Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Najaarspartijraad in Zwolle

Datum nieuwsfeit: 04-11-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
De Najaarspartijraad. 4 november in Zwolle. Plaats van handeling: de Nieuwe Buitensociëteit, tegenover het station van 10.00 tot 17.00 uur. Hoofdingrediënten: Gezondheidszorg, Competitie van Ideeën, Amerikaanse presidentsverkiezingen, relatie tussen de Verenigde Staten en Europa, ruimtelijke ordening, 20 jaar CDA en de release van de nieuwe CDA-website.

Bomvolle en boeiende partijraad

Het programma telt tal van plenaire onderdelen, verschillende workshops en deelsessies. De Partijraad start met het zogenoemde huishoudelijke deel met benoemingen en begrotingen voor 2001. Om half elf begint het politieke deel van de Partijraad. Voorzitter Marnix van Rij en CDJA-voorzitter Loek Schueler bijten de spits af. DB-lid Koos Janssen meldt de voortgang van initiatieven op het terrein van partij-ontwikkeling. s Middags in de deelsessies zal de commissie Partij-ontwikkeling met de deelnemers in discussie gaan over nieuwe vormen van het CDA-lidmaatschap. Janssen c.s. komen met voorstellen over gezinslidmaatschap, proeflidmaatschap en donateurschappen. Ook zal de eerste digitale CDA-afdeling worden opgericht. Vervolgens wordt de volkomen vernieuwde CDA-website ten doop gehouden. Vervolgens krijgen de deelnemers van de Partijraad de gelegenheid om met Jaap de Hoop Scheffer, Gerrit Braks en Hanja Maij-Weggen tijdens de publieke rondblik in discussie te gaan.

Amerikaanse ambassadeur

Direct na de pauze is de vloer voor mevrouw Cynthia Schneider, de ambassaseur van de USA in ons land. In de week na de Partijraad vinden de Amerikaanse presidentsverkiezingen plaats. Een mooie aanleiding om de veranderende relatie tussen Europa en Amerika onder de loep te nemen. Jaap de Hoop Scheffer zal vervolgens de Partijraad laten delen in zijn actuele politieke inzichten. Het laatste plenaire deel staat in het teken van gezondheidszorg, ruimtelijke inrichting en het nieuwe verkiezingsprogramma. De Partijraad zal zich op de eerste twee onderwerpen uitspreken aan de hand van resoluties. De resoluties zijn een vrucht van de discussies ontstaan door het rapport van het WI Een nieuwe regie in de zorg en het discussiestuk Nederland kwaliteitsland.

Competitie van ideeën

Veel aandacht zal de Partijraad geven aan de Competitie van Ideeën, de totaal nieuwe manier waarmee het CDA wil komen tot het volgende verkiezingsprogramma (zie in deze krant blz. 9). Naast dit alles kent de Partijraad een groot aantal deelsessies en workshops, waaronder een programma speciaal voor nieuwe leden, een workshop over het werven van nieuwe leden en een andere workshop waarin, met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 2002, de werving van kandidaten voor gemeenteraden centraal staat. Deelsessies zijn er over de gewenste uitbreiding van de Europese Unie (naar aanleiding van de aanstaande Europese top in Nice), over het WI-rapport Nieuwe regie in de gezondheidszorg, over het de CDA-voorstellen inzake een gemengd kiesstelsel (naar aanleiding van besluitvorming van de Partijraad van 13 mei j.l.), over de Competitie van Ideeën en over andere vormen van CDA-lidmaatschap. De gehele dag is het internetcafé geopend en worden kleine kinderen opgevangen in de crèche

Deelname

Voor deelname aan deze boeiende Partijraad is een bedrag van 25,- verschuldigd. Lunch en diner zijn te bestellen voor resp. 20,- en 30,-. Inschrijving geschiedt door het desbetreffende bedrag (o.v.v. Partijraad 4-11 en de namen van de opgegeven personen) over te maken op giro 102575 van de Centrale Verrekenkas van het CDA in Den Haag. Na inschrijving wordt een gedetailleerd programma toegezonden.

Programma Partijraad 4 november 2000
Nieuwe Buitensociëteit Zwolle

10u00 - 10u30: huishoudelijk deel o.l.v. Conny Kerkhof-Mos, waaronder

welkom door vz. GA Zwolle, dhr Kerssies

begrotingen 2001

benoemingen en herbenoemingen

afscheid PB-leden (o.v.)

vaststelling verslag Partijraad 13 mei 2000

10u30 - 12u30: start politiek deel o.l.v. Marnix van Rij, waaronder

toespraak Marnix van Rij, waarin verwerkt 20 jaar CDA, bijbellezing, in memoriam

toespraak Loek Schueler

partij-ontwikkeling

presentatie nieuwe site en uitreiking prijs aan beste site GA

politieke rondblik (60 minuten)
gelijktijdig met politieke rondblik eerste ronde workshops: 11.30-12.30 uur

Programma voor nieuwe leden

Werving van kandidaten voor gemeenteraden (met het oog op gemeenteraadverkiezingen 2002)

Werving nieuwe leden

12u30 - 13u30
pauze; lunch (facultatief)
speakerscorners kamerleden en europarlementariërs

13u30 - 13u50
toespraak dr. Cynthia Schneider, ambassadeur USA, over relatie EU-USA naar aanleiding van Amerikaanse presidentsverkiezingen

13u50 - 14u10
toespraak Jaap de Hoop Scheffer, met onder meer aandacht voor de GR-verkiezingen i.v.m. gemeentelijke herindelingen

14u15 tot 15u15: deelsessies en tweede ronde workshops deelsessies

ICG Nice; uitbreiding van de Europese Unie (document commissie buitenland)

Nieuwe regie in de zorg (WI-rapport Nieuwe regie in de gezondheidszorg)

Opzet en achtergronden van de Competitie van Ideeën en de totstandkoming van het verkiezingsprogramma 2002

Partij-ontwikkeling: voorstellen van de commissie Janssen inzake nieuwe vormen van lidmaatschap (digitaal, donateur, familie etc.)

Gemengd kiesstelsel (WI-rapport)
Tweede ronde Workshops

Programma voor nieuwe leden

Werving van kandidaten voor gemeenteraden (met het oog op gemeenteraadverkiezingen 2002)

Werving nieuwe leden

15u30 - 17u00

resolutie gezondheidszorg

resolutie ruimtelijke inrichting

vaststellen onderwerpen Competitie van Ideeën

Afsluiting met Wilhelmus

17u00 - 18u00
borrel

18u00
diner (facultatief)

Gedurende de gehele dag
Internetcafé
crèche (extern)



CDA-Partijraad zet belangrijke stap op weg naar staatkundige vernieuwing

De CDA-Partijraad heeft zaterdag 13 mei jl. een belangrijke stap gezet op weg naar staatkundige vernieuwing. In een resolutie sprak de Partijraad zich uit voor een gemengd kiesstelsel, voor versterking van de invloed van de gemeenteraad op de benoeming van de burgemeester door het invoeren van een enkelvoudige aanbeveling voor Kroonbenoeming, en voor de mogelijkheid wethouders te kiezen die wel op de kieslijst staan maar niet direct in de gemeenteraad gekozen zijn. In een andere resolutie op het terrein van de staatkundige vernieuwing sprak de Partijraad zich uit voor een betere toerusting van politieke partijen.
De Partijraad nam tevens een resolutie aan over de bestrijding van huiselijk geweld.

Het Congres dat volgde op de Partijraad stond geheel in het teken van het Jaar van de Generaties. Partijvoorzitter Van Rij sprak over de modernisering van de partij en het staatkundige bestel, en over het Jaar van de Generaties. Fractievoorzitter De Hoop Scheffer ging aan de hand van de kernwoorden tijd en kwaliteit - in op een aantal actuele kwesties zoals onder meer het Bereikbaarheidsplan van minister Netelenbos, de reductie van de staatsschuld en de armoedeval. De publiciste Heleen Crul hield een voordracht over generaties.

Speech Partijvoorzitter Mr. M.L.A. van Rij, uitgesproken tijdens CDA-Partijraad/Congres in Sport- en Evenementencomplex Merwestein te Nieuwegein op zaterdag 13 mei 2000

Van harte welkom hier op het Congres van het CDA. Speciaal de vrienden en familieleden van CDA-ers die vandaag zijn meegekomen naar dit bijzondere congres. Ook een bijzonder welkom voor de nieuwe leden. Want ze stromen weer toe tot het CDA. In het eerste kwartaal konden wij al 612 nieuwe CDA-ers verwelkomen, op jaarbasis zijn dat er 2.500. Sommige afdelingen wisten zelfs 20 nieuwe leden te werven. Ga door, het CDA zit in de lift.
Het CDA is dan ook de volkspartij van de 21ste eeuw. Hoe kunt u dat zien? Aan onze leden en kiezers. Maar wij willen er meer. Wij zijn niet bang en steken onze nek uit met nieuwe vormen. Het programma van vandaag is een nieuwe combinatie van inhoud en vorm. De inhoud stond vandaag in de partijraad centraal met de discussies over partij in ontwikkeling en de staatkundige vernieuwing. Een modernisering van de partij van basis tot top en een modernisering van ons staatkundige bestel, daar wil het CDA aan werken de komende jaren. Waarom? Om de democratie vitaal te houden, om de politiek interessant voor burgers te maken. Daar hoort veel maatschappelijk debat bij. De vorm is daarbij belangrijk, daarom een andere opzet: van debattournooi tot liederen componeren (met een knipoog naar het songfestival) , sport en spel van jong tot oud. De inhoud is echter bij christen-democraten heel belangrijk. Als partij van de generaties discussiëren wij het hele jaar door over generatiebeleid aan de hand van de discussienotitie: Ruimte voor elkaar.
Wij kiezen voor het generatiebeleid omdat wij de solidariteit tussen de generaties in stand willen houden. Dit land is groot geworden, omdat jong en oud altijd voor elkaar hebben klaargestaan. De solidariteitsgedachte ligt ten grondslag aan veel wetgeving, kijk naar de volksverzekeringen, maar denk ook aan het draagkrachtbeginsel in de belastingen. Solidariteit ook in de samenleving zelf, het vele onbetaalde of beter gezegd onbetaalbare vrijwilligerswerk (de mantelzorg, het helpen bij de sportvereniging), in families, het naboarschap, het je belangeloos inzetten als opa voor je kleinkind of als het kopje koffie drinken als kleindochter bij je oma. Er voor elkaar zijn door dik en dun, lief en leed delend. Dat goede in onze samenleving willen wij behouden en niet laten wegspoelen door een golf van neo-liberale cultuur van doorgeschoten individualisering, materialisme, consumentisme en het blind najagen van eigen belang. En beste mensen het is vijf voor twaalf, want iedereen dreigt langzaam, zoetjes in slaap gewiegd te worden door de economische voorspoed. Jaap de Hoop Scheffer, onze politieke leider, wees bij de Algemene Beschouwingen al op de publieke armoede en de private rijkdom. Het gaat ons om de kwaliteit van de samenleving. Zonder goed onderwijs, zonder goede zorg, zonder een duurzame economische ontwikkeling komt de solidariteit onder druk, maar die solidariteit komt nog verder onder druk. In 2010 zullen er aanzienlijk meer mensen ouder zijn dan 65 jaar en de ouderen worden ouder (de dubbele vergrijzing) , daarnaast neemt het aantal jongeren af (de ontgroening). Beiden zijn ons lief. Echter hoe kunnen wij de volksverzekeringen als AOW en AWBZ blijven financieren als het aantal gerechtigden toeneemt, terwijl het aantal mensen die het moeten opbrengen kleiner wordt. Juist op een deel van deze groep en dan heb ik het vooral over de 25 tot 40 jarigen ligt een onevenwichtig zware druk.. Het combineren van arbeid, zorg, vrije-tijd en vrijwilligerswerk vraagt veel.. Zie daar de juiste de mix in te vinden. De Amerikanen noemen dat life-balance. Een nieuwe evenwicht waarbij de mens gezond van geest en lichaam moet blijven. Onze typische christen-democratische insteek: sluit aan bij de denk-en-leefwereld van de mensen zelf .

Schrijf niet als overheid voortdurend van bovenaf voor hoe de kinderopvang geregeld moet worden. Laat de mensen het in hoge mate zelf regelen. Geen Vadertje Staat albedil. Ik verwacht veel van uw bijdrage in die discussie. U kunt daarbij een beroep doen op het CDA-bureau en de Tweede Kamerfractie in de personen van Ank Bijleveld, Jan Peter Balkenende en Camiel Eurlings. Laten wij van het jaar van de generaties net zon succes maken als van het jaar van de veiligheid.

Want beste mensen, het lijkt ver weg, maar dat is het niet. Op zijn laatst over precies twee jaar in mei 2002 zullen er weer Tweede Kamerverkiezingen worden gehouden.. Dan willen wij als CDA-ers weer na twee belabberde Tweede-Kamerverkiezingen weer een goede uitslag kunnen vieren. Via offensieve initiatieven kunnen wij ook nationaal onze relevantie aantonen. Dat wij het kunnen laten de uitslagen bij de gemeenteraads-provinciale en Europese verkiezingen zien. En kijk eens wat een vooruitgang er gemaakt is de laatste twee jaar. Ik noem een aantal initiatieven vanuit de Tweede Kamerfractie: het armoedeplan met Groen Links en FNV en CNV(armoedebestrijding), het kindplan bij de begroting 2000 (familiepolitiek), het eigen WAO-plan, gevolgd door het gezamenlijke plan met de VVD (perspectiefvol sociaal beleid), het initiatief-wetsontwerp preventief fouilleren (preventief veiligheidsbeleid), de introductie van de Balkenende-norm (sociaal en solide) de CDA-bijdrage in het belastingdebat, gericht op de middeninkomens (familiepolitiek), de discussienotitie Zorg op maat (vraag ipv aanbod stimuleren), de notitie Integratiebeleid minderheden (nieuwe buren, nieuwe verantwoordelijkheden), ja zo kan ik nog wel even doorgaan. De partij en alle gelieerde organisaties zitten bepaald ook niet stil: de jaarthemas noemde ik al, maar denk ook aan de gestarte discussies over de ruimtelijke inrichting, het asiel- en migratiebeleid en het initiatief in de schil van de partij: het Centrum voor politiek, religie en zingeving. Achter de schermen is het Wetenschappelijk Instituut met een uiterst ambitieus werkprogramma bezig, ik noem een aantal themas: staatkundige vernieuwing, het zorgstelsel, jeugdbeleid, duurzaamheid. Voorts is er een adviesgroep bezig om de financieel-economische kaders te schetsen voor de periode 2002-2006. Dat advies zal aan de in te stellen programcommissie worden meegegeven. Het Wetenschappelijk Instituut bracht in januari een rapport uit over belastingpolitiek: Herstel van draagkracht. Daarin wordt ook een nieuwe lijn geschetst voor de toekomst: aan de ene kant verdere verlaging van tarieven in de inkomstenbelasting, aan de nadere kant de armoedevallen opvangen door een systeem van aanvullende heffingskortingen. Het denken van het rapport de moeite waarde integreren in een verdere hervorming van het belastingstelsel na 2001. Ook dat is nadenken over de solidariteit in de samenleving. Wij willen de programcommissie zoveel mogelijk bouwstenen meegeven, zodat er een vloeiende lijn loopt van het vorige verkiezingsprogramma naar het nieuwe verkiezingsprogramma. Het CDA zal consequent blijven kiezen voor duurzame investeringen in de kwaliteit van de samenleving. De programcommissie die modern zal opereren. Open, communicatief onder meer gebruikmakend van internet.

Nieuwe leden kunnen straks het verkiezingsprogramma van het CDA mee helpen schrijven via internet. Zo vergroot je de betrokkenheid van burgers en politiek. Dat past prima bij het onderwerp partij in ontwikkeling. Vanochtend is de Partijraad accoord gegaan met een resolutie over dat onderwerp. De komende maanden zal de Commissie Janssen het volgende uitzoeken: het gedifferentieerde lidmaatschap, het one-man-one vote en het systeem van de meervoudige voordrachten bij kandidaatstellingen voor bestuursfuncties, zoals voorzitterschappen.
Het is een proces, wij hebben u daarbij keihard nodig, het is ook een cultuurverandering. Dat kost tijd, maar wel vooruit graag en niet achteruit, ook stilstand is achteruitgang.

Het CDA staat sterk in zijn schoenen. Onze partij Het CDA heeft van alle politieke partijen het minst moeite om volksvertegenwoordigers te vinden. Wij zijn de grootste partij in gemeentelijk en provinciaal Nederland, alsmede in de senaat, vergeet dat niet. Toch zie je ook bij ons het probleem van andere politieke partijen binnensluipen dat het moeilijk wordt om altijd goede kandidaten te vinden. Ongetwijfeld heeft dat te maken met het gemak waar de laatste tijd het beeld van volksvertegenwoordigers op alle niveaus wordt neergezet. Ik moet u zeggen dat begint mij de keel uit te hangen. Te makkelijk wordt van politici gezegd: Zij doen maar, het is een pot nat. Het maakt niet uit of je door de kat of door de hond wordt gebeten. Het zijn zakkenvullers. Met grote afschuw constateer ik soms dat er laatdunkend in het bedrijfsleven over politici wordt gesproken. Ik weet hoe hard sommige volksvertegenwoordigers werken. Een prachtige hondenbaan zei ooit een volksvertegenwoordiger. Het is niet niks wat er van je gevraagd wordt:

betrokken en idealistisch

deskundig en bekwaam

een vlijmscherpe pen

de gave van het woord

bestand tegen het publieke glazenhuis

een ijzeren conditie

veel eelt op de ziel ) en

vooral ook durf en moed

dankbaar en integer

Ik heb veel respect voor die volksvertegenwoordigers van het CDA in de gemeenteraden, in de provinciale staten, in den Haag en in Brussel die zich met hart en ziel vanuit de christen-democratie inzetten voor de toekomst van de Nederlandse en Europese samenleving. Dat geldt net zo goed voor al die vrijwilligers in de partij, in de gemeentelijke afdelingen, provinciaal en landelijk. Het is een deel van ons leven. De critici in de samenleving wentelen zich soms comfortabel in het rond, vetgemest, consumerend met een gevoel dat de bomen tot in de hemel groeien. Het algemeen belang, de publieke zaak verdient meer maatschappelijke waardering, net als de beroepen in de publieke sfeer. Ik doe dan ook een beroep op het VNO/NCW en MKB-Nederland om het voor meer mensen uit het bedrijfsleven mogelijk te maken tijdelijk de publieke zaak te dienen. Ook zouden ondernemers tijdelijk de overstap naar het onderwijs of een ministerie kunnen maken. De schotten moeten weg. . Een ieder, dus ook ondernemend Nederland moet zich goed realiseren dat een niet goed werkende democratie uiteindelijk in het nadeel van Nederland als vestigingsland is. Het lijkt zo zonnig, maar op termijn lopen wij hier tegen een geweldig probleem aan.. Als partij proberen wij voortbordurend op de centrale themas van het verkiezingsprogramma van 1998 in te zetten op veiligheid, generatiebeleid (moderne familiepolitiek), onderwijs, gezondheidszorg. Een veilig en gezond Nederland met een duurzame economische groei waar mensen ruimte hebben voor elkaar. Het CDA zal na de zomer met een nieuwe programcommissie het pad effenen naar de volgende verkiezingen. Wij geloven in de toekomstgerichte boodschap een samenleving waar een ieder telt, waar kwaliteit belangrijk is en waar nieuwe evenwichten gevonden moeten worden. De hoofdpunten van het beleid zouden daarbij kunnen zijn:

het bevorderen van de concurrentiekracht van Nederland in de Europese Unie en de wereld. Aandacht voor Research & Development, ICT en infrastructuur

aandacht voor de kwaliteit van de het onderwijs en de zorg

verbetering van de positie van het gezin en de familie in samenhang met een goed arbeidsmarktbeleid dat kansen biedt voor echte emancipatie

Samen gaan wij stap voor stap op weg naar 2002. Laten wij elkaar daarbij stimuleren, versterken en enthousiasmeren. Ik heb het vaker gezegd: wij hebben ze, de denkers en de doeners, wij zijn echt van het volk, wij zitten van noord tot zuid, van oost tot west, van stad tot dorp, van jong tot oud. Laten wij gezamenlijk werken als partij van de toekomst aan een Nederlandse samenleving waar de solidariteit binnen en tussen generaties overeind blijft. Ik dank u voor uw aandacht.



Den Haag, 13 mei 2000

Jaap de Hoop Scheffer: Meer aandacht voor tijd en kwaliteit

CDA-leider De Hoop Scheffer hield in zijn speech voor het CDA-congres een pleidooi voor een samenleving die zich kenmerkt door tijd, kwaliteit en de bereidheid om samen te leven. Hij pleit er in het kader van meer tijd voor, dat mannen hun mentaliteit moeten wijzigen en meer gebruik moeten durven maken van de verschillende verlofregelingen. Ook stelt De Hoop Scheffer voor om te komen tot een persoonsgebonden budget ter financiering van de kinderopvang. Waar het de kwaliteit van de samenleving betreft vroeg De Hoop Scheffer aandacht voor de groeiende tegenstelling tussen publieke armoede en private rijkdom. Verder kondigde hij een plan ter bestrijding van de armoedevallen aan en stelde dat ook de opbrengsten van de GSM-frequenties moeten worden aangewend voor de verlaging van de staatsschuld.

Tijd
We leven in een olympische samenleving. Citius, altius, fortius. Sneller, hoger, sterker. Maar hoe is het met degene die iets minder hoog springt, iets langzamer loopt of wat minder gezond is? Iemand worden, iets bereiken. Daar hangt ons leven van af. Het is niet eenzaam aan de top, maar zinloos eronder. Alles wat we hebben zetten we op het spel om meer, meer en meer te worden en te krijgen., zoals onlangs iemand schreef. Een mooie analyse zult u zeggen, maar wat kan de overheid daaraan doen? Moeten we mensen niet wijzen op hun eigen verantwoordelijkheid? Jazeker, maar dan wel eerst de randvoorwaarden daarvoor realiseren. Veel is wat dat betreft al gebeurd. Tal van verlofregelingen zijn gerealiseerd of in de maak. We moeten ze alleen nog - letterlijk - aan de man brengen. Vaak zijn het de mannen die het af laten weten. Zodat de vrouwen nog steeds voor het merendeel van de zorgtaken opdraaien. Aan de mentaliteit van de mannelijke werknemers, maar ook de werkgevers valt nog veel te verbeteren.

Vraaggestuurde kinderopvang
Daarnaast moet de overheid ook echt meer aan de eigen verantwoordelijkheid van mensen durven overlaten. Neem de kinderopvang. Dat is juist weer overgereguleerd. Waag het niet om zelf een oplossing met bijvoorbeeld je buren te bedenken, want je loopt ongenadig tegen tal van voorwaarden aan waar je niet aan voldoet en kunt vervolgens naar je financiële bijdrage fluiten. Ook daar wil het CDA - net als in de zorg - toe naar eigen persoonsgebonden budgetten. Budgetten echter, die dan wel gebaseerd zullen zijn op een maximum van drie dagen kinderopvang. Van christen-democraten mag tenslotte ook worden verwacht dat zij uiteindelijk het belang van het kind laten prevaleren.

Kwaliteit
Alle rijkdom van Paars heeft niet kunnen verhoeden dat de tekorten in het onderwijs, de zorg en bij de politie steeds schrijnender worden. Een gebrek aan waardering, zowel materieel als immaterieel is daar debet aan.

Ook Melkert die zich in de afgelopen weken heeft opgeworpen als de belangenbehartiger voor de zorg en het onderwijs heeft veel gezegd maar nog weinig gedaan. De PvdA heeft een plan gepresenteerd waarin enorme bedragen worden genoemd, maar over de dekking is men stilletjes. De uitgavenmeevallers, die ook wij willen besteden aan zorg, onderwijs en veiligheid, zijn voor de beloften die de PvdA allemaal doet onvoldoende. Wil men alle beloften financieren dan heeft de PvdA daar ook de inkomstenmeevallers voor nodig. Daarmee wordt dan ook de Zalmnorm ter discussie gesteld, maar daar wil Melkert desgevraagd dan niets van weten. Kortom, als je dat niet wilt en ook het CDA wil dat niet dan moet je niet van die grote woorden gebruiken.

Daar komt bij dat de problemen in de zorg, het onderwijs en bij de politie niet alleen met geld zijn op te lossen. Veel heeft ook te maken met arbeidsvoorwaarden, zoals bijvoorbeeld de grote problemen om in de zorg in deeltijd te kunnen werken of kinderopvang te kunnen regelen. Maar daarnaast gaat het ook simpelweg om een gebrek aan extra handen. Aan extra instroom van nieuwe werknemers. Mensen uit het buitenland halen is dan niet de oplossing. Zeker niet als je weet hoeveel mensen in Nederland nog steeds aan het werk moeten worden geholpen.

Armoedeval
Dat geldt ook voor een ander kwaliteitsprobleem van onze samenleving: de armoedeval. Ook daar wordt inmiddels in de politiek veel over gezegd, maar geen oplossingen geboden. Of het moeten de opmerkingen van Dijkstal zijn, maar die zijn voor ons onaanvaardbaar. Je kunt niet de armoedevallen oplossen door te stellen dat dan alle inkomensafhankelijke regelingen moeten worden afgeschaft, zoals staatssecretaris Remkes nu met de huursubsidie probeert. En ook van de PvdA is na de tot veel vragen leidende opmerking van minister De Vries in Buitenhof niets meer vernomen. Als CDA-fractie zullen wij binnenkort, in samenwerking met de partij, een plan voor het tegengaan van armoedevallen presenteren dat recht doet aan mensen in hun specifieke gezinssituatie en levensfase. Uitgangspunt vormt daarbij de kosten voor wonen, zorg en kinderen. Ook dat is invulling geven aan het Jaar van de Generaties.

Voor verdere informatie: Jack de Vries, voorlichter, telefoon 06-53714623.



Voordracht Heleen Crul: Tussen de generaties

Lezing t.g.v. van De dag van de Generaties, CDA, Nieuwegein, 13 mei 2000

Onlangs is onze kleinzoon Olivier één jaar geworden. Drie generaties zaten om hem heen: zijn ouders, wij, zijn grootouders, en zijn overgrootouders. Vertederd keken we naar het watervlugge feestvarken, de nieuwkomer binnen de generaties.

'De liefdescirkel'
De dichteres Marina San Giorgi noemde in een van haar gedichten de generaties zoals zij rond Olivier zaten de liefdescirkel, waarin: alle herinneringen, ervaringen en dromen van vader en moeder, broers en zusjes, ooms en tantes, ouders, grootouders en overgrootouders en het eerste achterkleinkind tussen de regels door aanwezig zijn.

Ieder van ons maakt deel uit van die cirkel en wordt omringd door biologische generaties: de familiebanden.
In een snel veranderende samenleving als de onze vormt het familieverband een van de weinige constante gegevenheden. Vroeger had de menselijke levensloop vaste fasen: je was kind, minderjarig tot een en twintig, je was een jonge volwassene tot veertig, je was daarna middelbaar tot zestig en vervolgens werd je met 65, je pensionering oud, bejaard. Voor al die verschillende fasen lagen de verwachtingspatronen, mogelijkheden en grenzen vast. De meeste mensen gedroegen zich daarna.
Nu is er sprake van levensloopverwarring. Niets staat meer op zijn plaats, is meer zeker. Een leeftijd is geen garantie meer om iets te doen of te laten. Mensen verhuizen gemiddeld zeven keer in hun leven en ze veranderen regelmatig van werkgever. Niets is meer levenslang, ook partners niet. Het leven is een keuzemenu geworden, en de menselijke soort is veranderd in de fleximens.
Maar temidden van al deze veranderingen, is de familie de familie gebleven. Je kunt nu eenmaal niet van kind veranderen, van broers of zussen of van ouders. Gezin en familie bieden in deze woelige, onoverzichtelijke tijden de geruststelling van ons kent ons. En je ziet dan ook dat de biologische generaties in de veeleisende, kille stressmaatschappij steeds meer het emotionele centrum van ons leven worden.

Daarnaast krijgt het familieverband ook het functieherstel van als netwerk. Vrienden hebben weliswaar een belangrijke functie in ons leven, maar als de nood echt aan de vrouw of de man is, als je permanente zorg nodig hebt, steun of advies, dan moet je het meestal toch van je familie hebben.

Zelf opschuivend in de generaties, ben ik gaandeweg gaan beseffen dat een goed contact tussen de generaties een grote immateriële waarde vertegenwoordigt, namelijk lessen in leven. Op een heel natuurlijke manier. Grootouders, ouders en kleinkinderen, als alles goed en gewoon gaat in het leven, is er een grote kans dat wij deze rollen allemaal enige tijd, zij het in omgekeerde volgorde vervullen. Zo kijken wij dan als het ware de kunst af.

Leefstijlgeneraties
De generaties die rond de verjaardagstaart van kleinzoon Olivier zaten, verschillen niet alleen met elkaar van leeftijd, maar van leefstijl. Generaties kennen opvallende verschillen in waarden en normen, in denken en doen, in financiële posities. Mijn dochters en hun mannen staan als dertigers op een andere manier in het leven dan mijn man en ik, vijftigers. De overgrootouders van Olivier zijn van voor de oorlog.
We zijn zoals we hier zitten niet alleen biologische generaties binnen een familieverband, maar ook sociologische leefstijlgeneraties. Gevormd door een bepaalde gebeurtenis in onze jonge jaren. Voor mijn ouders waren dat de crisis en de oorlog, voor mij de jaren zestig, voor mijn kinderen en schoonzoons door het feit dat hun generatie opgroeide in het tweekindergezin, in het ik-tijdperk, in grote welvaart.
En dan is er nog psychologisch mechanisme dat de grote wet vormt tussen de generaties: namelijk actie en reactie, in een nooit eindigende golfbeweging. De nieuwe generatie zet zich af, doet het anders, dan de vorige. Dat is altijd zo geweest. Het zorgt voor de noodzakelijke vernieuwing.

In Nederland worden, vanaf 1910, vijf van dit soort leefstijlgeneraties onderscheiden. Ik beperk me tot het kort noemen van de kenmerken van de drie generaties, zoals zij rond de verjaardagstaart zaten van Olivier.
Allereerst zijn overgrootouders. Zij horen tot de zogeheten vooroorlogse generatie. Die generatie is geboren tussen 1910 en 1930. Ik noem wat woorden en zinnen die kenmerkend zijn voor die generatie: spaarzaamheid, soberheid, God, volk en vaderland, kostwinner, een broodtrommeltje op de fiets. Moeder de vrouw, morgen kan ze zwanger zijn, kolenkachel. KRO en NCRV. Kun je zingen zing dan mee, koektrommel met roomboterkoekjes, dekens, een vrouwenhand en een paardentand staan nooit stil. De vrouwen van deze generatie beschikken over uitstervende vaardigheden op het gebied van breien en borduren en het suddergeduld dat voor draadjesvlees nodig is. De mannen van die generatie gezagstrouw, plichtsgetrouw. Nooit iets weggooien, want morgen kan het anders zijn. Niet al te grote pensioenen.

De kinderen van die generatie horen tot de zogeheten babyboomers, de protestgeneratie geboren tussen 1940 en 1955. Ook wel de teiltjesgeneratie genoemd, want ze gingen in bad in een teiltje. Een jeugd in een verzuild Nederland, ook op zaterdagochend naar school. Geen co-educatie. Meer geld, meer werk, meer vrije tijd. Douche, televisie, koelkast. De opkomst van de jeugdcultuur. Zondaars in spijkerbroek. Alles moest anders.
Studentenrevolutie, de seksuele revolutie, de emancipatiestrijd, weg met het baren, boenen en breien, met het huwelijk, met de macho. De ouders van deze generatie moesten het hoofd bieden aan kinderen met een andere seksuele voorkeur, aan echtscheidingen van die kinderen, aan verschillende soorten kleinkinderen. De protestgeneratie: voor altijd progressief. Maar nu wel de aandelengeneratie.

De kinderen van deze generatie, waaronder ook mijn dochters en schoonzoons, worden de pragmatische generaties, genoemd. Ze maken deel uit van het tweekindergezin, dat begin jaren zeventig door de beschikbaarheid van de pil een feit werd. Bewust verwekte en gewenste kinderen. Moeders een baantje erbij, vaders meer aanwezig in de opvoeding. De perfecte generatie: langer dan ooit, goede voeding, de juiste inentingen, gebitsregulatie. Zelfbewust, pragmatisch en evenwichtig, met hechte vriendschappen.
Jongens en meisjes zijn in volkomen co-educatie opgegroeid, met het ideaal van gelijke kansen. Hoog opgeleid, bereisd, samenwonend. Een zeer verlengde jeugd. Pas trouwend als ze kinderen willen, bij voorkeur drie. Dan wordt het druk, druk, druk. Moeten heel veel: ieder afzonderlijk hun eigen leven, vrienden en werk houden, een leuk leven als partners, samen moederen en vaderen over de kinderen. De helft is anderhalf verdiener, eerst een luxe nu noodzaak. Het is een generatie met trekken van demoralisering en vastere normen en waarden. Ze zijn rechtser en conservatiever. Het moet allemaal niet gekker worden. Ze zijn goede maatjes met hun ouders.

Je moet natuurlijk oppassen met generaliseren over generaties. Maar toch hebben ze ieder voor zich speciale kenmerken, een afwijkend levensgevoel, een ander mens- en wereldbeeld. Dat komt treffend tot uiting in bepaald woordgebruik. Ik herinner me de verkiezingscampagne van Bush en Clinton. Bush van voor de oorlog, Clinton een babyboomer. Als Bush het over vuiligheid had, dan bedoelde hij seks. Als Clinton het over vuiligheid had, dan bedoelde hij het milieu. Ook in de koekjesbakwedstrijd die hun vrouwen hielden bleek het generatieverschil: Barbara maakte lekkere dikke roombotermoppen, Hillary magere mueslikoekjes. Dat roept waardenoordelen op als ouderwets en modern, maar mijn kinderen, helemaal murw van dat gezonde eten van mij, ontdekken dankzij hun grootouders dat er nog iets anders bestaat, namelijk heerlijke roomboterkoekjes.
In dat ontdekken van iets anders ligt de waarde van de generaties. Samen vertegenwoordigen ze het beste van verschillende tijden en werelden en houden ze die werelden en tijden levend.

Generatiebeleid
Ruimte voor elkaar betekent ook respect en waardering voor de verschillende generaties. Iedere nieuwe generatie is een kind van de tijdgeest, krijgt andere uitdagingen en opdrachten, geeft nieuwe impulsen aan het levensgevoel en de samenleving. Zonder dat zou er geen verandering, geen menselijke groei en vooruitgang mogelijk zijn. We moeten af van het idee dat oudere generaties gedateerd zijn, niets zinnigs hebben in te brengen. Zij plaatsen continuïteit ervaring, geduld en levenswijsheid, vele ongeschreven lessen in leven en de menselijke geschiedenis tegenover de actualiteit die soms de waan van de dag is. In het leven van kleinkinderen is dat geduld, die overdracht van verhalen, die onvoorwaardelijke liefde van grootouders, van elementair belang. Een generatiebeleid betekent dat alle generaties vertegenwoordigd zijn in de politiek, in het bedrijfsleven, in het onderwijs, in de zorginstellingen. Dat je als exponent van een bepaald levensgevoel en van een bepaalde leeftijd nooit te jong of te oud bent om erbij te horen, vaardigheden over te dragen, denkbeelden en levenservaring.

Een generatiebeleid vereist afstemming op waarden en normen van een bepaalde generatie, de tijdgeest die hen gevormd heeft, de leefgewoonten, en hun financiële situatie. Dat vergt het nauwgezet in kaart brengen van die vijf, zes generaties die we nu hebben, en een uitsplitsing van groepen binnen een generatie. Generatiebeleid is maatwerk en kan ook niet sekseneutraal zijn. De werelden van mannen en vrouwen, hun afzonderlijke belangen, problematiek en financiële situatie lopen in iedere generatie zozeer uiteen, dat wenselijkheden en mogelijkheden wel degelijk seksespecifiek moeten worden benoemd.

Generatiebeleid hoort dus voorwaardenscheppend te zijn voor de hele menselijke levensloop van vóór de conceptie tot aan het levenseinde en alles wat daartussen in de levensloopdynamiek plaats vindt. Daarnaast moet zon beleid erkennen en stimuleren dat generaties binnen de familie wezenlijk iets kunnen betekenen voor elkaar, en naar de generaties in de samenleving kijken.

Zon generatiebeleid is nieuw en ook erg 21ste eeuws. Met een generatiebeleid kan het CDA zich ontwikkelen als de eerste politieke partij die werkelijk voor alle leeftijden is, en voor alle generaties. De huidige manier van politiek bedrijven en beleid maken is sterk verbrokkeld, er zit geen samenhang in, geen lijn, geen levenslijn. Het inzicht ontbreekt dat het aanbod van onderwijs, gezondheidszorg recreatie, woningbouw, sociale wetgeving, hulpverlening, en dergelijke gedifferentieerd moet worden vanuit de behoeften van de levensfaseproblematiek. Dan pas wordt er recht gedaan aan alle leeftijden en de diversiteit van die verschillende leeftijden.

Daarom moeten jeugdbeleid, gezinsbeleid en ouderenbeleid bewust deel uitmaken van een integraal generatiebeleid dat de samenhang erkent tussen de verschillende fasen in de menselijke levensloop en tegelijkertijd ook de overeenkomsten.
De levensfase van de oudste generaties, de mensen die nu boven de zeventig zijn, is zeer divers. Datzelfde geldt voor twintigers en dertigers. Daarnaast doet zich in allerlei levensfasen het verschijnsel van alleen zijn of weer alleen zijn voor, na een relatiebreuk, na een echtscheiding, na het overlijden van een partner. Dat vraagt speciale huisvesting.
Het verlangen om minder te werken doet zich zowel voor tussen de dertig en veertig jaar, in de gezinsfase, als tussen de 55 en 70. Dat zou gehonoreerd moeten worden met de mogelijkheid van deeltijdwerk, waarin zorg en arbeid gecombineerd worden.
De gezondheid en ontwikkeling van kwetsbare leeftijdsgroepen, zoals jonge en opgroeiende kinderen en 75-plussers zijn gebaat met consultatiebureaus onder een dak. Naast goede kinderopvang zal er ook ouderenopvang nodig zijn. De noodzaak van permanente educatie, leren voor het leven, vereist bijscholing en heroriëntatie voor alle leeftijdtijden en maakt werkelijk brede, multifunctionele scholen noodzakelijk, waar computers en leslokalen ook na vieren en s avonds kunnen worden gebruikt door anderen. Ook door ouderen die daar kunnen leren omgaan met nieuwe technologie die hen meer bewegingsvrijheid vanuit hun huis kan geven, meer communicatiemogelijkheden en veiligheid.

Maar een generatiebeleid zal zich vooral ook moeten richten op de nieuwe generatie. Omdat een goede start, het halve werk is. Dat vereist een voorwaardenscheppend beleid waarin ouders meer tijd hebben voor hun kinderen, kraamzorg en jeugdgezondheidszorg worden uitgebreid in plaats van beperkt, crèches geen wachtlijsten kennen en overbelaste leidsters, kinderen weer gewoon degelijk vijf dagen per week onderwijs krijgen. Dat alles gebaseerd op het inzicht dat alles wat je in je jeugd overkomt, levenslange gevolgen kan hebben, voor je gezondheid, voor je scholing, voor je beroepskeuze, voor je partnerkeuze, voor je levensinstelling. Gemiste kansen, een slecht sociaal-economisch klimaat, echtscheiding, kindermishandeling, opvoedingsonzekerheid bij ouders, problemen in de puberteit, dat alles werkt niet alleen door in een volgende levensfase, maar ook in de volgende generaties. Kinderen van gescheiden ouders, bijvoorbeeld, hebben zelf ook een grotere kans om te scheiden. Vanuit dat gegeven, en er is op al deze gebieden heel veel bruikbare kennis voorhanden, zou generatiebeleid echtscheidingsbemiddeling verplicht moeten stellen, zoals in Noorwegen. Eerst de emoties regelen, dan de financiën. Het is de hoogste tijd dat wij als samenleving weer een pedagogische visie en psychologische ontwikkelingsdoelen formuleren voor de kindertijd en de puberteit, die een leidraad en inspiratie vormen voor jeugdzorg en onderwijs van nul tot achttien.

Een generatiebeleid is een positief ontwikkelingsklimaat stimuleren voor alle leeftijden, erkennen dat iedere levensfase zijn eigen wenselijkheden, mogelijkheden en verantwoordelijkheden heeft, biologisch en psychologisch. Bij zon soort beleid moet het begrip levensvervulling centraal staan. Levensvervulling is gebaseerd op zingeving van je bestaan vanuit de keuzes en prioriteiten die passen bij je persoonlijkheid en levensovertuiging. In iedere fase weer opnieuw. Het ankert in de erkenning dat menszijn tegenwoordig een dynamische, nooit eindigende ontwikkelingsweg is, in een veranderende werkelijkheid. Binnen die veranderende werkelijkheid zijn vaste elementen als intieme relaties, ouderschap, familiebanden zorg en aandacht voor elkaar wezenlijk en onvervangbaar. Dan moeten die generaties daar wel ruimte, tijd en mogelijkheden voor hebben. Dan moeten ze niet hun handen vol hebben aan hun eigen levensfaseproblematiek die alle energie vraagt. Ruimte en tijd voor elkaar, zoals het CDA dat claimt, is een belangrijke pijler van het generatiebeleid. Maar een nieuwe balans tussen scholing, arbeid, zorg en vrije tijd, vraagt een echte, nieuwe economie. Eentje waarin groei niet louter economisch vertaald wordt, maar het natuurlijke, eerstgeboorterecht is van mensen. Een economie waarin tijd en zorg voor elkaar, voor een zieke partner, voor kinderen, voor oudere ouders, wordt erkend als een wezenlijke, economische waarde. En dat uitdrukt in een zorgloon en doorbetaald zorgverlof voor mensen die elkaar zorg willen geven. Dan pas gaat het echt goed met Nederland.

Ik hoop dat ik u heb kunnen duidelijk maken dat generaties in de minimaatschappij van de familie en in de grote maatschappij een vloeiende, natuurlijke lijn vormen binnen de levensloop: de cirkel van het totale leven. Een cirkel waarin de levensenergie en liefde moet kunnen blijven stromen in wederkerigheid.



Resolutie staatkundige vernieuwing

De CDA-Partijraad bijeen in Nieuwegein op 13 mei 2000

A Constateert dat:

1. democratie permanent onderhoud en waar nodig staatkundige vernieuwing vereist;

2. de discussie over staatkundige vernieuwing in de afgelopen periode binnen en buiten het CDA vele nieuwe impulsen heeft gekregen.

B Overweegt dat:

1. het CDA actieve en gemotiveerde mensen nodig heeft die vanuit christen-democratische beginselen een vertegenwoordigende c.q. bestuurlijke functie vervullen, met verantwoordelijkheid voor de inrichting en besturing van de samenleving.

2. dat deze maatschappelijke betrokkenheid en gevoel voor de samenleving samen gaan met een eigen wijze van invulling, van open ogen, duidelijke taal en heldere visies. Daarbij hoort een grote betrokkenheid bij mensen en besluitvorming.

3. de daarbij behorende taakuitoefening moet kunnen plaatsvinden op basis van een heldere taakverdeling, open communicatie met de burgers, duidelijk omschreven verantwoordingsplicht en een scherp geregelde controleerbaarheid.

4. gestreefd moet worden naar een bestuurscultuur waarin een juiste mix van continuïteit en vernieuwing aanwezig is;

C Spreekt uit dat:

1. een meer rechtstreekse relatie tussen kiezer en gekozene bevorderd wordt door de invoering van een gemengd kiesstelsel voor de Tweede Kamerverkiezingen waarbij pluriformiteit en evenredigheid gewaarborgd blijven;

2. zo snel mogelijk stemmen via internet en telefoon mogelijk moet worden gemaakt, waarbij voorop moet blijven staan dat verkiezingen geheim en niet manipuleerbaar zijn.. Ook moet er meer gebruik worden gemaakt van stembureaus op stations en andere plaatsen waar veel publiek komt.

3. de betrokkenheid van burgers bevorderd wordt door de invoering van vormen van interactief bestuur. De volksvertegenwoordiging dient tijdig in dit interactief proces een volwaardige rol te spelen;
4. de Eerste Kamer een eigen waardevolle positie in het Nederlandse constitutionele staatsbestel heeft en de gekozen leden daarvan niet onderworpen zijn aan het Regeerakkoord;

5. het CDA voorstander blijft van handhaving in het algemeen van het huidige stelsel van drie "open" bestuurslagen met autonome en medebewindstaken en bevoegdheden. Binnen dat stelsel past een gematigd duale ontwikkeling, waar het betreft de rollen van en verhouding tussen de organen van provincies en gemeenten.

6. bij de herverdeling van bevoegdheden die met verdergaande dualisering samenhangt ervoor gezorgd moet worden dat Provinciale Staten en Gemeenteraad zich duidelijk blijven profileren als hoofd van het provinciaal en gemeentelijk bestuur;

7. de benoeming van een wethouder buiten de Raad mogelijk dient te zijn mits deze persoon voordien op de kieslijst van een van de gekozen partijen heeft gestaan;

8. het passend is om de invloed van de gemeenteraad op de benoeming van burgemeesters te versterken door het invoeren van een openbare enkelvoudige aanbeveling voor kroonbenoeming;

9. de discussie over staatkundige vernieuwing in het CDA moet worden voortgezet.



Resolutie Toerusting Politieke Partijen

De CDA-Partijraad bijeen in Nieuwegein op 13 mei 2000

A Overweegt dat:

1. het in een parlementaire democratie in essentie gaat om het toekomstgericht en met visie afwegen van gerechtvaardigde belangen op basis van recht en gerechtigheid. Het is de principiële taak van de overheid, en in mede-wetgevende en controlerende zin van de volksvertegenwoordiging, om een integrale afweging te maken van gerechtvaardigde deelbelangen en deze samen te smeden tot het algemeen belang;

2. een stevige inbreng van de volksvertegenwoordiging en van politieke partijen essentieel is uit een oogpunt van communicatie met en democratische betrokkenheid van burgers en uit een oogpunt van evenwicht tussen wetgeving, openbaar bestuur en controle.
3. volksvertegenwoordigers en fracties in staat moeten worden gesteld om zich een goed beeld te vormen van de verschillende gerechtvaardigde belangen van burgers en hun instellingen en in staat moeten zijn om met een eigen visie toekomstgerichte afwegingen te maken;
4. politieke partijen een bijzondere rol vervullen bij de politieke meningsvorming. Zij dienen bij uitstek te zorgen voor integrale kaders waarbinnen afwegingen plaats kunnen vinden en zijn uit dien hoofde ook kweekvijvers van bestuurders en volksvertegenwoordigers.

B Constateert dat

1. de verhouding tussen de toerusting van het openbaar bestuur enerzijds en van fracties en politieke partijen en hun gelieerde instellingen anderzijds te onevenwichtig is geworden.
2. het vertegenwoordigen van het volk vraagt om intensieve communicatie met burgers zowel in termen van luisteren en toetsen van opinies enerzijds als in termen van visie-ontwikkeling op hoofdlijnen anderzijds;

3. ook het controleren van de regering om de nodige toerusting vraagt.
C Spreekt uit dat

1. fracties en politieke partijen zich op alle overheidsniveaus intensiever en breder moeten kunnen inzetten voor een open en modern georganiseerde communicatie met burgers om, mede op basis daarvan, toekomstgericht en principieel keuzes te kunnen maken over de publieke inrichting van de samenleving van morgen;

2. voor een versterking van deze functie en van de controlerende taak van de volksvertegenwoordiging een betere ondersteuning van de fracties in vertegenwoordigende lichamen beslist nodig is;
3. een ruimere facilitering van politieke partijen als organisaties van burgers en de aan partijen gelieerde instellingen noodzakelijk is;
4. de overheden daarvoor meer financiële middelen ter beschikking dienen te stellen, gekoppeld aan de mate waarin partijen er zèlf in slagen leden aan zich te binden en bij hun activiteiten te betrekken.



Resolutie CDAV

De CDA-Partijraad in vergadering bijeen in Nieuwegein op 13 mei 2000:

A. Constaterende dat:

1. Huiselijk geweld op grote schaal voorkomt.
2. Er geen goede, snelle en eenduidige procedure bestaat als antwoord op een aangifte in verband met huiselijk geweld.
3. Er een gebrek aan kennis is over een doelmatige bestrijding van dit geweld en ook onvoldoende uitwisseling van kennis en samenwerking tussen hulpverleners, artsen en politie waarop in geval van huiselijk geweld een beroep wordt gedaan.

4. In de beleidsprogrammas van de gemeentelijke en provinciale en landelijke en Europese overheden huiselijk geweld of geweld tegen vrouwen niet of nauwelijks is opgenomen, laat staan dat er beleidsvoornemens zijn geformuleerd.

B. Overwegende dat:

5. Het blijkt dat er onvoldoende instrumenten aanwezig zijn om huiselijk geweld effectief aan te pakken.

6. De informatievoorziening t.a.v. huiselijk geweld onvoldoende is, ten aanzien van de preventie onvoldoende beleid is ontwikkeld, de gerichte hulpverlening nog niet optimaal functioneert en er nog onvoldoende gebruik wordt gemaakt van bestaande wettelijke voorzieningen als antwoord op dit geweld..

7. Voorlopige hechtenis slechts mogelijk is bij het op heterdaad constateren van mishandeling en huiselijk geweld zich per definitie niet afspeelt in de openbaarheid, zodat er van heterdaad zelden sprake zal zijn.

8. Een instrumentarium voor toewijzing van de woning aan het slachtoffer ontbreekt (Oostenrijks model

C. Spreekt uit:

1. Een centrale regiegroep te formeren en opdracht te geven:
a. Te onderzoeken of het bestaande wettelijk kader op de verschillende beleidsterreinen toereikend is voor een effectieve bestrijding van dit geweld. b. Aanbevelingen te doen voor aanvullende voorzieningen en wettelijke maatregelen op de verschillende beleidsterreinen naar aanleiding van de geconstateerde problemen.

c. Een plan van aanpak op te stellen en een tijdpad met deadline voor dit project vast te stellen.

2. In het landelijk verkiezingsprogramma en het verkiezingsprogramma van de EVP huiselijk geweld als thema op te nemen.
3. In de leidraad provinciaal en het modelprogram gemeentelijk, beleidsvoorstellen op te nemen ten aanzien van huiselijk geweld binnen de lokale en regionale veiligheidsbeleidsplannen waarin de volgende elementen niet zouden mogen ontbreken:
a) Het is een taak van de overheid voorwaarden te scheppen voor een effectieve aanpak van huiselijk geweld.
b) Over te gaan tot het oprichten van een lokaal of regionaal laagdrempelig voor alle betrokkenen toegankelijk meld- en informatiepunt huiselijk geweld.
c) Een goede en snelle, voor autochtoon en allochtoon toegankelijke procedure te ontwikkelen voor melding en aangifte van huiselijk geweld.
d) Maatregelen te treffen voor de veiligheid van slachtoffers van huiselijk geweld, ook ten aanzien van nazorg.
e) Opnemen van hulpprogrammas gericht op daders van huiselijk geweld in werkprogrammas hulpverlening
f) Over te gaan tot het structureren van een samenwerkingsverband van artsen, hulpverleners en politie en justitie voor een samenhangende effectieve aanpak van huiselijk geweld

En gaat over tot de orde van de dag

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie