Regering.nl

Minister-president Jan Peter Balkenende 20 mrt 2003 BALKENENDE HOOPT OP SNEL EINDE AAN HET GEWELD

Minister-president Balkenende heeft naar aanleiding van de aanval op Irak een toespraak gehouden op radio en TV. Balkenende zei daarin dat de Iraakse leider Saddam Hoessein een gevaar voor recht en vrede is.

KORTE VERKLARING VAN MINISTER-PRESIDENT BALKENENDE NA HET BEGIN VAN

HET GEWAPEND CONFLICT IN IRAK, DONDERDAG 20 MAART 2003

Vannacht zijn de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Australië een militaire actie begonnen tegen het regime van Saddam Hoessein. Daarmee is gebeurd wat we heel lang uit alle macht hebben willen voorkomen.

Over dit conflict wordt verschillend gedacht. Internationaal en in ons eigen land. Zeer veel inwoners van Nederland worstelen met de vraag of het te verdedigen is dat nu de wapens worden opgenomen tegen Saddam Hoessein. De oorlog roept hevige gevoelens op. Ik begrijp dat.

Iedereen wil een wereld van vrede en veiligheid. Mensen werken daaraan met hart en ziel, zowel in de politiek als in de samenleving. Mensen bidden ervoor.

Vrede is kwetsbaar. Dat blijkt als één regime jarenlang het pad kiest van dreiging en terreur. De internationale gemeenschap moet dan geduldig vasthouden aan de internationale afspraken en zo proberen de dreiging weg te nemen.

Dat geduld kan wel heel groot zijn, maar niet eindeloos. Want dan komt de basis van recht en vrede zelf in gevaar.

Saddam Hoessein is een groot gevaar voor recht en vrede. Daar zijn vrijwel alle landen in de wereld het over eens.

Hij is twee keer een buurland binnengevallen. Hij heeft chemische wapens gebruikt tegen zijn buren en tegen de Koerden in zijn eigen land. Vele honderdduizenden mensen zijn het slachtoffer geworden van zijn terreur. En hij trekt zich niets aan van de afspraken die de internationale gemeenschap keer op keer met hem heeft gemaakt.

Twaalf jaar geleden hebben de Verenigde Naties Saddam Hoessein voor het eerst opgeroepen zich te ontwapenen. Twaalf jaar lang heeft de internationale gemeenschap met geduld en volharding gewerkt aan een oplossing. Zeventien resoluties heeft de Veiligheidsraad aangenomen om hem tot medewerking te bewegen.

In november vorig jaar werd hem een allerlaatste kans geboden met resolutie 1441. Die eiste zijn onmiddellijke medewerking, anders zouden serieuze consequenties volgen. En wéér weigerde Saddam te luisteren. Zo heeft hij nog steeds niet aangegeven waar zijn grote voorraden chemische en biologische wapens zijn gebleven.

We hebben er alles aan gedaan om een oplossing te vinden via de weg van de Verenigde Naties. Maar die weg is - na 12 jaar gezamenlijk optrekken - deze week doodgelopen.

Velen hebben de afgelopen dagen gewezen op het belang van de internationale rechtsorde. Terecht. Maar tot het verdedigen van die rechtsorde behoort óók dat degenen die het recht sinds jaar en dag brutaal schenden, uiteindelijk niet vrijuit mogen gaan.

Nederland geeft daarom politieke steun aan de ingezette actie tegen Saddam Hoessein. Vrijheid en veiligheid - ook voor de inwoners van Irak zelf - is daarbij het hoogste doel.

Militair zal Nederland niet meedoen. Het ter plekke inzetten van Nederlandse vrouwen en mannen in deze oorlogssituatie kan alleen als daarvoor een breed draagvlak zou bestaan in Parlement en samenleving.

De actie komt nu op gang. Maar er komt - hopelijk heel spoedig - een tijd dat de wapens zullen zwijgen. Dan moeten we alles doen wat in ons vermogen ligt om de mensen in Irak te helpen met de wederopbouw van hun land.

De huidige gebeurtenissen maken op ons allemaal grote indruk. Ons hart en ons hoofd lopen ervan over. Ieder kijkt er op zijn eigen manier tegenaan. Het is belangrijk dat we onze visies en gevoelens met elkaar delen. Dat kan krachtig. Dat kan emotioneel. Maar altijd met respect voor de mening van anderen. Want dat respect is de basis van onze democratie.

We leven in Nederland niet op een eiland. In tijden van internationale spanning is het nodig waakzaam te zijn. Het kabinet heeft voorzorgsmaatregelen getroffen om de veiligheid van mensen, gebouwen en voorzieningen in Nederland zoveel mogelijk te verzekeren. Absolute zekerheid is in een open samenleving als de onze niet mogelijk. Maar wat gedaan kon worden is gedaan.

Onze gedachten zijn nu allereerst bij de mensen in en rond Irak. En natuurlijk bij de familieleden van hen die actief in het conflict betrokken zijn. Ik hoop van ganser harte dat er snel een einde zal komen aan het geweld. Dat onschuldige mensenlevens gespaard blijven. Dat het leed beperkt blijft.

Dat vrede en veiligheid wordt bereikt en daarmee een betere toekomst voor ons allen.

Dossiers
Dossier Irak

Deel: ' Balkenende hoopt op snel einde aan het geweld '




Lees ook