Nieuwsbank

Schrijft, screent en verspreidt persberichten voor journalistiek, search en social media. Hét startpunt om uw nieuws wereldkundig te maken. Ook voor follow-ups, pitches en korte videoproducties.

Hercules-vlieger over Afghanistan-missies

Datum nieuwsfeit: 24-01-2002
Vindplaats van dit bericht
Bron: Ministerie van Defensie
Zoek soortgelijke berichten



---

Ministerie van Defensie



---

C-130 Hercules Afghanistan (1)

Hercules-vlieger over Afghanistan-missies: "We vliegen de zon tegemoet"

24-01-2002

"We moeten in Bagram in Afghanistan landen bij daglicht omdat op het vliegveld geen instrumentlandingen mogelijk zijn. Daarom vertrekken we midden in de nacht in Trabzon in Turkije. De vlucht naar Bagram duurt zo'n zes uur en ergens onderweg komt de zon op, heel bijzonder." Majoor Paul Lips is gezagvoerder op de C-130 Hercules-van de luchtmacht. Twee keer maakte hij tot nu toe een pendelvlucht van Turkije naar Afghanistan. Bijzondere missies, zelfs voor de "veteranen" van het 334-Squadron.

Lips vertrok begin januari naar Turkije, een van de mensen die nauw betrokken was bij het opzetten van een luchtbrug naar Afghanistan. Doel: personeel en uitrusting van het gezamenlijk Duits-Nederlands-Oostenrijks-Deense detachement van de ISAF-veiligheidsmacht overbrengen naar Afghanistan. "Doordat de KDC-10 nog niet kan landen in Afghanistan, is gekozen voor een tussenstop in Trabzon. Dat vrij kleine burgervliegveld in het oosten van Turkije fungeert als overstapstation." Lips vertelt dat de luchtbrug zo gepland is dat een KDC-10 de mensen en uitrusting aflevert en er 's avonds met de twee Hercules-vliegtuigen doorgereisd wordt naar Bagram, een veld op zestig kilometer van Kaboel. "We hebben in Trabzon in het hotel waar we zitten, enkele kamers gehuurd van het businesscentre. Daar hebben we briefingrooms ingericht en wat bureautjes. Daar doen we bijvoorbeeld de vluchtvoorbereiding. Op het vliegveld zelf verzorgen medewerkers van KLu-cargo van de vliegbasis Eindhoven en de Defensie Verkeers- en Vervoersorganisatie ook een deel van de afhandeling."

De vluchten van Trabzon naar Bagram vinden plaats bij nacht en ontij. "We moeten dus met daglicht in Bagram aankomen en dat betekent dat we om half twee 's nachts bij de kist staan op het vliegveld voor de laatste voorbereidingen. Dat kan betekenen dat we nog ijsafzetting moeten verwijderen, brandstof tanken, noem maar op. We vertrekken doorgaans rond half vier in de ochtend lokale tijd met een kwartier tussenruimte tussen beide toestellen. Zes uur vliegen betekent dat we dan rond het middaguur - er is een tijdsverschil tussen Trabzon en Bagram - in Afghanistan aan dek staan." De route van de tijdelijke thuishaven van de beide Herculessen van de luchtmacht naar Bagram gaat via Iran. "We vliegen zuid van Teheran om vandaar naar het noord-oosten Afghanistan binnen te vliegen." Voor de grenspassage wordt het zelfbeschermingssysteem van de Hercules ingeschakeld. Je kunt immers maar nooit weten, aldus de gezagvoerder, "vooral omdat we door het hoge gewicht van de kist niet super-hoog gaan vliegen." Eenmaal in het Afghaanse luchtruim zijn de Hercules-vliegers op zichzelf aangewezen. "We melden ons bij de dienst doende AWACS van de Amerikanen, maar dat is meer om ze te laten weten dat we er zijn dan dat het gaat om actieve verkeersleidingscontrole." Pas op het laatste moment vlak voor de landing is er contact met een verkeersleider, in dit geval een Amerikaan op de toren van het vliegveld.

Bagram beschikt, zo vertelt Lips, over een landingsbaan van 8.000 foot oftewel 2.500 meter. "Op zich voldoende om de kist makkelijk aan de grond te krijgen, alleen zitten er hier en daar in die landingsbaan een paar gaten die provisorisch gedicht zijn. Dat maakt dat we eigenlijk met short field operations bezig zijn waardoor zo'n landing toch een redelijke uitdaging vormt. Bovendien ligt het vliegveld op een hoogte van ongeveer 1.500 meter en is het ook nog eens omgeven door bergen aan alle kanten. Daardoor heb je ook nogal snel te maken met slecht weer zoals we een paar keer hebben gemerkt." Terecht wijst Lips er op dat de operaties altijd veilig moeten gebeuren, aan veiligheid kun je immers geen concessies doen. "In Bagram is het gewoon een kwestie van uitladen, klep dicht, melden bij de toren en weer vertrekken. Dat kan heel snel gaan, soms binnen een half uur. Het veld heeft een beperkte capaciteit, maar één start- en landingsbaan en iedere vertraging heeft gevolgen voor de volgende kist." Ook hier handhaven de beide Hercules-toestellen het kwartiertje afstand. "Dat is handig om te voorkomen dat de een op de ander moet wachten. We zitten niet te wachten op een Hercules die rondjes vliegt boven Bagram."

Na vertrek uit Bagram wacht de bemanningen een vliegtijd van drie uur naar Mashad in Iran. Daar wordt na de landing eerst het nodige gedaan voor de bemanning van haar welverdiende rust kan genieten. "We proberen het toestel eerst af te tanken, bovendien moeten in Iran de nodige formaliteiten worden vervuld. Zo kost het kopen van een visum en het passeren van de immigratie al gauw een uurtje tijd. Al met al kom je op zo'n dag al gauw aan de veertien, vijftien uur werktijd." De volgende dag herhaalt zich, voor de bemanning met haar toestel weer naar Trabzon in Turkije kan vertrekken, het hele tafereel van de formaliteiten weer. Eenmaal in Trabzon is het wachten op een volgende lading passagiers en vracht. En begint voor gezagvoerder majoor Paul Lips en zijn collega's van het Eindhovense 334-Squadron de nieuwe uitdaging van het veilig en snel overbrengen van leden van de ISAF-veiligheidsmacht naar Afghanistan. (foto's: Mike Calmeyer Meijburg).

Achtergrondinformatie C-130H-30 Hercules

Dossier: Afghanistan/Strijd tegen het terrorisme

C-130 air-to-air Afghanistan

reageer via disqus

Nieuwsbank op Twitter

Gratis persberichten ontvangen?

Registreer nu

Profiteer van het gratis Nieuwsbank persberichtenfilter

advertentie