Gemeente Lopik

Nieuwjaarstoespraak burgemeester Westerlaken-Loos

Tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst op 5 januari 2012 in Dorpshuis Benschop hield burgemeester mevrouw mr. R.G. Westerlaken-Loos haar nieuwjaarstoespraak. De daadwerkelijk uitgesproken tekst kan afwijken van de hieronder weergegeven tekst. Wilt u de toespraak zien en/of beluisteren, ga dan naar www.rtv9.nl/gemist.

Dames en Heren,
Van harte welkom in het Dorphuis van Benschop, of zal ik zeggen de huiskamer van Benschop, want die uitstraling heeft het hier binnen na de succesvol uitgevoerde renovatie zeker. Vanaf deze plaats spreek ik mede namens raad en college de wens uit dat 2012 voor u en de uwen een gelukkig en bovenal gezond jaar mag worden!





Aan het begin van het nieuwe jaar kijken veel mensen nog eens terug naar het jaar dat net afgelopen is. Wat voor jaar is het geweest, het jaar 2011? Daar is geen eensluidend antwoord op te geven. Voor een aantal van ons zal het een jaar van verdriet zijn geweest omdat geliefden zijn overleden en het is ook goed om daarbij stil te staan. Hopelijk heeft u toch de kracht om door te gaan, ook in het nieuwe jaar. Misschien was 2011 om andere redenen een jaar dat u het liefst snel achter u laat en snakt u naar een nieuwe start waar een jaarwisseling ook symbool voor kan staan. Dan wens ik u succes toe bij de nieuwe start en hoop ik dat u ook hiervoor de kracht krijgt.

Wat voor jaar was 2011 als we naar ons land kijken? Ik moet u eerlijk zeggen dat ik af en toe geen zin had om 's morgens het nieuws aan te zetten. De media stonden ongeveer elke dag bol van de tegenvallende beurskoersen, de schuldencrisis van de Grieken, krijgen we ons geld nog wel terug, moeten we van de Euro af, of van de vraag of we nu wel of niet in een recessie verkeren om maar niet te spreken van alle hypes van de droogte in het voorjaar, de natte zomer tot de soap bij Ajax waar we ons volgens een aantal media in 2011 het meest druk om hebben gemaakt in ons mooie land.

Wat mij opviel, was dat het nieuws vooral een negatieve lading had en dat als we niet oppassen elkaar in een soort wurggreep van negativisme gegijzeld houden.
Daarmee wil ik de problemen die er in dit land zijn niet wegwuiven. Ook in onze gemeente zijn de gevolgen van het economisch tij voelbaar en ook wij moeten bezuinigen.
Wat voor jaar was het voor onze gemeente? Ondanks de economische tegenwind toch een jaar waar we op vele fronten tevreden op terug kunnen kijken. Ik heb bewust een aantal voorbeelden gezocht die bewijzen dat er een enorme kracht in onze Lopikse samenleving zit.

Om te beginnen hier in het Dorpshuis Benschop, onder de bezielende leiding van het bestuur van het Dorpshuis is dit pand van binnen en buiten gerenoveerd. En met welk een geweldig resultaat.

In Cabauw heeft de Gerardus Majellaschool een nieuw pand betrokken en is een nieuw jeugdgebouw met evenemententerrein in gebruikgenomen met VOCUS als grote lokale trekker van deze initiatieven.

Voor Lopik-dorp lijkt de dorpshuisdiscussie, die al veel te lang duurt, ook in een stroomversnelling te komen nu de gemeenteraad akkoord is gegaan met het aankopen van de Schouw. In diezelfde Schouw vond in november de eerste beursvloer plaats, ook getrokken door enthousiaste vrijwilligers. Dit initiatief resulteerde in een succesvolle avond waar geweldige deals werden gesloten tussen bedrijfsleven, organisaties en instellingen. Zelden heb ik mensen zo tevreden huiswaarts zien gaan.

De 2e fase van de revitalisering van de Copen is afgerond en tot grote vreugde van het college heeft onze gemeenteraad de gelden die benodigd zijn voor de 3e en laatste fase van de herinrichting beschikbaar gesteld, zodat ons bedrijventerrein er weer piekfijn bij ligt! Juist in deze tijd een belangrijke impuls.

Dit jaar wil ik ook graag uw aandacht vragen voor de vrijwilligers van de brandweer. 2011 was voor hen en voor de gemeente het eerste jaar dat de brandweer deel uitmaakt van de Veiligheidsregio Utrecht waardoor, qua organisatie, veel voor de brandweermensen veranderde. Het zijn van vrijwilliger bij de brandweer in deze tijd stelt hoge eisen aan de mensen, er wordt veel van hen verlangd. Het is goed om dat hier eens te benoemen en namens u mijn dank uit te spreken richting onze brandweermensen voor het feit dat zij dag in dag uit klaar staan voor onze veiligheid.
Ook het vermelden waard zijn de talloze initiatieven vanuit onze bevolking door jong en oud rondom festivals, kindervakantieweken, sportactiviteiten en rommelmarkten. Te veel om op te noemen, maar dit alles draagt wel bij aan de leefbaarheid van onze negen kernen. Dank daarvoor vanuit de gemeente.

De Nachtwacht bestond in oktober alweer 5 jaar, zij wonnen vorig jaar de Ereprijs. Maar hun werk illustreert hoe goed het werkt als inwoners zich verantwoordelijk voelen voor het klimaat in een kern. In Lopik-dorp is de overlast van uitgaande jeugd mede dankzij de inzet van de Nachtwacht, enorm gereduceerd.

De gemeenteraad heeft in februari de toekomstvisie voor onze gemeente vastgesteld met daarin aandacht voor de leefbaarheid van onze negen kernen maar ook aandacht voor recreatie en toerisme, het bedrijfsleven en samenwerking met andere gemeenten. We staan er vaak niet bij stil maar het schrijven van de toekomstvisie heeft het weer eens bevestigd, we leven ook qua natuur en landschap in een prachtige gemeente. Die ligging kunnen we nog veel meer uitbuiten door bijvoorbeeld toeristen hier langer vast te houden, ook daar hebben we u als inwoners bij nodig.
In de toekomstvisie staat ook dat de gemeente een aantal zaken niet meer alleen kan en dat daarbij samenwerking gezocht zal moeten worden met inwoners maar ook met andere gemeenten. Met veel belangstelling volgen we de ontwikkelingen die op dit moment gaande zijn tussen Oudewater en Woerden en tussen IJsselstein en Montfoort.

Lopik staat open voor samenwerking op terreinen waar wij het niet meer alleen kunnen, voorbeelden hiervan zijn de grote decentralisaties die het Rijk op diverse terreinen richting gemeenten brengt bijvoorbeeld op het terrein van de jeugdzorg. Lopik kiest ervoor vanuit de inhoud met anderen samen te werken in het belang van u als inwoners en u mag van ons de verwachting hebben dat wij op dat pad de juiste stappen zetten: uitgaande van onze eigen kracht en onze ogen niet sluiten voor ontwikkelingen in onze omgeving.

Als burgemeester heb ik de eer om overal in de gemeente mijn neus te laten zien. Hoe is de sfeer in de gemeente? Hoe houden de mensen zich onder al sombere berichten? Ik bezoek graag mensen die 55 en 60 jaar gehuwd zijn. Vaak wonen deze mensen al heel lang in de gemeente en hebben zij in hun leven het nodige meegemaakt. Wat mij tijdens deze bezoeken opvalt, is de verbondenheid die zij voelen met het wel en wee van de gemeenschap. Zij voelen zich vaak ook verantwoordelijk voor wat er om hen heen gebeurt, maar zij zijn bovenal trots op de plek waar zij geboren en getogen zijn.

Die verbondenheid ervaar ik ook tijdens de bezoeken die ik samen met de gemeentesecretaris afleg aan bedrijven. Een enorme trots op het bedrijf en op de werknemers. En een geweldig doorzettingsvermogen ondanks de soms tegenzittende economie. Ook constateer ik een enorme bereidheid om jonge mensen zelf op te leiden en dat men oog heeft voor het feit dat mensen met mindere kansen op de arbeidsmarkt toch een plek verdienen. Ons bedrijfsleven wil, waar mogelijk, in deze mensen investeren.

Toch hoor ik ook andere geluiden. En ik ben niet de enige die ze hoort. Een paar dagen geleden stond in het NRC Handelsblad een interessant opiniestuk van de hand van Diederik Samson, lid van de Tweede Kamer namens de PvdA. Hij had een ontmoeting met mensen die zich zorgen maakten over de toekomst en die boos waren. Naar aanleiding van dit gesprek signaleert hij dat we relatief veel welvaart hebben en relatief veel ontevreden mensen. (begin citaat) "Waar ging het mis? Aan de basis. Men ziet de maar doorgaande cultuur van bonussen maar ervaart overlast op straat, schaalvergroting in het onderwijs en in de zorg, dus aan de basis vallen gaten en dat wordt de overheid aangerekend. Wie de basis niet op orde heeft, kan de rest wel vergeten. Hoogdravende verhalen over Europese toekomst en een duurzame kenniseconomie vinden dan geen grond. Mensen hebben niets aan hoogdravende doelen en mooie vergezichten als ze indringender zorgen hebben: over hun baan, over de school van hun kinderen, veiligheid op straat. En verrassend: ze zijn niet uit op hulp, zeker niet van de overheid. Veruit de meeste mensen klimmen op eigen kracht langs de maatschappelijke ladder omhoog maar dan moet die ladder wel blijven staan en goed worden onderhouden. En daar zit precies het onbehagen. Mensen zien dat de ladder wordt verwaarloosd en zijn bezorgd dat er straks voor hen of voor hun kinderen geen mogelijkheden meer zijn om omhoog te klimmen. Ons antwoord moet zijn om de ladder stevig in de grond te zetten en vooral de onderste sporten, onze publieke voorzieningen, te herstellen." (einde citaat).

Vorig jaar vroeg ik tijdens mijn toespraak aandacht voor wat ik toen noemde een positieve ontwikkeling die uit de economische crisis is voortgekomen, namelijk het op een andere manier aankijken tegen de overheid. Niet voor alles een beroep doen op die overheid of het nu de gemeentelijke of landelijke is. We moeten, noodgedwongen misschien, weer leren denken in termen van eigen verantwoordelijkheid en kracht en dan pas kijken wat de rol van de overheid is.

Een paar weken geleden vroeg een journalist me of dit al gelukt was in Lopik. Mijn antwoord hierop is dat je zo'n omslag in denken niet van de ene op de andere dag realiseert maar dat het een ontwikkeling is die in gang gezet is en die moet gaan beklijven. En dat sluit mooi aan op de waarneming van de heer Samson maar ook op mijn eigen waarneming in onze gemeente. Dat hoeft niet te betekenen dat er meer overheid komt, nee een andere overheid! Veel mensen zijn vergeten hoe onze scholen, woningbouwcorporaties, gezondheidszorg ooit zijn begonnen, ook de jeugdzorg. Namelijk door mensen zoals u en ik die zich verantwoordelijk voelden voor hun medemens. Dus door de kracht van de samenleving. En heel langzaam zijn deze initiatieven allemaal overgegaan in organisaties van professionals en is het particulier initiatief uit beeld geraakt.

Er komen veel taken op de gemeenten af op het terrein van de jeugdzorg, op het terrein van de AWBZ en op het terrein van mensen met een arbeidshandicap. Daarover wordt veel gemopperd. Ik pleit er voor dit te zien als een kans. De crisis biedt ook de mogelijkheid zaken anders te organiseren en de kracht van de samenleving, de kracht van mensen, daartoe te gebruiken. Het geeft ons ook de kans om de onderste sporten van de ladder, waar ik eerder in mijn toespraak over sprak, voor een ieder begaanbaar te houden.

Dames en Heren, ik kom tot een afronding en spreek de wens uit dat 2012 voor de gemeente Lopik een jaar wordt waarin we met elkaar de schouders onder de uitdagingen en kansen zetten die op ons afkomen en ik heb daarbij de stellige overtuiging dat als we blijven geloven in onze eigen kracht zowel het gemeentebestuur als u als inwoners, vereniging, bestuurder, ondernemer of in welke functie u hier dan ook bent, we ook in 2012 prachtige zaken kunnen realiseren in deze mooie gemeente!