Ingezonden persbericht

Persbericht
Sabbatstichting roept kamer op tegen wijziging arbeidstijdenwet te stemmen

De Sabbatstichting heeft zich in een brief tot de leden van de Tweede kamer gewend met het verzoek niet in te stemmen met de door Bussemaker (PvdA) en Van Dijke (Christenunie) ingediende wetsvoorstel tot wijziging van de arbeidstijdenwet. De Sabbatstichting wijst erop dat met het verlenen van een bijzondere status aan de zondag het weekend feitelijk gehalveerd wordt. De na de oorlog fel bevochten vrije zaterdag zou- nota bene met instemming van de vakbonden- verworden tot een reguliere werkdag zonder toeslagen en zonder het recht arbeid te weigeren.
De zondag wordt weer de nationale rustdag. Gemeenschapsdag, zoals Jet Bussemaker (PvdA) en Leen van Dijke (Christenunie) het liever noemen. Daarvoor is een pact uit het ongerijmde nodig. De PvdA om op te komen voor voetballen, een dagje pretpark of een popfestival op zondag, activiteiten die de Christenunie in het kader van de zondagsrust altijd verfoeid heeft en op lokaal niveau nog altijd te vuur en te zwaard bestrijd. En de Christenunie om de zondag als religieuze rustdag in ere te herstellen, een boodschap waarmee de PvdA slechts beperkte affiniteit heeft. Feit is dat ze elkaar gevonden hebben op de noemer "gemeenschapsdag" . Opmerkelijk is dat het wetsvoorstel van Bussemaker en Van Dijke een ander, veel sympathieker wetsvoorstel van Bert Bakker (D66) platwalst. Bakker stelde voor de arbeidstijdenwet zodanig aan te passen dat iedereen het recht krijgt vrij te nemen op zijn of haar religieuze rustdag, of dat nu zaterdag , zondag of een andere dag is. Dat wetsvoorstel zou de achterban van Van Dijke dus volledig tegemoet komen in de wens op zondag vrij te nemen, maar kennelijk is het de Christenunie daar niet om te doen. Niet alleen voor wie zondag als religieuze rustdag erkent moet de zondag een exclusieve wettelijke status als rustdag krijgen, maar vooral ook voor ieder die die rustdag niet viert.

De politieke druk die ermee gepaard gaat is zelfs zo groot dat nog een ander initiatiefwetsvoorstel ervoor moest wijken. Het voorstel van de kamerleden Blok (VVD) en Hindriks (PvdA) om de winkeltijdenwet zodanig te verruimen dat etnische ondernemers een andere winkelsluitingsdag kunnen kiezen dan de zondag, werd door de PvdA leiding verboden in afwachting van de behandeling van het diametrale Bussemaker/van Dijke voorstel. Het voorstel van Barth (PvdA) en Rabbae (Groenlinks) om religieuze minderheden in het onderwijs het recht te geven om vrij te nemen op hun eigen religieuze feestdagen werd door staatssecretaris Adelmund( PvdA) als "onuitvoerbaar" van de hand gewezen.

Wie zich verdiept in de zondag als christelijke religieuze rustdag komt tot de ontdekking dat die dag geen enkele christelijke achtergrond heeft en dat de Bijbel op geen enkele wijze spreekt over de zondag als rustdag. Dr. B. Plaisir van de SOW kerken zei in een persconferentie over de actie tegen de 24 uurs economie dat de zondag 'in de plaats gekomen is voor de rustdag (sabbat) van Israël', maar duidde op geen enkele wijze wanneer en door wie die wijziging dan tot stand gekomen zou zijn en met welk doel. Vastgesteld kan worden dat de eerste zondagswet dateert uit 321 na Chr. Het was keizer Constantijn die met een verplichte zondagssluiting van winkels op de "eerbiedwaardige dag van de zon" nastreefde kunstmatig onderscheid te scheppen tussen joden (zaterdagvierders) en christenen. Door christenen vanuit die antithese aansluiting te laten zoeken bij de dag van de zonaanbidders, met het wat gezochte argument dat de naamgever van het christendom immers de onoverwinnelijke zon (sol invictus) was en ook nog 'ns op zondag opgestaan was. Er zijn in de geschiedenis geen aanwijzingen dat Christus, zijn discipelen of de eerste christengemeenten de zondag als rustdag hielden. Het waren de bisschoppen in hun antisemitische houding en de keizer in zijn streven christenen en heidenen onder één noemer te brengen, passend in z'n machtsstreven, die ervoor zorgden dat de bijbelse rustdag die in de Torah op diverse plaatsen "voor alle tijden en voor alle mensen" genoemd wordt, van zaterdag verschoven werd naar zondag. De religieuze intolerantie die van de eerste winkelsluitingswet uitging heeft het zo'n 17 eeuwen volgehouden. Tijdens de reformatie durfden de hervormers het na veel discussie niet aan dit heikele punt aan te pakken en de zaterdag als rustdag in ere te herstellen. Nog geen 4 eeuwen geleden werden er honderdduizenden Waldenzen, Albigenzen en Bohemers - sabbatvierders- louter om hun overtuiging afgeslacht, nog geen 3 eeuwen geleden werd in een aantal Amerikaanse staten de doodstraf ingevoerd voor wie niet op zondag ter kerke ging en nog geen 60 jaar geleden werden 6 miljoen sabbatvierders om hun overtuiging en afkomst gedood. Pas aan het eind van de 20e eeuw leek de tolerantie voor individuele keuzes op het gebied van rustdagen groter te worden en bood het vrije weekend zowel zaterdagvierders (wereldwijd ruim 20 miljoen gelovigen) als zondagvierders alle mogelijkheden hun religieuze rustdag in vrijheid en naar eigen keuze te vieren. Aan het begin van de 21e eeuw lijkt die vrijheid te worden teruggedraaid.

De Sabbatstichting pleit voor maximale religieuze vrijheid en onderling begrip en vraagt de kamer om die reden alles te doen om het tweedaagse weekend veilig te stellen en de zondag geen andere status te geven dan de vrije zaterdag.

Persinfo: ds. Nico Kooren, secretaris Sabbatstichting 055 3660254

Apeldoorn 2 september 2001

Deel: ' Sabbatstichting tegen wijziging arbeidstijdenwet '




Lees ook