Papua Lobby
All-inclusive dialogue with all stakeholders
[ Front door ] [ Objectives ] [ Who ] [ Contact ] [ Background ] [ Links ]



Contributions to the debate on
Historical myths and conflict resolution - West Papua
[ Index contributions ]

Overzicht symposium en publieksavond
18 en 19 november 2005
Evelien van den Broek
Eerder verschenen in West Papua Courier

In samenwerking met Dewan Adat Papua (DAP) heeft Papua Lobby een symposium (18/11) en een publieksavond (19/11) georganiseerd onder de titel West Papua – Historische Mythes en Conflictoplossing. Met deze evenementen wilden we de geschiedenis plaatsen in het kader van de huidige situatie en van de toekomst: wat dient er te gebeuren ter ondersteuning van de aspiraties van de Papua’s om vrij van onderdrukking en vreemde overheersing hun leven en land te organiseren. In de woorden van Presidium Dewan Papua (PDP): "Geef ons eindelijk onze eigen toekomst in handen".

Symposium
Op het symposium (dat werd bijgewoond door 120 mensen) sprak Willy Mandowen (PDP) vanuit het Papuaperspectief. Hij stelde dat de Papua’s nooit het recht op zelfbeschikking hebben kunnen uitoefenen en tot nu toe behandeld zijn als lijdend voorwerp in plaats van als onderwerp. "De Papua’s respecteren de relatie tussen Nederland en Indonesië, maar die relatie mag niet gebouwd worden op het skelet van West Papua". Muridan Wijojo van het Lipi (Indonesisch Wetenschappelijk Instituut in Jakarta) schetste de Indonesische context en sloot zijn bijdrage af met de conclusie dat Jakarta serieus werk moet maken van rechtzetting van de geschiedenis, verzoening tussen Jakarta en Papua, verbetering van mensenrechten, ontwikkeling van sociale welvaart, verbetering van onderwijs- en gezondheidsvoorzieningen, betere politieke vertegenwoordiging van de Papua’s en bovenal een oprechte inzet voor de waardigheid van de Papua’s als eigenaars van het land. Professor Duco Hellema (Universiteit Utrecht) beschreef de Nederlandse politiek en stelde dat geschiedenis niet gereduceerd mag worden tot een intellectuele exercitie zonder gevolgen. "De Nederlandse regering heeft de plicht om aandacht te besteden aan de ontwikkelingen in West-Nieuw-Guinea. Het rapport van Pieter Drooglever is wederom een reden om opnieuw op de deuren te kloppen van Buitenlandse Zaken en de Tweede Kamer. Er moet aandacht komen voor politieke autonomie, respect voor mensenrechten en de noodzaak voor economische ontwikkeling. In dit kader kan de Nederlandse overheid een stimulerende rol spelen binnen de Europese Unie." Ter inleiding van de werkgroepen toonde Shelley Anderson (International Fellowship of Reconciliation) aan de hand van voorbeelden uit de hele wereld aan hoe belangrijk de ontwikkeling en actieve betrokkenheid is van maatschappelijke organisaties en met name vrouwen bij het vinden van oplossingen voor een conflict.

Publieksavond
De publieksavond (19/11) werd bijgewoond door ruim 150 mensen. Sampari opende de avond met een ceremoniële verwelkoming van de delegatie uit West Papua. Senator Eimert van Middelkoop (lid Eerste Kamer voor Christen Unie) verklaarde dat hij in 1999 had gevraagd om een historisch onderzoek omdat er sprake is van onrecht en rechtskrenking. Op zijn eigen vraag "hoe willen wij verantwoordelijkheid dragen, van onrecht t oen en nu?" antwoordde hij dat de Papua’s zelf het antwoord moeten geven en dat Nederland ernaast moet staan om te helpen. Hij eindigde met de oproep: "Laat je niet gijzelen door het verleden. Wees bereid tot een gebaar van verzoening. Werk aan een toekomstperspectief. Met trots en zelfrespect. Stel een daad van vrije keuze."
Toespraak van Middelkoop

In zijn toespraak vroeg Tom Beanal (vice-voorzitter PDP/voorzitter DAP) zich af welke zonden en fouten de Papua’s hebben begaan dat de Indonesische overheid hen zo streng straft. "De wens en de eis van de Papua’s is tot op de dag van vandaag: laat ons voor onszelf zorgen, met andere woorden geef ons onze onafhankelijkheid zodat we bevrijd zijn van de voortdurende onderdrukking door de Indonesische overheid". Hij riep alle Papua’s op om de historische feiten van de moeizame geschiedenis te bestuderen, gezamenlijk voorwaarts te gaan en de waarheid uit te dragen die zo lang door de kolonisators is weggestopt. Hij bedankte ‘bapak’ Pieter Drooglever voor zijn uitgebreide onderzoek en riep op tot de instelling van een Waarheidscommissie die zou moeten bestaan uit alle partijen die verantwoordelijk zijn voor het ‘krombuigen’ van de geschiedenis van West Papua opdat die geschiedenis kan worden rechtgezet en het volk van West Papua eindelijk recht wordt gedaan.

Thaha Alhamid (sec.-gen. PDP) stelde dat de politieke status van West Papua het belangrijkste agendapunt is. Jakarta is er na 40 jaar bestuur niet in geslaagd om de Papua’s om te vormen tot Indonesiërs. "Sinds 1963 is er sprake van integratie van kapitaal en niet van integratie van Papua’s. Ali Murtopo had gelijk toen hij zei dat Indonesië niet geïnteresseerd was in de Papua’s maar wel in de rijkdommen van hun land. West Papua wordt geconfronteerd met militaire operaties, een subversief rechtssysteem, trauma’s, haat en nijd tussen de Papua’s en Jakarta… vandaar dat wij nog maar een weg zien: het terugnemen van de politieke rechten. Na het Papua Volkscongres van 2000 is het paradigma dat er een vreedzame oplossing moet komen via een open en democratische dialoog en rechtzetting van de geschiedenis. We zijn vijf, zes keer naar Jakarta gegaan maar Jakarta wil geen politieke dialoog. Wij willen dat er ruimte en tijd komt voor een dialoog die moet kunnen plaats vinden in een sfeer van kalmte en zonder druk, met wederzijds respect en ontvankelijkheid voor waarheid en rechtvaardigheid. Jakarta moet niet weglopen van het boek van Drooglever en zelf ook een historisch onderzoek doen. Als een discussie over de politieke context en de geschiedenis van de jaren 1960 voor Jakarta onacceptabel is dan laten we die onderwerpen even liggen en beginnen we de dialoog met mensenrechten en recht op ontwikkeling. De dialoog kan niet zonder bemoeienis van de internationale wereld. West Papua is niet alleen een kwestie van de Papua’s en Jakarta maar ook van de Verenigde Naties, Nederland en de VS."

Ontmoetingen
Het was opvallend dat een delegatie van de Indonesische ambassade aanwezig was op zowel het symposium en de publieksavond. De Indonesische diplomaten werden opgeroepen om niet alleen te luisteren naar de Papua-vertegenwoordigers maar om zelf ook te praten. Zover zijn ze blijkbaar nog niet. Toch kan hun aanwezigheid gezien worden als het begin van een opstap naar een echte dialoog tussen Jakarta en de Papua's.

Tussen de evenementen door hebben de vertegenwoordigers van PDP en DAP politieke en ambtelijke overleggen in Den Haag gehad en (individuele) ontmoetingen met leden van de Papua-gemeenschap in Nederland. Op 24 november was er een informele ontmoeting met de Papua-gemeenschap waarbij zo’n vijftig mensen werden toegesproken door de leiders uit West Papua. Deze avond werd afgesloten met strijdbaar gezang begeleid door tifa’s, gitaar en ukelele.

Tot slot
Het Nederlands geweten inzake West Papua is dichtgeschroeid volgens Eimert van Middelkoop. Door de publicatie van Drooglevers boek, de geslaagde campagne in november 2005 en de consistente houding van de DAP/PDP-leiders uit West Papua is het Nederlandse geweten weer even wakker geschud. De uitdaging is om dit geweten wakker te houden en aan te moedigen tot daden, om te beginnen erkenning van de organisatiestructuren in West Papua. Sinds het Tweede Papua Volkscongres in 2000 is er in West Papua een duidelijke leiderschapsstructuur die reikt van de dorpen, via de regio’s tot het niveau van heel West Papua. Dit leiderschap (PDP en DAP) toont visie en moed door consequent op alle fronten te ijveren voor het zelfbeschikkingsrecht van de Papua’s middels een vreedzame dialoog. Tijdens de campagne rond Drooglevers boek is regelmatig gezegd dat het niet gaat om gelijk hebben (want dat gelijk van de Papua’s is ook door Drooglever aangetoond), maar om gelijk krijgen. Voorwaarde voor gelijk krijgen is het bestaan van een aanvaardbaar alternatief voor het huidige onderdrukkende Indonesische bestuur. PDP en DAP verdienen internationale steun en erkenning voor de realistische en verantwoordelijke rol die ze op zich hebben genomen om het volk van West Papua op democratische wijze te leiden naar zelfbeschikking. De oproep is dan ook: stop met steeds opnieuw het wiel voor de Papua’s uit te vinden, en steun het goeddraaiende wiel dat in 2000 tijdens het Volkscongres het mandaat heeft gekregen – via getrapte vertegenwoordiging - van honderdduizenden Papua’s.

In Nederland leverde het programma van de delegatie uit Papua veel media-aandacht op.

Background articles to symposium


Papua Lobby: [ Front door ] [ Objectives ] [ Who ] [ Contact ] [ Background ] [ Links ]