Vernieuwing in continuiteit

Jos de Beus te Hilversum weet met zijn advies voor de kandidatenlijst van de gemeenteraadslijst, en vooral met zijn mondelinge toelichting, de PvdA Amsterdam behoorlijk van verwarring te brengen. Misschien zelfs wel te beschadigen.

Het is de gewoonte dat wijze mannen met hun commissies streven naar een zekere consensus en wellicht het schip van koers doen veranderen maar het toch op zijn minst varende weten te houden. Nu heeft de PvdA wel voor zwaardere stormen gestaan en dit overleven we ook wel weer, maar enige
bijsturing door een aantal loodsen met ervaring is wel op zijn plaats.

Laat ik voorop stellen dat de commissie veel goeds heeft gedaan en een keur aan nieuwe mensen heeft gevonden die voor de partij op de lijst willen staan. De commissie heeft in Rob Oudkerk een lijsttrekker gevonden die de taal van de Amsterdammers spreekt en die een enthousiasme en veranderingsgezindheid uitstraalt die bijna Schaeferiaaans aandoet. De commissie draagt als nummer twee Hannah Belliot voor. De keuze voor haar is terecht; in Zuid-Oost heeft zij bewezen kundig en bindend te zijn. Wie de tekst van De Beus leest die hij bij de presentatie in de Waag heeft uitgesproken, kan niet anders dan concluderen dat hij een scherp oog heeft voor vermeend clientalisme en kleffe vriendjespolitiek. Met hem ben ik van mening dat dit hiervoor geen plaats mag zijn in onze partij. Maar hij gaat te ver door bij voorbaat een ieder die de lijst nog wil wijzigen van onsportief gedrag te betichten. Wat hij manipulatie van een ledenvergadering noemt kun je ook partijdemocratie noemen. Of moeten we weer terug naar de jaren vijftig waarin aan aantal prominente partijgangers bepaalden hoe de lijst eruit zag: "geen discussie mogelijk!" ?

Jos de Beus laat nog een aantal steekjes vallen. Ik loop ze even door en doe daarna een voorstel / oproep doen om ervoor te zorgen dat PvdA Amsterdam de verantwoordelijke rol kan blijven spelen die in de stad nodig is. Sinds het einde van de koude oorlog vertoeft Brezjnev al niet meer aan de Amstel. Er is heus het nodige veranderd. Eberhard van de Laan heeft in de partij een frisse wind laten waaien. De laatste jaren heeft Sybren Piersma dit voorgezet. Veranderingen in de sfeer van de partij die een langere houdbaarheidsdatum hebben dan 4 jaar.

Er zijn nieuwe gezichten verschenen. De vorige raadsperiode kwamen er zes nieuwe leden in en de commissie draagt nu opnieuw een aantal nieuwe mensen voor. Van vastkleven aan het pluche is dus geen sprake. Juist de voorzitter Bouwe Olij die De Beus zo beschimpt en onsportief gedrag verwijt heeft ervoor gezorgd dat op tal van lekken de partij weer open debat plaats vindt. Op de Deelraadlijsten dringen mensen door die weer interesse in de politiek hebben gekregen omdat men collega^Òs ontmoet die eten wat er op straat en in de buurten gebeurt. Het beeld van een in zichzelf gekeerde partij is niet meer actueel.

Een tweede, in mijn ogen nog belangrijker punt waar het advies van de commissie De Beus niet genoeg evenwicht vertoont, is de juiste balans tussen continuiteit en vernieuwing. Gelukkig zijn er, zoals gezegd, een heleboel nieuwe gezichten op de concept lijst. Maar de continuiteit is onvoldoende gewaarborgd. De continuiteit van het bestuur is in het geding als alleen maar nieuwe wethouders aantreden. Het collectieve (PvdA)geheugen verdwijnt daarmee uit het College van B en W. Dat risico mogen we niet lopen. De balans tussen vernieuwing en continuiteit is dan zoek. Het is daarom onbegrijpelijk dat een alom gewaardeerd wethouder, nu twee maal achtereen uitgeroepen tot beste wethouder, slechts op een 5de plek gekandideerd staat.

Het mag toch niet zo zijn dat er kennelijk een niet partijgenoot als Maarten van de Poelgeest voor nodig is de kwaliteiten van Duco Stadig te beschrijven. Bij de algemene
beschouwingen gaf hij een treffend beeld: wie de ring van Amsterdam rond rijdt ziet alle projecten in aanbouw en in startfase. Projecten het allemaal nog zeker 4 jaar noodzakelijk is dat een ervaren wethouder aan het stuur blijft: IJburg, de herstructurering van Zuid-Oost, de ontwikkeling van de Zuid-as , de herstructurering van de Westelijke tuinsteden en de grote projecten in Noord. Ik heb Duco vijf jaar van dichtbij meegemaakt en heb van afstand nog steeds met hem te maken. Uit eigen ervaring zeg ik dat
Amsterdam zich gelukkig mag prijzen met een bestuurder van zijn kwaliteit. Die zet je toch op een wethoudersplaats?

Ik pleit voorvernieuwing in continuiteit. Vandaar mijn concrete voorstel en oproep aan iedereen die de Partij van de Arbeid in Amsterdam een goed hart toedraagt: houd Duco Stadig in het College van B&W, zet Duco op plaats 3.

Marjanne Sint

Deel: ' Advies Jos de Beus kandidatenlijst gemeenteraadslijst A'dam '




Lees ook