Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Seksleven haarmossen spannender dan gedacht

Datum nieuwsfeit: 16-10-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Rijksuniversiteit Groningen
Zoek soortgelijke berichten
Rijksuniversiteit Groningen

Seksleven haarmossen spannender dan gedacht

"Seksuele reproductie lijkt veel belangrijker voor mossen dan verwacht. Mogelijk dat dit de relatief hoge niveaus van genetische variatie bij mossen kan verklaren", concludeert Marco van der Velde in zijn proefschrift. Evolutionaire processen, zoals soortsvorming of aanpassing van soorten aan veranderde milieuomstandigheden, hangen af van de hoeveelheid genetische variatie binnen een soort. Omdat mossen, zo werd aangenomen, zich voornamelijk aseksueel voortplanten, en een voornamelijk haploïde (met een enkelvoudige genenset) levenscyclus hebben, worden ze gezien als een groep met weinig genetische variatie en dus een lage evolutionaire snelheid. Mossen lijken uiterlijk sterk op elkaar, zodat eventuele genetische variatie met het blote oog of de microscoop niet is vast te stellen. Maar, met de moderne moleculair genetische technieken is dat nu wel mogelijk. Van der Velde onderzocht zo de haarmossoorten Polytrichum commune, P. formosum, P. longisetum, P. piliferum en P. juniperinum en toonde aan dat deze soorten genetisch sterk uiteengeweken zijn. Dit wijst erop dat hun evolutie snelheid niet veel langzamer is dan die van vaatplanten of dat deze mossoorten evolutionair gezien zeer oud zijn. Verder vond Van der Velde dat bij Polytrichum formosum aseksuele voortplanting slechts op zeer lokale schaal plaatsvindt (het vormen van grote moskussens), maar dat seksuele voortplanting een veel belangrijkere factor is voor de genetische structuur van mossenpopulaties dan vroeger werd aangenomen. Bovendien bleek dat mannelijke planten hun spermatozoïden gemakkelijk enkele meters, in plaats van enkele centimeters zoals vroeger werd gedacht, ver kunnen verspreiden om zo de eicel van een vrouwelijke plant te bevruchten. Dus de spermatozoïd-verspreidingsafstand is veel minder beperkend voor seks bij deze mossen. Uit het feit dat populaties van dezelfde soort over grote delen van West-Europa genetisch sterk op elkaar lijken, concludeert Van der Velde dat via sporen, die ontstaan door seksuele voortplanting, verspreiding over mogelijk grote afstanden plaats vindt. En passant ontdekte hij nog twee nieuwe soorten, Polytrichum commune en Polytrichum uliginosum, binnen de soort Polytrichum commune s.l.; en ook dat Polytrichum longisetum een allodiploïde soort (=een hybride van twee haploïde soorten) is met Polytrichum formosum, of een van haar recente voorouders, als een van de twee vooroudersoorten.

Marco van der Velde (Drachten, 1972) studeerde biologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij voerde zijn onderzoek uit bij Populatiegenetica, Onderzoeksinstituut Centre for Ecological and Evolutionary Studies (CEES) van de RUG, waar hij na zijn promotie begint met een door de EU gefinancierd onderzoek naar de dispersie capaciteit van zaden in kleine geïsoleerde populaties van (bedreigde) plantensoorten. Zijn promotieonderzoek werd gefinancierd door NWO, Stichting Aard- en Levenswetenschappen.

Datum en tijd

maandag 16 oktober 2000, 16.00 uur

Promovendus

M. van der Velde, , tel. (050)363 21 34, fax (050)363 23 48, e-mail: (m.van.der.velde@biol.rug.nl) (werk),

Proefschrift

Genetic structure of the moss genus Polytrichum

Promotor

prof.dr. W. van Delden

Faculteit

wiskunde en natuurwetenschappen

Plaats

Aula Academiegebouw, Broerstraat 5, Groningen

Promotie

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie