Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

'Poortwachtersmodel van grote betekenis arbodienstverlening'

Datum nieuwsfeit: 16-11-2000
Vindplaats van dit bericht
Bron: Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Zoek soortgelijke berichten

Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

www.minszw.nl

SZW: Toespraak Staatssecretaris J.F. Hoogervorst

Nr. 2000/196
15 november 2000

Embargo:
16 november 2000 tot
11.00 uur

Staatssecretaris Hoogervorst: introductie poortwachtersmodel van grote betekenis voor arbodienstverlening.

De nieuwe regels voor het eerste ziektejaar vragen een andere manier van werken van de arbodienst. Minder bureaucratisch en effectiever. 'Het zijn geen geringe veranderingen die we voorstaan. Er zal optimale dienstverlening van u gevraagd worden'. Dat zei staatssecretaris Hoogervorst bij de opening van de tweedaagse conferentie 'Multidisciplinaire samenwerking in arbodienstverlening, last of lust. op 16 november in Ede.

De reïntegratieinspanningen in het eerste ziektejaar moeten werkgever, werknemer en arbodienst verantwoorden in een zogenoemd reïntegratieverslag. Behalve medische en arbeidskundige informatie zal uit het verslag ook moeten blijken of er aangepast werk is aangeboden en of er al dan niet sprake is van een arbeidsconflict. De werkgever en de werknemer moeten aangeven of zij tevreden zijn over elkaars inspanningen om werkhervatting te bevorderen.
Het reïntegratieverslag speelt een belangrijke rol bij de onderbouwing van de WAO-aanvraag. De werknemer dient het reintegratieverslag zelf in bij de uitvoeringsinstelling. Als er onvoldoende inspanningen zijn geleverd door de werkgever of de werknemer kan het UWV tot sancties besluiten. De werkgever kan verplicht worden tot extra loondoorbetaling van maximaal een half jaar. Omgekeerd kan de werkgever het loon inhouden wanneer de werknemer weigert om mee te werken aan zijn of haar werkhervatting.

Toespraak door staatssecretaris J.F. Hoogervorst van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij de opening van de tweedaagse conferentie 'Multidisciplinaire samenwerking in arbodienstverlening, last of lust' op 16 november 2000 in congrescentrum De Reehorst in Ede.

Het is een uitstekend initiatief van de gezamenlijke beroepsverenigingen en beroepsorganisaties in de arbodienstverlening om deze conferentie te organiseren. Want inderdaad, de uitnodiging voor deze conferentie wist het trefzeker te verwoorden, iedere discipline op zich is niet toereikend om kwalitatief goede arbeidsomstandigheden tot stand te brengen. .De tijd dat de arboprofessional voor de klant toegevoegde waarde leverde door gewoon zijn of haar werk goed te doen, ligt definitief achter ons..

Zo is het.
De zorg voor goede arbeidsomstandigheden vraagt om een samenspel van kennis en kunde. Niet om de beurt bij de klant langs om eerst het ene en dan weer het andere probleem mee helpen op te lossen. Daar ligt de toekomst niet. De financiële consequenties van slecht arbobeleid worden steeds duidelijker en worden steeds beter onderkend. Die ga je niet te lijf met ad hoc maatregelen. Die ga je te lijf met doordacht beleid. Vanuit de arbodienst gezien: met een geïntegreerd en hoogwaardig aanbod. Dat is de aanpak die aan belang zal winnen.

Wie de draagwijdte van de meest recente wetsvoorstellen tot zich door laat dringen, zal dit moeten beamen. Met name de nieuwe uitvoeringsstructuur werk en inkomen en de introductie van het nieuwe poortwachtersmodel zullen van grote betekenis zijn voor de arbodienstverlening.

Ik wil graag de uitvoeringsstructuur en het poortwachtersmodel even kort toelichten. Dan is er een gezamenlijk uitgangspunt voor de discussies die u ongetwijfeld deze dagen met elkaar zult voeren.

Laten we eerst de verantwoordelijkheidsverdeling in de uitvoeringsstructuur onder de loep nemen.
Om te beginnen: de publieke verantwoordelijkheid. In de nieuwe uitvoeringsstructuur voor werk en inkomen ligt de verantwoordelijkheid voor het innen van de premies, de beoordeling van het recht op een uitkering en het verzorgen van de uitkeringen op grond van de werknemersverzekeringen in handen van het UWV. Eén publieke organisatie voor de uitvoering van de werknemersverzekeringen waarin alle uvi.s opgaan.

Dan de private verantwoordelijkheid.
Zolang er een dienstverband bestaat is preventie, begeleiding en reïntegratie in beginsel de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers. Met ondersteuning van particuliere bedrijven: arbodiensten en reïntegratiebedrijven.

Een heldere verdeling van taken en verantwoordelijkheden tussen de reïntegratiemarkt en de uitvoering van de werknemersverzekeringen. Die duidelijkheid scherpen we nog verder aan met het poortwachtersmodel. Afgelopen vrijdag heeft de ministerraad het wetsvoorstel geaccordeerd.
Juist omdat deze wetgeving van groot belang is voor uw werk, geef ik u graag de hoofdlijnen.

Wat is de essentie van het poortwachtersmodel?

Zorgen dat werkhervatting centraal staat. En dat alle partijen daarvan doordrongen zijn. Werkgever, werknemer en arbodienst. Vanaf het eerste moment. Niet de boel eerst eens even aanzien, maar snel en adequaat handelen.

Dat vraagt een andere manier van werken. Minder bureaucratisch. Effectiever.

Om te beginnen vervroegen we de ziekmelding bij de uitvoeringsinstelling. De arbodienst zal niet na 13 weken zoals nu, maar na 6 weken de uvi op de hoogte stellen. De uvi zal onmiddellijk de werkgever en werknemer informeren over de gevolgen van langdurig ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid. En beiden wijzen op hun rechten en plichten. Op deze manier willen we voorkomen dat de aandacht verslapt. De arbodienst is dan al in actie, als het goed is.

Het nu nog voorgeschreven papierwerk zetten we goeddeels overboord. De ervaring heeft geleerd dat die weinig of niets bijdraagt aan het weer aan het werk helpen van werknemers. Daarvoor in de plaats komt 1 reïntegratieverslag. Een verslag waarin de verrichte reïntegratie-inspanningen van werkgever, werknemer en arbodienst worden verantwoord. Zo zal moeten blijken of er aangepast werk is aangeboden en of er al dan niet sprake is van een arbeidsconflict. De werkgever zal moeten aangeven of hij of zij tevreden is over de moeite die de werknemer heeft gedaan om weer aan het werk te komen. Omgekeerd wordt ook de mening van de werknemer gevraagd over de inspanningen die de werkgever heeft geleverd.

De rol van de werknemer wordt aanzienlijk versterkt. Want de werknemer moet het reïntegratieverslag aan de uitvoeringsinstelling overleggen als onderbouwing van de WAO-aanvraag.

We zijn hard bezig een algemene basis van medische en arbeidsdeskundige normen te ontwikkelen voor het reïntegratieverslag. Samen met de BOA en het LISV. Een normatieve bodem is belangrijk. Het schept eenduidigheid en biedt houvast voor de professionals van de arbodienst en de uitvoeringsinstellingen. Het zal ook van invloed zijn op het gedrag van werkgever en werknemer in het eerste ziektejaar.

Mocht het ondanks alle inspanningen toch tot een WAO-keuring moeten komen dan dient het reïntegratieverslag als basis voor de keuring. Het UWV toetst wat er daadwerkelijk aan inspanningen geleverd is. Onvoldoende inspanningen kunnen uiteindelijk de werkgever en de werknemer op sancties komen te staan. De uitvoeringsinstellingen kunnen tot uitstel van een half jaar van de keuring besluiten als er te weinig aan reïntegratie is gedaan of als de onderbouwing van de aanvraag onvoldoende is. Als het zover komt - en denkbeeldig is dat niet - kan de werkgever verplicht worden tot extra loondoorbetaling van maximaal een half jaar. Omgekeerd kan de werkgever het loon inhouden wanneer de werknemer weigert om mee te werken aan zijn of haar werkhervatting.

Het zijn geen geringe veranderingen die we voorstaan. Er zal optimale dienstverlening van u gevraagd worden.

Maar er is meer. Het UWV - nu de uvi.s - zullen onmiddellijk met uw dossiers aan de slag moeten. En dat kan alleen als uw dossiers van uitstekende kwaliteit zijn. Met de juiste medische en arbeidskundige gegevens kan de verzekeringsarts meer tijd besteden aan een kwalitatief hoogwaardige keuring. En samen met de arbeidsdeskundige meer energie stoppen in de weg terug naar de arbeidsmarkt.

Ik denk dat we strakke lijnen hebben uitgezet.
De nieuwe uitvoeringsstructuur en het poortwachtersmodel scheppen duidelijke verhoudingen. Tussen publiek en privaat. Tussen UWV en arbodiensten.
Concurrentie- en competentieverschillen zullen tot het verleden gaan behoren.
Onduidelijkheid over wie wat doet is van de baan. Waar het nu op aan komt is om goede vormen van samenwerking te ontwikkelen.

En - last but not least - dat men inziet dat men werkt vanuit een gezamenlijk belang. De private sector is net zo gebaat bij het terugdringen van de financiële consequenties van ziekte en arbeidsongeschiktheid als de publieke sector. Dat sluit naadloos op elkaar aan.

Doe ik nu mee aan de beeldvorming die de heer Staal blijkbaar niet lekker zit, nl. net doen of de arbodienst slechts bezig is met het reïntegreren van zieke werknemers en het bestrijden van de WAO-instroom?
Nee, ik denk dat we het over een van de kernactiviteiten van de arbodienst hebben. Een kernactiviteit die de inzet van alle aanwezige kennis vraagt.

De heer Staal vindt ook dat we niet moeten praten over ontmedicalisering. Omdat dat een valkuil zou zijn die al gauw tot discussies kan leiden over de vraag: hoe dringen we de dokter terug?

Het is een schot voor open doel, dus ik kop .m er graag in. Ontmedicalisering. Daar wil ik het juist wèl over hebben. Zonder overigens de dokter terug te dringen. Want ontmedicalisering moet bij de bedrijfsarts beginnen.

Het is de bedrijfsarts die moet onderkennen of achter het ziektebeeld waar hij mee geconfronteerd wordt problemen schuil gaan die weinig of niets met ziekte te maken hebben. Maar veel meer met functioneringsproblemen en verstoorde verhoudingen op het werk. Het is de bedrijfsarts die moet onderkennen dat rust niet de beste medicijn is maar dat aangepast werk, tijdelijk minder uren werken, snel de draad weer oppakken, veel leed kan voorkomen. En het is de bedrijfsarts die door zijn contact met de verzuimende werknemer moet signaleren dat er structureel iets mis is met de arbeidsomstandigheden.

De bedrijfsarts kan dat niet in zijn eentje kan oplossen. Hij moet het zelfs niet in zijn eentje op wìllen lossen. Daar kun je alleen als team aan werken. Multidisciplinair.
Met arbeidsdeskundigen - nu nog een witte raaf bij de arbodiensten - met de kennis van veiligheidskundigen, arbeidshygiënisten en organisatiedeskundigen. Met ergonomen en arbeidsverpleegkundigen. Kortom met het hele palet aan deskundigheid dat een arbodienst kan bieden. Dat is het aanbod waar behoefte aan is. Dat is de slag die je als arbodienst zou moeten maken.

En als je het als arbodienst goed doet, dan begin je aan de voorkant. Dan is preventie even cruciaal als reïntegratie en verzuimbegeleiding. Voorkomen is nog altijd beter dan genezen.

Het is niet langer alleen de verzuimbegeleiding die telt. Kwalitatief goede arbeidsomstandigheden worden steeds meer gezien als een belangrijke voorwaarde om werknemers vast te houden en ziekteverzuim te voorkomen.

Ik kan u daar een mooi voorbeeld van geven uit de sectoranalyse WAO. Niet dat we die al helemaal rond hebben. We leggen er de laatste hand aan. Maar ik geef u een voorschot.

Een directeur van een groot schoonmaak bedrijf ziet het als volgt: 'wij zien het ziekteverzuim niet als een geïsoleerd probleem. Het is een onderdeel van het managen'. Men heeft een extern adviesbureau in de arm genomen om de oorzaken van het verzuim in de greep te krijgen. 'We willen zicht en grip krijgen op de werkelijke reden van de ziekmelding' zo zegt de directeur. Er is een doordacht beleid op poten gezet. In het bedrijf zelf. En men wil ook de verhouding met de arbodienst herzien. Van louter contractuele verplichting naar een inspanningsverplichting.

De hoge kosten van het verzuim en dreigende continuïteitsproblemen als gevolg van de krappe arbeidsmarkt waren voor dit bedrijf belangrijke drijfveren om het roer om te gooien. 'De klant is koning, de medewerker moet keizer worden,' zo vat de directeur het bondig samen.

Dàt besef, dat is de uitdaging. Daar moet een arbodienst op inspringen. Daar moeten arboprofessionals het juiste - in mijn ogen een multidisciplinair, ontmedicaliseerd - antwoord op geven.

Ik wens u een inspirerend congres.


- LET OP EMBARGO -

16 nov 00 11:00

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie