Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

FNV vindt eigen looneisen verantwoord

Datum nieuwsfeit: 04-12-2000
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
FNV

FNV bij Najaarsoverleg: "Looneis FNV is verantwoord" FNV Voorlichting - (publieksinfo@fnv.nl)

Op maandag 4 december spraken werknemers en werkgevers met het kabinet tijdens het Najaarsoverleg. In zijn bijdrage ging FNV-voorzitter De Waal in op de loonontwikkeling. Verder pleitte De Waal voor meer investeringen in het arbeidsmarktbeleid.

Bijdrage van FNV-voorzitter De Waal tijdens het Najaarsoverleg op maandag 4 december 2000.

`Het is weer zover voorzitter.
Ieder jaar als de blaadjes beginnen te vallen, zijn er kamerleden en ministers die zich op het podium plaatsen om de inzet van de CAO-onderhandelaars te kritiseren.

Dit jaar werden wij vergast op een samenzang van de minister van Economische Zaken en haar duopassagier de heer Dijkstal.

'De looneisen die de vakbeweging wil stellen zijn desastreus voor de Nederlandse economie' zo zongen zij. Ik heb de minister van EZ wel eens mooier horen zingen.

Voorzitter, de FNV houdt niet van vals gezongen liederen. Er is alle reden om de loonkostenontwikkeling in de gaten te houden. Er is alle reden om te letten op onze concurrentiepositie.

En er is alle reden om met elkaar naar een sociaal-economisch beleid te zoeken dat effectief, meer werk schept voor mensen die zelfs nu nog niet aan de bak komen, kansen en verlichting biedt aan hen die zelfs nu nog vertoeven op de grenzen van wat we 'armoede' mogen noemen.

Maar, is de inzet die de Nederlandse vakbeweging kiest desastreus voor de Nederlandse economie? Waar ligt die geweldige kloof tussen een verantwoorde uitkomst ­ 3,5 procent volgens Dijkstal ­ en een 'levensgevaarlijke' eis van 4 procent?

Die in Europa zo veel geprezen economie?
Die waar de OECD een gouden plak voor beschikbaar zou stellen als Samaranch er de voorzitter van was? Dat lijkt ons, op zijn zachtst gezegd, sterk overdreven.

Want, voorzitter laten we eens naar de volgende feiten kijken:
- De najaarsrapportage CAO-afspraken 2000 bevestigt voor het zoveelste jaar dat werknemersorganisaties zich verantwoord opstellen.
De uitkomst van de loonsverhogingen is verantwoord in economische en maatschappelijke zin. En er zijn op tal van terreinen afspraken gemaakt die bijdragen tot meer werk, tot minder verzuim, tot betere scholingsmogelijkheden.


- De Nederlandse economie loopt als een trein. Dat was de boodschap van het CPB in de macro-economische verkenning 2001. De belangrijkste risicofactor voor een hapering in de economische ontwikkeling is het tekort aan arbeidsaanbod op een aantal plekken.

Dat tekort is niet weg zomaar te nemen door lagere looneisen. Een veel betere weg is met elkaar na te gaan hoe we dit knelpunt kunnen oplossen.

En ook hoe we ervoor kunnen zorgen dat meer mensen van de gunstige economische ontwikkelingen kunnen profiteren.

En ook hoe we het tijdbeleid, het effectueren van scholing en opleiding in sectoren en ondernemingen zodanig kunnen inrichten en kunnen vormgeven dat werknemers en werkgevers samen tot maatwerk kunnen komen.

Het is zo jammer, dat de beide eerder genoemde politici zich zo focussen op alleen de looninzet die de vakbeweging heeft geformuleerd.

Zij stappen als het ware in een valkuil, die wijzelf zoveel mogelijk willen vermijden: de valkuil dat het bij CAO-onderhandelingen alleen om 'de poen' en om niet meer gaat.

Voorzitter, als FNV gaan wij af op de werkelijkheid en daarnaar richten wij ons. Wij zijn geen vereniging van tegendraadse marktkooplieden die bij een grote vraag naar een schaars product de prijzen gaan verlagen.

Wij kiezen voor een gunstige economische ontwikkeling op lange termijn, voor meer werk ook in de jaren na 2001.

Daarin past een verantwoorde looninzet; daarin past een looninzet van 4%. Daarin past dat we ook, zoals u zelf heeft aangegeven, oog houden op de ontwikkeling van de concurrentiepositie. Nu lager inzetten dan gerechtvaardigd is, roept echter onbeheersbare reacties in de toekomst op.

Wij willen dat er geen verkeerde toon wordt gezet aan de vooravond van de nieuwe onderhandelingsronde.

Het werkt averechts op grote groepen vakbondsleden als prominente politici de FNV nu ongenuanceerd kapittelen, terwijl ze zelfs niet eens hun keel schraapten toen we ook dit jaar weer vernamen van de inkomensstijgingen die topbestuurders van ondernemingen zich zelf toekenden.

Maar gelukkig, in het voorjaarsoverleg is toegezegd dat het wetsontwerp over de openbaarheid van inkomens er op zeer korte termijn zou komen. Wat dat betreft zie ik iedere dag weer met toenemend verlangen uit naar mijn postmap.

Ik ga er vanuit dat ik daar nog deze maand als passend kerstpakket het toegezegde ontwerp van wet zal aantreffen, en dat die over het boekjaar 2001 zijn werking zal hebben.

Ten slotte nog een allerlaatste opmerking over de ontwikkeling van de lonen en de loonkosten. Wij stellen vast dat er op sommige plekken een toenemend verschil is ontstaan tussen de contractlonen enerzijds en de werkelijk verdiende lonen anderzijds. Anders gezegd: de werkgevers betalen meer uit dan zij met de vakbonden overeenkwamen. Het is niet meer dan logisch dat de vakbonden zullen proberen om dat verschil te overbruggen. Zij zullen proberen afspraken te maken over bijkomende beloningselementen en ze zullen in ieder geval proberen om financiële regelingen die nu nog buiten de CAO's vallen ónder de CAO te brengen. Dat maakt die kosten eerder méér beheersbaar, dan minder....

Met in achtneming van uw zorgen over de toekomstige ontwikkelingen, voorzitter, kunnen we toch stellen dat het goed gaat met de ontwikkeling van de Nederlandse economie.

En toch: nog veel mensen profiteren daar onvoldoende van.

De FNV heeft dat op verschillende manieren al aan U en aan de leden van het parlement kenbaar gemaakt. Hoe je het ook wendt of keert en of je nu in absolute of in relatieve termen spreekt: er zijn groepen in ons land die de associatie met de term 'armoede' oproepen. En dan zeg ik het en bedoel ik het voorzichtig.

De FNV wil de sociale cohesie in de samenleving versterken. Een evenwichtig inkomensbeleid is daarvoor een belangrijke voorwaarde. De FNV vindt dat er prioriteit moet worden gegeven aan de armoedebestrijding.

Kort samengevat wil de FNV:
 2½% extra koopkracht voor de minima via een aantal specifieke maatregelen.  Extra fiscale arbeidsongeschiktheidsaftrek voor alle langdurig WAO'ers conform de WAJONG-regeling.  Een fiscale tegemoetkoming voor chronisch zieken

Meer toegespitst nog het volgende: de reparatie van het koopkrachtbeeld waartoe in de laatste algemene politieke beschouwingen is besloten heeft alleen effect op de minima met kinderen.

Het overgrote deel van de echte minima bestaat echter uit alleenstaanden (waaronder veel oudere alleenstaande 65+vrouwen) en huishoudens zonder kinderen.

Wij willen een breder, gefaseerd uit te voeren reparatieprogramma.

Want:
a) Het is een gegeven dat ook na de algemene politieke beschouwingen de minima met circa 1% achterblijven bij de tweeverdieners met een anderhalf modaal huishoudinkomen (en deze groep zit zo ongeveer op de gemiddelde inkomensverbetering, gemeten over alle huishoudens). b) Het kabinet heeft weliswaar de koppeling hersteld, maar via de belastingplannen voor het jaar 2002 de inkomens van de inactieven 'ontkoppeld'. c) De eerder (in september 1999) door de tweede kamer 'afgedwongen' inkomensreparatie voor de minima met 1% in 2000 blijkt overigens, nu de voorlopige realisaties bekend zijn, slechts gedeeltelijk te worden gerealiseerd. Ook dit is een extra argument om in 2001 te komen tot bijstelling van deze koopkrachtuitkomsten en het waarmaken van de beloftes die in 1999 zijn gedaan. d) De FNV wil een verdere bijstelling zoveel mogelijk vormgeven door het toepassen van de niet-actievenkorting en / of het verhogen van de heffingskorting met gelijktijdige aanpassing van het belastingtarief.

Ook moet worden gekomen tot een volledige individualisering van de heffingskorting en een omzetting in een negatieve inkomstenbelasting.

Zo kan de economische zelfstandigheid ook via het belastingsysteem worden bevorderd en wordt tevens een fundamentele bijdrage geleverd aan het bestrijden van de armoedeval. Het is goed dat nu twee jaarlijks op topniveau over dit thema gesproken zal worden.

Voorzitter, bij dit alles vinden wij dat de politiek in ieder geval haar belofte over de inkomenspositie van de minima ten aanzien van het jaar 2000 moet waarmaken.

De FNV wil de ontbrekende 0,5% nog dit jaar als een eindejaarsuitkering en voor 2001 als een 0,5% extra koopkrachtreparatie in de inkomensplaatjes terugzien.

Voorzitter, wat zou het toch een zaligheid zijn als we straks, als we deze zaal uitgaan, tegen iedereen voor wie dat belangrijk is zouden kunnen zeggen: die kerstsnip, die komt er!!!

Het gaat goed met de economie.
Jawel, we hebben uw woorden over de concurrentiekracht gehoord en we zijn niet blind voor mogelijke tegenslagen, maar toch: het gaat goed.

Volgend jaar, nog maar 25 nachtjes slapen, vallen we met ons allen onder een nieuw belastingstelsel. Dat levert voor velen extra koopkracht op.
Zoals u weet zijn belastingverlagingen niet van invloed op de onderhandelingsruimte die de vakbeweging hanteert. Belastingverhogingen evenmin.

Ook in het jaar 2001 zullen we de geschoonde prijsindex hanteren bij het meebepalen van de onderhandelingsruimte en de besteding daarvan. Want, goede collectieve voorzieningen hebben hun prijs. Private welvaart mag niet concurreren met publieke armoede en andersom trouwens ook niet.

Voorzitter, we zitten hier niet bij elkaar om goedkope retoriek te bedrijven. Maar we zitten evenmin in een geblindeerde zaal, waarin we ons afsluiten voor de werkelijkheid. Geen goedkope retoriek, maar het is in ieder geval een gegeven, een feit, dat velen ongerust zijn over de het niveau en de kwaliteit van de zorg in ons land. Wachtlijsten én tekorten aan personeel waardoor soms zelfs IC-afdelingen niet meer kunnen worden bemenst, plaatsgebrek in psychiatrische instellingen, noodkreten in de zwakzinnigenzorg.

Wij mogen onze ogen daarvoor niet sluiten.
Wij mogen eigenlijk niet willen uitleggen dat zo velen er straks in inkomen op vooruitgaan, terwijl er nog steeds op onderdelen onvoldoende zorg wordt geboden.

Er moet meer geïnvesteerd worden in de zorg, want anders ontstaat er op termijn een zelfstandige belemmering om gezamenlijk een evenwichtig sociaal-economisch beleid te voeren.

Onze gezamenlijke geloofwaardigheid en daarmee het draagvlak om samen zaken te doen komt in de toekomst onvermijdelijk aan de orde als we dit probleem niet kunnen oplossen.

Voorzitter, het komt op het volgende neer:
In totaal wil de FNV 4,5 miljard aan intensiveringen in plaats van de 2,2 miljard van het kabinet. De extra 2,3 miljard moet verdeeld worden over: verpleging en verzorging 1 miljard, arbeidsmarktbeleid 1 miljard en psychiatrische zorg 300 miljoen.

Uiteindelijk staat en valt de noodzakelijke uitbreiding van de zorgvoorzieningen met de vraag of er voldoende personeel zal zijn. Voor het arbeidsmarktbeleid heeft het kabinet daarom 200 miljoen uitgetrokken. Dat is naar de mening van de FNV volstrekt onvoldoende voor de noodzakelijke uitbreiding van de opleidingscapaciteit en voor het aantrekkelijker maken van werken in de zorg.

Dat laatste betekent niet alleen maatregelen in de ondersteunende sfeer ­ praktijkondersteuning voor huisartsen, meer kinderopvang, modernisering van het personeelsbeleid ­ maar ook een meer dan marktconforme salarisverbetering. De FNV gaat dan ook uit van intensiveringen ten bedrage van 1,2 miljard.

Ik concludeer, voorzitter, dat wij op dit thema nog lang niet met elkaar zijn uitgesproken.

Voorzitter, ook in het onderwijs is een inhaalslag nodig. Allereerst dit: de Stichting van de Arbeid heeft zich in april tot het kabinet gewend met een pleidooi voor een structurele versterking van het beroepsonderwijs.

Daarbij ging het eigenlijk niet alleen om de inhoud en de materiële aspecten. Wij wilden ook een signaal afgeven naar de politiek. Een signaal om het beroepsonderwijs hoger op de agenda te plaatsen, om het beroepsonderwijs meer naar centrum van de politieke belangstelling te verplaatsen, een signaal om niet alleen hoogverheven ideologische debatten te voeren over de grondbeginselen van ons onderwijs, maar vooral om ook praktische politiek te bedrijven.

Der relatie leggen met ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, de gevolgen van de Nieuwe Economie op te vangen en mee te sturen.

Meer aandacht voor 'doen en daden' en minder aandacht voor verheven woorden en diepzinnige gedachten. De nota van de Stichting van de Arbeid was praktisch bedoeld en doelmatig. Zij is door het kabinet in het voorjaarsoverleg voorzien van welwillende woorden en welgemeende, zij het wat abstracte toezeggingen.

Maar nu?
Wij hebben in de STAR geconstateerd dat het kabinet nog onvoldoende inspeelt op de prioriteiten die de STAR zelf heeft geformuleerd. Ik gaf al aan dat het niet alleen om de materiële aspecten ging. Toch is het zo, dat juist de maatschappelijke en politieke waardering in belangrijke mate kan worden afgelezen aan de hoogte van het ter beschikking komende extra budget.

Welnu, de STAR vroeg extra impulsen van 1 á 1,5 miljard. Volgens sommige, denk aan de HBO-raad, is dat nog lang niet voldoende. Het kabinet komt met 0,5 miljard extra, zo maakten wij op uit de begroting van O C en W. Teleurstellend en verkeerd.
Wij zijn desalniettemin bereid om vandaag met het kabinet te besluiten om rondom de scholing van werknemers en van werkzoekenden tot een gezamenlijke aanpak te komen.

Wij zijn bereid te participeren in de door het kabinet voorgestelde Stuurgroep. We tekenen daarbij uitdrukkelijk aan dat het onze inzet zal zijn om in deze stuurgroep wel degelijk ook te komen tot een concretisering en implementatie van voorstellen en ideeën die in de STAR zijn geformuleerd.

En we gaan er daarbij vanuit dat voor de implementatie daarvan door het kabinet geen financiële belemmeringen ­ uiteraard binnen de grenzen van het redelijke ­ worden opgeworpen.

Voorzitter, er schort nog meer in het onderwijs.
Er moet over een brede linie meer geïnvesteerd worden in de kwaliteit van het onderwijs. De verslonzing van sommige schoolgebouwen is ten hemel schreiend. (Hoe voeden we de kinderen op deze scholen op tot milieubewuste mensen, denk je dan onwillekeurig).

We hebben het over een tekort aan leerkrachten in het primaire onderwijs. Over de aansluiting in algemene zin naar de kenniseconomie die forse ICT-investeringen vergt. Vergrijzende leraren in het voortgezet onderwijs.
Absoluut ontoereikende arbeidsvoorwaarden voor mensen die een enorme werkdruk hebben. Het imago van het onderwijs is tot een dieptepunt gedaald.

Wij vinden dat er op korte termijn een echt nieuw investeringsplan moet komen voor de totale onderwijssector. Het gaat wel degelijk om meerdere miljarden.

Maar het gaat ook om de kwaliteit van de collectieve voorziening die 'onderwijs' heet. Het gaat om de kwaliteit van de toekomst, zou je kunnen zeggen. Het gaat ook om verantwoordelijkheid nemen.

In de Stichting van de Arbeid proberen werknemers en werkgeversorganisaties gezamenlijk hun verantwoordelijkheid waar te maken. In de komende weken zal er bezien worden of er een centrale aanbeveling kan komen ten behoeven van de CAO-onderhandelingen 2001 Als zo'n aanbeveling er komt, dan zal het scholingsbeleid, het loopbaan- en employabilitybeleid daar een zeer belangrijk onderdeel in zijn.

Een recht op scholing, een eigen budget voor werknemers, een rol voor O- en O-fondsen, ook in de financiering.

Andere elementen uit zo'n aanbeveling zullen zijn: meer mogelijkheden voor werknemers om een eigen 'tijdbeleid' te voeren, met daarbij een steeds betere balans tussen 'werk en privé', een zekere modernisering van het beloningsbeleid, alsmede de herbevestiging van de noodzaak om van een verantwoorde loonkostenontwikkeling,

Er is echter meer nodig!

De sociaal-economische beleidsagenda wordt niet alleen ingevuld door werknemers en werkgevers, maar ook en zelfs meer in de eerste plaats door het kabinet.

Een evenwichtig arbeidsvoorwaardenoverleg kan alleen succesvol zijn als het is ingebed in een sociaal-economisch beleid dat ook andere evenwichten herstelt en in het oog houdt: de kwaliteit van de collectieve voorzieningen met daaronder de elementen die ik hiervoor aangaf, de aanpak van het armoedeprobleem, de infrastructuur (ook in technologische zin). Een degelijke basisverzekering tegen ziektekosten en zo meer,

Voorzitter, wij hebben aangegeven wat wij graag willen en wat wij nodig denken te hebben. Wij willen daarover op ieder moment praten en onze bijdrage leveren aan de verdere ideevorming.

Want laten we wel wezen: wij zijn voor een deel aan elkaar gebonden en dat moeten we vooral ook blijven willen.`

Meer nieuws? Ga naar www.fnv.nl/nieuws .

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie