Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Nieuwjaarstoepraak Geert Bourgeois (Nieuw-Vlaams Alliantie)

Datum nieuwsfeit: 12-01-2002
Vindplaats van dit bericht
Bron: Razende Robot Reporter
Zoek soortgelijke berichten
Nieuw-Vlaamse Alliantie

Nieuwjaarstoepraak Geert Bourgeois: 2002, een Nieuw-Vlaams Alliantie jaar (12/01/02)

Nieuw-Vlaamse vrienden,
Dames en heren van de pers,
Waarde landgenoten,

Met deze nieuwjaarsontmoeting knopen we, na een onderbreking verleden jaar, weer aan met een goede Vlaamse traditie.
Goede tradities moeten in ere gehouden worden. Nieuw(e)jaren, mekaar het beste toewensen: het is meer dan een ritueel, het is een moment van menselijk contact tussen gezins- en familieleden, tussen vrienden en collega's, een moment van solidaire verbondenheid.

Namens het partijbestuur en in mijn eigen naam wens ik jullie allen een goed jaar: een goede gezondheid, liefde, genegenheid en geluk, voldoende levenskwaliteit in het magische jaar 2002.

Een goede gezondheid is de basis van ons welzijn. Nochtans loopt het vandaag grondig fout in de gezondheidszorg. Artsen protesteren tegen de toenemende administratieve rompslomp, het overwerk en de aantasting van hun inkomen.
Maar ook de financiële houdbaarheid van onze ziekteverzekering staat ter discussie, onder de regering-Verhofstadt - die de mond vol heeft van lastenverlaging én van sociale maatregelen - wordt vandaag een forfaitaire verhoging van de ziekenfondsenbijdragen doorgevoerd!

De N-VA zal in het komende jaar een prioriteit maken van gezondheidszorg. Tal van medici en paramedici hebben ons de voorbije weken gecontacteerd. De signalen zoals de recente open brief aan Minister Frank Vandenbroucke van een huisarts, tonen aan dat velen in de sector niet alleen en terecht aandacht vragen voor hun problemen, maar evenzeer als betrokken Vlaming hun verantwoordelijkheid voor de gemeenschap willen opnemen. Samen met de patiënten en met de N-VA willen zij werken aan een Vlaams Pact Gezondheidszorg. Eergisteren lanceerde kamerlid Danny Pieters al een concreet tienpuntenplan, als basis voor de discussie.

Moge dit alvast duidelijk zijn: indien alle politieke partijen, ziekenfondsen en beroepsorganisaties écht een kwalitatief hoogstaande, betaalbare en toekomstgerichte gezondheidszorg voor álle Vlamingen willen, dan zal minstens één taboe moeten sneuvelen: Vlaanderen en Wallonië moeten zélf verantwoordelijkheid opnemen voor hun eigen behoeften en voor hun eigen bestedingspatroon.

De immense geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië zorgt níet voor een betere gezondheidszorg voor de modale Waal, laat staan voor de modale Vlaming. Niet Vlaanderen, niet Wallonië, niet de arts, niet de patiënt, niemand is nog gebaat bij een Belgische gezondheidszorg.

Vrienden, niet alleen ziekte is levensbedreigend. Het verkeer blijft dood en vernieling zaaien. België blijft bij de koplopers in Europa van het aantal verkeersdoden.

Verkeersveiligheid is slechts één van de prioriteiten van de regering Verhofstadt waarvoor ze gebuisd is, maar het is wel een prioriteit die kan tellen. In plaats van een coherent en doordacht beleid zien we nu al twee en een half jaar lang cynische pingpong spelletjes tussen ministers onderling, tussen rood en groen, tussen Vlaams en federaal, met als triest resultaat een niet-begrijpende, ontgoochelde burger die zich afwendt.

De groenen hopen dat blaten wol produceert en zodoende lanceerde Durant deze week nog maar eens een zoveelste nieuw plan. Daarvoor zijn honderdduizenden bijkomende politieuren nodig en een automatische geïnformatiseerde verwerking. Er blijken slechts twee kleine probleempjes te zijn:

Duquesne kan of wil de politie-uren niet ter beschikking stellen en de informatica om al die PV's te verwerken is er niet. Zelfs de middelen om die informatica aan te schaffen zijn er niet.

Als de federale regering het aantal verkeersdoden niet wil of niet kan aanpakken, dan moet Vlaanderen dat doen. Wij hebben genoeg van de profileringsdrang en het populisme van Steve Stevaert. De SP, die het voortaan Anders zou doen, moet haar dreigementen hard maken: verkeer moet nog deze zittingsperiode een volledig Vlaamse bevoegdheid worden. De N-VA heeft terzake een voorstel van bijzondere wet ingediend, wij rekene dus op de steun van SP.A.

Intussen moeten de hardroepers voor eigen deur vegen. Wat belet minister Stevaert om werk te maken van zijn doelstelling om met infrastructurele ingrepen 1/3 minder verkeersslachtoffers te hebben? Waarom legt hij verder rotondes aan die moordend zijn voor het fietsverkeer? Waar blijft een algemeen plan om alle intergemeentelijke verbindingen van veilig afgescheiden fietspaden te voorzien?

Er is natuurlijk nog veel meer dan verkeersveiligheid waarvoor paars-groen mislukt is. Niet toevallig heeft men het altijd over een paars-groen experiment. Experimenteren is natuurlijk leuk, alleen is experimenteren waar het over het algemeen belang gaat, hoogst gevaarlijk.

Ik zou u een waslijst van kritiek kunnen voorleggen, op een regering die experimenteert en communiceert, maar niet regeert. Ik beperk me tot enkele punten.

Op nieuwjaarsdag was er in Brussel geen enkele erkende politiezone, in Wallonië waren er welgeteld twee, in Vlaanderen een minderheid. Dat de kwaliteit van de politionele dienstverlening er niet op verbeterd is ondanks de vele miljarden, daar weten ze in Antwerpen met een korps dat 6,2 miljard op jaarbasis kost en 2.630 politieagenten heeft, alles van.

Deze liberale regering zou ook werk maken van de verlaging van de hoge fiscale en parafiscale druk en van de belasting op arbeid in het bijzonder. Minstens diende het niveau bereikt te worden van de ons omringende landen.

Het laatste verslag van de OESO meldde dat de fiscale druk in België in 2000 gestegen is van 45,7% van het BBP naar 46%. Hiermee komt België op de 4e plaats in de OESO-rangschikking, na Zweden, Denemarken en Finland. Geen verlaging dus, laat staan tot op het niveau van de ons omringende landen. Meer nog, in 1999 stond België nog beter gerangschikt dan Frankrijk, in 2000 springt Frankrijk over België.

Tot onze vreugde heeft de voorzitter van het ACV zich uitgesproken voor ons voorstel om de kosten van gezondheidszorgen en gezinsbijslagen uit de bruto-loonkost te halen. De Vlaamse regering moet ons voorstel daadkrachtig ondersteunen. Met dit voorstel verliest Vlaanderen in één klap zijn loonkostenhandicap tegenover onze handelspartners, kunnen gezondheidszorg en gezinsbeleid Vlaamse bevoegdheid worden en kan een einde gemaakt worden aan de onrechtvaardige transfers in de gezondheidszorg.

Waar blijft de moderne klantvriendelijke administratie, de administratieve vereenvoudiging, de herwaardering van het parlement, de kwaliteit van de wetgeving en de rechtszekerheid?

Hoe staat het met Copernicus en de hervorming van ambtenarij, nu de Franstalige meerderheidspartijen hun `njet' hebben geformuleerd en zelfs een belangenconflict hebben ingespannen tegen de wijziging van de taalwet? Zij vrezen dat de federale ambtenarij niet langer gebruikt zou kunnen worden als instrument van dienstbetoon om hun kiezers een postje te verschaffen, op rekening van vadertje staat. De Franstaligen zijn doodsbang dat zou geraakt worden aan de scheve verhouding in de federale ambtenarij. Als enige partij klaagt de N-VA nog aan dat de Vlamingen wel goed genoeg worden bevonden om de federale staatskas te spijzen, maar dat amper 54% van de federale ambtenaren Nederlandstaligen zijn.

De regering-Verhofstadt kan niet langer verhullen dat zij verlamd wordt door communautaire tegenstellingen. De agressieve mediastrategie, de ongehoorde rechtstreekse persoonlijke interventies op diverse redacties van kranten, radio- en televisiestations, het beeld van de goed-nieuws-show.. het haalt allemaal niets meer uit. Het is afgelopen met de schone schijn, met de holle retoriek en de blitse verpakking. Over zowat álles staan Vlamingen en Franstaligen, zowel in de regering als in het parlement, diametraal tegenover elkaar. Elke ministerraad lijkt wel een Guldensporenslag, met dit verschil dat in de regering het altijd de Vlamingen zijn die het onderspit moeten delven.

N-VA'ers,

Voor onze partij vormt de herdenking van 700 jaar Guldensporenslag het uitgelezen moment om 11 juli eindelijk uit te roepen tot betaalde feestdag voor álle Vlamingen. Minister-president Dewael ging er eens over praten met premier Verhofstadt. De minister-president kan zich de rit besparen. Het wetsvoorstel van de N-VA wacht op bespreking in het federaal parlement. De Vlaamse meerderheidspartijen moeten niet gaan bedelen bij de premier, zij moeten het wetsvoorstel van de N-VA in het parlement goedkeuren.

In 2002 zullen wij ook meer dan ooit de onrechtvaardige transfers van Vlaanderen naar Wallonië aanklagen. De N-VA eist Vlaams welzijn en Vlaamse welvaart in Vlaamse handen!

Ook de Vlaamse bomen reiken niet tot in de hemel. Door het gebrek aan daadkracht van paars-groen blijft Vlaanderen kampen met een concurrentiële achterstand ten opzichte van zijn voornaamste handelspartners.
De Vlaamse werkloosheid blijft stijgen. De Vlaamse minister van Tewerkstelling staat erbij, kijkt er naar en geeft er - niet altijd juiste - commentaar op. Meer kan hij niet doen.

Beste vrienden,

De N-VA heeft tal van recente constructieve voorstellen op tafel liggen in het federaal parlement, gaande van de invoering van de tweetaligheid voor federale ministers, over de hervorming van justitie en van de sociale zekerheid, het statuut van de zelfstandigen, het aanpakken van de willekeur in de wegtakeling van autovoertuigen, tot en met het stakingsrecht en de invoering van sociale verkiezingen in de openbare sector.

Maar ook in het Vlaams parlement tekent de N-VA present. U heeft ongetwijfeld vernomen dat democraten tegenwoordig een parlementslid zijn stemrecht ontnemen in de Commissie Financiën wanneer hij consequent een gezinsvriendelijke maatregel steunt. Ik zeg u hier klaar en duidelijk: die maatregel heeft op ons niet de minste indruk gemaakt. Onze parlementsleden blijven consequent en rechtlijnig in hun stemgedrag. Zowel in het federaal parlement als in het Vlaams parlement is de N-VA het syndicaat van het algemeen Vlaams belang!

Wat bijvoorbeeld níet met het algemeen Vlaams belang strookt, is de voorgestelde hervorming van het Vlaams hoger onderwijs. Onder de banier van de globalisering en internationalisering willen de Vlaamse meerderheidspartijen de Bologna-hervorming aangrijpen om een verengelsing van het hoger onderwijs door te voeren. Stel het u even voor: Vlaamse professoren gaan Vlaamse studenten les geven in het Engels. Dit zal ten koste van de onderwijskwaliteit gaan. Om in een vreemde taal te onderwijzen, dient men deze taal volledig te beheersen. Maar ook om in een vreemde taal onderwezen te worden, dient men deze taal volledig onder de knie te hebben. Wanneer Vlaamse of andere niet-Engelstalige professoren in het Engels doceren aan Vlaamse studenten is er sprake van een dubbel kwaliteitsverlies; bij de zender én bij de ontvanger van de boodschap.

En wat met de sociale gevolgen? Willen we terug een kenniskloof tussen een Engelstalige hooggeschoolde elite en een zogenaamde `ongeletterde' massa? Het zijn daarenboven vooral kinderen uit kansarme en allochtone gezinnen die te weinig doorstromen naar hogeschool of universiteit. Eén van de redenen is de gebrekkige taalkennis. Terwijl er inspanningen worden geleverd om die achterstand m.b.t. het Algemeen Nederlands weg te werken, gaat men nu een bijkomende drempel inbouwen door aan onze universiteiten en hogescholen in het Engels te doceren.

Het Martelarenplein mag het nu reeds weten: de N-VA zal zich, binnen en buiten het parlement, met hand en tand verzetten tegen de verengelsing van het hoger onderwijs! De N-VA start dan ook acties tegen het Bologna-decreet.

Als sociale rechtvaardigheidspartij rekent de N-VA onderwijs tot haar prioriteiten. Anno 2002 klinkt het vreemd in de oren dat voor tal van gezinnen in Vlaanderen de studiekeuze van kinderen bepaald wordt door het gezinsbudget. De publicatie van de Vlaamse onderwijsindicatoren bewijst dat het Vlaams leerplichtonderwijs nog steeds verre van kosteloos is. Nochtans hebben onze Vlaamse volksvertegenwoordigers berekend dat het gratis maken van het leerplichtonderwijs minder dan de hélft kost van de afschaffing van het kijk- en luistergeld. Het eerste staat wél in het Vlaams regeerakkoord, het tweede niet! Als samenhorigheidspartij kiest de N-VA voor de gemeenschap, voor álle Vlamingen. Voor de N-VA is gratis onderwijs belangrijker. We zijn toch voor gelijke kansen, nietwaar minister Stevaert? Een creatieve regering had andere financiële middelen kunnen vinden.

Nieuw-Vlaamse vrienden,

De verdediging van het algemeen Vlaams belang levert in het parlement niet altijd het verhoopte resultaat. Soms worden de meest fundamentele rechtsprincipes opzij geschoven om toch maar een compromis te vinden tussen Vlamingen en Franstaligen. Zo kwam ook het Lambermontakkoord tot stand. Onder andere de Brusselse Vlamingen betalen het gelag. De duurbetaalde, zogezegd `gegarandeerde' Vlaamse schepenen moesten de pil vergulden. Wij werden weggehoond wanneer we waarschuwden voor ambitieuze Franstaligen die zich plots zouden bekeren tot de Nederlandse taalrol. Vandaag bieden de nep-Vlaamse schepenen zich overal aan, teneinde de gemeentelijke prijzenpot op te strijken. En wie dacht dat deze prijzenpot de Vlamingen in Brussel zou ten goede komen, komt bedrogen uit.

Op het gewestelijke vlak werden ondemocratische grendels ingebouwd die niets van doen hebben met de strijd tegen extreemrechts, maar wel met het neutraliseren van een mogelijk tegendraadse Vlaamse meerderheid. De N-VA laat de Vlamingen in haar eigen hoofdstad niet in de steek. Gesteund door onze bloeiende Brusselse afdeling, tekent de N-VA bij het Arbitragehof beroep aan tegen het Lambermont-akkoord om de vernietiging te verkrijgen van die artikels die nefast zijn voor de Brusselse Vlamingen.

Beste vrienden,

Tevergeefs heeft de N-VA herhaaldelijk gepleit voor een integriteitsbeleid voor ministers, ambtenaren en kabinetsmedewerkers. De Slangen-saga wijst uit dat de nood hoog is. De regeringen voeren publiek-private samenwerking hoog in het vaandel. Maar in de praktijk blijft dit vooralsnog beperkt tot een niet ongevaarlijke vervlechting van overheid en privé, zónder duidelijke afspraken en regels.

De Raad van State en wellicht ook het strafgerecht zullen uiteindelijk uitspraak doen in de onverkwikkelijke zaak Verhofstadt-Slangen.

Wat ons echter bovenmatig stoort is het dédain, het misprijzen waarmee de Eerste Minister de meest elementaire norm van goed en integer bestuur wegwuift.

Op een ogenblik dat wij in de Kamer werken aan regels van goed bestuur voor beursgenoteerde vennootschappen, met transparantie als leidraad, onafhankelijke bestuurders en een strikt verbod op elke mogelijke belangenvermenging, heeft het boegbeeld van de VLD er geen probleem mee dat een rijk betaalde kabinetsmedewerker ook nog eens met zijn vennootschap meedingt naar een overheidsopdracht voor hetzelfde ministerie als dat waarvoor hij werkt en als klap op de vuurpijl ter ondersteuning van zijn eigen kabinetstaak.

Met de fijngevoeligheid van een dinosaurus ziet de premier het probleem niet. Leve corporate governance, leve het goed bestuur !

Beste N-VA-kaderleden en militanten,

Op korte tijd zijn zeer velen in Vlaanderen tot het besluit gekomen dat er een alternatief is voor de machtspolitiek én voor de antipolitiek.

Er is een partij van de vlotte ernst die inhoud boven verpakking verkiest, met mandatarissen die niet deelnemen aan kookprogramma's, maar dagelijks doen wat zij moeten doen: oplossingen aanreiken voor de problemen van de mensen.

Er is een partij die met succes het nieuwe burgerschap van vrijheid en verantwoordelijkheid, van rechten en plichten, van samenhorigheid en gemeenschapszin voorop stelt.

Er is een partij die opkomt voor een goed en integer bestuur, voor sociale rechtvaardigheid, daarbij niet gehinderd door standen en zuilen.

Er is een partij die zich op korte tijd ontpopt heeft als dè verdediger van het algemeen Vlaams belang, die Vlaamse welvaart en Vlaams welzijn in Vlaamse handen wil.

Deze nieuwe partij is begonnen aan een wervelende, onstuitbare opgang. Deze nieuwe partij trekt opvallend veel jonge mensen aan, maar ook politiek daklozen, mensen die zich ontgoocheld afgekeerd hebben van de traditionele partijen. Deze partij is de partij van de BV's, de Betrokken Vlamingen.

Nieuw-Vlaamse vrienden, onze partij staat voor het jaar van de doorbraak. De herstructurering op het Barricadenplein is doorgevoerd. Onze doelstelling daar is eenvoudig: met een minimum aan menselijke middelen een maximum aan kwaliteit produceren. Dit zal lukken omdat iedereen sterk gemotiveerd is. Dankzij enorme besparingen kunnen we voor de volgende verkiezingen een zelfde bedrag als in 1999 uittrekken.
We moeten daarvoor dit jaar nog zowat 75.000 Euro of 3 miljoen fr. nieuwe middelen vinden. Dit zal lukken met uw hulp. U kan alvast een aanzet geven door een vrijwillige bijdrage te leveren in het mandje daarvoor bestemd. Gooi uw laatste Belgische franken weg en bezegel het afscheid met enkele euro's.

Vrienden,

Op de meeting in Gent meldde ik u trots dat de N-VA reeds 4.000 leden telde. Vandaag, welgeteld één maand en tien dagen later en halverwege de ledencampagne, meld ik u met nog méér fierheid dat wij de kaap van de 6.000 N-VA-leden voorbij zijn.

Nu begint het grote werk. Het is onze dwingende opdracht nieuwe leden te blijven werven, en - meer nog - ook nieuwe kiezers aan te trekken. U bent onze eerste propagandisten. Lees Volle Manen, abonneer u gratis op onze elektronische nieuwsbrief Digit@@l Journ@@l en op onze elektronische persberichten, met het heet-van-de-naald nieuws, zodat u met kennis van zaken de dialoog kan aangaan.

Ondertussen werken wij aan de blauwdruk van een nieuwe partijorganisatie. De N-VA zal een moderne partij worden met een flexibele verticale structuur en een horizontale netwerking. Organiseren en bewegen blijven de sleutelwoorden. Ook deze operatie zal veel van u vergen, maar het zal onze beste investering worden zowel op korte als op lange termijn. Ons kader is ons menselijk kapitaal.

Ik hoef het u niet te zeggen: de kiesstrijd is ingezet. De federale en Vlaamse ministers zitten elkaar in de haren dat het niet meer mooi om zien is. Verhofstadt en Dewael zetten zich op kop van ouderwetse politieke machtspelletjes en carrièreplanning in plaats van leiding te geven en een minimum aan cohesie na te streven.

De vader van de federale regering, en tegelijk de kunstmatige inseminator van de Vlaamse regering, heeft publiek verklaard dat zijn kiescampagne op 2 januari 2002 ingezet is.

Vrienden, deze man is niet zomaar een militant van een partij, is niet zomaar een volksvertegenwoordiger, is zelfs niet zomaar een partijvoorzitter achter de schermen, deze man is niemand minder dan de vice-premier van de federale regering. Deze man is de échte baas, die onlangs nog een herschikking van de regering tegenhield. Als signaal kan zijn boodschap tellen.

Nieuw-Vlaamse vrienden, de N-VA is er klaar voor. Wij popelen van ongeduld om te tonen wat wij waard zijn. Wij zullen bewijzen dat een aanzienlijk en groeiend segment van de Vlamingen achter ons staat.

Naast mijn persoonlijke wensen voor u allen bied ik u, kaderleden en militanten, de magie van een werkjaar. Met recht en rede heffen wij vandaag het glas, want 2002 wordt een Nieuw-Vlaams Alliantie jaar!

Auteur:
Nieuw-Vlaamse Alliantie
Geert Bourgeois, alg. voorzitter

Meer informatie:
Contactpersoon: Ben Weyts, woordvoerder
Telefoon: 02/219.49.30
Fax: 02/217.35.10
E-post: ben.weyts@n-va.be
Url: www.n-va.be

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie