Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Speech FNV op minderhedenconferentie

Datum nieuwsfeit: 12-12-2000
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
FNV

Met minderheden meer mogelijkheden
FNV Voorlichting - (publieksinfo@fnv.nl)

Speech Henk van der Kolk, coördinator arbeidsvoorwaardenbeleid FNV. Tijdens de minderhedenconferentie van de Stichting van de Arbeid, 12 december 2000.

Speech van Henk van der Kolk tijdens de minderhedenconferentie van de Stichting van de Arbeid op 12 december 2000.

Beste aanwezigen,

De Nederlandse economie floreert als nooit tevoren. Het lijkt alsof de zilvervloot bijna dagelijks voor de Nederlandse kust verschijnt. Als je de krantenberichten mag geloven zullen de loonstrookjes van januari onvermijdelijk een spontaan volksfeest oproepen.

Er zijn in de afgelopen jaren honderdduizenden arbeidsplaatsen gecreëerd. De werkloosheid is navenant afgenomen.

Toch profiteert niet iedereen van de welvaartstoename. En nog steeds zijn er groepen mensen voor wie geen plaats is op de arbeidsmarkt.

De evaluatie van het Stichtingsakkoord 'met minderheden meer mogelijkheden' maakt dat duidelijk. De werkloosheid onder mensen uit minderheidsgroepen blijft onevenredig hoog. De arbeidsparticipatie is lager onder allochtonen dan onder autochtonen.

Er blijft werk aan de winkel. Voor de vakbeweging, de werkgeversorganisaties, de overheid en voor de betrokkenen zelf.

Er blijft werk aan de winkel en er moet méér gedaan worden. Ik durf wat dat betreft ook best de hand in eigen boezem te steken. Ook de vakbeweging, of laat ik in dit verband maar zeggen, de FNV, laat steken vallen, laat kansen onbenut. Het is immers altijd gemakkelijker een CAO-afspraak over de hoogte van de lonen te maken, dan over een specifiek beleid voor minderheden en andere arbeidsmarktgroepen. We moeten als het ware een beetje tegen ons zelf vechten om die groepen de ondernemingen in te vechten.

We moeten de grenzen van onze mogelijkheden onderkennen, maar vervolgens ook tot aan die grenzen willen gaan. We moeten bereid zijn aandacht te besteden aan de complexiteit van het probleem, want er zijn allochtonen èn allochtonen, er zijn werkgevers èn werkgevers en er zijn CAO-onderhandelaars èn CAO-onderhandelaars.

Kunnen we uit de voeten met de algemene notie dat taalproblemen en het relatief lagere scholingsniveau de belangrijkste obstakels zijn voor mensen uit minderheidsgroepen om een baan te krijgen?

Ik denk het niet; het is maar een deel van de problematiek. Er is ook sprake van onjuiste beeldvorming, zo zegt de evaluatie, en wellicht een gebrek aan begrip voor culturele verschillen. Zoekgedrag van allochtonen en wervingskanalen van werkgevers sluiten nogal eens niet op elkaar aan.

De arbeidsparticipatie van Surinamers en Antillianen benadert nog het meest die van de autochtone Nederlanders. Taal èn cultuur denk je dan, maar misschien is dat wel naïef. Turkse en Marokkaanse vrouwen hebben de laagste arbeidsparticipatie.

Hoe komt dat? Kunnen we dat met een aanbeveling aan CAO-partijen rechttrekken? Willen we dat rechttrekken? Kunnen we het wel 'rechttrekken' noemen? Het is ingewikkeld. Pasklare oplossingen zijn er niet.

Maar we weten wel andere dingen die van belang zijn: het aandeel van mensen uit minderheidsgroepen in de beroepsbevolking neemt toe. Het aandeel van de jongere leeftijdscategorieën is in de met name Turkse en Marokkaanse bevolking duidelijk groter dan in de Nederlandse bevolking.

Hier ligt een eerste aangrijpingspunt naar mijn idee voor de vervolggesprekken over nieuwe aanbevelingen van de Stichting van de Arbeid.

Het kan en het màg niet zo zijn, dat we deze jongere generatie laten weglopen. Zij zullen aan werk geholpen moeten worden; zij zullen naar werk toegeleid moeten worden.

Daarin moeten wij als sociale partners investeren, daarin moeten ze zelf investeren en daarin moet de overheid investeren.

Een breed gedragen aanpak. Een aanpak die begint bij de basisschool, die vroegtijdig schoolverlaten tegengaat, die groepsisolement niet duldt en die leidt naar een volwaardige betaalde baan.

Wij hebben in ons akkoord van 1996 een aantal aanbevelingen geformuleerd voor werknemers en werkgevers en hun organisaties op sectorniveau en op het niveau van de onderneming. Er zijn in tal van CAO's afspraken gemaakt over een arbeidsmarktbeleid specifiek voor minderheden en een meer algemeen arbeidsmarktbeleid waardoor mensen uit minderheidsgroepen ook bereikt kunnen worden.

Het implementeren van vele arbeidsmarktafspraken is nog wel eens moeilijk. In de evaluatie wordt aangegeven dat bij de uitvoering van beleid op decentraal niveau in feite de uitvoeringsinstellingen een cruciale rol spelen.

Er moet volgens het kabinet een evenredige participatie van minderheden in de verschillende instrumenten van arbeidsmarktpolitiek zijn. Het ontbreekt aan een goede informatievoorziening om te toetsen of deze doelstelling is gehaald.

Het komt voor wat betreft de CAO uiteindelijk aan op de uitvoering, op de implementatie van gemaakte afspraken en dat is moeilijk. Misschien doen we het wel te ingewikkeld. Misschien willen we soms als vakbeweging ook wel te veel zelf regelen en moeten we de uitvoering overdragen aan daarvoor speciaal geëquipeerde organisaties.

Sectorale afspraken mogen geen belemmering zijn om op regionaal en lokaal niveau tot projecten te komen. Veel mensen uit minderheidsgroepen oriënteren zich in eerste aanleg waarschijnlijk ook meer op de lokale arbeidsmarkt dan op de sectorale arbeidsmarkt. Sectorale afspraken en projecten moeten dan ook altijd een uitwerking, neen meerdere uitwerkingen hebben in de regio's.

Wij moeten eigenlijk geen andere eisen stellen aan de uitvoering dan dat de in afspraken vastgelegde doelstellingen worden gerealiseerd. Ook extern aangetrokken uitvoeringsbureaus moeten alleen daarop afgerekend worden.

Dames en heren, onderdeel van de evaluatie is het onderzoek van het EIM naar de ontwikkelingen van het minderhedenbeleid op ondernemingsniveaus.

Over de uitkomsten van dat onderzoek heb ik gemengde gevoelens.

Enerzijds is er een groot aantal bedrijven dat maatregelen ten behoeve van minderheden toepast.

Anderzijds gaat het om bedrijven die (al) minderheden in dienst hebben en het percentage bedrijven dat minderheden in dienst heeft is niet groot, namelijk nog geen 20%. Dat lage percentage spruit voort uit het gegeven dat maar 18% van bedrijven met minder dan 10 werknemers mensen uit minderheidsgroepen in dienst hebben. En dat is, teleurstellend.

Afgezien van de mogelijke bekrompen vooroordelen her en der, oordelen kleine ondernemers wellicht dat de inpassing van mensen uit minderheidsgroepen in hun bedrijf problematisch kan zijn en risico's heeft.

Ik denk dat het goed is om kleine ondernemers die wel de stap willen zetten een traject van begeleiding en advies aan te bieden. Een persoon op wie hij/zij kan terugvallen als er misverstanden ontstaan; iemand die hem/haar kan adviseren als cultuurverschillen als belemmering worden ervaren.

Uit het EIM-onderzoek komen punten naar voren die ik tamelijk alarmerend vind - allochtone werknemers hebben verhoudingsgewijs minder vaak een vast dienstverband.

Dat betekent dat we er niet zijn met ze "erin te vechten". Ze mòèten erin blijven. Ze moeten volwaardig werk krijgen. Kwalitatief en ook qua arbeidsvoorwaarden. Hier ligt naar mijn idee een volgend aangrijpingspunt voor gesprekken over een vervolgakkoord in de Stichting van de Arbeid.

In de ondernemingen moet er een beleid komen dat minderheden dezelfde kans op ontplooiing en doorgroei biedt als autochtone werknemers. Er moet een multicultureel personeelsbeleid komen dat daaraan aandacht besteedt.

Dames en heren, er is veel te doen en veel te bespreken. Wij moeten ons als Stichting van de Arbeid opmaken voor een vervolgtraject. Voor nieuwe aanbevelingen aan CAO-partijen en aan iedereen binnen ondernemingen en andere werkorganisaties.


- Een massieve en integrale inspanning naar allochtone jongeren toe.

- Een verhoging van de effectiviteit van arbeidsmarktinstrumenten. Dit betekent onder meer een pragmatische benadering voor de uitvoering van CAO-afspraken.

- Ruimte voor initiatieven op het regionale niveau; steun aan initiatieven die op sectoraal niveau, hetzij door werknemers en werkgevers samen, hetzij door de partijen afzonderlijk worden genomen.

- Streven naar een vaste en volwaardige positie voor minderheden die wèl een baan hebben.

- Een multicultureel personeelsbeleid.

Wat mij betreft gaat het daarom. Maar ik roep graag iedereen op om aan te vullen. Het is immers een te belangrijk onderwerp voor handjeklap of een vluggertje.

Dank u wel.

Meer nieuws? Ga naar www.fnv.nl/nieuws .

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie