heeft extreemrechts bij de laatste verkiezingen een verpletterende nederlaag geleden. Het zegt echter nog niets over het uitsterven van discriminatie, racisme of vreemdelingenhaat. De vraag is welke rol de media spelen. Volgens Donald Wieringa moet hun impact gerelativeerd worden. "Ze hebben een toevoegende waarde en bevestigen veelal slechts datgene wat men al dacht of wist. De beeldvorming is in de afgelopen zes jaar niet drastisch veranderd. Je kunt door een middag trainen op de hei, nog geen Olympische titel 100 meter. Er gaan misschien twee generaties overheen, om de beeldvorming te veranderen en dat doe je door je voorwaarden scherper te stellen en 'tig' instrumenten in te zetten."
Dat doet de werkgroep niet alleen in Nederland, maar ze organiseert ook projecten, onderzoeken, conferenties en debatten in andere landen. "Veel landen ondergaan een soortgelijke ontwikkeling, zoals die in Nederland plaatsvond. In 1997 werd in Noorwegen de partij van de extreemrechtse politicus Hagen de op één na grootste partij van het land. In Denemarken behaalde in 1998 de extreemrechtse partij 13 zetels. In Antwerpen stemde dit najaar eenderde van de inwoners op het Vlaams Blok. Verschillende landen spiegelen zich aan wat in Nederland wordt ondernomen op het gebied van beeldvorming van minderheden."

Geen gouden formule
Het aantal allochtone journalisten is nog klein, minder dan 1% op de redacties, tegenover 10 tot 13% allochtonen in de Nederlandse samenleving. Donald Wieringa vergelijkt de positie van de vrouw met die van de allochtoon. "Er gaan ettelijke jaren overheen om veranderingen door te voeren. Er bestaat geen gouden formule voor, de enige formule is tijd." Een voorbeeld is de allochtone sollicitant, die voorafgaande aan een gesprek artikelen heeft ingestuurd, maar nog altijd wordt gevraagd: 'hoe is je Nederlands?'. "Die mentaliteit was er in '94 en is er nog steeds in 2000." Overigens voegt hij eraan toe dat in het verleden de kinderen sterk beïnvloed werden door de keuze van hun ouders. Het journalistieke vak nam onder allochtonen geen vooraanstaande plaats in. Overigens is de belangstelling volgens Wieringa nu groeiende.
De Werkgroep Migranten en Media heeft zich in het verleden diverse keren via projecten ingezet om de instroom van allochtone journalisten te bevorderen. Inmiddels is er een nieuwe stichting in het leven geroepen om dit werk over te nemen. "De instroom verliep traag, was de aanmerking, die moest sneller kunnen. Hierbij wordt nu ook de hulp ingeroepen van werkgevers. Daarom was een onafhankelijke stichting nodig, met werkgevers én werknemers. Stichting Mixed Media werkt heel pragmatisch, het is een bureau van optellen en aftrekken. De Werkgroep Migranten en Media heeft een subtielere invalshoek. Als coördinator moest ik een lange adem hebben. Zoals ik al zei, 100 meter goud is niet te halen door een middag trainen."

Kennismaking islam
De afgelopen jaren werd steeds duidelijker dat de negatieve beeldvorming over minderheden zich toespitste op de minderheden met een islamitische achtergrond. "Islam en fundamentalisme werden steeds meer op één hoop gegooid. Door al het generaliseren houd je negatieve beeldvorming alleen maar in stand." De Werkgroep Migranten en Media wil daarom journalisten ondermeer kennis laten maken met de verschillende groepen en denkbeelden binnen ook de islamitische wereld.
Wieringa herinnert zich een opeenstapeling van berichtgevingen waarbij hij zijn vraagtekens zette. "Relletjes bij de Amerikaanse ambassade door Marokkaanse jongeren in december 1998. Moest dat tot in detail over een hele krantenpagina worden uitgemeten?
Daarna de schietpartij in Gorinchem. De verdachten waren van Turkse afkomst en de media raakten een beetje in paniek. Was hun afkomst relevant voor het artikel?
Tenslotte een dodelijke steekpartij in een ziekenhuis. Erewraak. Moest dat in de kranten worden uitgelegd? Wat zijn de rechtsregels?" Hij is van mening dat per geval moet worden afgewogen waar de grens ligt. "De journalist moet zich elke keer weer afvragen: wat is de relevantie, waar ligt de grens." Of, zoals in het handboek 'Media en Allochtonen' van de Werkgroep Migranten en Media staat: Vermeld alleen nationaliteit of afkomst als dat relevante informatie is voor het artikel; weeg af of een uitspraak relevant is; ga zorgvuldig om met aantallen en feiten; voorkom onverantwoorde generalisaties; vermijd uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen.
"Je kunt niet de verantwoordelijkheden op de media afschuiven. Iedere individuele journalist moet zich verdiepen in de kwaliteit van de berichtgeving."

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie