Nieuws

Oogstbericht door René van Heusden

CALIFORNIË UITZONDERLIJKE OOGST 1999

Late hittegolf zorgt voor mirakel "Een van de beste jaargangen van de jaren 90", zo kwalificeren Californische wijnproducenten de oogst 1999. Het is ook een oogst waarvoor geldt: "Eind goed, al goed." Californië kreeg in 1999 namelijk te maken met een koel en lang groeiseizoen en bijgevolg met een langzame rijping en een late oogst. Een korte periode in het najaar met warm weer maakte in een klap alles goed. De opbrengst per hectare lag in 1999 onder het gemiddelde, maar aangezien tal van nieuw aangeplante wijngaarden in productie kwamen is er toch sprake van een groter volume dan in 1998. Voorlopige ramingen spreken van 2,5 à 2,7 miljoen ton druiven. Wat betreft de kwaliteit van de wijn maakt men vergelijkingen met 1997 en 1994. In Californië waren dat twee superjaren.

La Niña Het koele weer werd veroorzaakt door La Niña, de tegenhanger van de beruchte El Niño. La Niña is het verschijnsel dat relatief warm oceaanwater van de Pacific niet langs de Californische kust stroomt, maar door krachtige winden richting Indonesië gedreven wordt. El Niño zorgde in 1998 voor de nodige problemen door een combinatie van koelte en veel neerslag. Het scheelde toen maar een haar of de oogst was op een catastrofe uitgelopen. Bij La Niña was dat gelukkig niet het geval - 1999 was juist droog maar het was wel lang wachten op de broodnodige zonneschijn en - warmte. De door de lage temperaturen veroorzaakte langere hangtijd van de druiven heeft geresulteerd in fruit met een een hoge concentratie van aromas en kleurstoffen. In veel gevallen oogstte men kleine druifjes, een gevolg van de droogte. Kenmerkend voor de jaargang zijn de lange duur van de oogst - van half augustus tot begin december! - en de grote verschillen per regio en per druivensoort. Onderstaand een overzicht van de belangrijkste regios, van zuid naar noord.

Southern California (ten zuiden van Los Angeles): Ondanks het normaliter zonnige klimaat oogstte men hier vier tot zes weken later dan normaal en had men ongeveer 40% minder opbrengst dan in 1998. Die lage opbrengst komt vooral op rekening van chardonnay, die soms maar een derde van de gemiddelde opbrengst produceerde. De blauwe soorten deden het over het algemeen een stuk beter. Een andere remmende factor is een ziekte, Pierces disease, die in deze contreien ernstige vormen heeft aangenomen. De kwaliteit van de wijnen is niettemin excellent.

South Central Coast (Santa Barbara & San Luis Obispo counties) De pluk vond hier vier weken later plaats dan normaal. Dat de druiven toch goed rijpten kwam door de korte maar hevige hittegolf eind september en begin oktober, the October Inferno. De kwaliteit is zeer goed, zij het dat de kwantiteit wel te wensen over laat. De opbrengst lag gemiddeld 25% lager dan normaal, soms zelfs wel 50%. Alleen de chardonnay gaf een gemiddelde opbrengst. De enige soort die niet profiteerde van de warmte was pinoit noir. Voor deze druif vormde droogte juist een probleempje.

Monterey: Het op zich al koele Monterey kreeg het in 1999 behoorlijk zwaar te verduren door het ongewoon koude weer in het voorjaar. Op 10 april vroor het hier nog. Deze vorst heeft voor de nodige schade gezorgd. Vroeg bloeiende druivensoorten, zoals chardonnay en pinot noir, kregen het zwaar te verduren. Opbrengsten lagen soms 50% onder het gemiddelde. De rijpe pinot noir moest bovendien beschermd worden tegen hongerige trekvogels die door het koele weer eerder naar het zuiden vlogen! Voor later bloeiende soorten als cabernet en merlot waren de gevolgen minder dramatisch. De pluk van deze soorten duurde overigens tot midden november.

Central Valley: De leverancier bij uitstek van Californiës basiswijnen had bij de pluk een vertraging van drie weken. Noemenswaardige problemen deden zich hier echter niet voor, zodat de kwaliteit van de wijn, en dan met name de rode, uitstekend is.

Sierra Foothills: Dankzij de ligging van dit gebied, op relatief grote afstand van de Pacific, verliep de vegetatie hier wat meer volgens het boekje. De relatief koele zomer had het voordeel dat irrigatie beperkt kon blijven en dat niet-geïrrigeerde wijngaarden weinig te lijden hadden. De balans tussen suikers en zuren was optimaal, met als logisch gevolg een kwaliteit die die van het topjaar 1994 evenaart.

San Francisco Bay (Santa Cruz, Livermore) 1999 is hier de "koelste" oogst van de afgelopen 25 jaar. Toch heeft dit voor de opbrengst nauwelijks gevolgen gehad. Chardonnay en sauvignon blanc gaven 10% minder fruit, maar cabernet en merlot produceerden een normale hoeveelheid. Voor de kwaliteit geldt hetzelfde als voor het weer: cool!

Sonoma: Sonoma oogstte drie weken later dan normaal, maar een week eerder dan in 1988. En ditmaal onder ideale omstandigheden. De opbrengst lag meestal zon 20% lagerHoewel Sonoma toonaangevend is voor chardonnay en deze druif het in 1999 zeer goed deed, waren het eerst en vooral de rode wijnen die opvielen. Ze kwamen van druiven met een dikke schil, rijpe tannines en een ongewone concentratie.

Napa: Stellar wines!? Geen Napa-bluf, maar werkelijkheid. Late warmte in september en oktober maakte alles goed. De opbrengst lag 10 à 25% lager, afhankelijk van druivensoort en herkomst, maar de kwaliteit van het fruit liet niets te wensen over. Trefwoorden: aromatische intensiteit en evenwicht. In Carneros begon de pluk van druiven voor mousserende wijnen al half augustus. Door de koele zomer lag de zuurgraad van deze druiven hoger dan gewoonlijk, wat voor prima basiswijn zorgde.

Mendocino: Ongeveer 30% minder opbrengst dan gemiddeld, maar als compensatie daarvoor "exceptionele" kwaliteit Mendocino, het meest noordelijke van Californië, is van nature een gebied met een late oogst en profiteerde ten volle van de koele, maar droge zomer. 1999 gaf hier over de hele linie fruit met een ideale balans en fijne, rijpe zuren.

De Amerikaanse euforie over 1999 blijft niet beperkt tot Californë. Ook in Washington en Oregon, de staten die samen het wijnbouwgebied Pacific Northwest vormen, heerst grote tevredenheid over de oogst 1999. Vooral in het koele en vochtige Oregon, waar de wijngaarden directe invloed van de Pacific ondergaan, steekt 1999 duidelijk boven het moeilijke 1998 uit.

Einde oogstbericht

back

Deel: ' Late hittegolf zorgt voor goede wijnoogst Californie '




Lees ook