Universiteit Twente


99/35 2 april 1999

Sensorsysteem neemt proefjes met waswater

Uitgekookt wassen dankzij multisensor

Water- en energievreters zijn wasmachines nog steeds, ondanks voortdurende verbeteringen. Ze draaien een complex programma af van chemische en mechanische processen, geholpen door slimme elektronica. Om het milieu te sparen en tegelijk schoner te wassen, kan het allemaal nog wel wat slimmer, vindt ir. Geert Langereis. Hij heeft daarvoor aan de Universiteit Twente een nieuwe sensor ontwikkeld. Of beter: een heel stel sensoren en actuatoren inéén, die verschillende tests met het waswater doen. Langereis promoveert op 8 april aanstaande aan de faculteit Elektrotechniek. Hij heeft zijn onderzoek gedaan bij het MESA-instituut van de universiteit.

Het sensorsysteem is niet meer dan een vierkante millimeter groot, maar is in staat temperatuur, bleekactiviteit, elektrische geleidbaarheid en beweging van het waswater te meten. Ook geeft het informatie over de vuildeeltjes die in het waswater zweven. Daarvoor past Langereis de 'stimulus-respons' meetmethode toe: lokaal voert een actuator een chemisch experimentje uit met het waswater, waarop de respons wordt gemeten. Met de juiste elektronica zijn ook nog meer dan de genoemde experimenten mogelijk.

Meer wisselwerking nodig

De combinatie is gemaakt in de 'cleanroom' van het MESA instituut en bestaat uit een meanderende structuur van platina, aangebracht op glas. Langereis heeft gestreefd naar een systeem dat op één plek in de trommel alle metingen kan doen en dat bovendien wordt aangestuurd en uitgelezen via slechts vier draadjes: een hele bos aansluitingen is niet nodig.

De promovendus stelt dat de dosering van waspoeder en het mechanisch wassen weliswaar elektronisch geregeld worden, maar dat hierin niet genoeg wisselwerking zit. Omdat er vaak teveel wasmiddel wordt toegevoegd zal deze overmaat aan wasmiddel dus ook in de afvoer belanden. Zijn sensorstructuur zal kunnen bepalen of het wasmiddel al effectief is geweest, en de elektronica kan zo nodig de toevoer ervan stopzetten. En tegelijk de pomp aanzetten om vuil water af te voeren.

De 'stimulus' is een elektrisch signaal met bijvoorbeeld een sinusvorm dat naar het waswater wordt toegestuurd, terwijl de respons het 'retoursignaal' is dankzij de chemische reactie die in het waswater plaatsvindt. Langereis heeft in zijn proefschrift aanbevelingen gedaan om dit principe ook toe te passen voor nog andere bepalingen in het waswater. De methodiek leent zich uiteraard ook voor andere sensor-typen en heeft als bijkomend voordeel dat de sensor niet afhankelijk is van allerlei invloeden van buitenaf.

Het sensorsysteem is nog in ontwikkeling en zit voorlopig dus nog niet in de wasmachine. Maar het heeft al wel grote belangstelling van de industrie. De elektronica moet weliswaar veel taken tegelijk aankunnen, maar is niet erg complex en is daardoor eenvoudig compact uit te voeren. Langereis ziet daarom goede mogelijkheden voor toepassing in nieuwe generaties wasmachines.

Deel: ' Promotie Uitgekookt wassen dankzij multisensor '




Lees ook