Ingezonden persbericht


De vette vis wordt zuur betaald

Symposium Vis (vetzuren) voor hoofd en hart

Een zee van onzekerheden en kortzichtigheid

18 Februari j.l. ben ik met zo'n driehonderd diëtistes (ja, ook een paar mannen) aanwezig geweest bij het symposium "Vis(vetzuren) voor hoofd en hart", georganiseerd door het Nederlands Visbureau, het Voedingscentrum en de Nederlandse Hartstichting.

Voor wie het nog niet weet: Wetenschappers en voedingsdeskundigen bevelen aan een tot twee keer per week vis te eten. En wel hoofdzakelijk wegens het vetzuur Omega 3 dat daarin aanwezig is en goed zou zijn voor hart en bloedvaten. Bovendien schijnt dit vetzuur ook nog te helpen tegen dementie, hersenontwikkeling, gezichtsvermogen, diabetes en nog veel meer. Een soort wondermiddel dus, waarvan de opgetrommelde wetenschappers op het symposium wel veel maar meestal geen sluitend bewijs leveren. Voor verder onderzoek leuren die dan ook om geld onder de aanwezigen. "Nu u er toch bent". Houdt uw hand maar op de knip! Geloof mij, de werkelijkheid is slechts bij verre benadering te kennen. En zoeken naar antwoorden op grote kwesties vraagt een andere aanpak dan die welke op het symposium wordt gepresenteerd. Zo fileren de onderzoekers op haast autistische wijze hun eigen kleine deelgebiedje en prijzen de organisatoren de vis aan vol onbenul en met het fanatisme van eigenbelang.

Marketing en wetenschap reiken elkaar de hand op dit symposium. Een combinatie die ruikt naar rotte vis!

Waarom heeft dit artikel zo'n nijdige teneur, denkt U. Omdat niemand zich geroepen vindt om het geheel in de gaten te houden. Omdat het allemaal zo verschrikkelijk kortzichtig en eenzijdig is op dit symposium.

Niets hoor ik over de dramatische problemen bij het zeker stellen van de bron die vis heet. Hebben de organisatoren dan niet gehoord dat de visserij zich wereldwijd gedwongen ziet drastisch te saneren wegens ongehoorde overbevissing? Van die kant geen bezinning dus. Wanneer wij zoveel vis gaan eten als het Nederlands Visbureau en de diëtistenvereniging ons door de strot willen duwen dan is het met een paar jaar helemaal afgelopen met die bron, leeggeroofd door hoofdzakelijk westerse landen en onthouden aan de lokale bevolking van z.g. derde wereld landen.

"Viskwekerijen" is dan het toverwoord. "Nog erger" heeft het World Wildlife Fund becijferd. Voor elke kilo kweekvis wordt 4 kilo vis uit zee gevangen om te dienen als visvoer. "Weten wij" zegt Nutreco, onze internationale kweekvisboer. "Daarom gaan wij al gedeeltelijk over op plantaardig visvoer".

En daar zit hem nu de kneep: De Omega 3 vette vissen eten meestal vis. Wat blijft er over van het tovergoedje wanneer zij planten moeten gaan eten, een compleet ander dieet volgen en een levenswijze in een bizarre bio-industrie lijden? Veel minder, zoals het Voedingscentrum reeds beaamt. Dus moeten wij van het Visbureau nòg meer vis eten om "voldoende" van het spul binnen te krijgen. Trouwens, niemand schijnt te weten hoeveel voldoende precies is. Teveel Omega 3, zo wordt verteld, kan weer zèèr schadelijk zijn. Desondanks schijnen er pillen in de handel te zijn toegestaan waar veel te veel in zit!

Hoe wij het ook draaien of keren, zelfs wanneer de hartekreet "eet meer vis" van het Visbureau genegeerd wordt, dreigt de voorradigheid van vis binnen afzienbare tijd uitgeput te zijn zolang alle zeevissende naties zich gevangen zien in het oeroude "ieder voor zich". Ook een nieuwe bio-industrie van viskwekerijen met al zijn dieren- welzijnsproblemen kan dit tij niet keren. Kortom, wij zitten aan de verkeerde kant van de boomtak terwijl wij zagen.

Gezien deze problematiek en het welzijn van vissen zou het beter zijn ons wat meer te richten op Omega 3, verkregen door het alfa linoleenzuur uit heel veel soorten plantaardige producten. Vooral lijnzaad zit er vol mee. Het zou de wereld diepe ellende besparen. Voor diegenen die het absoluut op vis houden bestaat altijd nog de biologisch gekweekte vis, gevoerd met biologisch voer en gehouden met voldoende ruimte om nog enigszins het natuurlijk gedrag te volgen. Jammer genoeg zijn hiervoor in ons land geen regels opgesteld. Geen prioriteit! Daarom ziet de natuurvoeding industrie zich gedwongen deze vis uit het buitenland te halen. Een dure geschiedenis dus.

"Visvetzuren voor hoofd en hart" is het symposium genoemd. Het werd een schoolvoorbeeld van kortzichtig eigenbelang en hoe de gemeenschap zijn eigen draagvlak kan ondergraven. Hopelijk wordt de bijeenkomst een volgende keer mèt hoofd en hart georganiseerd.

Bussum 25 februari 2003

Rob Kloosterman

Natuurvoedingsconsulent

Rob Kloosterman

Natuurvoedingsconsulent

Korte Singel 16

1402SJ Bussum

tel: 035/6910562

Deel: ' 'De vette vis wordt zuur betaald' '




Lees ook