Universiteit van Utrecht

Nieuws
Persberichten


2 november 1999

Vader belangrijk bij zelfstandig worden van kinderen

Ouders en leeftijdgenoten spelen de belangrijkste rol bij het zelfstandig worden van kinderen. En dan met name de vader. Hoe beter de relatie met de vader, hoe beter de jongere in staat is om te leren om op eigen benen te staan. Autonomie is een voorwaarde om richting te kunnen geven aan je eigen leven. Opvoeders moeten meer aandacht besteden aan het vinden van de juiste balans tussen het volgen van de eigen wensen van het kind en rekening houden met wensen van anderen. Dit zijn enkele conclusies uit een onderzoek naar de ontwikkeling van autonomie tijdens de adolescentie. Op 5 november 1999 hoopt drs. Marc Noom op dit onderwerp te promoveren aan de faculteit Sociale Wetenschappen.

Marc Noom probeert antwoord te geven op drie vragen. Welke vaardigheden moet een kind ontwikkelen om uiteindelijk als volwassene zelfstandig te kunnen functioneren? Welke rol spelen ouders en leeftijdgenoten hierbij? Welke verhouding tussen zelfstandigheid aan de ene kant en verbondenheid met anderen aan de andere kant is het meest gunstig voor andere aspecten van ontwikkeling? Bij het onderzoek zijn vierhonderd gezinnen betrokken, waarvan de vader, de moeder en één van de kinderen tussen 12 en 18 jaar.

Rol ouders en leeftijdgenoten bij het ontwikkelen van autonomie

Tijdens het opgroeien moeten kinderen zich ontwikkelen tot een zelfstandig individu. Tot iemand die zelf kan beslissen, vertrouwen heeft en zelf strategieën kan uitstippelen om een bepaald doel te bereiken. Ouders hebben als taak om hun kinderen zodanig op te voeden dat zij steeds beter op eigen benen kunnen staan.

Een verrassende conclusie uit het onderzoek is dat vooral de kwaliteit van de relatie met de vader van invloed is op de ontwikkeling van autonomie. Hoe beter de communicatie met de vader en hoe groter

de vertrouwensband, hoe beter de adolescent in staat is om te leren om op eigen benen te staan. Noom: `Een verklaring hiervoor is dat moeders eerder hun kinderen willen beschermen en aan zich willen binden, terwijl vaders meer geneigd zijn hun kinderen te stimuleren om nieuwe dingen te ondernemen en zich los te maken.' Leeftijdgenoten spelen vooral een rol bij het ontwikkelen van de juiste strategieën. Zij zijn niet zozeer van invloed op het maken van keuzes en het ontwikkelen van zelfvertrouwen, maar vooral op het uitproberen van manieren om je doel te bereiken.

Twee kanten van de medaille

Om als volwassene zelfstandig te kunnen functioneren is het uiteindelijk van belang om je te richten op beide kanten van de medaille: autonomie en verbondenheid. Voor een evenwichtige psychosociale ontwikkeling is het noodzakelijk om je op beide kanten te richten. Een overwaardering van autonomie leidt tot eigenwijsheid en onaangepastheid. Een overwaardering van verbondenheid leidt tot overmatige afhankelijkheid en volgzaamheid. Het is de kunst en opgave van ouders en kind om een evenwichtige verdeling tussen opkomen voor je eigen doelen en rekening houden met de doelen van anderen te bewerkstelligen.

vrijdag 5 november 1999, om 14.30 uur

Academiegebouw, Domplein 29, Utrecht

Promotie drs. M.Noom: `Adolescent autonomy: characteristics and correlates'

Faculteit Sociale Wetenschappen van de Universiteit Utrecht

Van het proefschrift verschijnt een handelseditie bij Uitgeverij Eburon, isbn 90 5166 741 8,

ƒ 49,50.

Voorlichter Ineke de Bruijn (030) 253 1586

Laatst gewijzigd: 02 november, 1999
Communicatie Service Centrum
Heidelberglaan 8

3584 CS Utrecht
Telefoon (030) 2533550 / 2532572
Mediavragen per Email: UUmedia@csc.usc.uu.nl

Deel: ' Promotie Vader belangrijk bij zelfstandig worden kinderen '




Lees ook