Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Eerste reactie Nina Brink op artikel in FEM De Week

Datum nieuwsfeit: 05-10-2001
Bron: Ingezonden persbericht
Zoek soortgelijke berichten
Ingezonden persbericht

Geachte redactie,
naar aanleiding van onderstaand artikel in FEM De Week van 6 oktober 2001, geef ik u hierbij de reactie van mevrouw Brink:
1. Nina Brink noch Renessence Ventures aast op Ivo Niehe Producties;
2. Ton van den Brandt heeft dit gecheckt bij Eric Tolsma van Ladot (een van de deelnemingen van Renessence Ventures) en de heer Tolsma heeft bovenstaand punt met kracht ontkend;

3. Ton van den Brandt heeft echter niet met Nina Brink zelf gesproken; misschien heeft hij wel pogingen gedaan, maar niet via het enige juiste kanaal (nota bene het bureau dat hij in dit artikel aanhaalt) namelijk communicatie-adviesbureau Paul Kok Consultants (in casu ondergetekende en collega Ingrid Wallisch);

4. Nina Brink heeft geen behoefte aan revanche of een come back op de manier die is geschetst in het artikel - dus zeker ook geen behoefte aan spotlights, integendeel;

5. Nina Brink is pas bij de beursgang van Newtron in dit bedrijf gestapt en niet daarvoor zoals wordt gesuggereerd;

6. Er zijn geen karrenvrachten civiele claims; er loopt er eentje van advocaat Van der Goen;

7. Nina Brink vindt niet dat ze verguisd is - mede vanwege het feit dat ze door het OM niet langer strafrechtelijk wordt vervolgd;

Met vriendelijke groeten,

Lucas Stassen
senior consultant

PK(-: Paul Kok Consultants
Koningin Wilhelminaweg 469
3737 BE Groenekan, Netherlands
P.O. Box 9533
3506 GM Utrecht, Netherlands
Tel. +31 346 217 117
Fax +31 346 217 118
E-mail: (lucasstassen@pkc.nl)
GSM: +31 6 53 414 711

www.pkc.nl

Terug in de spotlights
Nina Brink wil revanche na de ondergang van haar World Online. De verguisde zakenvrouw aast op Ivo Niehe Producties, de derde tv-producent van Nederland. Met zo'n aankoop is ze in één klap 'back in business'. En terug in de spotlights.
Als Nina Brink ergens niet tegen kan, is het om in een kwaad daglicht te worden gesteld. In haar tijd als bestuursvoorzitter van internetaanbieder World Online (WOL) barstte de zakenvrouw regelmatig in tranen uit. Het verhaal gaat dat ze een keer huilend de vergadering verliet, toen een kritische toezichthouder tekst en uitleg verlangde over de cijfers die Brink niet wilde of kon verschaffen. 'Jullie waarderen mij niet', riep zij, vlak voordat ze de deuren achter zich dichtsloeg. Mensen die Brink persoonlijk kennen, vertellen over haar grote zucht naar erkenning. 'Ze voelt zich voortdurend ondergewaardeerd.'
Hoewel Brink al op haar 34ste miljonair was, bleef de echte erkenning tot nu toe altijd uit. De bedrijfjes die Brink startte maakten haar rijk, maar ook omstreden. Als gesjeesde psychologiestudente richtte zij op haar 23ste met haar toenmalige echtgenoot Ben Aka het computeronderdelenbedrijf Akam op. Bij de echtscheiding, elf jaar later, werd Nina, meisjesnaam Vleeschdraager, uitgekocht voor acht miljoen gulden. Dat geld investeerde ze in A-line, een distributeur van automatiseringsproducten, dat zij met haar tweede echtgenoot Ab Brink opzette. Al na twee jaar werd het bedrijfje ondergebracht bij Newtron, het nieuwe computerbedrijf van Willem Smit. Maar de beoogde synergie, groei en internationalisering bleven uit. Door interne conflicten tussen Brink en Smit en een gebrekkige organisatie ging Newtron kort na de beursgang failliet. Het conglomeraat bleek er veel slechter voor te staan dan in de markt werd gedacht.
Eind 1995 is het tijd voor Brinks derde project: World Online. Het moet haar finest hour worden. Met de beursgang van WOL kan Brink de wereld eindelijk laten zien dat ze succesvol is. En even lijkt dat te lukken: in oktober 1999 wordt ze door de internationale communicatie-industrie gekozen tot Zakenvrouw van het Jaar. Iedereen loopt met haar weg en de inschrijving op aandelen WOL overtreft alle verwachtingen. Maar de beursgang op 17 maart 2000 loopt uit op een drama. De koers van het aandeel WOL keldert in een paar uur van 43 naar 14 euro. Beleggers, onder wie veel vrienden en familie van Brink, voelen zich bedrogen. Er gaan verhalen over voorkennis en Brink zou een pakket aandelen vlak voor de beursgang hebben verkocht. Het Openbaar Ministerie besluit, na aangiftes van gedupeerde beleggers, een strafrechtelijk onderzoek te starten naar de handel en wandel van Brink. Ze is het symbool van de ontplofte internetzeepbel.
Een kleine rehabilitatie volgt, wanneer eind juli van dit jaar blijkt dat het OM Brink niet langer als verdachte beschouwt. Nina Brink is dolgelukkig. Ze zoekt na een jaar van stilzwijgen via communicatiebureau Paul Kok consultants direct de publiciteit op. Brink breekt haar vakantie in Zuid-Frankrijk af en belegt in allerijl een persconferentie. 'Van elke blaam gezuiverd', staat er in juichende letters boven het persbericht.
De triomfantelijkheid waarmee Brink haar eigen onschuld verklaart, verraadt veel opgekropte frustraties. Het aanwezige journaille krijgt een flinke veeg uit de pan van de meest besproken bestuurder van het jaar 2000. "Ik ben erg geschrokken van het gemak waarmee men mij sinds de beursgang van World Online heeft veroordeeld. Toch heb ik er herhaaldelijk op gewezen dat deze aantijgingen niet op feiten waren gebaseerd." Dat Brink maanden voor de beursgang stukken heeft verkocht voor een fractie van de uiteindelijke beurskoers is wat onhandig, erkent zij. Die transactie had duidelijker in het prospectus kunnen worden gezet. Maar van misleiding, voorkennis of valsheid in geschrifte is geen sprake. De karrenvracht civiele claims die op haar staat te wachten, deert Brink niet. In de VS worden volgens haar bestuurders immers vrijwel dagelijks aansprakelijk gesteld. In de weken daarna verschijnt de zakenvrouw ineens weer in bladen en kranten. Haar boodschap: ik heb fouten gemaakt, maar ik ben onterecht beschuldigd. Nooit meer gaat ze een bedrijf leiden, zegt Brink eind december tegen De Telegraaf. 'Ik een comeback? Waarin? In deze shit? Niks is zo erg geweest als dit jaar. Ik ga me nooit meer profileren. Hooguit wat investeringen met hier en daar een deelneminkje.' Dat laatste doet ze direct na haar vertrek bij WOL. Brink, die naar schatting goed is voor zo'n zevenhonderd miljoen gulden, zet medio 2000 met haar WOL-directeuren Eric Tolsma en Rob van der Linden een investeringsbedrijf op. Het bedrijf, Renessence Ventures, is naar eigen zeggen goed voor
ongeveer honderd miljoen euro investeringskapitaal en richt zich vooral op de internetbranche. Het eerste wapenfeit van het investeringsvehikel is een deelname in een Amerikaanse amusementssite, het beursgenoteerde Paradise Music, voor naar verluidt 3,5 miljoen gulden. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Alleen financieel deelnemen is niet genoeg. Eind vorig jaar richten Brink en consorten LaDot op: een bedrijfje dat in Nederland en Europa internetdiensten gaat verkopen aan bedrijven. Vooral het midden- en kleinbedrijf moet voorzien worden van sites en toepassingen op het gebied van e-commerce. De nieuwe onderneming krijgt het toepasselijke motto back to business. Een deel van de aandelen in LaDot wordt verkocht aan de Amerikaanse investeringsmaatschappij FGII Ventures. Om de Europese ambities kracht bij te zetten neemt LaDot op 2 februari van dit jaar het bijna failliete Freehosting over. Dit bedrijf is inmiddels marktleider op het gebied van domeinregistratie en websitebeheer. Volgens LaDot heeft Freehosting 75.000 klanten en de infrastructuur om een Europees platform voor internetdiensten te beginnen.
Dat is nog lang niet genoeg. Nina Brinks zucht naar revanche is veel groter. Ze aast nu op Ivo Niehe Producties, de op twee na grootste tv-producent van Nederland na Endemol en ID&Dtv. De verwachte omzet ligt rond de vijftig miljoen gulden en er werken ongeveer 140 mensen. Volgens een goed ingelichte bron zijn de onderhandelingen al in een vergevorderd stadium en wordt het contract op woensdag 17 oktober getekend. Zodra de betrokkenen wordt gevraagd naar de overname, gaan de luiken uiteraard ratelend naar beneden. Dat is ook logisch: in twee weken tijd kan een overname nog gemakkelijk afketsen. Iedere verkeerd begrepen uitspraak kan de deal onderuit halen. Nina Brink zelf weigert ieder commentaar. Bij tv-producent Endemol, dat bijna veertig procent van de aandelen van Ivo Niehe Producties in handen heeft, is iets raars aan de hand. Een woordvoerder van het mediabedrijf ontkent in eerste instantie dat het aandelenpakket wordt verkocht. Daarna krabbelt zij terug. Ze beweert dat het te veel uitleg vraagt om die ontkenning staande te houden. "Mijn officiële reactie is dus dat ik het bericht niet kan bevestigen."
Directeur Marc Dullaert van Ivo Niehe Producties, die ongeveer tien procent van de aandelen bezit, is stelliger. Hij ontkent dat er sprake is van een overname. "We zijn niet in gesprek over een verkoop. Niet op de korte, noch op de middellange termijn." Daarmee staat hij lijnrecht tegenover Ivo Niehe zelf. De meerderheidsaandeelhouder van het productiebedrijf laat er geen twijfel over bestaan dat hij op zoek is naar een geschikte koper. "Ja, sinds vorig jaar zijn we serieus en langdurig in gesprek geweest met vier partijen. We kunnen heel goed een financiële partij gebruiken die ons verder helpt om de Europese markt op te gaan. Voor zover ik weet, hebben we tot op heden nog geen goede partner gevonden. Schrijft u nou niet op dat we niemand zoeken, want dan verliezen potentiële partijen misschien hun interesse. Ze mogen bellen, hoor. Je weet nooit wie er langskomt. We hebben advocatenkantoor De Brauw Blackstone Westbroek het mandaat gegeven om een geschikte kandidaat te vinden en de verkoop af te handelen. Of Nina Brink daarbij zit? Ik weet het niet, maar het zou heel goed kunnen. Het zou mij niets verbazen."
De logica van zo'n investering is duidelijk. Brink heeft een sterke voorliefde voor mediabedrijven. Volgens waarnemers vond ze bij World Online de telecomkant altijd het minst interessant. Brink wilde van WOL veel liever een mediabedrijf maken. De grote klap moest komen met de overname van tv-producent Endemol, nadat analisten er nadrukkelijk op wezen dat WOL nog content ontbeerde. Eind 1999 benaderde Nina Brink de Endemol-eigenaren Joop van den Ende en John de Mol. Maar de overname mislukte: het Endemol-bestuur was niet onder de indruk van Brinks bedrijf. Vooral bestuurslid Ruud Hendriks vreesde dat WOL een blok aan het been zou worden van de tv-producent. Medio 2000 ging het Spaanse telecombedrijf Telefónica er met Endemol vandoor.
Nina Brink kent Ivo Niehe al langer dan vandaag. Volgens de Volkskrant staat de televisiepresentator ten tijde van de WOL-periode in de persoonlijke agenda van Brink.
Via omroepvereniging de Tros zijn de twee in ieder geval stevig met elkaar verbonden. Voormalig WOL-bestuurder, Ruud Huisman, was voor zijn aantreden bij het internetbedrijf financieel directeur bij de Tros. De publieke omroeporganisatie werd mede door zijn invloed aandeelhouder van het eerste uur bij het WOL-avontuur. De innige relatie van de Tros met Ivo Niehe gaat nog veel langer terug. Voor 1983, toen Niehe zijn eigen productiehuis opzette, was hij jarenlang hoofd Amusement bij de Tros. Tot op de dag van vandaag neemt de Tros een groot deel af van de programma's van Ivo Niehe Producties.
De aankoop van de tv-producent zou uitstekend passen in de portefeuille van Brinks investeringsmaatschappij Renessence, die al belangen heeft in de amusementswereld. Ivo Niehe Producties heeft Europese ambities en produceert content voor internet. Vorig jaar lijfde Ivo Niehe nog het internetbedrijfje 2MB in, dat multimediale programmaconcepten ontwikkelt.
Nina Brink is altijd blijven geloven in een digitale toekomst. De komst van breedband voor het grote publiek, waarop beelden en geluid kwalitatief hoogwaardig worden doorgegeven, laat waarschijnlijk nog wel een tijdje op zich wachten. Maar Brink heeft de tijd en het geld. Voor Ivo Niehe Producties is ze volgens een betrokkene bereid heel veel geld neer te leggen. Bij een verwachte omzet van vijftig miljoen gulden en een branchegemiddeld rendement van twaalf procent komt dat waarschijnlijk neer op zo'n 120 miljoen gulden. Daarna heeft Brink nog genoeg geld over om de zaak lange tijd draaiende te houden. Ton van den Brandt

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie