Leefbaar Nederland

Uit: Onafhankelijke Nieuwsflits
no. 4 - zondag 2 maart 2003

Noordbeemster, 27 februari 2003

LPP wil breedband internet voor iedereen

In een tijd waar politieke partijen over elkaar heen vallen om te verklaren dat de kenniseconomie van levensbelang is en dat daar dus flink in geïnvesteerd dient te worden, is het triest te moeten constateren dat het bij loze woorden blijft.

Nederland pretendeert hoog op de internationale ladder te staan voor wat betreft de kenniseconomie.

Deze positie moet de komende jaren ten minste gehandhaafd blijven, het liefst nog een beetje versterkt.

Het is derhalve paradoxaal dat er aan de randvoorwaarden voor die handhaving niet of nauwelijks aandacht wordt geschonken. Alsof het allemaal vanzelf komt en het roepen van dergelijke kreten voldoende is voor het vervullen ervan.

Niet alleen loopt Nederland het risico op internationaal niveau niet meer mee te kunnen komen, ook regionaal en zelfs lokaal zijn de problemen inmiddels goed te merken.

Hoewel het NIBUD heeft bepaald dat een computer met internet toegang inmiddels behoort tot de primaire levensbehoeften in ons land, is de invulling van die behoefte sterk afhankelijk van waar men zich bevindt.

In de dichtbevolkte woonkernen van de (grotere) steden is het normaal om te kunnen kiezen uit meerdere mogelijkheden voor een permanente on-line verbinding tegen een vast tarief per maand. Verscheidene kabel- en telecomaanbieders roepen om het hardst dat zij de beste en snelste verbinding hebben en trachten de digitale consument met dure televisie- en radiospotjes te verleiden tot het afnemen van hun diensten. Voor een bedrag van om en nabij de ? 50,- per maand is men 24 uur per dag, zeven dagen per week middels een snelle verbinding aangesloten op het internet.

In schril contrast staan de "buitengebieden".

Met lede ogen moeten de bewoners van deze gebieden toekijken hoe de enige mogelijkheid tot verbinding met het internet door de grote telecomreuzen angstvallig wordt bewaakt. Hier zijn geen snelle glasvezelnetwerken of kabelverbindingen. Hier "mag" men het doen met een gewone telefoonlijn of een ISDN verbinding.

Deze mogelijkheden komen qua snelheid niet eens in de buurt van wat er in de dichtbevolkte gebieden een meerkeuzevraag is.

En als die snelheid nu het enige criterium was, dan zou het allemaal nog wel meevallen. Grote bestanden en informatie opzoeken nemen dan gewoon (veel) meer tijd in beslag, maar daar valt op zichzelf nog wel mee te leven.

Het probleem is echter dat bovenop de traagheid, er ook nog eens per minuut moet worden betaald voor de verbinding.

Waar het in landen als de Verenigde Staten en Engeland normaal is om voor lokale internet inbelnummers een vast bedrag per maand te rekenen dat overeenkomt met de vaste internetverbindingen via de kabel of ADSL, houdt men in Nederland deze markt krampachtig vast.

Een permanente on-line verbinding via de telefoonlijn is voor de consument vanuit financieel oogpunt niet haalbaar.

Er zijn wel een paar initiatieven geweest die experimenteerden met permanente internetverbindingen via de telefoonlijn voor een vast bedrag per maand, maar die zijn allemaal ten onder gegaan aan hun eigen succes.

Zó groot is dus de behoefte aan een permanente verbinding.

Voor bewoners in de "buitengebieden" is met de goedkoopste oplossing nog altijd een bedrag gemoeid van zo'n ? 250,- per maand. Dat bedrag is dan nog exclusief het abonnementsgeld!

Dat betekent dus: 5 maal zoveel betalen voor een voorziening die gemiddeld 10 maal trager is.

Een tweedeling in de samenleving is hier het pijnlijke gevolg van.

Scholieren die buiten de woonkernen wonen, kunnen niet over dezelfde faciliteiten beschikken als klas- en leeftijdsgenoten. Bedrijven in buitengebieden kunnen niet op dezelfde wijze over informatie beschikken en niet met dezelfde snelheid zaken doen als hun "concullega''s". Ouderen voor wie internet een uitstekende mogelijkheid is om in contact te komen en te blijven met anderen, kunnen door de (financiële) beperkingen geen gebruik maken van de mogelijkheden die er zijn.

In het verleden is er door de overheid al vaak geroepen dat er een groot gevaar schuilt in het mogelijk achterblijven van de "buitengebieden" op het digitale vlak.

Het is daarom des te schrijnender dat er niets aan deze problematiek wordt gedaan en de monopoliepositie van de internetmarkt door de telecomgigant(en) in stand kan blijven.

Natuurlijk wordt er vaak verscholen achter de "rendabelheid". Deze door internationale en technische ontwikkelingen achterhaalde drogreden wordt te pas en te onpas naar voren geschoven als zijnde een rechtvaardiging van deze maatschappelijke ongelijkheid die zulke verstrekkende gevolgen heeft.

Er zijn inmiddels diverse mogelijkheden, van lokale inbelnummers tegen een vast tarief en draadloze netwerken tot tweewegs sattelietverbindingen en lasercommunicatie, om deze scheidende ongelijkheid teniet te doen.

Maar blijkbaar heeft men het er meer voor over om miljoenen euro's te storten in reclame-uitingen om in concurrentiestrijd de kieskeurige consument te veroveren, dan dit geld te gebruiken om een evenwichtige en op de digitale toekomst voorbereide samenleving te creëren.

Dat enerzijds grote reclamebudgetten beschikbaar zijn, terwijl aan de andere kant de consumenten in de buitengebieden zich blauw moeten betalen voor een dienst die niet eens in de buurt komt van wat er in de woonkernen wordt aangeboden, doet in ieder geval de schijn ophouden dat deze reclame (mede) wordt betaald door de "buitengebied"-consument.

In het uitmelken van deze consument zal voorlopig geen verandering komen, daar zorgt het monopolie van ons voormalig staatsbedrijf wel voor. Wederom een typisch voorbeeld van hoe privatisering vaak ten koste van de burger gaat.

Deze bedrijfsmatige kortetermijnvisie wordt door de overheid tot op heden gedoogd, of ten minste niet herkend voor wat zij is: een wolf in schaapskleren.

Het is daarom dat de LPP in haar verkiezingsprogramma zo nadrukkelijk het punt heeft opgenomen dat een breedband -of liever gezegd een permanente- internetverbinding voor iedereen tegen eenzelfde prijs beschikbaar moet zijn.

Op 11 maart zijn de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Dit is voor de burger de komende jaren de laatste kans om deze maatschappelijke ongelijkheid aan de kaak te stellen. Wie nu geen actie onderneemt en niet naar de stembus gaat, verliest op dit vlak het recht op ontevredenheid.

De LPP maakt zich hard voor leefbaarheid en gelijkheid voor iedereen binnen de provincie. Tot op heden is de LPP de enige partij in Noord-Holland die inziet dat een permanente on-line verbinding daar voor nu en in de toekomst een onderdeel van is.

Stem ook daarom Leefbaar Provinciale Partij Noord-Holland (LPP), lijst 9!

Lees meer over het programma van de LPP op de website www.lpp-nh.nl

Deel: ' LPP Noord Holland wil breedband internet voor iedereen '




Lees ook