Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Uitzetten van grote grazers soms in strijd met de wet

Datum nieuwsfeit: 01-07-2001
Vindplaats van dit bericht
Bron: Alterra, Research Instituut voor de Groene Ruimte
Zoek soortgelijke berichten
Alterra, Research Instituut voor de Groene Ruimte

juli 2001

Uitzetten van grote grazers soms in strijd met de wet

Omdat wilde runderen een belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van natuurterreinen, worden er vaak rassen zoals Schotse Hooglanders en Galloways uitgezet. Maar als een gebied voor dit doel niet optimaal geschikt is, kan de beheerder in overtreding zijn van artikel 36 van de Welzijns- en Gezondheidswet voor Dieren. Dit artikel stelt dat het verboden is om "zonder redelijk doel of met overschrijding van hetgeen ter bereiking van zodanig doel toelaatbaar is, bij een dier pijn of letsel te veroorzaken dan wel de gezondheid of het welzijn van een dier te benadelen".

De toepassing van dit artikel werd duidelijk toen het ministerie van LNV, in antwoord op vragen uit de Tweede Kamer, onlangs verboden heeft om grote grazers uit te zetten in de Broekpolder bij Vlaardingen. De gemeente Vlaardingen en het Recreatieschap Midden-Delfland wilden de grazers uitzetten om bij te dragen aan de Ecologische Hoofdstructuur. De Broekpolder is echter in de jaren zestig en zeventig sterk verontreinigd met zware metalen en organische gifstoffen door het storten van Rotterdams havenslib. Volgens LNV moest eerst worden aangetoond dat er geen gezondheidsrisico's aanwezig zijn voordat begrazing juridisch toelaatbaar werd.

Alterra heeft daartoe metingen en risicoberekeningen uitgevoerd in de Broekpolder. Daaruit blijkt dat in de bast van de aanwezige populieren veel zware metalen zitten, maar dat de concentraties in grassen en kruiden, de belangrijkste voedselbron voor grote grazers, aanmerkelijk lager zijn. In de meest vervuilde locatie veroorzaakt de opname van cadmium en koper via het voedsel wel enige kans op het optreden van vergiftigingsverschijnselen. Als de begrazing echter gespreid over het hele gebied plaatsvindt, dan is het risico gering. Dit geringe risico hangt samen met de specifieke bodemkenmerken van het gebied, waardoor de metalen sterk aan gronddeeltjes worden gebonden en daardoor voor planten nauwelijks opneembaar zijn. Dit metaalbindend vermogen wordt vooral bepaald door de zuurgraad (pH), het organische stofgehalte en het kleigehalte van de bodem.

Een groter gevaar dan zware metalen levert de aanwezigheid in de Broekpolder van sommige persistente bestrijdingsmiddelen, zoals aldrin en dieldrin (drins), die bij zoogdieren een acute sterfte kunnen veroorzaken. In de beoogde begrazingslocaties in de Broekpolder zijn de gehalten hiervan echter dermate laag dat gezondheidsrisico's hier niet zijn te verwachten. Buiten het beoogde begrazingsgebied komen wel hoge dringehalten voor, zodat er daar wel sprake is van een groot gezondheidsrisico voor grazers. Planten nemen deze stoffen weliswaar nauwelijks uit de bodem op, maar het risico wordt vooral veroorzaakt door aanhangende gronddeeltjes die met het voedsel mee worden opgenomen. Voor drins is het risico van deze opnameroute veel groter dan voor zware metalen.

Het onderzoek van dr.ir. Wim Ma van Alterra toont aan dat begrazingsgebieden ook bij aanwezigheid van bodemverontreiniging voor bepaalde doelen geschikt kunnen zijn. Voor een bepaald type van bodemgebruik wordt de geschiktheid bepaald door:

de aard en concentratie van de aanwezige gifstoffen,

de route van doorvergiftiging in het ecosysteem,

de gevoeligheid van de doelorganismen, en

het vermogen van de bodem om de gifstoffen te binden en vast te leggen.

Al deze factoren kunnen tussen gebieden sterk verschillen, zodat een risicobeoordeling voor een terrein steeds geboden blijft. Zijn er problemen te verwachten dan kunnen oplossingen worden gezocht, hetzij in de toepassing van een bepaald beheer of remediatie van de bodem, hetzij in een aanpassing van het gebruiksdoel van het terrein.

W.C. Ma, A.T.C. Bosveld & D.B. van den Brink
Schotse Hooglanders in de Broekpolder?
Analyse van de veterinair-toxicologische risico's van de verontreinigde bodem voor grote grazers
Alterra-rapport 260 ISBN 1566-7197 Prijs: f41,25 18,-

Meer informatie over dit onderwerp kunt u krijgen bij:

Alterra
dr. ir. Wim Ma
0317-47 78 40
(w.c.ma@alterra.wag)-ur.nl

Voor meer informatie kunt u terecht bij Connie van Doorn (0317 474487) van de afdeling Communicatie van Alterra.

terug

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie