Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Opmars EPO-opvolgers in sportcircuit?

Datum nieuwsfeit: 05-10-2001
Vindplaats van dit bericht
Bron: Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken
Zoek soortgelijke berichten
Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken


Opmars EPO-opvolgers in sportcircuit?

Het heeft al in vele dagbladen gestaan: EPO-gebruik is uit onder duursporters die er bewust voor kiezen om het dopingreglement niet op te volgen. Zo blijkt dat bij de afgelopen Giro bij 52 wielrenners dopinggeduide producten zijn aangetroffen, echter in geen enkel geval EPO. Sinds de internationale wielrenunie heeft bepaald dat de bestaande urinetest om misbruik van het geneesmiddel erytropoëtine (EPO) aan te tonen juridisch waterdicht is, zijn reeds enkele wielrenners tegen de lamp gelopen. Het is te verwachten dat andere sportbonden deze test ook zullen invoeren.

EPO
Het hormoon erytropoëtine (EPO) is een lichaamseigen stof, die wordt geproduceerd in de nieren, en het rode beenmerg stimuleert tot de aanmaak van rode bloedcellen. Lichaamsvreemd (extern toegediend) EPO is ontwikkeld als een geneesmiddel, dat voornamelijk voorgeschreven wordt aan nier- en kankerpatiënten. EPO staat op de IOC-lijst en wordt vermoedelijk veelvuldig gebruikt als prestatiebevorderend middel in de sport, met name bij de duursporten. Epo-gebruik kan hart- en herseninfarcten, hersenbloedingen, longembolie en nierbeschadigingen tot gevolg hebben. Hoofdpijn, verwardheid, griepachtige klachten en huidallergische reacties vallen onder de mildere bijwerkingen.

Hier volgt een overzicht van de middelen die genoemd worden als opvolgers van EPO. Wat opvalt, is dat de middelen over het algemeen grotere gevaren voor de gezondheid opleveren dan EPO.

NESP
Een middel dat alleen al door de naamgeving als opvolger van EPO kan worden betiteld is Novel Erythropeiesis-Stimulating Protein, oftewel NESP. Het is ontwikkeld voor patiënten met ernstige bloedarmoede en heeft als groot voordeel dat het langer effectief is dan zijn voorganger EPO; ongeveer drie keer zo lang. Hierdoor zijn minder injecties nodig om hetzelfde effect (meer rode bloedcellen en daarmee een hogere zuurstoftransportcapaciteit in het bloed) te bereiken. Voor kwaadwillende sporters betekent dit dat NESP ook langer detecteerbaar is. Op basis van de chemische structuur van NESP is te verwachten dat de huidige EPO-test ook NESP-gebruik goed zal kunnen aantonen. NESP lijkt dan ook niet interessant voor de kwaadwillende sporter.

HemAssist en Oxyglobine
HemAssist en Oxyglobine maken deel uit van een nieuwe generatie bloedvervangers. Andere namen van geneesmiddelen uit deze groep zijn PolyHeme, Hemopure en HemoLink. Dit zijn allemaal hemoglobinemoleculen die gewonnen wonnen uit humaan of runderbloed. Hemoglobine is het molecuul in een rode bloedcel dat daadwerkelijk zuurstof bindt en transporteert. Deze bloedvervangers zorgen dus voor een extra transportmogelijkheid van zuurstof. Ze worden ontwikkeld als uiterste redmiddel voor mensen (en dieren) die ernstige bloedtekorten hebben, bijvoorbeeld na een ongeluk. Voor sporters betekent extra zuurstoftransport ook een betere sportprestatie. Om misbruik van deze middelen op te sporen zijn bloedtesten nodig waarbij het hemoglobine wordt bepaald, zoals bijvoorbeeld in het langlaufen en het schaatsen gebeurt.

Het lichaam herkent deze middelen als lichaamsvreemde stoffen, met als gevolg dat ze zeer snel worden uitgescheiden via de nieren. Dit betekent dat een injectie slechts enkele uren effect heeft. Tijdens deze uren krijgen de nieren het hard te verduren en is de urine donkerbruin gekleurd. Binnen een dag zijn de middelen zo goed als geheel uitgeplast. Dit geeft meteen één van de grootste gevaren voor de gezondheid aan bij gebruik van deze middelen: de kans op nierschade is erg groot. Hiernaast behoren geelzucht en een slechter functionerend immuunsysteem tot de bijwerkingen.

RSR-13
De stof met codenaam RSR-13 bindt aan het lichaamseigen hemoglobine en zorgt door deze binding voor een grotere zuurstofafgifte in de weefsels. Als geneesmiddel is RSR-13 ontwikkeld om chemotherapie en bestralingen effectiever plaats te laten vinden. Voor sporters betekent dit dat RSR-13 zal zorgen voor meer zuurstof in de spieren, zonder dat het gebruik ervan op te sporen is door middel van de huidige dopingcontroles. Net als NESP en alle bloedvervangers is RSR-13 (nog) niet geregistreerd als medicijn in Nederland, onder andere omdat het nog niet genoeg getest is op de bijwerkingen die het zal hebben. De bijwerkingen die al wel bekend zijn, zijn een gevolg van de grotere zuurstofafgifte in de spieren. Dit kan leiden tot een zuurstoftekort elders in het lichaam, met als gevolg bloeddrukdaling en kortademigheid. Bloedklonteringen, hart- en herseninfarcten zijn ook te verwachten als bijwerkingen.

Dit artikel is reeds eerder gepubliceerd in de Receptor (september 2001), nieuwsbrief van het NeCeDo.

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie